Morgunblaðið - 19.11.2022, Blaðsíða 34

34 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 19. NÓVEMBER 2022
✝
Alfreð Hall-
grímsson
fæddist 23. desem-
ber 1925 að Minna
Holti í Fljótum og
ólst hann þar upp.
Hann lést á heimili
dóttur sinnar á
Dalvík þann 3. nóv-
ember 2022. For-
eldrar hans voru
Hallgrímur Arn-
grímsson, bóndi í
Minna Holti, f. 1889, d. 1960, og
Margrét Anna Einarsdóttir,
húsfreyja í Minna Holti, f. 1898,
d. 1990. Systkini Alfreðs voru
Einar Hallgrímsson, f. 1919, d.
2004, Magnús Hallgrímsson, f.
1922, d. 1940, og Svava Hall-
grímsdóttir, f. 1932, d. 1933.
Fósturbróðir þeirra er Birgir
Hartmannsson frá Þrasastöðum
í Fljótum, f. 1937. Eiginkona Al-
freðs var Stella Trix Kristjáns-
Hafliði Guðmundsson, f. 1982. c)
Elías Sverrir, f. 1998. c) Birta
María, f. 2000. Unnusti hennar
er Pálmi Þór Karlsson, f. 1995.
Alfreð bjó í Minna Holti hjá
foreldrum sínum til ársins 1954.
Hann hafði þá kynnst tilvonandi
eiginkonu sinni, Stellu. Árið
1953 keyptu þau jörðina
Lambanes-Reyki ásamt Einari
bróður Alfreðs en vorið 1954
fluttu þau í Lambanes-Reyki
ásamt foreldrum bræðranna.
Alfreð vann ýmis störf með bú-
skapnum, bæði í Fljótum og á
Siglufirði, auk þess sem hann
stundaði vinnu á Keflavíkur-
flugvelli við uppbyggingu á
vegum varnarliðsins. Veiðiskap-
ur af ýmsu tagi og hesta-
mennska voru hans helstu
áhugamál og stundaði hann
hvort tveggja fram í andlátið.
Hann fór síðast á hestbak á 93.
aldursári.
Útförin fer fram frá Siglu-
fjarðarkirkju í dag, 19. nóv-
ember 2022, klukkan 11. Jarð-
sett verður að Barði í Fljótum.
dóttir frá Minni
Þverá í Fljótum, f.
1932, d. 2008. Al-
freð og Stella eign-
uðust tvö börn:
Margréti, f. 1956,
og Magnús Sigurð,
f. 1964. Sonur Mar-
grétar er Atli Már
Atlason, f. 1988.
Eiginkona hans er
Lína Jakobsson, f.
1986. Börn þeirra
eru Vilma, f. 2019, og Eyvindur,
f. 2022. Magnús er giftur Þór-
önnu Sigurbjörgu Sverr-
isdóttur, f. 1964. Börn þeirra
eru: a) Alfreð Þeyr, f. 1988.
Synir hans eru Anton Pálmi, f.
2007, barnsmóðir er Jóhanna
Guðrún Gunnarsdóttir, f. 1989,
og Kristófer Magnús, f. 2008,
barnsmóðir er Sallý Grétars-
dóttir, f. 1988. b) Ásta Sif, f.
1990, sambýlismaður hennar er
Í dag kveð ég elskulegan föð-
ur minn og geng með honum síð-
ustu sporin. Umhyggjusamari
föður er vart hægt að hugsa sér
og hjálpsemi hans fylgir mér alla
tíð. Í mínum huga er hann faðir
minn mikill maður sem áorkaði
miklu í lífinu og skildi mikið eftir
sig. Ekki endilega í veraldlegum
gæðum heldur hvað hann er
sterkur í minningunni og hafði
mikil áhrif á fólkið í kring um sig
án þess að vera eitthvað yfir höf-
uð að reyna það. Ég man eftir
honum alltaf brasandi við eitt-
hvað, það kunni hann best við
eða lesa í góðri bók. Hann unni
Fljótunum, sveitinni sinni, afar
mikið og hvergi annars staðar
vildi hann vera. Það var alveg
klárt að við áttum að koma til
hans en ekki öfugt því í hans
huga var hvergi í heiminum ann-
an eins fagran og yndislegan
stað að finna, að ekki sé nú talað
um um veðrið. „Það verður langt
þangað til við veiðum saman
næst,“ sagði hann við mig í sum-
ar er ég vitjaði um netið með
honum og eins og alltaf var hann
sannspár. Það var einn af hans
mörgu hæfileikum að vera for-
sjáll og úrræðagóður enda var
alltaf gott að vinna með honum
við hvað sem var. Ef eitthvað
þurfti að sækja eða gera var
hann sprottinn af stað löngu áð-
ur en mín hugsun náði til fót-
anna. Að vera með honum í
kringum hestana var lærdóms-
ríkt. Alltaf umgekkst hann þá af
væntumþykju og virðingu en ég
man þó að það átti til að snögg-
fjúka í hann ef þeir voru mjög
óþekkir í járningu. Ég vil þakka
föður mínum samfylgdina og fyr-
ir allar stundirnar og samtölin
sem við áttum saman. Hvíldu í
friði, elsku pabbi minn.
Magnús Sigurður
Alfreðsson.
Í dag kveðjum við með sökn-
uði elskulegan tengdaföður minn
í hinsta sinn. Alfreð var einstak-
ur maður sem lét sér annt um
fjölskyldu sína og vildi allt fyrir
alla gera. Hann unni sveitinni
sinni og var sannfærður um að
Fljótin væru fallegasti og besti
staður á Íslandi ef ekki bara í
öllum heiminum. Hann var mikill
hestamaður og hafði einstakt lag
á hestum og þeir voru miklir vin-
ir hans. Þegar hann gat ekki
lengur verið í sveitinni sinni yfir
vetrartímann naut hann þess að
fara í hesthúsið með með Grétu
og Jóa á Dalvík þar sem hann
fékk tækifæri til að stússast í
kringum hestana og ég veit að
hann var mjög þakklátur fyrir
þessar stundir.
Það voru ófáir reiðtúrarnir
um Fljótin og Tröllaskagann
sem við fjölskyldan fengum að
njóta með honum. Í þessum
ferðum fræddi hann okkur um
hin ýmsu örnefni ásamt marg-
víslegum fróðleik um menn og
málefni frá því hann var ungur
maður. Alfreð var mikill áhuga-
maður um veiðiskap, hann vissi
fátt betra en að fara niður að
Miklavatni og leggja silungsnet
og spenningurinn var alltaf jafn
mikill þegar vitjað var um. Þó
sjónin væri farin að svíkja hann
þá vílaði hann ekki fyrir sér að
gera að aflanum, flaka, snyrta og
koma flökunum í frysti. Auðvitað
fékk fólkið hans að njóta, því all-
ir urðu að taka með sér heim
dýrindis vel verkuð silungsflök.
Ég þakka þér elsku Alfreð
fyrir allar þær góðu og skemmti-
legu stundir sem við áttum með
þér. Minningin um yndislegan
tengdaföður, afa og langafa mun
lifa með okkur öllum um ókomna
tíð.
Þóranna Sigurbjörg.
Hann var fljótur til þegar há-
spennulínan frá Skeiðsfossvirkj-
un til Siglufjarðar sló út vegna
ísingar eða annarra bilana og
leitað var til hans um að kanna
hvers eðlis bilunin var. Skjótast
upp á Hraunadal og líta eftir lín-
unni yfir Heljartröðina, eða var
bilunin e.t.v. inn við Lambane-
sás? Hann var einn hörkudug-
legra Fljótamanna sem unnu við
að byggja þessa háspennulínu,
sem hönnuð var af dönskum
verkfræðingum en byggð úr efni
frá Bandaríkjunum. Staurarnir
dregnir út á hestum og reistir
með handafli Fljótamanna og
Siglfirðinga. Þegar ég tók við
starfi rafveitustjóra af Tryggva
Sigurbjarnarsyni fórum við í
heimsókn til Alla, eins og hann
var ætíð kallaður, og sagði hann
mér þá að hann væri hættur
þessari vinnu fyrir okkur enda
væri hann orðinn of gamall í
þessi verk. Sumarið leið og vetur
lagðist að, og auðvitað komu veð-
ur sem línan þoldi ekki og raf-
magnslaust var á Siglufirði og
Fljótum og ég hringdi í Alla,
sem fór af stað og oftar en ekki
gat hann gert við bilunina með
aðstoð ungra manna í Fljótum.
Þetta breyttist með Stráka-
göngum 1967, þá gátum við sent
tæki og mannskap frá Siglufirði.
Alli og Stella kaupa Lambanes-
Reyki 1953 og búa þar síðan,
þangað var gott að koma og
þiggja veitingar og spjalla um
málefni líðandi stundar.
Þau voru mjög samstiga þótt
ólík væru, Stella gekk í Félag
eldri borgara á Siglufirði og fór
gjarna í skemmtiferðir með fé-
laginu. Ég minnist þess þegar
bíllinn stoppaði við Lambanes-
Reyki og Stella kom í bílinn
skærbrosandi og settist hjá Línu
Boga, frænku sinni. Byrjuðu
þær strax að syngja. Blessuð sé
minning þeirra en Lína var jarð-
sett á Siglufirði 11. nóvember sl.,
tæpra 100 ára gömul.
Alli missir Stellu árið 2008, þá
verða hjá honum miklar breyt-
ingar, börn farin að heiman til að
skapa sér nýtt líf á öðrum vett-
vangi en við búskap í Fljótum.
Hann reyndi þó að vera einn
nokkuð lengi en að lokum var
hann í skjóli dóttur sinnar á Dal-
vík.
Alli var gætinn og hafði rólega
nærveru, til hans var gott að
leita þegar unnið var við viðgerð-
ir við Skeiðsfossvirkjun og bygg-
ingu neðri virkjunar í Fljótaá.
Ég man að eitt sinn vorum við að
fara saman á bíl til Sauðárkróks,
og ég spurði hann hvort ég
mætti ekki fara í fjöllin ofan við
Lambanes-Reyki og ná mér í
rjúpur, en þau fjöll hafði ég aldr-
ei gengið.
Hann var fljótur til og sagðist
ekki skilja í mér að vera að elt-
ast við þessa fallegu fugla.
Ég sagði að bragði að hann
hlyti nú að hafa farið til rjúpna
sem ungur maður. „Jú,“ svaraði
hann, „við gerðum það þegar
þess þurfti.“
Við vorum að keyra fram hjá
Ysta-Mói þegar þessi orðaskipti
voru og hann bætti við: „Einu
sinni bað Elín okkur Adda vin
minn að skjóta fyrir sig nokkrar
æðarkollur því komið var fram á
útmánuði og lítið um nýmeti.“
Elín hafði komið þessu æðar-
varpi upp.
Segir þetta nokkuð um við-
horf hans til lífsins.
Hann var nýtinn bóndi og átti
góða hesta og naut þess að fara
með félögum sínum á milli hér-
aða.
Ég kveð nú vin minn með
þökk fyrir áralöng kynni sem
aldrei brá skugga á og votta um
leið afkomendum hans mína
dýpstu samúð.
Sverrir Sveinsson.
Alfreð Hallgrímsson
✝
Guðmundur
Ingi Sigurðs-
son fæddist í
Reykjavik 2. ágúst
1942 á Bergþóru-
götunni. Hann lést
á líknardeild Land-
spítalans 21. októ-
ber 2022. Foreldrar
hans voru Sigurður
Guðmundsson
verkamaður í
Reykjavík, f. 19.
maí 1915, d. 16. apríl 1986, og
Ragna Sigríður Jörgensdóttir
mundsdóttir, f. 5. júlí 1950. Eft-
irlifandi eiginkona Guðmundar
er Guðný Sigríður Baldursdóttir
dóttir hjónanna Baldurs Sig-
urðssonar og Sigríðar Bjarna-
dóttur, þau eru bæði látin.
Guðmundur fór í Austurbæj-
arskólann og lauk þar skyldu-
námi.
Fljótlega hóf hann nám í
húsasmíði, kláraði það 1964.
Dag einn var hann við vinnu úti í
bæ og sá hann lögreglumenn
þjóta um á Harley Davidson-
mótorhjóli og ákvað hann þá að
sækja um í lögreglunni og starf-
aði hann í umferðarlögreglunni.
Guðmundur var félagi i Frímúr-
arareglunni til margra ára.
Útför hefur farið fram að ósk
hins látna.
húsfreyja og mat-
ráðskona í Reykja-
vik, f. 21. júní 1911
á Þverá í Ölfusi, d.
2. ágúst 1998.
Systkini Guðmund-
ar sammæðra eru
Halldór Reynir Ár-
sælsson, f. 17. júní
1936, d. 16. nóv.
2006, Kristín Ósk
Sigurðardóttir, bú-
sett í Stykkishólmi,
f. 2. júní 1945. Uppeldissystir
Guðmundar er Guðrún Guð-
Þakklæti og fallegar minning-
ar frá því að ég var stelpa eru mér
efst í huga á þessari stundu. Þau
mörgu skipti sem við vorum hjá
ykkur Sillu í Álfheimunum.
Heimilið var alltaf opið og eins og
töfrastaður fyrir mig, fullur af
væntumþykju og áhuga ykkar
beggja á að snúast í kringum
„blúnduna“ frá Vestmannaeyj-
um.
Gummi gaf sér alltaf tíma,
þrátt fyrir að vera i annasömu
starfi í lögreglunni, til að hlusta,
leika, fíflast, spjalla og fara í bíl-
ferðir. Við skemmtum okkur
saman yfir Tomma og Jenna úr
VHS-spilaranum, hann var alltaf
með bestu músíkina í fína Volvon-
um (ToTo), keyrði um í Álfheim-
unum og ef vel lá á að þá var jafn-
vel farið niður á Laugaveg sem
var eins og New York fyrir
krakka utan af landi.
Glysgjarna stelpan fékk að
máta glitrandi löggubeltið og
skoða búninginn og ég man hvað
gullhnapparnir glitruðu fallega.
Svo var það fíflagangurinn, alltaf
tilbúinn að versla af mér úr
ímynduðu búðinni í hornskápnum
í eldhúsinu. Skápnum sem hægt
var að opna beggja vegna borðs-
ins og kíkja í gegn. Þessi skápur
var töfraskápur. Alltaf fullur af
stórum dósum með niðursoðnum
jarðarberjum sem ég borðaði víst
í tonnavís. Ég man hvað hann var
natinn og umhyggjusamur, eins
og ég væri hans eigin dóttir.
Þrátt fyrir að sterkustu minn-
ingarnar séu frá barns- og ung-
lingsárum þá hélst þráðurinn
sterkur á fullorðinsárum og alltaf
streymdi hlýjan og væntumþykj-
an frá honum þegar við hittumst
þó það hafi verið sjaldnar síðustu
ár. Ég trúi því að Gummi sé nú
kominn á góðan stað í sumarland-
inu.
Elsku Silla, sendi þér alla mína
góðu strauma og kraft vegna frá-
falls Gumma þíns. Ég vil þakka
allar mikilvægu samverustund-
irnar sem ég átti með ykkur hjón-
um.
Ég mun minnast Gumma með
hlýju og virðingu.
Sigríður Bjarnadóttir.
Guðmundur Ingi
Sigurðsson
HJARTAVERND
Minningarkort
535 1800
www.hjarta.is
Elskulegur eiginmaður minn,
KETILL RÚNAR TRYGGVASON
húsasmíðameistari,
Maríubakka 6, Reykjavík,
lést á gjörgæsludeild Landspítalans,
Fossvogi, 14. nóvember.
Útför hans verður auglýst síðar.
Fyrir hönd aðstandenda,
Laugheiður Bjarnadóttir
Ástkær móðir mín, tengdamóðir og amma,
ANDREA ODDSTEINSDÓTTIR,
Suðurlandsbraut 68a,
lést á Landspítalanum sunnudaginn
30. október.
Útförin fór fram í kyrrþey að ósk hinnar
látnu.
Gnúpur Halldórsson Valborg Stefánsdóttir
Dagur Gnúpsson
Hilmir Gnúpsson
Júlía Kristjánsdóttir
Diljá Kristjánsdóttir
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma
KRISTÍN INGUNN HARALDSDÓTTIR
Kiddý í Haga
lést fimmtudaginn 17. nóvember á
Heilbrigðisstofnun Vestfjarða, Patreksfirði.
Útförin verður auglýst síðar.
Björg G. Bjarnadóttir Eiríkur Jónsson
Margrét Á. Bjarnadóttir Kristján Finnsson
Jóhanna B. Bjarnadóttir Árni V. Þórðarson
Hákon Bjarnason Birna J. Jónasdóttir
J. Kristín Bjarnadóttir
Haraldur Bjarnason María Úlfarsdóttir
Gunnar I. Bjarnason Regína Haraldsdóttir
og ömmubörn
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
SVAVA ÁSDÍS DAVÍÐSDÓTTIR,
Dyrhömrum 10, Reykjavík,
lést á hjúkrunarheimilinu Mörk
miðvikudaginn 16. nóvember.
Útförin fer fram frá Fossvogskirkju miðvikudaginn
23. nóvember klukkan 13.
Inga Jóna Þórsdóttir
Guðrún Þórsdóttir Matthías Árni Jóhannsson
Þór Matthíasson Jennifer McTiernan
Sara Matthíasdóttir Pálmar Sigurðsson
Hera Matthíasdóttir
barnabarnabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
SIGRÍÐUR ÞORLÁKSDÓTTIR
OTTESEN,
lést 5. nóvember.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk
hinnar látnu.
Þorlákur Baxter Margrét Gunnarsdóttir
Kristín Amelía Atladóttir
og ömmubörn
Ástkæri faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
GUÐMUNDUR KRISTINN
GUÐMUNDSSON
arkitekt,
lést á Landspítalanum 13. nóvember.
Jarðarförin fer fram frá Dómkirkjunni föstudaginn 9. desember
klukkan 12.
Guðmundur Kristinn Guðmundsson
Guðrún Jóhanna Guðmundsdóttir
Dögg Guðmundsdóttir
og fjölskyldur