Morgunblaðið - 02.07.2020, Síða 22

Morgunblaðið - 02.07.2020, Síða 22
22 FRÉTTIRInnlent MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 2. JÚLÍ 2020 Sími 557 8866 | pantanir@kjotsmidjan.is | Fossháls 27, 110 Reykjavík Opnunartími7.30-16.30 Sérvaldar steikur á grillið, Úrvals hamborgarar með brauði, Krydd, sósur og ýmsar grillvörur Sigurður Bogi Sævarsson sbs@mbl.is „Bítlarnir hafa fylgt mér í meira en hálfa öld, meira sem bræður og vinir en hljómsveit frá Bretlandi. Þeir syngja og leika líka þá tónlist sem mér finnst vænst um; lögin sem ég ólst upp með og syngja sífellt í höfð- inu á mér,“ segir Gunnar Salvarsson. Hann er umsjónarmaður útvarps- þáttanna Bítlatíminn, en sá fyrsti var á dagskrá RÚV á sunnudag. Þætt- irnir verða alls tíu, hver tvær klukku- stundir, og fara í loftið kl. 13. Þar fer Gunnar yfir Bítlatímann, ekki síst feril strákanna fjögurra frá Liverpool sem fyrir tæpum sextíu árum gáfu tóninn og breyttu heiminum. Af því varð mikil saga sem Gunnar segir í þáttunum, með persónulegu ívafi. Sagnfræði og dýrmætar minningar Þáttunum Bítlatíminn er útvarpað á Rás 1 Ríkisútvarpsins sem eitt og sér segir að tímarnir breytast og mennirnir með. Stundum hefur sú rás verið sögð útvarp hugsandi fólks sem hefur fengið nóg af gjallandi dægurpoppi. Fyrr á tíð var voru lög Bítlanna stundum sett í þann flokk. Nú eru þau hins vegar klassík og allt sem viðvíkur sveitinni orðið sagn- fræði og dýrmætar minningar – og alveg dæmigert efni á Gufunni. „Ég var tíu ára strákur í Vest- urbænum þegar Bítlarnir sneru heiminum á hvolf,“ segir Gunnar í samtali við Morgunblaðið um tilurð þáttanna. Hljómsveitina segir hann hafa haft afgerandi áhrif á æskuár sín. Lífið þá hafi meira og minna hverfst um að eltast við tónlistina , eignast plöturnar, hengja upp mynd- ir, klippa fréttir og frásagnir upp úr blöðum og sækja mánaðarlega Bítla- bækurnar í Frímerkjahúsið í Lækj- argötu. Gunnar Salvarsson á langan og fjölbreyttan feril að baki, var lengi skólamaður en starfaði líka við fjöl- miðla. Var fyrir 35 árum eða svo á Rás 2 með þættina Listapopp, og lék þar lögin sem hæst flugu á vinsælda- listum heimsins. Undanfarin ár hefur Gunnar svo starfað í utanríkisráðu- neytinu við miðlun upplýsinga af þró- unarsamvinnu Íslendinga víða um lönd. Allir töluðu um hljómsveitina „Fyrir tveimur árum var ég með hópi af góðu fólki í Úganda við vinnslu á sjónvarpsþáttaröð um heimsmarkmið Sameinuðu þjóðanna og þessir vinir mínir voru oft að hvetja mig til að fara aftur í útvarp. Þetta kveikti í mér og því var mjög ánægjulegt að dagskrárstjórn RÚV samþykkti hugmynd mína um þessa þætti,“ segir Gunnar sem sl. vetur fór að grúska í heimildum, meðal annars gömlum dagblöðum og skoða umfjöll- un þeirra um Bítlana og viðtökurnar sem þeir fengu hér heima. „Greinarnar komu mér mjög á óvart. Sérstaklega fannst mér merki- legt hvað umfjöllunin var neikvæð. Efast var um að þeir gætu sungið og sagt að þeir væru falskir og sífellt verið að finna að Bítlahárinu. Það voru almenn leiðindi um hljómsveit- ina í íslensku dagblöðunum sem fyrst sögðu frá The Beatles sumarið 1963. Og einmitt á því herrans ári voru allir krakkarnir í Melaskólanum að tala um þessa hljómsveit og spila lögin þeirra. Sumir voru að missa sig.“ Persónuleg nálgun Fyrir utan lítils háttar sagnfræði- grúsk ákvað Gunnar við þessa þátta- gerð að vera persónulegur. Taldi áhrifamikið að flétta inn eigin upp- lifun frá Bítlatímanum. Að öðru leyti er enginn ákveðinn þráður í þátt- unum, flögrað er um og hver þáttur er sjálfstæður. Sagt er frá ýmsu áhugaverðu sem tengist Bítlunum, í skemmtilegu tónlistarprógrammi sem ætlað er að næra fortíðarþrá- margra. Er því vikið að ýmsum fleiri hljómsveitunum á árunum milli 1960 og 70 og menningu þess tíma. „Bítlaunnendur eru alls staðar, líka hjá RÚV, og ég nýt þeirra forréttinda að fá að hljóðrita þessa þætti með Georg Magnússyni tæknimanni sem vann með mér fyrir 30 árum þegar ég var síðast í útvarpi. Hann er Bítla- fróður og lifandi leiðréttingarforrit þegar ég fer með fleipur. Við erum líka báðir ástríðufullir Harrison- aðdáendur en vegna hlutleysisstefnu Ríkisútvarpsins gætum við meðalhófs og fagmennsku fram í fingurgóma,“ segir Gunnar að síðustu. Bítlarnir sneru heiminum á hvolf  Bítlarnir í tíu þáttum á Rás 1  Bræður mínir og vinir, segir Gunnar Salvarsson  Fengu nei- kvæðar móttökur á Íslandi í upphafi  Aðdáandi Harrison  Bítlaunnendurnir eru alls staðar Morgunblaðið/Sigurður Bogi Aðdáandi Gunnar Salvarsson hér með Bítlaplötu og í hillum á veggnum eru munir sem tengjast hljómsveitinni. Frétt Morgunblaðið 11. júlí 1964 með helstu tíðindi í heiminum. Myndir Blaðaúrklippur með Bítlunum. Minningabók Gunnars er gersemi. „Við erum vinsælli en Jesús,“ sagði John Lennon einhverju sinni um frægð og frama Bítlanna. Lennon var af mörgum talinn hugsuður Bítl- anna. Skal þá ekki lítið gert úr Paul MaCartney, Ringo Starr og og George Harrison. En hvað gerði hljómsveit þessara fjögurra pilta svo einstaka og áhrifamikla? Spurning og svörin við henni eru mörg og ólík. Gunnar Sal- varsson segir að einfalda svarið sé þó einfaldlega að Bítlarnir hafi verið réttir menn á réttum tíma; góðir hljóðfæraleikarar sem sömdu og spiluðu eigin lög, melódísk og grípandi. En þeir voru líka ögrandi í svörum og framkomu. „Eldri kynslóðinni var ekkert um Bítlana gefið og það gerði þá enn meira spennandi í augum okkar unglinganna. Oft er talað um Bítlana og æskubyltinguna sem þeir voru í forystu fyrir. Þegar æðið rann af okkar krökkunum og árin liðu kom í ljós að áhrif Bítlanna á framþróun tónlistar standa upp úr. Þeir breyttu tónlistarsögunni nánast með hverri nýrri plötu. Milli She Loves You og Tomorrow Never Knows eru til dæmis að- eins tvö ár og níu mánuðir. Samt er engu líkara en áratugir hafi liðið milli útgáfu laganna, svo ólík eru þau,“ segir Gunnar Salvarsson að síðustu. Ögrandi og lögin voru grípandi BREYTTU TÓNLISTARSÖGUNNI MEÐ HVERRI NÝRRI PLÖTU The Beatles Síðhærðir sveinar frá Liverpool snemma á ferlinum, vegferð sem átti eftir að breyta svo mörgu í veröldinni enda voru lög sveitarinnar engu lík.

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.