AVS. Arkitektúr verktækni skipulag - 01.12.1993, Qupperneq 54

Mynd 3. Til að auka þéttleika innan núverandi byggðar
er mögulegt að byggja íbúðarhúsnœði ofan á verslunar-
eða þjónustuhúsnœði.
Mynd 4. Þeirri stefnu sem mörkuð er í aðalskipulagi um
landnotkun og þéttleika byggðar verður að fylgja eftir
við deiliskipulagningu.
9) Að samvinna á milli þeirra er vinna aðalskipulagið
(Borgarskipulag og Borgarverkfræðingur) og þeirra er
reka almenningsvagnaþjónustuna (SVR) sé mikil og virk.
10) Að leiðakerfi almenningsvagna sé hannað samhliða
því sem stefna er mörkuð um landnotkun og þéttleika
byggðar.
UMHVERFI FÓTGANGANDI UMFERÐAR OG
NOTENDA ALMENNINGSVAGNA
Hönnun borgarumhverfis sem tekur tillit til þarfa almenn-
ingsvagnaþjónustu setur hinn gangandi vegfaranda í önd-
vegi. Þetta er auðskiljanlegt því notandi almennings-
vagnaþjónustunnar er gangandi vegfarandi áður en hann
stígur upp í vagninn og eftir að hann stígur út úr vagninum.
Jafnframt þvf sem gönguvegalengdir frá heimili að biðstöð
og frá endastöð að vinnustað, verslun eða þjónustumega
ekki vera of langar, verður umhverfi hins gangandi veg-
faranda að vera notalegt. Það er ekki nægilegt að bjóða upp
á tíðar ferðir almenningsvagna og öryggi þegar inn í
vagninn er komið. Þjónustan verður 1 íka að vera aðgengileg,
notanda þjónustunnar má ekki vera ógnað af bílaumferð á
göngu sinni að biðstöðinni og hann verður að hafa skjól frá
200m
Mynd 5. Við hönnun leiðakerfis almenningsvagna og
skipulagningu íbúðarhverfa verður að gœta þess að
gönguvegalengdir frá hverju heimili að nœstu biðstöð
séu ekki meiri en 400 m.
veðri og vindum meðan beðið er eftir vagninum. Umhverfið
verður að vera þess eðlis að hinum gangandi vegfaranda
og notanda almenningsvagnaþjónustunnar líði vel á ferð
sinni um borgina. Að öðrum kosti er einkabíllinn tekinn
fram yfir almenningsvagninn, hvað sem ferðatíðni eða
kostnaði við þjónustuna líður.
Hér að neðan eru nefnd nokkur atriði sem hafa þarf í huga
við hönnun borgarumhverfis sem setur hinn gangandi
vegfaranda og notanda almenningsvagnaþjónustu í
öndvegi:
1) Að þeirri stefnu um landnotkun og þéttleika byggðar
sem mörkuð er í aðalskipulagi (og tekur tillit til atriða 1-
10 að ofan) sé fylgt eftir í deiliskipulagi. Sjá mynd 4.
2) Að við hönnun leiðakerfis almenningsvagna og skipu-
lagningu íbúðarhverfa og gatnakerfis sé þess gætt að
gönguvegalengdir frá hverju heimili að næstu biðstöð
verði ekki meiri en 400 m. Sjá mynd 5. Slík skilyrði er
hægt að setja í deiliskipulagsskilmála.
3) Að vel sé búið að gangandi vegfarendum meðfram
öllum tengi- og stofnbrautum, þó sérstaklega meðfram
þeim er almenningsvagnar aka um.
4) Að við skipulagningu og hönnun borgarhluta- og
hverfamiðstöðva sé sköpuð götumynd þar sem hinn
gangandi vegfarandi er hafður í fyrirrúmi. Slíkar borgar-
hluta- og hverfamiðstöðvar verður að þjónusta vel með
almenningssamgöngum og gæta verður þess að skiptistöð
almenningsvagnanna sé í miðju miðstöðvarinnar en ekki
í jaðri hennar.
5) Að sköpuð sé notaleg götumynd fyrir gangandi
vegfarendur þar sem byggingar snúi að götunni og séu
ekki aðskildar frá henni með bílastæðum. Það sem ávinnst
með þessu er betra skjól við götuna og hinn gangandi
vegfarandi og notandi almenningsvagna þarf ekki að
ganga yfir miklar breiður bflastæða áður en komið er að
þjónustunni. Sjá mynd 6. Mögulegt er að staðsetja bfla-
stæði á bak við byggingar eða á milli þeirra, í stað þess að
hafa þau framan við byggingamar. Sjá mynd 7.
6) Að við þjónustu- og verslunargötur sem almennings-
52