Börn og menning - 01.05.1999, Blaðsíða 28

BÖRN OC mENN|N6
Ég býst við að þau fari á verk eins og Grease. En
það er kannski minnst sem beinlínis höfðar til
þeirra. í gamla daga var til dæmis leikhópur á
vegum Alþýðuleikhússins sem hét Pæld’íðí hópur-
inn, hann byrjaði með frægri sýningu sem hét
Pœld’íðí og var unglingaverk um kynfræðslu.
Möguleikhúsið hefur kannski meira einbeitt sér að
yngri aldurshópum.
Að vísu voru þau með stykki fyrir eldri krakka
sem fjallaði um sjálfsvíg.
Ég er orðinn leiður á að sjá sýningar sem eru að
mestu fræðslusýningar. Þær verða allt of oft eins og
framlenging á félagsfræðitímanum.
Er leikhúsfólk meðvitað um þennan aldurshóp
sem kemur minnst í leikhús? Frá tólf upp ísextán
ára?
Jú, fólk hugsar um hann en kannski ekki nógu
markvisst. En ég man eftir því að það var mikið
um unglinga í leikhúsum í gamla daga ...
En þá blómstraði líka félagslega raunsœið...
Já, einmitt, en hvað eru þá unglingasýningar sem
eru ekki á félagslegu nótunum?
Fullorðins sýningar?
Einmitt. Og hvaða fullorðins sýningar höfða til
unglinga?
Það œttu að vera flestallar sýningar.
Já, en hvernig fáum við fullorðið fólk til að
samþykkja það?
Ég sé að Viðar er að sigla upp í annað eins samtal
og við erum búin að eiga hér en verð því miður að
láta staðar numið. Þó brennur ein spurning á mér
í lokin: Viðar, afhverju setur EGG-leikhúsið ekki
upp sýningu á einhverju verki heimsbók-
menntanna fyrir börn og unglinga?
Já, það væri alveg hugmynd. Kannski það sé bara
næst á dagskrá, — svarar Viðar einbeittur og
kankvís í senn, auðsjáanlega til í að velta þessari
hugmynd frekar fyrir sér.
Kristín Birgisdóttir
Úr Bróður mínum Ljónshjarta
Ljósm. Grímur Bjarnason
26