Morgunblaðið - 05.05.2022, Blaðsíða 53

MINNINGAR 53
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 5. MAÍ 2022
✝
Bragi Hall-
dórsson fædd-
ist í Reykjavík 2.
maí 1930. Hann lést
á hjúkrunarheim-
ilinu Mörk 25. apríl
2022.
Hann var sonur
hjónanna Guð-
laugar Helgu Guð-
brandsdóttur, f.
21.9. 1895, d. 1.5.
1974, og Halldórs
Eiríkssonar, f. 5.4. 1889, d.
28.10. 1968.
Alsystkin hans voru:
Guðbrandur, f. 22.11. 1919, d.
24.2. 1969, Eiríkur Bergsteinn,
f. 13.12. 1923, d. 11.1. 1970, Ósk
Guðlaug, f. 20.7. 1926, og Þur-
íður Bára, f. 1.6. 1926, d. 7.5.
2009. Samfeðra: Ágústa Guð-
rún, f. 10.10. 1934, d. 7.9.2004,
Brynjólfur Gunnar, f. 25.1. 1937,
Guðberg, f. 19.2. 1940. Sam-
mæðra: Eystein Gudbrand
Kyllo, f. 3.2. 1936, d. 25.12. 2018.
Eftir að foreldrar hans
skildu, fór hann í fóstur vestur í
Kálfavík í Skötufirði, þar sem
hann dvaldi fram á táningsár en
flutti þá um set til systkinanna
sem bjuggu þá í Æðey við Ísa-
fjarðardjúp. Þar var hann í
2012, sonur Ægis er Stefán
Kári, f. 2000. Halldór, f. 1965.
Eiginkona hans Soffía Margrét
Magnúsdóttir, f. 1967, börn
þeirra: Kristín Elísabet, f. 1987,
sambýlismaður Rúnar Árnason,
f. 1991, dóttir þeirra Valrún Al-
ísa, f. 2018, Bragi Þór, f. 1994,
og Adolf Freyr, f. 1997. Áður
átti Rannveig einn son, Sigmar
Pál, f. 1949, sem Bragi gekk í
föður stað. Eiginkona hans er
Pálína Pálsdóttir, f. 1951, dætur
þeirra: Jóna Margrét, f. 1970,
Gerða, f. 1976. Eiginmaður
hennar er Hinrik Sigurður Jó-
hannesson, f. 1975, börn þeirra:
Jóhannes Páll, f. 1999, sambýlis-
kona Þóra Margrét Hallgríms-
dóttir, f. 1999, Sigmar Breki, f.
2003, Valgerður Saga, f. 2005.
Signý Pála, f. 1985. Eiginmaður
hennar er Páll Indriðason, f.
1984, dóttir þeirra er Júlía Rós,
f. 2011.
Bragi var hagleiksmaður og
listrænn. Það lék allt í höndum
hans. Hann var verkamaður og
vann ýmis störf, svo sem við sjó-
sókn, húsbyggingar, trésmíði og
húsamálun. Síðustu starfsárin
var hann húsvörður í Sól-
heimum 23, fram til þess er
hann hætti störfum vegna ald-
urs.
Útförin fer fram frá Lang-
holtskirkju í dag, 5. maí 2022,
klukkan 13.
vinnumennsku
næstu árin og átti
þar líklega sín
bestu ungdómsár.
Í Æðey kynntist
hann verðandi eig-
inkonu sinni, Rann-
veigu Árnadóttur,
f. 1.12. 1925, d.
21.12. 2012.
Þau fluttust til
Flateyrar og stofn-
uðu þar sitt heimili
árið 1955. Þar bjuggu þau þar
til þau fluttust til Reykjavíkur
að Sólheimum 23, árið 1983, þar
sem þau héldu heimili þar til
Rannveig lést, en Bragi hélt
heimili þar einn fram til 2020, er
hann flutti í íbúð í Mörkinni.
Synir þeirra eru Aðalsteinn,
f. 1956. Eiginkona hans er Ása
Clausen, f. 1957, börn þeirra:
Árni Fannar, f. 1996, og Anna
Mjöll, f. 1997. Sölvi, f. 1959, dótt-
ir hans og Helgu Arnberg Matt-
híasdóttur er Rannveig Ósk, f.
1982. Eiginkona er Sigurbjörg
Þorleifsdóttir, dóttir hennar og
stjúpdóttir Sölva er Oddbjörg
Kristjánsdóttir, f. 1980. Eig-
inmaður Ægir Örn Símonarson,
f. 1976, börn þeirra Sigurbjörg
Ósk, f. 2011, Guðmundur Örn, f.
Þá er meistarinn allur. Hann
lést á hjúkrunarheimilinu Mörk
25. apríl eftir erfitt sjúkdóms-
tímabil, en það er huggun í
harminum að hann fékk góða
umönnun þar sem hann var síð-
ustu mánuðina.
Hann var listamaður og naut
þess að skapa, hvort heldur sem
það voru smíðisgripir, málverk,
ljósmyndir eða útskurður. Út-
skurðurinn og vinna með tré
voru honum samt hugleiknust og
þeir eru margir listagripirnir
sem hann bjó til úr tré. Þessir
gripir eru góður minnisvarði um
merkan mann sem þjálfaði sig og
vann sína gripi af sjálfsdáðum og
eigin hugviti fram á síðasta dag.
Hann unni náttúrunni og naut
útiveru. Við bræðurnir minn-
umst útileganna sem við fórum í
með foreldrum okkar vítt og
breitt um landið okkar. Ég slapp
vel þar sem ég var elstur og mín-
ar útilegur voru stuttar – oftast
bara dagsferðir um nágrennið á
Vestfjörðum, en yngri bræðurn-
ir þurftu að fara á fjarlægari
staði í lengri ferðum, eftir því
sem búnaðinum fleytti fram.
Þær voru ekki í sérstöku uppá-
haldi hjá unglingunum, en ég er
sannfærður um að þær hafi gert
okkur gott og aukið virðingu
okkar og væntumþykju á land-
inu og náttúrunni.
Það varð allavega þess
valdandi að ég skapaði ergelsi
hjá mínum dætrum með sífelld-
um óumbeðnum upplýsingum
um nöfn á fjöllum og lækjum
þegar við hjónin ferðuðumst um
landið.
Veran í Æðey hefur ábyggi-
lega stuðlað að þessari virðingu
föður okkar fyrir náttúrunni, því
þar bjó einstakt náttúruelskt
fólk, sem bar mikla virðingu fyrir
öllu umhverfinu, þannig að það
smitaði frá sér.
Hann ólst upp hjá vandalaus-
um, án tengsla við fólkið sitt
fram á fullorðinsár. Það hefur ef-
laust sett mark sitt á sálina.
Hann kynntist svo sínu fólki og
myndaði tengsl við systkini sín,
sem varð honum mikils virði og
veitti gagnkvæma gleði.
Það er margs að minnast frá
langri ævi og helst leitar hug-
urinn þá til áranna heima á Flat-
eyri, þar sem þau hjónin Rann-
veig og Bragi hófu búskap, hann
þá 25 ára gamall. Þótt dvölin þar
hafi tæplega náð þriðjungi æv-
innar, þá var það samt sá hluti
sem hugurinn leitaði oftast til,
enda fæddust synirnir þar og ól-
ust upp til fullorðinsára. Það er
ekki ætlun mín að rifja upp ævi-
feril föður okkar hér, en ég má til
að nefna ástríkt hjónaband hans
og mömmu og nána samvinnu
alla tíð. Það er ekki sjálfgefið, en
lýsir sér best í einstakri um-
hyggju hans fyrir mömmu á
meðan hún þjáðist af heilabilun-
inni. Það var aðdáunarverð elja
og þrautseigja sem hann sýndi
þá.
Eftir situr þakklæti og sökn-
uður.
Hvíl í friði.
Sigmar.
Elsku afi. Hvað getur maður
sagt? Erfitt er að finna orðin því
söknuðurinn er enn svo sár.
Minningarnar og gleðistund-
irnar rifjast upp og hér skiptast á
hlátur og saknaðargrátur. Efst í
huga er þó þakklæti, þakklæti
fyrir að hafa fengið að eiga þig
sem afa okkar.
Við eldri systur munum eftir
að hafa heimsótt ykkur ömmu á
Brimnesveginn þar sem dekrað
var við okkur allar stundir, síðan
fluttust þið í Sólheimana og þar
hélt dekrið svo aldeilis áfram. Í
Sólheimana var alltaf gott að
koma, maður hringdi bjöllunni
og út komstu með opinn faðminn
til að taka á móti okkur.
Alls konar minningar koma
upp. Til dæmis á Brimnesvegin-
um þar sem þú sast við smíðar
frammi í geymslu og amma að
baka kanilsnúða, á meðan maður
lá í stofunni og las einhverja bók
eða klappaði kisu.
Ferðalög í hinum ýmsu Skód-
um þar sem maður lá aftur í með
teppi og Andrés Önd meðan á
ferðalaginu stóð, svo var alltaf
stoppað til að fá nesti og fræðslu
um nánasta nágrenni. Göngu-
túrar í náttúrunni þar sem þú
kenndir á blómin.
Þú varst líka alltaf til í að leyfa
manni að elta þig á röndum og
taka þátt í því sem þú varst að
bardúsa. Þú hafðir þvílíka þol-
inmæði fyrir spurningum okkar
og svaraðir og sagðir frá. Þú
kenndir okkur líka að taka lífið
ekki of alvarlega. Eitt af því sem
kemur í hugann er að þú varst
harður á því að það ætti að bera
virðingu fyrir röddum barna og
maður á ekki að stressa sig yfir
litlu hlutunum, „jólin koma alveg
sama hvað“.
Svo má auðvitað ekki gleyma
ást þinni á öllum þeim hundum
sem hafa fylgt okkur í gegnum
tíðina. Gleðina sem kom í augun
þín þegar litlu og stóru loðbolt-
arnir mættu á svæðið höfum við
allar erft frá þér, við megum ekki
sjá slíkan án þess að fá að klappa
og knúsa. Það er hlýtt til þess að
hugsa að hundaknús munu ávallt
minna á þig.
Samheldni, virðing og ást ykk-
ar ömmu hvort til annars er okk-
ur líka ofarlega í huga. Þið stóð-
uð þétt við bakið hvort á öðru og
alveg ljóst að þið áttuð ástríkt,
aðdáunarvert og einstakt hjóna-
band.
Það sem stendur þó einna
helst upp úr síðustu árin voru
langar og skemmtilegar samræð-
ur í eldhúsinu, þar sem farið var
yfir víðan völl. Þess eigum við
eftir að sakna mikið.
Eftir sitja ljúfsárar minningar
og mikið þakklæti fyrir að hafa
fengið að eiga þig og ömmu að.
Nú er ljósið dagsins dvín,
þótt dauðinn okkur skilji,
mér finnst sem hlýja höndin þín
hjarta mínu ylji.
Myndin þín hún máist ei
mér úr hug né hjarta.
Hún á þar sæti uns ég dey
og auðgar lífið bjarta.
Þótt okkur finnist ævin tóm
er ástvinirnir kveðja,
minninganna mildu blóm
mega hugann gleðja.
(Ágúst Böðvarsson)
Drottinn er minn hirðir,
mig mun ekkert bresta.
Á grænum grundum
lætur hann mig hvílast,
leiðir mig að vötnum,
þar sem ég má næðis njóta.
Hann hressir sál mína,
leiðir mig um rétta vegu
fyrir sakir nafns síns.
(23. Davíðssálmur)
Kveðja,
Jóna, Gerða og Signý.
Bragi Halldórsson
Nú er horfin á
braut afar kær
frænka sem ég hef
þekkt frá því ég
man eftir mér. Allt-
af tók hún á móti manni og
heilsaði með sínu ylhýra brosi.
Þrátt fyrir að vera af lesnu
heimili þá voru tækifæri ungrar
sveitastúlku úr afdal vestan af
fjörðum til mennta ekki mikil, en
hún sagði bókmenntir, leikhús
og ferðalög vera sinn skóla. Hún
gerðist fljótt velunnari lista.
Eftir að Lilja frænka kynntist
Bjarna sínum, sem vann m.a.
sem skipskokkur á millilanda-
skipi, sigldi hún um höfin með
Lilja
Sigurðardóttir
✝
Lilja Sigurð-
ardóttir fædd-
ist 26. september
1923. Hún andaðist
2. apríl 2022.
Útför hennar fór
fram 12. apríl 2022.
honum, þau skoð-
uðu söfn, sóttu ball-
ettsýningar, leikhús
og óperur, bæði
austan og vestan
járntjaldsins, og eft-
ir að hann hætti að
sigla ferðuðust þau
hjón milli landa með
millilandaflugi og
hún sýndi okkur sli-
des-myndir á silfur-
tjaldi frá ævintýrum
þeirra. Á haftaárunum var hún
einkar hugulsöm og án þess að
hampa sér gat hún reddað sér og
sínum með töluverðri fyrirhöfn
hinu og þessu sem henni fannst
vanta heimafyrir eða væri of
dýrt á skerinu. Hugulsemi Lilju
frænku átti sér engin takmörk;
hvort sem það var í almennri vel-
vild, forsjálni fyrir sig og sína
eða hve langt hún gekk til að
gera gestum sínum vel og gest-
risni hennar tók aldrei enda.
Lilja var afar traust og fram-
sýn, og hafði þann einstaka
hæfileika sem fágætur er meðal
frónlendinga að skipuleggja
markvisst fram í tímann, þ.m.t.
sína eigin jarðarför. Á efri árum
sýndi hún okkur hvar allt væri
ef eitthvað kæmi fyrir, lista með
öllu um hvernig ætti að ganga
frá hennar málum eftir hennar
dag sem og hvernig leiði þeirra
Bjarna verður eftir að hún er
fallin frá.
Þrátt fyrir gjafmildi Lilju
gleymdi hún ekki sjálfri sér og
hugsaði alla tíð vel um sig, vildi
koma vel fram og gerði sér vel.
Hún hafði sterkar skoðanir á
mönnum og málefnum sem hún
lét umbúðalaust í ljós með
„biblíuna“ (moggann) sér við
hönd, og fylgin sínu fólki sama
hvaða brestir kæmu síðar fram.
Lilja var traust, ákveðin, íhalds-
söm og dyntótt út í menn og
málefni.
Samtölin við Lilju frænku
voru stórkostleg. Eftirminnileg-
ust eru þegar hún rifjaði upp
æsku sína, hve Lilju litlu var
ekki hugað langt líf, og hefði
verið svo lítil, brothætt, við-
kvæm og nett, en hefði þó náð
undraverðum aldri og færi enn
allra sinna ferða fótgangandi og
í strætó og leit síðan kímin á
innrammaða mynd sem blaða-
maður Morgunblaðsins hafði náð
af henni þar sem hún arkaði
ákveðin og einbeitt áfram í
göngugrindinni sinni einn snjó-
vetur í klaka og hálku upp Vita-
stíginn fram hjá fullorðinsbúð.
Þú sigldir gegnum alla erf-
iðleika, spilaðir vel með það tak-
markaða sem þér var gefið, lifðir
allt af, þ.m.t. covidsmit, en síðan
bönkuðu lokin við, og enn ríg-
hélstu í lífið.
Nú ertu horfin á braut mín
yndislega frænka. Með fallegu
náttúrulegu liðina þína fínu
gekkstu milli hríssins aftur í
hvítu ofan í Kirkjubólsdalinn frá
Flatafjalli, glaðhlakkaleg í gegn-
um ilmreyrinn með handleggi
útbreidda og fingurgóma er
snertu grasstrá há, tiplandi á
mosaþúfum og horfðir glað-
hlakkaleg og ánægð til baka,
Kirkjubólsbarnið hýra.
Góða nótt Lilja frænka, sofðu
rótt.
Meira á: www.mbl.is/andlat/.
Sólver Hafsteinn
Sólversson.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
GUÐRÚN ALDA JÓNSDÓTTIR,
Rjúpnasölum 14,
lést á Landakoti sunnudaginn 24. apríl.
Útför hennar fer fram frá Lindakirkju
miðvikudaginn 11. maí klukkan 13.
Eiríkur Leifsson Laufey Vilmundardóttir
Jón Leifsson Gígja Gylfadóttir
Gunnhildur Leifsdóttir
Linda Leifsdóttir
barna- og barnabarnabörn
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
JÓN LÁRUS INGVASON,
Ægisgarði,
Hjalteyri,
lést 2. maí. Útför hans fer fram frá
Akureyrarkirkju miðvikudaginn 11. maí klukkan 13.
Rannveig Elsa Jónsdóttir Gunnar Arnar Andersen
Jóhanna Jónsdóttir Gunnar Brynjólfsson
Ingvi Hrannar Jónsson
afa- og langafabörn
Innilegar þakkir til allra þeirra fjölmörgu sem
sýndu okkur samúð og hlýhug við andlát og
útför okkar elsku eiginmanns og föður,
ARNAR HALLDÓRSSONAR
skólastjóra.
Ingibjörg B. Sigurðardóttir
Sif Arnardóttir
Halldór Smári Arnarson
Innilegar þakkir til allra þeirra sem hafa sýnt
okkur samúð og hlýhug við andlát okkar
ástkæra
MAGNÚSAR ÓLAFSSONAR
húsasmíðameistara,
Heiðargerði 19, Reykjavík.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki heimaþjónustu HERU.
Margrét Þorvaldsdóttir
Jónína Magnúsdóttir Ragnar Aðalsteinsson
Ingibjörg Ó. Magnúsdóttir
Ólafur K. Magnússon Heiðdís Hermannsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær móðir, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma okkar,
BJARNEY JÓNSDÓTTIR,
Sigtúni 43, Reykjavík,
lést á Landspítalanum við Hringbraut
föstudaginn 29. apríl. Útför hennar fer fram
frá Áskirkju þriðjudaginn 10. maí klukkan 13.
Kristinn Einarsson Margrét Hallsdóttir
Guðrún Einarsdóttir Sumarliði Jónsson
barnabörn og makar
barnabarnabörn og makar
barnabarnabarnabarn
Hjartans þakkir sendum við öllum þeim sem
sýndu okkur samúð og hlýhug við andlát og
útför okkar ástkæra
ÁSMUNDAR KARLSSONAR,
Brekkubyggð 40.
Sérstakar þakkir fær starfsfólk
blóðlækningadeildar 11G og göngudeildar 11B/C fyrir
einstaklega hlýja og góða umönnun.
Guðbjörg Alfreðsdóttir
Axel Ásmundsson
Máni Snær Axelsson Brynja M. Dan Gunnarsdóttir
Guðríður Karlsdóttir Guðni R. Eyjólfsson
Hólmfríður K. Karlsdóttir Friðrik Sigurgeirsson