AVS. Arkitektúr verktækni skipulag - 01.12.1993, Síða 56

BYGGINGARGERÐ FÁGAÐUR EINFALDLEIKI
„ALLT í HEIMI AFSTÆTT ER " guðjón bjarnason arkitekt
Það vakti töluverða undrun að tillaga þeirra Páls
Hjaltasonar og Mark Goulthorpe skyldi eigi hljóta
nokkra viðurkenningu í nýafstaðinni samkeppni um
Dómshús Hæstaréttar.
Eins og oft áður vaknar spuming um hvaða forsendur og skilning
dómnefndarmenn leggja til hliðsjónar í mati sínu og hvort eðli
þeirra og upplag sé í raun of takmarkað, þannig að nauðsynlega
víðsýni skorti í alþjóðlegu samhengi.
Verkefni þeirra Páls og Mark spyr grundvallarspurninga um eðli
réttarskipunar og stöðu bygginga í umhverfi sínu og leitar eftir
því mikilvæga sjónarmiði að byggingarlist sé í eðli sínu leiðandi
ljós í þjóðfélaginu frekar en daufdumb þjónustumannvirki jafn
aðstöðulaus sem innihaldslaus.
Sem sltk er úrlausn þeirra félaga afar mikilsvert framlag til
þróunar byggingarlistar og er leitt þegar framtak og hugvinna af
svipuðu tagi er oftar en ekki drepi í dróma og það eitt verðlaunað
er leysir skólabókardæmi prógramsins á sem skilvíslegastan
hátt. Slíkt er óviðunandi ef arkitektúr á að teljast hluti af
menningarlegu atferli þjóða.
Páll og Mark hafa undirbúið samstarf lengi. Mark er enginn
nýgræðingur í sínu fagi. Hann hefur viðurkenningu frá Konung-
lega Háskólanum í London og Arkitektafélag New York kaus
hann efnilegasta hönnuð af yngri kynslóðinni 1993 en þess utan
vann mark hjá Richard Meier í 4 ár og hafði yfirumsjón með
mikilvægum verkþáttum Canal + sjónvarpsstöðinni í París.
Að lokum má geta þess að samkeppnisúrlausn þeirra var valin
til sýningar í París í Saline Royale í Arc Et Senans í byrjun
næsta árs.
„Eftir því sem vald samfélagsins eykst hcettir það að taka
misgjörðir einstaklingsins jafn alvarlega og áður sökum þess
að ekki er lengur hœgt að líta á þcer sem eins hœttulegar
eða þjóðfélagsskemmandi...
Þvert á móti ver heildin óbótamanninn gegn þessari heift,
einkum heift þeirra sem hann hefur beinlínis skaðað, og tekur
hann undir verndarvceng sinn.
Það er ekki óhugsandi að þjóðfélagið öðlist þann skilning á
valdi sínu að það geti leyft sér það göfuglyndi að refsa ekki
þeim sem skaða það... Fredrich Nietzsche