Skák - 01.09.2005, Blaðsíða 21

Tasiilaq á Grœnlandi
GuSmundur G. skoSar náhvelstönn úr nýveiddum hvali.
undirlendi, þar eru engin hrein-
dýr en íbúar lifðu á veiðum, ís-
birnir, náhvalir, selur, rostungar,
fiskur, refur o.fl. Nær enga fugla
sáum við þarna en undarlegt
þótti mér að sjá torfur af þorski
syndandi í höfninni í tærum sjó.
Með í för voru frétta- og fjöl-
miðlamenn og þarna setti Hulda
Hákon upp listasýningu í skák-
salnum, veggmyndir gerðar úr
nokkurs konar gipsi, eftir fyrir-
myndum af kynjadýrum frá
gömlum landakortum.. Þarna
var og ljósmyndasýning og aug-
[jóst að skákmótið og aðrar upp-
ákomur Hrafns voru stórvið-
burður á þessum stað. Ekki gerði
ég mér vel grein fyrir hvað
Grænlendingarnir gera þarna.
Margir vinna við þjónustu, skól-
ar, leikskólar, sjúkrahús, verslan-
ir, hótel o.s.frv. sumir stunda
veiðar en atvinnuleysi er talsvert.
Við komumst í kynni við Græn-
lendinga sem unnu við gerð
minjagripa úr hreindýrshornum
og náhvalstönnum. Náhvals-
tönn kostar þarna um 5000 kr
danskar, hún er söguð í búta og
unnir ýmsir gripir með smergel.
Við komum þarna að veiði-
mönnum sem voru að landa ná-
hval og hvítabirni. Hvítabjarna-
veiðar virðast ekki bannaðar
þarna og Ismaðurinn, Sigurður
frá Bolungavík, sem býr þarna
dálítið fyrir norðan Tasiilak var
nýlega búinn að veiða tvo hvíta-
birni. f opnunarhófi mótsins
gæddu menn sér á hvítabjarnar-
keti og hvítabjarnarhjarta. Sum-
ir segja að kjöt af hvítabirni
bragðist svipað og kjöt af hundi
en á það er ég ekki dómbær. Is-
birnirnir koma frá pólsvæðinu
suður með ströndinni í ætisleit
og fara síðan jökulinn til baka.
Það eru því mest flökkudýr sem
veiðast þarna. Þeir virðast geta
komist lengi af án fæðu. ísbirn-
an liggur í hýði um 5-6 mánuði
yfir veturinn með húnana.
Við sigldum um Tasiilakfjörð í 2
klst og fjörðurinn var fullur af
smáum ísjökum en við náðum
eklti stórkostlegu útsýninu vegna
þoku. Skipstjórinn sem jafnframt
var ræðismaður Islands þarna
sagðist hafa siglt um fjörðinn
með ferðamenn í 42 ár og þyrfti
S K A K
117