Framkvæmdafréttir Vegagerðarinnar - 10.10.2022, Blaðsíða 17

16 Framkvæmdafréttir nr. 721
6. tbl. 30. árg.
Framkvæmdafréttir nr. 721
6. tbl. 30. árg.
17
Lögrétta 17. september 1913: „Skemmdafargan.
Maður, sem kom frá Kolviðarhóli síðastliðinn sunnudag,
segir, að öllum kílómetrasteinunum á leiðinni þaðan og
hingað til bæjarins, að einum undanteknum, sé rutt um,
og meir að segja sumstaðar einnig fótstallasteinunum
velt við. Sá eini, sem stendur óhaggaður, er við
Sandskeiðið, eða þar skammt fyrir ofan. Þetta
skemmdarverk er unnið nú ekki fyrir löngu. Maðurinn,
sem þetta er haft eftir, er Sigurður Halldórsson
snikkari. Hann fór um veginn næst áður nálægt 20.
ágúst og voru þá steinarnir uppistandandi. Þetta er
ljótt skemmdarverk og ætti að varða strangri hegningu,
ef upp kæmist, hver, eða hverjir, séu að því valdir.“
Í Fjallkonunni 1. nóvember 1898 var þessi texti
um upphaf ferðar frá Reykjavík. „Ferðin gekk vel.
Það er mikill munur að ferðast nú eða 1892, er ég fór
þennan sama veg. Með þessum nýja vegi hafa verið
sett vegalengdarmerki, steinar með metramáli, og eru
5 kílómetrar (kílóm. er 530 faðmar) á milli. Ég veitti
því eftirtekt, að á hægu brokki er maður um hálfa
klukkustund að ríða 5 kílómetra.“
Minnst er á kílómetrasteina í heimildum fram
eftir síðustu öld en líkur eru á að við vegabætur
á stríðsárunum og þar á eftir, hafi þeim fækkað.
Vegalengdarmerkingar hafa orðið úreltar við styttingar
leiða og úr hraðskreiðari bílum hefur ekki verið hægt að
greina tölustafina sem voru höggnir í grjótið. Kannski
hefur það þótt ógna umferðaröryggi að hafa stóra steina
við hlið akvegar. Í dag er það allavega ekki vel séð.
↑ 50 km steinn Í krikanum sunnan við heimreið
að Kotströnd. N63°58,18' V21°08,23'.
↓ 15 km-steinn 107 m austan Hólmsár.
Til eru nokkrir kílómetrasteinar sem hefur verið
forðað frá glötun. Áður hefur verið minnst á steina á
Skógasafni og á Ystafelli og nú stendur til að setja
niður tvo steina á áningarstað við Kögunarhól á milli
Hveragerðis og Selfoss. Sett verður upplýsingaskilti við
steinana. Einnig er vitað um nokkra steina sem eru enn
í mörkinni á eða nálægt upprunalegum stað.
Erlendis þekkist það að svona steinar séu hafðir
til sýnis á þeim stað þar sem þeir hafa verið frá upphafi
og þarf þá gera við þá sérstakan áningarstað. Kannski
verður það gert í framtíðinni en að svo stöddu tel ég
ágætt að þeir séu sýndir á þennan hátt.