Skák - 01.09.2005, Blaðsíða 35

Smári Rafn Teitsson:
M. ÉL
jj 2 j iij ijiu Qisraraifi öí
Ferðadagbók frá HM ungmenna í skák,
í Belfort, 18.-29. júlí 2005
Eldsnemma mánudaginn 18.
júlí lagði 17 manna hópur af
stað frá Islandi áleiðis til Belfort
í Frakklandi. Tilgangur ferðar-
innar var þátttaka á heimsmeist-
aramóti ungmenna í skák. Hóp-
urinn samanstóð af átta kepp-
endum á aldrinum tólf tii
sautján ára, sjö aðstandendum
og tveimur fararstjórum.
Dagur 1, mánudagur 18. júlí
Eftir um þriggja tíma flug var
lent í París (Charles De Gaulle)
rétt fyrir kl. 14 að frönskum
tíma, og þá tók við smá ferðalag
að Gare de l’est. Eftir minnihátt-
ar hremmingar komum við
þangað um kl. 16:30, og hefði
svo sem ekki mátt miklu skeika
því lestin til Belfort fór kl.
17:08. Þangað var komið stund-
víslega kl. 21:15, en þá byrjaði
fyrst ballið. Rútan sem átti að
taka á móti okkur var hvergi sjá-
anleg. Það sem nreira var, að
eklti voru heldur neinir leigubíl-
ar á staðnum, og þegar loksins
tóks að grafa einn slíkan upp (kl.
21:50) sagði hann mér að hinir
væru flestir í sumarfríi. A meðan
við vorum að leysa þá gestaþraut
hvernig maður kemur 17 Islend-
ingum með mikinn farangur inn
í einn franskan leigubíl kom
loksins rútan, 40 mínútum of
seint. Hún flutti okkur á aðal
íþróttasvæði bæjarins þar sem
skákkeppnin fer fram. Þegar
þangað var komið ríkti algjör
glundroði þar sem allir voru að
reyna að fá e-r plögg um að þeir
mættu fara á hótelin sín, og
mótshaldararnir sátu þarna og
rifust við gesti sína unr tilhögun-
ina. Þetta lofaði einhvern veginn
ekki góðu. Þeir virtust þó nokk-
uð sáttir við íslenska fararstjór-
ann og fengu mér í hendur plagg
sem sagði að við mættum fara á
hótelið okkar. Sá galli var þó á
gjöf Njarðar að hótelið var alls
ekkert í Belfort heldur smábæn-
um Sochaux, hátt í 20km í
burtu! Það var samt ekki einn
stærsti gallinn, heldur að “hótel-
ið”, sem þar að auki hét því
kaldhæðnislega nafni Premiére
Classe, var ekkert hótel, heldur
mótel af ómerkilegustu gerð.
Herbergin voru á stærð við frí-
merki, og gilti einu hvort um var
að ræða eins, tveggja eða þriggja
manna herbergi, þau voru öll
eins! Eitt tvíbreitt rúm og 70cm
breið koja í l40cm hæð yfir
höfðagaflinum. Engir skápar,
hillur eða neitt til að hengja upp
föt, það var sem sagt ekki hægt
að taka upp úr töskunum. Nú
svo auðvitað komust töskurnar
varla fyrir í þessum herbergjum.
Ég var einn í herbergi, en ég vor-
kenndi þeim sem voru tvö
(Guðbjörg, Elsa og Margrét
voru m.a.s. þrjár).
Síðan tókst þeim að koma kió-
setti og sturtu fyrir á einum fer-
metra, og meira var ekki þarna,
enda ekki pláss. Ekkert pláss til
að setja upp tafl nema á rúmun-
um, og því h.u.b. ómögulegt að
undirbúa skákir og vinna þá
S K A K
131