Morgunblaðið - 11.02.1964, Blaðsíða 3

Morgunblaðið - 11.02.1964, Blaðsíða 3
r Þriðjudagur 11. febr. 1964 MCRGUNBLAÐÍÐ ÁÐUR en Richard A. Butler, utanríkisráðhe'rra, lagði af stað til Ameríku í fylgd með sir. Alec Douglas-Homé, for- sætisráðherra, á sunnudag, ræddi hann lítillega við einn af fréttamönnum Associated Fress í London. Er það í fyrsta skipti síðan Butler tók við embætti í október s. 1. að hann ræðir einslega við frétta ir.tnn. Ræddi utanríkisráð- herrann aðallega um málefni Malaysíu, Berlín og viðskipti við Sovétríkin, Kúbu og Kina. Butler er einna reyndastur þeirra manna, er sæti eiga í núverandi ríkisstjórn Bre<t- lands. Hefur hann gegnt flest- um mikilvægustu ráðlherra- emlbættunum þar í landi frá því hann fyrst tóik við ráð- herraemibœtti fyrir heims- styrjöldina síðari. Þegar Mac- ' Richard A. Butler ræðir -við Bjarna Benediktsson, forsætisráðherra, í Keflavík (Ljósm. Gísli Gestsson) Viðskipti jafn sjálfsögð og samvinna á sviði stjórn- og menningarmála FréttOmaðui AP ræðir VÍO Jti. A. Builer, voil ívrLr a« kanna enn á ný mörkuðum. Við teljum ewi ULUiixiJ&.iaiU.U11C11u Ki&aaiiuS millön sagði af sér forsætis- raonerraejinoæni s. i. naust, voru i annað sitipti á stuttum tima taldar likur fyrir þvi að að Butler tæki við forustu íhaldsflokksins. Þegar svo sir Alec var kjörinn forsæiis- ráðherra, féilst Butíer á að taka að sér embætti utanríkis ráðherra, en án hans hefði sir Alec reynzt stjórnarmynd- un erfiðari. Bretar og Malaysia Uim Malaysíu sagði Butler m. a.: „Sukarno, forseti Indó- nesíu, og aðrir þarlendir leið- togar hafa miargítrekað opin- berlega, svo ekki verður um villzt, að þeir væru ákveðnir í að sundra Malaysíu-ríkja- samibandinu. Ég vildi gjarnan geta haldið að leiðtogarnir segðu þetta aðeins til að róa kommúnista í landinu, en ég álít sennilegra ag Sukárno meini það, sem harin segir. Elf svo er, getur Malaysía sannarlega reitt sig á að Bret- land mun standa við skuld- bindingar sínar um aðstoð við að tryggja sjálfstæði og fuill- veldi MaJaysíu." Þessi yfirlýsing Butlers bendir til þess að ekki muni skorta umiræðuefni þegar hann fæðir við Dean Rusk, utanríkisráðherra, í Washing- ton nú í viikunni. Bandaríska stjormn heiur gert meua eu Bretar úr íyruneiti Sukarnos um vopnahié á Borneo. ÍNáin samvinna vijy Banda- ríkin Fréttamaðurinn spurði Butl er hvað hæft væri í því að rekin værj nú áróðursstarf- semi í Bretlandi gegn Banda- ríkjunium, og það jafnvel inn- an breziku stjórnarinnar. Bkki vildi BuMer kannast við að svo væri. — ,,Ég kannast ekkert við slíka herferð. Ég mundi ein- mitt segja þvert á móti. Að sjálfsögðu er hér, alveg eins og í Bandaríkjunum, tiil ein- angrunarsinnar. En að því er ríkisstjórnina varðar, áiít ég ekki að við þurfum að taka mikið mark á þeim. Hins- vegar álít ég að öllum eigi að vera það ljóst að við vilj- um sem nánasta og virkasta samvinnu við Bandaríkin, þar sem þessar tvær þjóðir hafa sameiginlegara hags- muna að gæta út um allan heim. Stefna okkar er í aðal- atriðum sú sama. Stundum. greinir okikur á um aðferðir, og eru viðræður okkar á mi'lli til þess haldnar að greiða úr ágreiningnum." — Sjáið þér nokikurn grund Jnvbiiiv-jj.a a ^J'Vl <»" "il úcuulil' 1ijöu-jU V10 O"' V ¦<- 1.1 J'jv 1II Uin la.jj.Dil joeiliiliiA- Ofc fj ii&auUluJi njknanna? — V10 áliitum að alltaf sé rétt að haiaa pessum malum vakandi, og vera i stöðugu sambanoi við Sovétríkin um þau . . . . Ég vil ekki halda þvd fram að unnt sé að ná samningum nú, en tel rétt ag kanna málið á næstunni. Vinir okkar í I>ýzkalandi eru þar sammála. Verzlun við kommúnistaríkin Næst spurði fréttamaðurinn nokkuð uni stefnu Bre>ta varð andi viðskipti við Sovétríkin, Kína og Kúbu, en á því sviði hefur gætt nokkurs ágrein- ings milli Breta og Banda- ríkjamanna. — „Rússar hafa ekki farið leynt með þá staðreynd að þeir óska ettir lánum til lengri tíma tiil að kaupa fyrir vörur hj'á vestrænum þjóðum. Hef- ur þetta m. a. komið fram opinberlega í ræðum Nikita Krúsjeffs forsætisráðherra. Stefna Breta er að hafa við- skipti við þessi lönd með þremur skilyrðum þó. Þau eru, að haldið verði alþjóða- bann við sölu þangað á hern- aðarlega mikilvægum vöruim, að viðskipti þessi trúfli ekki verzlun Samveldisríkjanna innbyrðis, og að framleiðsla Breta verði ekki háð þessum l^i/ij RU OV.UJ44 VVÍ/.11UJU1UU1111 «1 J.OHU, Scall VIIJ L'J^UJII tijvr.1 X Sl.J/ljoi\l VlO. O^ VlO <lllitUJll ao po viO veitumi peim lan tn taKmarkaos tima,- gerum við þeim eiski hærra undir höitoi en Bandaríkin hafa gert með því að heimila sölu á miklu hveitimagni til Sovétríkj- anna. Á sama tíma og Vestur- veldin hafa sameinazt um að bæta sambúðina miili Austurs og Vesturs á sviði stjórnmála og menningarmála, væri ósamræmi í því að taka upp allt aðra stefnu að því er varðar verzlun. Stefna okkar varðandi viðskipti við Kúbu og Kína er á engan hátt frá- brugðin stefnunni gaignvart So'vétríkj unum." Gagnkvæmur skilningur Til frekari skýringar hélt Butler áfram: „Ákvörðun okk ar um að tryggja Kúbu lán til kaupa á strætisvögnum í Bretíandi hefur sætit gagn- rýni í Bandaríkjunum. En strætisvagnar eru ekki á al- þjóða skrám um hernaðar- lega mikilvægar vörur, og eftir því sem mér hefur skil- izt heifur enginn talið þá eiga að vera þar. Við viðurkennum að bandamenn okkar í Banda- rí'kjunum eru mjög andvígir allri verzlun við Kina og Kúbu. Við sikiljum skoðanir þeirra, og getum aðeins vænzt þess að þeir skilji okkur." Astralskt herskip sökk eftir árekstur Af 300 björgudust ajn.k. 150 Caniberra, 10. febr. NTB ASXKAi,kN»\i tuuuuispillil iim ^Voyajjti• sökk í dae eitir nrekstur vio flugvélamoour^Kip. io „Melbourne". Ex siðast i'rett- ím hafði tekizt að bjarga 150 n.inns af 300, mmm voru um borð í „Voyager", en engar upplýsing- ar höfðu fengizt um hvort ein. hverjir— oe þá hve margir — hefðu farizt. Artií-.^tux skipanna varð við suourstrond i\cw oouUi-Waies, þar sem pau voru vio neræungu. „Voyager" er 2.900 lestir en flugvélamóðurskipið 19.000 lest- ir. A þvd síðarnefnda urðu verti- legar skemmdir en engin meiðzt á mönnum. Nýlega hafði farið fram gagngerð viðgerð og endur- bót á báðum skipunum. áreikstrinn og að sögn talsmanns fJotamáilaráðuneytisins í Can- Öll nærstödd skip sigldu þegar berra tókst mjög fljótlega að á vettvang, er vitað var um ' bjarga á annað hundrag manns. 95-/00 gráöu heitt vatn úr borholunni Hvammstanga, 10. febrúar. A t>j.iL>A.öijfi. au iteypu sýslu- neínd Vestur-riunavatnssysiu jarohttaréttuidi i Ytri-ReyKja- landi i Miöfuði með það fynr augum að þar yfði reistur heima- vistarbarnaskóli fyrir sveitar- hreppa sýslunnar. 1 fyrra mánuði var hafin undir bumngur ao ooiun eiar nenu vatm og hetur nu verio boruó 220 meira ajup hoia. Uizkað er a, að vatnsmagn það, sem nú fæst úr hoiunni sé um 2 sekundu lítrar og- um 95 — 100 gráðu heitt- — S. Xr. SMmiNAR Af staðan til olíuhreinsun- arstöðvar VIÐ Morgunblaðsmenn vorum farnir að óttast að eitthvað væri bogið við hugmyndina um að reisa hér oliuhreinsunarstöð. Sá> ótti byggðist á því, að komm- únistar höfðu ekki tekið hug- myndinni fjandsamlega, þeir höfðu fjargviðrazt út a f alúmin- íum.verksmiðjunni, en varla nefnt olíuhreinsunarstöðina, en eins og kunnugt er þá er það bezta sönnun fyrir ágæti hvers máls, að kommúnistar séu and- vigir því, en eittnvað bogið við þau mál, sem þeir styðja. En „Þjóðviljinn" hefur nú bætt úr þessu. S. I. sunnuda^ snýst blað- ið eindregið gegn því, að þessu stórmáli verði hrint í fram- kvæmd, og þeir, sem áhuga hafa á. að oliuhreinsunarstöð rísi héiy, geta því andað léttar. Vondir peningar Kommúnistablaðið tekur sér fyrir hendur að sanna, að það séu skelfilega vondir peningar, sem tslendingum muni bjóðast að láni til að koma upp stóriðju. Þeir séu eign manns, sem hafi svo slæma fortíð, að hafa jafnvel veno senaineira lanus nw 1 lion uuii og se par ao auKi eiganui ein- iivcis uuu^iasia og híc/.ui uiaðS vutiuua', i>cw .kuin. uei'utu xri- uune: A-eii-a nvoruveggja sanni ao pessi iuaouf se o<u<uiui «>g oieijcuiui og stornættulegt sé fynr Islenouiga að eiga noKkuð saman við hann að sælda, en auk þess bætist það við, „að meðal forfeðra hans má neifna Oliver H. Payne, sem var einn nánasti samverkamaður John D. RockefellersV Minnimáttarkomplex Ef hér á að byggja olíuhreins. unarstöð, sem gæti orðið grund- völlur 'að víðtækum íslenzkum efnaiðnaði, er samstarf við er- lenda aðilja óhjákvænv.legt, bæði vegna fjárútvegunar, en eink. um þó af hinu, að íslendingar hafa hvorki nægilega tækni- kunnáttu á þessu sviði né heldur nr^uðsynleg viðskiptasambönd. Hætt er því við, að alvarleg nvstök yrðu, ef við ætluðum einir og reynslulausir að hefja slíkan rekstur. Heppilegasta leið- in er þess vegna auðvitað sú að hafa samstarf við ábyrgan er- lendan aðila, sem væri með- eigandi fyrirtækisins fyrst í stað og hefði beina hagsmuni af því að rekstur þess gengi vel. En þegar komið væri yfir erf- iðasta hjallann er eðlilegt að ís- lendingar eignist fyrirtækið einir, og það er einmitt það, sem rætt er um, því að fyrir- tækið J. H. Whitney & Co. er fjárfestingarfyrirtæki, sem ver peningum sínum til að koma upp margháttuðum nýjum rekstri, en losar féð síðan, þegar við- koniandi rekstur er kominn vel á veg og ver því til nýrrar f jár- festingar. Þess vegna er þetta fyrirtæki reiðubúið til að selja væntanlega hlut sinn í »líu- hreinsunarstöð hér á landi til íslendinga eftir svo sem sjö ára rekstur fyrirtækisins. Auðvitað eru það meðmæli með þesstt fyrirtæki, að það er fjársterkt og getur staðið við allar sinar skuldbindingar, en minnimáttar- kon .plexar komúnista eru sva miklir að þeim finnist þetta helzti Ijóður á viðskiptum við þennan aðila. — En það er þeirra mál, íslenzkur efnaiðnaður maJ allra annarra.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.