Morgunblaðið - 10.12.2019, Síða 20

Morgunblaðið - 10.12.2019, Síða 20
20 MINNINGAR MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 10. DESEMBER 2019 Það er alltaf til- finningaþrungið að heyra að ástvinir hafi kvatt. Í tilfelli ömmu okkur var það samt líka gott að vita að hún hefði fengið að fara, eins og hún hafði lengi þráð. Fyrir okkur sem eftir er- um getum við verið stolt af þessari sterku konu og glaðst yfir öllum þeim góðu stundum sem við fengum með henni. Hún amma, eða Imma í Runnum, var mikil listakona. Hún hefur líklegast málað yfir 300 verk sem eru á heimilum um land allt. Amma bjó norður á Ólafsfirði um árabil og rak þar meðal annars verslun. Amma málaði oft langt fram eftir nóttu þegar hún bjó fyrir norðan. Síðustu 20 árin hefur amma búið á suðvesturhorninu, lengst af í Mosfellsbæ með Guðna Sörensen sem var henn- ar sambýlismaður til æviloka. Gegnum allan þennan tíma hafa þau tekið á móti okkur opnum örmum, venjulega með pönnu- kökum eða fiski. Amma hefur kennt okkur margt og meðal annars að fara okkar eigin leiðir í lífinu. Það eru nokkrar minningar sem koma í hugann þegar hún er kvödd. Þegar Halldór var um 6 ára aldurinn þá langaði hann að vera eins og Kiss, hann nefndi þetta við ömmu og stuttu seinna var hann kominn með hanakamb. Amma skaut líka gati í eyrun á okkur, hún saum- aði fyrir okkur föt og gerði í raun flest það sem aðrir þurftu að sækja sér hingað og þangað. Í raun má segja að hún hafi verið þúsundþjalasmiður og munum við systkinin ekki eftir neinu tilviki þar sem amma sagði: nei, það get ég ekki. Þegar við eldri bræðurnir vorum hjá ömmu fyrir norðan fengum við að vaka löngum stundum og svo að sofa út morg- uninn eftir, þetta var lífsklukkan hennar ömmu alla tíð. Við feng- um líka að prófa að mála og teikna þegar við vorum hjá ömmu. Hún hafði ástríðu fyrir Ingibjörg Einarsdóttir ✝ IngibjörgEinarsdóttir fæddist 22. ágúst 1930. Hún lést 30. nóvember 2019. Útför Ingibjarg- ar fór fram 7. des- ember 2019. blómum, hélt flott- asta garð bæjarins, las sér til um nýjar heilsuaðferðir og borðaði lambafitu og drakk eplaedik. Amma elskaði að dansa og vissi ekk- ert betra en að fara á dansleik með Geirmundi. Síðasta ferðin til útlanda hjá ömmu var til Færeyja í brúðkaup Beintu og Halldórs. Þaðan kem- ur líka okkar kveðja til hennar: Veit eg, at lívið er gáva eitt dýpi av dýrari tíð, sum øll skulu valla ígjøgnum, rekast og villast inn í. Við horfum til baka til tíma með ömmu sem við elskuðum og komum til með að sakna. Við er- um þó glöð fyrir hennar hönd og vitum að hún horfir niður til okkar frá betri stað. Ólafur og fjölskylda, Halldór og fjölskylda, Sigurður Rúnar og fjölskylda, Katrín Dúa og Martin Kjellerup. „Þessi verður einhvern tíma góð“ sagði Kjarval þegar hann kom í heimsókn á æskuheimili Immu og sá mynd eftir hana sem ungling. En draumurinn um listaskóla rættist ekki og Imma var send á húsmæðra- skóla og þetta sveið henni alltaf sárt. En hún málaði í tómstund- um frá börnum og húsverkum og gladdi marga með myndum sínum, á rekavið og annað efni sem rak á fjörur hennar. Það varð allt að list í höndum henn- ar og ekki má gleyma blóma- ræktinni. Hún hélt málverka- sýningar á Mokka, í Reykholti, í Njarðvík og á fleiri stöðum. Hún var skemmtileg og glað- vær þessi fallega og listræna kona. Á efri árum þurfti hún að vera mikið rúmföst þar sem taug í nára hafði skaddast við skurðaðgerð. Þá var sambýlis- maður hennar Guðni betri en enginn en hann var henni ákaf- lega góður. „Já, hún var ekki nein venjuleg frænka,“ sagði bróðir minn þegar hún kvaddi. Kveð þig með línum úr erindi úr ljóði, Gefðu mér sólskin, eft- ir Halldór Helgason frænda okkar. Skiljumst því hér í blóma sól- skinsbæn, blóma, sem hvísla, en tala ei né skrifa svo jörðin verði græn og aftur græn, gefi þeim frið, sem hverfa – og þeim, sem lifa. Vertu blessuð, elsku frænka. Þakka þér fyrir samtölin okkar um lífið og tilveruna. Þín Þuríður (Þurí). Hún Imma frænka hefur nú lagt upp í ferð sína í Sumarland- ið, ferð sem við förum víst öll á endanum. Samfylgd okkar varði í rúma hálfa öld, alla mína tíð og rúmlega hálfa hennar. Það var alltaf tilhlökkun í barnshjartanu að hitta móður- systurnar, Imma var sú eldri. Fyrst man ég eftir henni í Reyk- holti þar sem hún bjó og starfaði um tíma, við fórum oft til henn- ar og hún kom oft að Runnum þannig að samgangurinn var all- nokkur. Seinna flutti hún til Ólafsfjarðar þar sem hún átti heimili með Sigmundi Jónssyni um árabil. Ég átti því láni að fagna að fá að búa hjá þeim vet- urlangt á mínum unglingsárum og það var dýrmætur tími sem við áttum saman frænkurnar. Eftir að Imma flutti suður aftur urðu samskiptin mest í gegnum símtöl þar sem við spjölluðum um hvaðeina sem okkur lá á hjarta. Ég læt öðrum eftir að fjalla um listamanninn Immu eða um blómakonuna Immu en minnist kærrar móðursystur og vinkonu með hlýhug og þakklæti. Blessuð sé minning Immu frænku. Alda María. Ingibjörg Einarsdóttir, eða hún Imma mín, hefur nú kvatt þennan heim á nítugasta aldurs- ári. Hún er vel að vistaskipt- unum komin, búin að eiga í veik- indum um langan tíma og hefur sjálf þráð að fá að ljúka þessari göngu sem nú er gengin. Hún Imma var ótrúleg kona og í henni sameinaðist heilt safn hæfileika sem sjaldgæft er að geti prýtt eina manneskju. Imma var mikill listamaður, eftir hana liggja mörg hundruð listaverk sem prýða heimili og veggi um allt land sem og er- lendis. Á ævi sinni málaði Imma vatnslita- og olíumyndir en þekktust er hún fyrir hinn mikla fjölda verka er hún málaði á rekavið og drumba. Imma útbjó listaverk úr öllu er hún kom ná- lægt, s.s. steinum, skeljum, stráum og jafnvel járnbútum. Fyrir löngu sagði Imma mér þá sögu að á stríðsárunum, nán- ar tiltekið 1943, kom Jóhannes Kjarval í heimsókn á heimili for- eldra hennar að Runnum í Reykholtsdal. Varð honum litið inn í herbergi heimasætunnar, Immu, þá þrettán ára, horfði á indíánamyndina hennar og hafði á orði: „Hún verður einhvern tíma góð, þessi.“ Kjarval hafði svo sannarlega rétt fyrir sér gagnvart hinum miklu hæfileik- um hinnar ungu Immu sem síð- ar varð að segja má mikill fjöl- listamaður. Til greina kom á sínum tíma að Imma færi til náms í myndlist, m.a. til Frakk- lands, en ekkert varð úr því, enda ekki sjálfgefið á þessum tíma að stúlka færi til listnáms, hún ætti betur heima bak við eldavélina eins og hugarfarið var þá. Imma var lengi búsett í Ólafs- firði. Við opinbera heimsókn Vigdísar forseta til Ólafsfjarðar á sínum tíma völdu bæjaryfir- völd þar verk eftir Immu sem gjöf til forsetans, sem fyllti mig stolti gagnvart þessari miklu listakonu. Imma var trúuð kona og mik- ill mannvinur. Áratugum saman bað hún fyrir fólki á hverju kvöldi og hefur fólk vitnað um kraft og bata sem það telur sig hafa fengið frá bænum hennar. Á árabili í lífi mínu átti ég við erfið veikindi að stríða, en þá átti ég gjarnan í gott skjól að leita til hennar Immu minnar meðan á bataferli stóð með að- hlynningu og styrk sem hún veitti mér með alúð og gleði. Sérstakan gullkross frá henni hef ég borið um háls mér í rúm 40 ár sem fylgdu góðar óskir um heilsu og vellíðan, en kross þessi færir mér styrk og verndar mig á hverjum degi. Það var Immu mikið lán að kynnast Guðna Sörensen, sam- býlismanni sínum, eða honum Guðna sínum. Þau voru miklir dansfélagar á sínum tíma. Guðni er mikill heiðursmaður og studdi alla tíð vel við Immu, annaðist hana og hjálpaði í hennar erfiðu veikindum á allan hátt. Það er minnisstætt við heimsóknir á heimili þeirra að vart var maður kominn inn úr dyrum þegar Guðni var búinn að bera á borð bakkelsi eða fullbúinn mat. Þá fóru oft fram svo fróðlegar og lærdómsríkar samræður um efni fyrri áratuga. Að leiðarlokum: Imma mín, þakka fyrir mig, þakka fyrir börnin mín og barnabörn. Sendi kveðjur okkar Stein- unnar til Guðna, fjölskyldu og ættingja. Sigurður Jakob Halldórsson. Kæri frændi minn, Bergur Már, hefur kvatt þennan heim allt of ungur, rifinn burt svo skyndilega frá okkur, frá ást- kærri eiginkonu, yndislegu börnum þeirra, móður, systk- inum, ættingjum og vinum. Það er svo sorglegt, óskilj- anlegt og meiningarlaust og ég á erfitt með orðum að lýsa harmi mínum og sorg. Við Bergur vorum systkinabörn. Emil pabbi hans, sem kvaddi líka allt of snemma, var móð- urbróðir minn. Bergs mun verða sárt saknað af öllum sem þekktu hann. Hans smitandi húmor og Bergur Már Emilsson ✝ Bergur MárEmilsson fædd- ist 10. ágúst 1976. Hann lést 25. nóv- ember 2019. Útförin fór fram 6. desember 2019. glettni, lífsgleði og viljastyrkur að tak- ast á við mótgang í lífinu með reisn og stolti. Alltaf svo umhyggjusamur, traustur og já- kvæður, mikill kar- akter og einstakur frændi. Já, allir þessir eiginleikar og gæði gerðu Berg Má að þeim góða dreng sem hann var. Þó svo að fjarlægðin væri stór á milli okkar, ég búsettur í Danmörku og hann á Íslandi, og því ekki oft möguleiki á að hittast, þá fann ég alltaf mjög sterk bönd sem tengdu okkur frændur, við náðum svo vel saman. Gleðin var alltaf stór og gagnkvæm í hvert skipti og við nutum þess að hittast. Fyrir mörgum árum bjó ég á Íslandi í eitt ár. Þá sáumst við Bergur oft og áttum skemmti- lega og góða daga saman. Sum- arið 2017 dvaldi ég hjá Bergi, Helenu og krökkunum í nokkra daga og á ég góðar og dýr- mætar minningar frá þeirri dvöl og samveru með þeim öll- um. Í sumar þegar ég var á Ís- landi er ég þakklátur fyrir að hafa náð að hitta Berg tvisvar. Mini fjölskylduhittingur og ein- staklega ánægjulegur dagur í Seiðakvísl hjá Birnu mömmu Bergs. Seinna skiptið bauð Bergur mér, Ragnari Mikael bróður og Bigga Mikk. frænda okkar heim til þeirra Helenu eitt kvöld. Við áttum alveg frábært kvöld sam- an frændur fjórir, borðuðum pítsu og drukkum bjór á sól- pallinum og spjölluðum um allt milli himins og jarðar. Ég mun ætíð minnast þessa kvölds með mikilli gleði og þakklæti. Elsku Helena, Matthías Már, Emil, Isabella, Birna, Sólveig, Ragnar Þór, Eva María og Kristín, missir ykkar er mikill. Ég sendi ykkur og fjölskyldu ykkar mínar dýpstu samúðar- kveðjur Hvíldu í friði, minn kæri frændi. Takk fyrir allt. Guðjón Emil Gíslason, Danmörku. Þau leiðu mistök urðu í gær að fæðingarár Pálínu Bjarna- dóttur féll niður í æviágripi um hana. Hún fæddist 9. jan- úar 1926. Einnig birtist rangt erindi úr Hávamálum í grein um Stein- ar Sigurðsson, eftir Sigurð Kára og Elínu Dís, sem birtist 7.12. sl. Hið rétta er: Deyr fé, deyja frændur, deyr sjálfur ið sama; en orðstír deyr aldregi, hveim er sér góðan getur. Beðist er velvirðingar á þessu. Leiðrétting Sálm. 17.5-6 biblian.is Skref mín eru örugg á vegum þínum, mér skrikar ekki fótur. Ég hrópa til þín því að þú svarar mér, Guð,... Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi, ÁGÚST G. SIGURÐSSON, vélstjóri, skipatæknifræðingur og útgerðarmaður í Hafnarfirði, lést í Hafnarfirði föstudaginn 29. nóvember. Útför hans fer fram frá Hafnarfjarðarkirkju miðvikudaginn 11. desember klukkan 13.00. Blóm og kransar afþakkaðir en þeim sem vilja minnast hans er bent á líknarfélög. Guðrún Helga Lárusdóttir Jenný Ágústsdóttir Halldór Kristjánsson Ólafía Lára Ágústsdóttir Snorri Hauksson Helga Ágústsdóttir Ólafur Skúli Indriðason barnabörn og barnabarnabörn Elskulegur eiginmaður, faðir, afi, langafi og bróðir, HELGI BRYNJAR ÞÓRISSON, Eiðistorgi 3, Seltjarnarnesi, lést fimmtudaginn 28. nóvember. Útför hans fer fram frá Neskirkju föstudaginn 13. desember klukkan 13. Sonja Lúðvígs Anna María McCrann Andrea Dýrleif Helgadóttir, Mike Stroud Ómar Sigurður Helgason Karítas K. McCrann, Mauricio R. Villavizar Ísak Helgi og Elín Ylfa Alexandra og Lucas Margrét Þórisdóttir, Hörður Gunnarsson Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar, fósturfaðir, tengdafaðir og afi, GYLFI HARALDSSON heimilislæknir, lést á Hjúkrunarheimilinu Ísafold 2. desember. Útför hans fer fram frá Neskirkju fimmtudaginn 12. desember klukkan 15. Rut Meldal Valtýsdóttir Þröstur Freyr Gylfason Una Björk Ómarsdóttir Guðbjört Gylfadóttir Bjarni Kristinn Torfason Hreiðar Ingi Þorsteinsson Nue Milici Rúnar Már Þorsteinsson Sigurbjörg Rutardóttir Björgvin Þorsteinsson María Eugenia Sambiagio Þorri, Fróði, Skírnir, Ísabella Laufey, Benedikt Freyr, Sigrún Rut, Dagur Hrafn, Anna Leonor, Alex Þorsteinn, Alara Liv Ástkær eiginmaður minn, faðir, afi og tengdafaðir, SIGURÐUR VALDIMARS GUNNARSSON múrari, lést á líknardeild Landspítalans í Kópavogi 29. nóvember. Útför hans verður gerð frá Fríkirkjunni í Hafnarfirði þriðjudaginn 10. desember klukkan 13. Blóm og kransar eru vinsamlegast afþakkaðir en þeim sem vilja minnast hans er bent á líknardeild Landspítalans í Kópavogi. Guðrún Stefanía Guðjónsdóttir Guðrún Berglind Sigurðard. Guðmundur M. Sigurðsson Gunnar Heimir Kristjánsson Selma Gísladóttir Ragnar Steinn Ragnarsson María Lísa Benediktsdóttir Rúnar Steinn Ragnarsson Helga Kristrún Hjálmarsdóttir og barnabörn Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir og afi, GUNNAR VILMUNDARSON vélvirki, Laugarvatni, lést í faðmi fjölskyldunnar á heimili sínu fimmtudaginn 5. desember. Útför hans fer fram frá Skálholtskirkju föstudaginn 13. desember klukkan 14. Jóna Bryndís Gestsdóttir Gestur Gunnarsson Sigríður Soffía Sigurjónsdóttir Rúnar Gunnarsson Eva Hálfdanardóttir Arnar Gunnarsson Helga Björt Bjarnadóttir og barnabörn

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.