Morgunblaðið - 25.03.2022, Side 18

18 FRÉTTIR
Innlent
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 25. MARS 2022
Vagnhöfði 7, 110 Reykjavík | Sími: 517 5000 | stalogstansar.is
stalogstansar.is
VARAHLUTIR Í
KERRUR
2012
2021
Sigurður Bogi Sævarsson
sbs@mbl.is
„Verktakastarfsemi er um margt
flókin starfsemi og viðfangsefnin
sem leysa þarf oft ögrandi. Gald-
urinn í þessu felst alltaf í góðum
mannskap; hafa í vinnu stráka sem
hafa útsjónarsemi og verksvit svo
hlutirnir gangi upp. Fáa daga veit
ég skemmtilegri en þegar við erum
með stór verkefni í gangi og allt í
réttum snúningi,“ segir Andrés
Sigurðsson, framkvæmdastjóri
Loftorku – Reykjavík.
Í síðustu viku var dagamunur
gerður í tilefni af 60 ára afmæli
Loftorku – Reykjavík. Starfs-
mönnum, viðskiptavinum og vel-
unnurum var boðið í hóf í höf-
uðstöðvum fyrirtækisins við
Miðhraun í Garðabæ. Þar var glatt
á hjalla og tilefni til að líta til
baka. Meginmálið er þó alltaf að
horfa fram á veginn, samanber að
hjá Loftorku snúast viðfangsefnin
yfirleitt um vegagerð.
Reykjavík og Borgarnes
Sameignarfélagið Loftorka var
stofnað 1962 af tvennum hjónum,
Sigurði Sigurðssyni og Sæunni
Andrésdóttur og Konráð Andrés-
syni og Margréti Björnsdóttur.
Sæunn og Konráð eru systkini og
því lá samstarf beint við. Með tím-
anum komst á að Loftorka fór
mikið að sinna lagningu hitaveitu í
nýjum hverfum á höfuðborg-
arsvæðinu. Vinna fyrir sveitarfélög
þar hefur raunar alltaf verið snar
þáttur í starfseminni.
Um 1990 var Loftorku skipt
upp. Sigurður og Sæunn eignuðust
Reykjavíkurhlutann, það er jarð-
vinnu- og malbikunarflokka, en
Konráð og Margrét Borg-
arnesdeildina, það er framleiðslu á
steyptum einingum. Við uppskiptin
var bæjarnöfnunum Reykjavík og
Borganes bætt við fyrirtækjaheitin
og rekstur þeirra aðskilinn að öllu
leyti. Loftorka – Borgarnesi er í
dag rekin sem Steypustöðin.
„Lífið hefur snúist um Loftorku.
Aldrei dauð stund og alltaf eitt-
hvað spennandi fram undan,“ segir
Andrés Sigurðsson. Þeir bræð-
urnir – Ari og Andrés – hafa starf-
að í fyrirtækinu frá unglingsárum
og árið 2017 seldi móðir þeirra,
Sæunn Andrésdóttir, þeim fyrir-
tækið. Andrés er nú fram-
kvæmdastjóri Loftorku en Ari for-
stjóri og stjórnarformaður.
Í samstarfi bræðranna er verka-
skiptingin sú að Andrés sér um
fjármál, tilboðsgerð og vélakostinn
en Ari hefur tæknimál með hönd-
um. Þegar kemur svo að einstaka
verkefnum er alltaf annar hvor
bræðranna með yfirumsjónina og
tengingu við verkkaupa, sem oftast
eru Vegagerðin, sveitarfélög,
veitufyrirtæki eða byggingafélög.
Verkefni víða og 100 tæki
„Í öllum fyrirtækjarekstri er
mikilvægt að stjórnandinn haldi
utan um hverja krónu og fylgist
vel með stöðu allra verkefna. Sjái
einnig til þess að öll tæki séu í
lagi, en alls eigum við um 100 slík.
Þar eru vörubílar, hjólaskóflur,
vegheflar, fjórar malbikunarvélar,
hellingur af völturum og svo mætti
áfram telja,“ segir Andrés.
Stærsta verkefnið sem Loftorka
hf. vinnur að nú er verkefni fyrir
Hveragerðisbæ, Ölfus og Vega-
gerðina; ný tenging frá Hveragerði
að afleggjaranum að orlofshús-
unum í Ölfusborgum. Byggð er
brú yfir Varmá og lagður 800
metra langur kafli samsíða nýjum
Suðurlandsvegi. Þessu verkefni á
að vera lokið í september á þessu
ári, eins og Ari fylgir eftir. Andrés
hefur hins vegar yfirumsjón með
brekkunn Vesturlandsvegar í Mos-
fellsbæ; 800 metra kafla milli
Langatanga og Reykjavegar. Þær
framkvæmdir eru nú að hefjast og
á að ljúka í nóvember á þessu ári.
Mikið er malbikað
Malbikun hefur alltaf verið stór
þáttur í starfsemi Loftorku –
Reykjavík. Sett hefur verið slitlag
á langa kafla fyrir Vegagerðina
mikið unnið á höfuðborgarsvæðinu.
Þá hefur Loftorka átt samstarf við
önnur fyrirtæki um til dæmis
virkjana- og hafnargerð, stórverk-
efni þar sem sameinaða krafta
þarf.
„Tilboð skila um 95% af öllum
okkar verkefnum, sem flest eru
hér á höfuðborgarsvæðinu. Stefn-
an er sú að fara ekki lengra út fyr-
ir bæinn en svo að mannskapurinn
komist heim að kvöldi. Ég vona því
að fleiri verkefni komi inn á næst-
unni, ég er til dæmis mjög spennt-
ur fyrir að bjóða í gerð lokáfanga
Arnarnesvegarins sem tengja á
saman efstu byggðir í Kópavogi og
Breiðholt,“ segir Andrés.
Galdurinn felst alltaf í góðum mannskap
- 60 ára verktakafyrirtæki - Andrés og Ari - Lífið snýst um Loftorku - Skemmtilegt að sinna stór-
verkefnum - Jarðvinna og malbikun - Stjórnandi haldi um hverja krónu og fylgist með stöðunni
Morgunblaðið/Sigurður Bogi
Fjölskyldufyrirtæki Frá vinstri talið hjónin Anna Ólafsdóttir Björnsson og
Ari Sigurðsson. Fyrir miðju er Sæunn Andrésdóttir, móðir bræðranna.
Hægra megin á myndinni Andrés Sigurðsson og Hjördís Jóna Gísladóttir.
Ljósmyndir/Loftorka
Asfalt Malbikun er stór þáttur í starfsemi Loftorku sem á mikinn flota
vörubíla og véla sem sinna slíkum verkum, einkum á höfuðborgarsvæði.
Vegur Eitt af stærri verkefnum Loftorku í seinni tíð var breikkun Reykja-
nesbrautar með gatnamótum sem eru tenging við Vellina í Hafnarfirði.
Í útboðum verklegra framkvæmda í dag gera verkkaupar miklar kröfur.
Fyrirtækin þurfa að hafa styrk og vera með allt á hreinu svo tilboð þeirra
séu gjaldgeng. Í þeim efnum stendur Loftorka vel og nýtur trausts. Arður
hefur aldrei verið greiddur úr úr fyrirtækinu, heldur er allt lagt í að efla
rekstur, endurnýja tæki og annað slíkt.
„Verkefnastaðan í dag er ágæt og afkoman sömuleiðis. Síðustu sjö ár
höfum við gert upp í plús, en ársveltan hjá okur er um tveir milljarðar og
starfsmennirnir 65 að staðaldri. Nokkrir hafa verið hjá okkur í áratugi og
jafnvel tvær til þrjár kynslóðir manna úr sömu fjölskyldunni; sonur, pabbi
og afi,“ segir Andrés og að lokum:
„Þegar ég ræð menn sóttist ég lengi vel eftir því að fá sveitastráka
enda yfirleitt duglegir og vanir á traktor. Slíkt var þá góð undirstaða fyrir
vinnu á þungavinnuvélum. Síðan ef allt fer að vonum takast menn á við
stærri hlutverk. En fyrst og síðast byggist þetta á því að finna gleði í
starfinu, sem felst í því að sjá eitthvað liggja eftir sig; til dæmis malbikað
plan, hafnargarð eða beinan og breiðan veg.“
Arðurinn aldrei greiddur út
MEÐ ALLT Á HREINU OG REKSTURINN Í PLÚS SÍÐUSTU SJÖ ÁRIN
Morgunblaðið/Sigurður Bogi
Samstarf Bræðurnir Ari, til vinstri, og Andrés hafa starfað hjá Loftorku alla sína
tíð. Ég sóttist eftir því að fá sveitastráka enda duglegir, segir Andrés í viðtalinu.