Helgarpósturinn - 24.04.1981, Blaðsíða 17

Helgarpósturinn - 24.04.1981, Blaðsíða 17
JielgarpósturinrL. Fostudagur 24. apm i98i ¦ „4 Sálmur fyrir sjónvarp Sjónvarp annau I páskum lega sjónvarpsverks. Þegar ég fór að hugleiða þa6 fannst mér Eyvindur Erlendsson: ég skynja einhverja togstreitu á óðurmn um afa miUi hins trúarlega existentlal-Ljóð í hfandi myndum isma sálmaskáldsins og Ekki veit ég hvoru Eyvindur ákveðinna nýrómantiskra hug-Erlendsson hefur fremur ætlaö mynda um félagslega hollustu-aö lýsa meö ljóöi og myndverki hættl> sem gamlir sveitapiltar i sinu um afa, sem sjónvarpið rithöfundastétt hafa venö sýndi á annan i páskum: ósparir á að halda aö lesendum undanhaldi náttúrlegra lifs- sInum siöustu áratugi. Kannski hátta i þessu landi e6a tilfinn- er sú tílfinning, þó byggð á mis-ingu sinni gagnvart forgengi- skilningi einum eöa jafnvel leika alls sem er, fánýti mann- ahuga a aö lelta "PP1, 8allaj legrar viöleitni, dauöanum kannski er Eyvmdur ekkert a6 siálfum. Ég held mig misminni tefla óspilltri sveitinm gegn borgarsamfélagmu, enda getur 1 '¦ ¦ -i w Sjónvarp eftir Jón Viðar Jónsson ekki að nefnt da sinum, lega þö allt ber nálæg i) verksin1 sem h einhver þar me hljómar mikil mannle Eyvindi einn þi gengi6 í þaö jafi viö vis Russiá; betur fa um trúa gu&safn hyggju. Þess a6 upp kostir 0 Eyvindur hafi u&ann á nafn 11; enda geröist þe rf; eyðingin milt ofurliöi er hv •nyndum hans. 1 s er lesiö úr bibl ýtur að hafa af Davi&ssálmui & slegi& á stre myndina I gegn sé dýrö Drott gt lif andgustu ír Erlendsson er sirra sem aldr if barnatrúnni til ível þótt hann h< dómsbrunna a kannski er rau llið til að hlúa a rneista en náin 1 eitun járnharðr; verður ekki freis ýsa menn hvei g gallar þessa p aldrei" starf i borg varla veriö neitt óölestri verri iðja en sveitastörf í veröld ss tæp- þar sem allt er hvorteðer .la sem hégómi og eftirsókn eftir vindi. arvetna Augsýnilega reynir Eyvindur að upphafi gæða orð sin og myndir nokk-iutexta, urri margræðni, þannig mega verið menn trúlega ráða þvi' hvort þeir n.oger lita á soninn dularfulla, sem ig sem birtist i bleikur yfirlitum á , um að glæstri bifreið, sem fulltrúa ins og sálarlausrar nytsemishyggju r einn. eoa þess valds sem alla sækir liklega heim að lokum. ú hafa Sé þessu verki ætlað aö boða fulls og mönnum einhver sannindi ifi setið imynda ég mér að þau séu istUr I auömýkt, trúmennska og ótta-lar fátt blandin lotning gagnvart þvi ð göml- almætti sem rfkir yfir lifi voru cynni af og dauða. Liklega veröur alls-r efnis- nægtakynslóðin á fátt þarfara minnt en tilvist þeirra og hafi ta& hér Eyvindur Erlendsson þökk fyrir •jir séu þaö. ersónu- JVJ Úr myndinni Elskan min eftir Charlotte Dubreuil, gest frönsku kvik- myndavikunnar. Hátíö í Regnboganum: árás ímyndaös óvinar. Þetta er mjög falleg mynd um fánýti mannlifsins. Heimþrá (Coup de Sirocco) fjallar um svonefnda svartfætl- inga, en svo eru þeir Frakkar kalla&ir, sem bjuggu i Alsir, áöur en landi& var sjálfstætt. Myndin gerist fyrir sjálfstæ&i& og segir frá Narboni fjölskyldunni, sem lifir rólegu og áhyggjulausu lifi. Hins vegar eru teikn á lofti um sjálfstæöi landsins oé brátt kemur aö þvi aö fjölskyldan þarf ao tlytja úr landi til Frakklands, sem hún Htur næstum á sem framandi land. Leikstjóri er Alexandre Arcady. Réne Gainville heitir leikstjóri Me&eigandans (L'associé), þar sem segir frá kaupsýslumanni, sem gengur ekki allt of vel. Hann býr sér þvi til imyndaöan me&eig- anda, Herra Davis, sem á si&an mikilli velgengni að fagna. Meö- eigandinn er gamanmynd i létt- Sj'ö franskar næstu vikuna Frönsk kvikmyndavika hefst I Regnboganum á morgun, laugar- dag, og stendur til sunnudagsins 3. mai. Þaö er Franska sendiráðið I Reykjavik, sem stendur fyrir þessum viðburði, og mun þetta vera I fjórða sinn, sem slfkt er gert. Alls verða sýndar sjö myndir og eru flestar þeirra frá árinu 1979, en aðrar eitthvað eldri. Þótt ekki sé þar aö finna myndir eftir stærstu nöfnin 1 franskri kvik- myndagerð i dag, ætti kvik- myndavikan að gefa einhverja mynd af þvi, sem þar er að ger- ast. Auk þess hefur val myndanna miðast við þa& a& gefa sem breiö- asta mynd af franskri kvik- myndagerö. Þaö vekur athygli, aö af sjö leikstjórum, eru tvær konur, sem eru tiltölulega ungar i þessari listgrein. Þær eru Patricia Moraz og Charlotte Dubreuil. Sii slöar- nefnda veröur einnig sérstakur Margt er undrið Karel og André Þaö er mikill tryllingur i blaðaútgáfunni kringum páska og margt fer úr skorðum. Um leiö hellast stórvirkin yfir. Það er rétt hægt aö minnast þakk- samlega á Tékkann Karel Snee- berger, sem lék fi&lukonsert Þorbjörns Lundquist með Sin- fóniuhljómsveitinni 9. april. Þetta þriggja ára gamla sænska verk var grunsamlega áheyri- legt og sjálfsagt spillti þessi fulltrúi einnar samþjöppuðustu músikþjóöar I heimi ekki fyrir þvi. Það hefði Hka verið ástæða til aö gapa svolitið útaf franska organmeistaranum André Isoir frá Saint German des Prés i Parls, sem hélt sina siðustu tón- Dýrð i hæstum hæðum. A hinum glö&u miööldum, þegar evrópskur almúgi kunni ekki enn að syngja á bók, var hann samt mun virkari i guðs- þjónustunni en síðar. Kirkjan var stundum nokkurskonar al- þýöuleikhús. M.a. voru stórat- burðir guðspjallanna leiknir og sungnir með mikilli þátttöku safnaðarins, og þótti gaman að, jafnvel þótt enginn væri i þeim bardaginn. Þetta lagðist auövitaö af i hinni drungalegu lútersku, sem hefti allt sjálfræði almúgans enn meir en áöur. Listamenn i þjónustu hennar fundu þó smám saman leiðir til að vinna uppá- viö úr þessari gömlu hefð mó- tettur, kórala, kantötur, óra- tóriur, passiur og messur. Og snemma á 18. öld er hátind- Eyrna lyst eftir Árna Björnsson leika i Kirkju Krists Konungs I Landakoti 8. apríl. Það virðist einu gilda, hvort sá maður fer með J.S. Bach og Couperin eöa hálfgert 19. aldar popp. Allt verður nýstárlegt og spennandi undan höndum hans og fótum. Hann hafði eðlilega átt I nokkr- um brösum viö orgeliö I Landa- koti, enda mun það vera slomp- að af ryki. En svo ku standa á þvi, að fyrir svosem tveim árum var kirkjan máluö innan meö tilheyrandi undirbúningsvinnu, skrapi og sparsli. Þaö átti auö- vitaö að breiöa yfir hljó&færiö á meðan, en það var vlst bara breitt yfir nótnaboröin en ekki pípurnar! Og þær eru óryk- sognar enn — enda ekkert áhlaupaverk. unum náð með Bach og Hándel, sem báðir fæddust áriö 1695 I saxneskum smábæ, en tróðu óllkan stig að sama marki. Hándel varð heimsmaöur og giftist ekki einu sinni. Hann fór ungur til Italiu og helgaði sig óperusmiöi. 1712 réðst hann I þjónustu hins þýskættaða kon- ungs 1 Lundúnum og vann næstu 20 ár einkum að þvi að semja óteljandi Italskar óperur, sem þá voru reyndar að komast úr tisku, enda flestar gleymdar. Þá snéri hann sér að þvi að semja oratóríur, sem e.t.v. mætti kalla veraldlega helgi- söngleiki eða trúarlegar óperur. Og þar náöi hann sér verulega á strik. Frægust þeirra er Messlas, en önnur Júdas Makkabeus. Hándel naut þess, að I Englandi hafði safna&ar- söngur æti& lifa& gó&u lifi, enda liélt enska biskupakirkjan mörgu góðu eftir frá þeirri kat- ólsku. Kór Langholtskirkju (um 60 manns) flutti Messias me& ágætum i Fossvogskirkju og var stjórnandanum Jóni Stefáns- syni til mikils sóma. Þaö var nýstárlegt að meðtaka allan þénnan fögnuö i þessu sorgar- innar húsi, og maður gleymdi jafnvel að angrast yfir hinni herfilegu altaristöflu. Þetta sannaði svo ekki verður um villst, aö það þarf ekki neinn risakór til að flytja Messias svo að vel fari. Einsöngvararnir héldu naumast i viö kórinn, þótt þau ger&u allt vel, Elin Sigur- vinsdóttir, Rut L. Magnússon og Halldór Vilhelmsson. Gar&ar Cortes var veikur þetta sinn, en Jón Þorsteinssonhljóp i skaröiö fyrirvaralitiö, og virtist þess gæta nokkuö. Ég læt ekki af að gagnrýna prógrömm. Fyrir sagnfræðina eða tónlistarsöguna er slæmt, a& hvorki skuli & þvi standa, hva&a kór er um að ræða né einu sinni ártalið, þegar flutningur- inn á sér stað. Fyrir augnablikiö hefði verið heppilegra, að það væri þriðjungi stærra og enski textinn hafður með. Það er ótrii- legur munur fyrir suma, að geta þannig fylgst me& framvindu mála og hverju orði, sem sungið er. En þau heyrast jú misvel i söng. Ekki kann ég viö þann inn- flutta siö okkar áheyrenda að standa upp fyrir Hellelúja-kórn- um, þótt hann sé eitt af dýrlegri sköpunarverkum I samanlagöri heimsmúsíkinni. Þessi siður spratt snemma upp hjá Eng- lendingum, og þaö er eölilegt, aö þeir haldi honum, þvi verkiö er jú upphaflega samiö handa þeim. En viö mættum eins fy gestur hátiöarinnar, þar sem hún mun kynna mynd sina Elskan min (Ma chérie). Elskan mln fjallar um móöur og dóttur og samband þeirra sem rofnar eftir 17 ár. Dóttirin Sara fer sína eigin leið, en móöirin Jeanne finnur loks sjálfa sig. Kvikmynd Patriciu Moraz heitir Horfin slóð (Le Chemin perdu) og segir þar frá ungri stúlku, Cécile, sem flöktir á milli tveggja heima, þess, sem afi hennar, og eldheitur baráttu- maöur fyrir sósíalisma lifir I, og þess, sem foreldrar hennar lifa I. Hún hittir si&an ungan pilt, sem veldur breytingum I llfi hennar. Eyðimörk tartaranna (Le Désert des Tartares) heitir mynd eftir leikstjórann Valerio Zurlini, og gerö er eftir samnefndri skáld- sögu Italska rithöfundarins Dino Buzati. Hún fjallar um afskekkt landamæravirkni og mennina, sem þar dvelja I eillfri bi& eftir um dúr, eins og Frakkar einir geta gert. . Loks eru svo tvær sakamála- myndir. önnur þeirra, Tveir menn (Deux hommes dans la ville)ger& af leikstjóranum José Giovanni, er dæmigerður franskur krimmi, þar sem allt er á fullu. Hún segir frá Ginó, sem losnar úr fangelsi og ákveður að taka upp reglubundið liferni, en gengur kannski ekki sem skyldi, þvl lögregluforinginn, sem hand- tók hann hér áöur fyrr, er alltaf a& angra hann. Hin sakamálamyndin heitir Beislið (Le Mors aux Dents) og fjallar um pólitíkusa, sem reyna aö hafa peninga meö svindli út úr veðhlaupakeppni. En þaö fer ekki eins og til stóö. Leikstjóri Beislis- ins er Laurent Heynemann. Þaö ættu þvi allir a& finna eitt- hvaö vi& sitt hæfi á Frönsku kvik- myndavikunni. Barnaleikrit í Breiðholtsleikhúsi: „Segðu pang!!" „Segðu pang'.'." er nýtt Islenskt barnaleikrit, sem Breiðholtsleik- húsið frumsýnir I Fellaskóla á sumardaginn fyrsta. „Þetta er innlegg i umræ&una eftir barnaáriö um menningu fyr- ir börn og framboð á henni. Von okkar cr sU, að leikritið muni, vekja frekari umræöu um þettaj ekki aðeins meðal fullorðinna, heldur Hka meðal barna", segir leikstjórinn, Jakob Jónsson, I samtali viö Helgarpóstinn. Leikendur eru a&eins tveir, Þröstur Guöbjartsson og Þórunn Pálsdóttir, en tónlist og söngtext- ar eru eftir Matthias Kristiansen. Leikmyndin er á ábyrgð alls hópsins, en nafn höfundarins er leyndarmál . „Segðu pang!!" fjallar um tvö börn, strák og stelpu, sem upp- götva ýmislegt sem i kringum þau er með þvl að bregða sér I ýmsa leiki. Eitt af þvi sem þau lifa sig inn i eru sjónvarpsmynd- ir, þá einkum ofbeldi i þeim, og má reikna með þvi að þar komi pangið við sögu. „Þaö er ekki veriö að beina spjótum aö einum eða neinum. Þetta verður vonandi létt og skemmtilegt, en á aö vekja menn til umhugsunar"," segir Jakob Jónsson leikstjóri þessa annars verkefnis Breiðholtsleikhússins. ÞG Gróska hjá Jazzvakningu: íslenskir og erlendir jassistar á jasshátíð Jazzvakning gerir það ekki endasleppt við jassáhugamenn. Fyrir skömmu stóð þessi klúbbur jassáhugafólks fyrir þvi að fá hingað snillinginn Clark Terry og stórbandið hans. Næst á dagskrá er jasshátið, sem stendur dagana 27. april til 3. mai. Það ver&ur hljómsveit sænska trommuleikarans Fredriks Norén, sem opnar hátlðina aö Lækjarhvammi, Hótel Sögu, en lesendur sænsku músikblaöanna Orkester Journalen og Tonfallet kusu hana bestu jasshljómsveit ársins 1980. Meðleikarar Noréns eru allt ungir menn, tenórsaxó- fónleikarinn Stefan Isaksson, baryntonesaxófónleikarinn Hans-Peter Anderson, pianistinn Ulf Sandberg og bassaleikarinn Hans Larsson. Meirihluti tónlistar þeirra félaga er frumsaminn, en hún er af þeirri geröinni, sem jassmenn kalla „poppaöan jass". Föstudagskvöldið 1. mai veröur bandariski trompetleikarinn Ted Deniel söluleiðis á Sögu, en hann hefur haldið tónleika viða um heim og leikiö inn á fjölda hljóm- plata. A6 þessu sinni leikur hann með Askeli Mássyni tónskáldi og slagverksmeistara og einnig þeim Kristjáni Magnússyni pianóleikara, Reyni Sigurðssyni vibrafónleikara, Arna Scheving bassaleikara og Alfreð Alfreössyni trommuleikara. J r

x

Helgarpósturinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Helgarpósturinn
https://timarit.is/publication/47

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.