Morgunblaðið - Sunnudagur - 16.10.2022, Blaðsíða 16

16
Reykjavíkurbréf
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 16.10.2022
14.10.22
fagurt mannlíf með sænskri undrastúlku og gapandi
vísindamönnum trúandi öllu. Og þar geta hafa ver-
ið fyrir þessum billjón árum bílar sem reynt hafi
verið að láta ganga fyrir rafmagni, sem dugði ekki
til og því fékkst rafmagnið frá kolum sem var miklu
verra en gömlu bílarnir. Og þess vegna fór sem fór,
ef eitthvað var þar og eitthvað gerðist, en það vitum
við ekki fyrr en eftir billjón ár, nema þá að „global
warming“ hafi komið í veg fyrir þá þekkingarsöfn-
un fyrir löngu fyrir sjálfa sig. Þeir sömu sem höfðu
horft á örstutt skeið í sögu jarðar og talið sér trú
um að þeir væru herrar hennar og húsbændur. Við
Íslendingar höfum með beintengingu til liðinna kyn-
slóða kynnst „hamfarahlýnun“. Hvorki við né aðrir
vitum þó af hverju hún varð. En hún var mikil bless-
un. Í þrjú- eða fjögurhundruð ár eða svo eftir „global
warming“ tryggði hlýnunin að hingað sótti fólk
sem gerðist forfeður okkar margra, og þaðan fóru
menn, hugrakkir af hitanum, enn í vesturátt. Nokkur
þúsund Íslendingar sveifluðu sér til Grænlands, þar
sem ekki þurfti loftkælingu í ásættanlegum allsnægt-
um, því svalinn af íshellunni væri nægilegur til að
gera tilveruna notalega. Og Leifur nýtti svo sinn tíma
heppilega til að finna Ameríku og hafði svo manndóm
til að týna henni aftur að sögn Wilds.
L
angtímum saman hefur heyrst,
sem heilagastur sannleikur alls, að
Íslendingar væru upp til hópa fátækt
fólk, sem ekki væri aðeins dapurlegt
heldur fyrst og fremst andstyggi-
legt. Því ástæða þessa volæðis væri
(rétt eins og í loftslagsvánni) að vont fólk og illa
innrætt ynni sér ekki hvíldar við að tryggja að að
sá örlagadómur fengi aldrei enda. Þeir fáu, sem
töldust stöndugir í þessari öfugu paradís fátæktar-
innar, höfðu að sögn klórað aura sína út úr þeim
sem ekkert áttu og hlýtur að hafa þurft nokkra lagni
til. Furðu margir hafa látið eins og að þetta væri ekki
aðeins staðreynd heldur sönnuð að auki, og þar með
ekki umdeilanleg fremur en afstæðiskenning Ein-
steins.
Engin heimsendaspá hefur gengið eftir
Vissulega má því miður benda á margar þjóðir
aðrar, og það í ýmsum kimum veraldar, sem eru
helteknar af fátækt, og varla finnst þar burgeisastétt
nema rétt í kringum ódannaðan fyrrverandi liðsfor-
ingja sem stal völdum síðast og náhirðina í kringum
hann. Þau auðæfi eru ekki trygg og jafn völt í sessi
og Idi Amin og Bokassa reyndust sjálfir. Þessir tveir
eru nefndir til dæmis því að enn mun einhverja ráma
í þá, því þeir voru ógleymanleg eintök af skíthælum.
Sjóðir þeirra voru bólgnir, ekki síst í eðalgrjóti af
ýmsu tagi. En þótt opineygð jafnaðargóðmenni hefðu
talið að duga myndi að selja það klink á uppboði og
skipta á milli allra þá hefði það litlu breytt nema í ör-
skotsstund. Því þar vantaði allar aðrar forsendur fyr-
ir því sem er kallað mannsæmandi líf. Löngu farnir
nýlenduherrar áttu sína sök, en sáu ekki eftir neinu.
Séu síðustu 80 árin eða svo talin frá, leið Íslending-
um sennilega fjárhagslega einna best í landinu upp
úr 874 og í nokkrar aldir þar á eftir, á meðan gamla
góða „global warming“ hélt utan um þá, enda þótt
enginn heyrði þá hinnar sælu loftslagsparadísar
getið. Í millitíðinni skulfu Íslendingar úr kulda og
sultu heilu hungri og fækkaði um helming og tóku í
það allmargar aldir og höfðu ekki hugmynd um að
þjóðin hefði árin sælu á undan naumlega sloppið við
„global warming“.
Einum 30-40 árum áður en undrabörn í loftslagi
fæddust til fjörs hafði enginn vísindamaður hinn
minnsta ótta af hlýnandi ógnarveðri sem þó var
svo skammt undan. Enda voru allir, sem eitthvað
gátu, uppteknir við að slást við ömurlegt skiln-
ingleysi hins heimska heims varðandi ósonlagið,
en eyðileggingarmáttur þess var sagður fara með
himinskautum. Jörðin og heimurinn, sem átti
þar lögheimili, átti að sögn vísindanna lítinn tíma
eftir. Og það skammarlega var, að þessi ógn kom
helst til vegna pjattaðra fáráðlinga á borð við
bréfritara, sem gat ekki stillt sig um að nota svita-
sprey í handarkrika í vafasömum erindum niður
í Glaumbæ. Líklegt er að fleiri en sá þrjótur einn
hafi farið þangað í svipuðum erindum og ábyrgð-
in því dreifð. Sprey bréfritara stakk lítt í stúf við
aðra lykt staðarins. En það er til vitnis um hvers
konar villimenn sóttust í þessa Sódómu, og sóttu
hart að síðustu mínútum jarðar, að kvenfólkið gekk
enn lengra en ímyndaðir töffarar, því að hár flestra
þeirra var eins og steinlímd heysáta sem hefði
ekki haggast í veðurofsa á Flórída. Svokallaðir
„fréttamenn“ demókrata lögðu þá alla áherslu
á að bylurinn þar væri bein afleiðing af „global
warming“. Veðurfræðingar vestra stundu því þó
flestir hræddir upp að veðurofsinn hefði ekkert
með þann spuna að gera frekar en aðrir stormar
þar síðustu 10 þúsund árin. En karlpeningurinn í
Glaumbæ taldi sínum spreybrúsum vel varið við
hátignarlega uppsetningu ljómans á staðnum. Það
var ekkert að því og í góðu samræmi við viðurkennda
tísku svo að bévítans ósonlagið gæti átt sig. Sjálfir
notuðu þeir brilljantín, sem aldrei hefði tortímt nein-
um hnetti. Á fyrnefndum unaðsárum hefði hvorki
vísindamenn né ófæddar sænskar dúkkur grunað að
bifreiðar væru að tortíma heiminum. Hafi einhvern
grunað eitthvað ljótt, þá hefur hann ekki viljað troða
sér fram fyrir heimsenda ósonlagsins, sem þá var í
fyrsta sæti „vísindanna“.
Allar stórar breytingar af jarðarvöldum
En sé horft er til baka má eigna Glaumbæjar-
kynslóðinni margt og planta skógarflæmi henni til
heiðurs, Ekki átti hún bíla. Fóru piltar því gang-
andi á veiðistöðvar, með strætó, sem menn voru
ekki hættir að nota þá, eða tróðu sér 6 inn í leigubíl
hjá „góðum bílstjóra“, í hagræðingarskyni. Enginn
var með öryggisbelti, þótt margir væru lausgirtir. Í
milljarða ára hafði manneskja ekki gert jörðinni
neitt. En hún hafði hins vegar látið mannskepnuna
finna til tevatnsins. Oft með kulda, og trekki, svo
ekki sé minnst á endalausu ísbreiðurnar sem engu
eirðu. En loks í bærilegu hitastigi á jörðinni tók það
aðeins 40 ár, að sögn „vísindamanna“, að gera ólíft á
þessum hnetti, þótt enginn hafi lengi hent kjarnorku-
sprengju. Við getum með öflugustu sjónaukum séð
svo sem billjón aðra hnetti, sem sumir voru sennilega
til fyrir mörgum árum, en sumir þeirra svo ofboðs-
lega mörgum árum að þar er ekkert til sem ein-
hverju sinni var. Og þess vegna gæti hafa verið þar
Snúið er að spá um
framtíð, og sagan
er ólíkindatól
,Ísbirnirnir sem áttu að verða útdauðir
um aldamótin 2000 skv. Gore misstu
af þeim fréttum og hefur reyndar fjölgað
síðan.