Heimsmynd - 01.09.1986, Blaðsíða 92

Heimsmynd - 01.09.1986, Blaðsíða 92
Robert Mitchum horfir út um glugga í Farewell, My Lovely. Humphrey Bogart og Martha Vickers í The Big Sleep. Hann þáði laun fyrir að skrifa handrit, stundum hálffullur eða timbraður eins og aðalpersónan sjálf. V Raymond Chandler var fyrst og fremst rithöfundur. Pað hefur engin myndgerð enn náð stemmningunni í hans bestu bókum. En sakamálasögur hans eru órjúfanlegar frá kvikmyndaiðnaðin- um og eru hluti fjöldamenningar sem varð til á áratugunum eftir fyrra stríð. Ef litið er yfir feril Chandlers eru kvikmynd- irnar áberandi. Bækur hans voru keyptar til kvikmyndagerðar og hann þáði laun fyrir að skrifa handrit, stundum hálffull- ur eða timbraður eins og aðalpersónan sjálf. Chandler leit á kvikmyndir sem mikinn iðnað en misheppnaða list. Hann fékk samt sem áður vænar fúlgur fyrir handritsgerð og var útnefndur til verðlauna fyrir handrit. Og þrátt fyrir óhróður sem hann skrifaði um Holly- wood og framleiðsluna þar setti hann sitt mark á iðnaðinn. Myndir sem nefndar voru film noir. Hann skrifaði handrit að fimm myndum á tímabilinu 1944 til 1951 og þær hafa vafalaust haft áhrif á þróun í Hollywood. Fyrsta skáldsaga Chandlers hét The Big Sleep og kom út 1939. í henni sté riddari og byssumaður fram á sjónarsvið miðrar tuttugustu aldar. Fram á sjónar- svið sem var myrkvað af kreppu og heimsstyrjöld. Chandler bjó til róman- tíska mynd af mannlegum dyggðum í stórborgarskítnum þar sem svik og vá lá í loftinu. Enginn annar sakamálasagnarit- ari og fáir aðrir höfundar hafa náð eins stemmningunni á glapstigum borg- arinnar. Þá er einnig sjaldfundið annað eins riddaralegt göfugmenni og Philip Marlowe sannarlega er. Á fimmta áratugnum voru fimm Chandler-skáldsögur myndaðar. Par af er The Big Sleep, sem Howard Hawks gerði, talin best. Fyrstu myndir sem gerð- ar voru eftir sögum Chandlers eru með söguþráð úr verki hans en sleppa Mar- lowe. Pað er sambærilegt við að færa upp Hamlet og sleppa Danaprinsinum. Chandler mun hafa verið ánægðari með Murder My Sweet sem gerð var árið 1944. Þar var Dick Powell í hlutverki einkaspæjarans og hann mun hafa farið næst því að vera eins og Chandler hugs- aði sér Marlowe upphaflega. í augum flestra kvikmyndaáhuga- manna er samt Humphrey Bogart hinn raunverulegi Marlowe og allir hinir svik- arar. Hann er karlmannlegur, fyndinn og nógu töff til að geta öslað í gegnum vafa- samt ferli The Big Sleep og endað á séns með Laureen Bacall. Þráðurinn er samt vafasamur. Hawks sagði að hvorki hann, handritshöfundarnir né Chandler hefðu getað fundið út hver framdi eitt morðið. En það kemur ekki að sök. Chandler taldi þetta bestu myndina af þeim sem byggðar voru á sögum eftir hann. Eftir The Big Sleep fór flugið að fatast. í The Lady in the Lake var Marlowe leikinn af leikara sem hét Robert Montgomery og George Montgomery í The Brasher Doubloon. Árið 1947 urðu einnig hvörf að því leyti að andkommún- isma óx fiskur um hrygg. Amerískar myndir komu út úr myrkrinu og napur- leikanum sem verk Chandlers höfðu nærst á. Árið 1951 skrifaði hann: „Einka- spæjarasögurnar eru dauðar.“ 92 HEIMSMYND
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140

x

Heimsmynd

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimsmynd
https://timarit.is/publication/1408

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.