Heimsmynd - 01.09.1986, Blaðsíða 34

„Mín eina ósk er að
halda nægilega góðri
heilsu til að sjá yngstu
dóttur mína komast á
legg. Stefanía yngri er
sex mánaða og yngst
sex barna hans af
tveimur hjónaböndum.
Fyrri konu sína missti 4
hann úr hvítblæði frá
þremur börnum.
að hafa rölt niður í verksmiðju einn
sunnudaginn. „Og það lágu allir í sól-
baði. Ég varð æfur. Hvað var að gerast,
átta manns úti á stétt og enginn inni á
gólfi. Eitthvað hafði farið úrskeiðis í
sambandi við vélarnar. Steffí var hins
vegar fljót að koma mér í jarðsamband
og benda mér á að sökin væri mín, ekki
þeirra. Þannig er hún alltaf. “
Það er erfitt að ímynda sér að þessi
maður, sem virðist vera úti um allt, í
nefndum, ráðum og stjórnum fyrir utan
fyrirtækið, hafi verið feiminn og hlédræg-
ur unglingur. En svo segir hann sjálfur.
„Heimili foreldra minna á Laufásvegin-
um var mjög glæsilegt. Þau voru vel efn-
uð og þar var ætíð mikill gleðskapur og
tónlist í hávegum höfð en mamma var
lærður tónlistarkennari og spilaði á pí-
anó. Þau kunnu að njóta lífsins, þar var
mikill gestagangur en á sumrin héldu þau
til í sumarbústað og ef eitthvað kom upp
í fyrirtækinu lét pabbi menn hitta sig þar
en ekki öfugt. Ég þekki engan fram-
kvæmdastjóra í dag sem lifir eins grand
og pabbi gerði. Ég var rúmlega tvítugur
þegar mamma dó úr krabbameini.
Nokkrum árum síðar kvæntist pabbi aft-
ur, Sigríði Briem sem hafði verið kennari
*
Eg veit ekki hvað
er að mörgu þessu
fólki af minni kyn-
slóð.
r>
í Kvennaskólanum. Hann var kominn
yfir sextugt og hún kom eins og sólar-
geisli inn í líf hans.“
Stefanía kona hans segir að hann sé
mikill fjölskyldumaður. Sjálfur segist
hann vera hamingjusamur. „Ég veit ekki
hvað er að mörgu þessu fólki af minni
kynslóð,“ segir hann. „Annað hvort
áfengisvandamál, framhjáhöld eða
hjónaskilnaðir. Ég bara skil þetta ekki.
Hins vegar er töluverð vinna fólgin í því
að halda hjónabandi gangandi og auðvit-
að eru ekki allir jafn heppnir þar.“
Með þetta glansandi yfirborð og sterka
stöðu í atvinnulífinu hefur það hvarflað
að mörgum að Davíð Scheving hyggði á
sitthvað fleira. Hann segist vera fæddur ,
inn í Sjálfstæðisflokkinn, hefur setið í
miðstjórn hans í nokkur ár og telur nú-
verandi formann í hópi sinna bestu vina.
„Stefanía segist alltaf vita á hvaða fundi
ég hef verið þegar ég kem af miðstjórnar-
fundi flokksins. Það eru leiðinlegustu
fundir sem hægt er að sitja. En þar sit ég
eingöngu vegna þess jarðsambands sem
ég hef í atvinnulífinu. Þó get ég ekki
hugsað mér að fara út í pólitík. Hef
margsinnis verið beðinn um að fara í
prófkjör á Reykjanesi eða í Reykjavík og
nú síðast fyrir nokkrum dögum. Reynsla
mín er sú að það er gífurlegur munur á
samskiptum fólks í stjórnmálum og í við-
skiptum. Á síðara sviðinu eru trúnaðar-
samtöl yfirleitt trúnaðarsamtöl. í pólitík-
inni er hins vegar allt notað gegn manni
ef unnt er. Hér snýst pólitíkin um næsta
prófkjör og það vantar áþreifanlega leið-
toga.“
Hann hefur hins vegar ekki áhuga á að
gefa sig út í slíkt. Öðru máli gegnir um
forystu í viðskiptalífinu. Þar hefur hann
komið víða við sögu. Auk þess sem hann
hefur setið í stjórnum ýmissa samtaka og
fyrirtækja, hefur hann gegnt mikilvægum
störfum sem formaður félags íslenskra
iðnrekenda og verið í samningaráði
vinnuveitendasambandsins. Síðasta vet-
ur sagði hann sig svo úr stjórn Þróunar-
félagsins vegna „afskipta forsætisráð-
herra af félaginu og ráðningar fram-
kvæmdastjóra þess.“