Börn og menning - 01.05.1999, Blaðsíða 26

BÖRN 06 MENN|N6
annars konar leiklist, ekki Kardimommubæjar-
leikstíllinn. En þá virðast foreldrar stundum ekki
hafa áhuga á að fara með börnin sín á þess konar
sýningar.
Við leikhúsfólk erum kannski of undanlátssöm,
við erum ekki nógu ákveðin í að setja upp öðruvísi
metnaðarfullar sýningar. Ég sakna þess svolítið að
við séum ekki djarfari í verkefnavali fyrir börn. Ég
held að það yrði þakklátt verk og gott fyrir okkur
jafnt sem áhorfendur. Það eru til dæmis víða í
heiminum til leikhús og leikhópar sem taka fyrir
fullorðinsverk fyrir börn. Það má alveg hugsa sér
að hægt væri að útbúa kynningu fyrir börn á
Heimsljósi Halldórs Laxness.
Eða Sölku Völku?
Já, hvort tveggja eru í raun verk sem fjalla um böm
og unglinga, þroskasögur. Rómeó og Júlía hefur
einnig verið unnið sem barnaleikrit. I Leiklistar-
skólanum setur hópurinn á þriðja ári alltaf upp
barnasýningu og í hitteðfyrra voru nemendur
Úr Bróður mínum Ljónshjarta
Ljósm. Grímur Bjamasqn
einmitt með leiksýningu á Rómeó og Júlíu fyrir
börn. Leikhópurinn Unga Klara, kom hingað á
Listahátíð með sýningu sem heitir Irenas nya liv og
fjallar um stelpu sem er með Down Syndrome.
Þetta er mjög frægur leikhópur sem var upphaflega
stofnaður sem barnaleikhús innan Borgarleik-
hússins í Stokkhólmi. Hópurinn varð frægur fyrir
sýningu sem hét Hitlers barndom, og fjallar um
æsku Hitlers, það er hvernig Adolf litli varð Hitler.
Við verðum að passa okkur á að vera ekki svo
upptekin af því að fara troðnu slóðina að áhorf-
endur þurfi að troða slóðina fyrir okkur. - Ef þú
spyrð áhorfanda hvað hann vill sjá þá nefnir hann
auðvitað leikrit sem hann hefur séð, hann nefnir
ekki eitthvað sem hann hefur ekki séð. Svoleiðis
skoðanakönnun segir akkúrat ekkert.
Auðvitað ber bamaleikhús svolítinn keim af
öðru því sem er að gerast í leikhúsi. í dag er
froðustefnan svolítið áberandi í leikhúsum. Eins
konar „entertainment commercial“ stefna; ungt
leikhúsfólk setur upp Rommí, söngleikir eru í
sviðsljósinu og þar fram eftir götunum.
Eins og til dœmis Grease?
Já, og Grease varð meira að segja barnaleikrit. En
er Grease barnaleikrit og er það þá gott bama-
leikrit? Þetta er nefnilega líka okkar sök því við
tökum krakkana með. En auðvitað koma alltaf
öðru hvoru upp mjög metnaðarfullar sýningar þar
sem er verið að prófa aðra hluti. Margar þeirra eru
þó unnar við mjög svo bágar aðstæður, til dæmis
hjá Möguleikhúsinu sem er barnaleikhús en mér
finnst mjög virðingarvert að halda úti svoleiðis
stofnun.
Vœri þá kannski ráð hjá þessum stœrri
leikhúsum að nota peninginn sem er eyrna-
merktur barnaleikriti í tvœr eða þrjár sýningar,
ekki eyða svona miklu í umgjörðina?
Það hefur stundum verið gert, bamasýningar standa
varla undir sýningarkostnaði en það er auðvitað
alveg jafn dýrt að setja þær upp, leikmyndin er alveg
jafn dýr. Laun leikaranna og svo framvegis. Þetta
kostar allt jafn mikið. En þær borga sig samt sem
áður því bamasýning sýnir góða aðsókn, tölumar í
lok ársins líta þá vel út. Við búum nefnilega í
þjóðfélagi þar sem sætanýtingin er undir sama
siðferði og hjá Elugleiðum, sætanýtingin skiptir öllu
máli eða eins og Guðbergur Bergsson sagði ein-
hvem tímann, þá fljúga Flugleiðir bara hærra... En
það væri óskandi að hægt væri að taka leikhúsmál
fyrir börn fastari tökum, til dæmis með því að
sviðsetja heimsbókmenntimar fyrir þau.
Þyrfti þá ekki að ná til foreldranna fyrst?
Jú, svo þeir viti að þarna sé kannski eitthvað á
ferðinni sem er ekkert minna virði en sprikl og
hopp og hí. Það þarf ekki bara að huga að leik-
listaruppeldi barna því við gleymdum að ala
foreldrana upp.
En þessar stóm sýningar sem ég er að tala um
eru óskaplega fallegar og vel unnar, það má ekki
24