Morgunblaðið - 27.07.1967, Side 18

18
MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 27. JULI 1967
Aldarminning:
Gísli Jónsson
frv. sóknarprestur
í DAG eru liðin 100 ár frá því
að séra Gísli Jónsson fæddist að
Krísuvík, 27. júlí 1867. Foreldr-
ar hans voru hjónin Jón Þór-
hallason smiður, bóndi að
Skúmsstöðum á Eyrarbakka, ætt
aður frá Mörk á Síðu og kona
hans Þórunn Gísladóttir frá
Gröif í Skaftártungu.
Hann varð stúdent 1890 og
kandidat í guðfræði 25. ágúst
1892. Var honum þá um haust-
ið veitt Meðallandsþing og var
þar prestur til fardaga árið 1900
er hann fluttist að Mosfelli í
Grímsnesi, en Mosfellspresta-
kalli þjónaði hann til dauðadags.
Þegar séra Gísli Jónsson varð
prestur 1 Grímsnesinu, var byrj-
að að rofa til og þjóðin var á
framfaraskeiði og brátt varð
fyrsti íslendingurinn ráðherra
meða aðsetri í landinu sjálfu.
Urðu þá brátt mikil umskipti til
hins betra hjá þjóðinni. Gríms-
nesingar fögnuðu hinum nýja
presti sínum að vonum, og ég
held að það hafi ekki verið að
ástæðulausu. Hinn nýi prestur
flu;ti með sér nýjan þrótt og
framfaraanda, sem borinn var
fram aif eldlegum áhuga og fjöri
sem honum var í blóð borinn.
Varð hann brátt ástsæll af sókn-
arbörnum sínum, er elskuðu
hann og virtu að maklegleikum.
Honum var margt til Wsta lagt.,
auk eldlegs fjörs og góðmennsku
t
Móðursystir mín,
Sigríður Jónsdóttir,
vistkona á Hrafnistu,
andaðist á heimili mínu,
Löngulbrekku 4, 25. þessa
mánaðar.
Jarðarförin ákveðin síðar.
Hallfríður Böðvarsdóttir.
t
Eiginkona mín,
Sveinfríður Jónsdóttir,
Kambakoti,
andaðist á Sjúkrahúsi Sauðér-
króks sunnudaginn 23. júlí.
Jarðarförin fer fram frá
Höskuldsstaða rk i rk j u laugar-
daginn 29. júlí kl. 14.
Fyrir hönd vandamanna,
Ólafur Ólafsson.
t
Faðir minn,
Sigurður Einarsson
frá Ferjunesi,
verður jarðsunginn frá Foss-
vogskirkju, föstudaginn 28.
júlí kL 15.00.
Þedm, sem vildu minnast
hins látna, er vinsamlegasf
bent á líknarstofnanir.
Þórunn S. Doust.
t
Jarðarför eiginkonu minn-
ar,
Guðrúnar Jónsdóttur,
fer fram frá Fossvogskirkju,
29. júlí kl. 10.30. Athöfninni
verður útvarpað.
Jón H. Gíslason, múrari,
börn og tengdaböm.
sem aldrei brást. Embætti sitt
stundaði hann af alúð. Ræður
hans voru góðar, en altarisþjón-
usta hans bar þó af. Hann hafði
djúpa og fagra ba<ssarödd er
hann beitti af skilningi og valdi
hins fædda söngmanns. Tón
hans og meðferð þess var frá-
bært og þegar hann söng við
guðþjónustu, sem hann tíðum
gerði, vakti það unun og hátíð-
leik.
Hann var mikill málamaður
og kom það sér oft vel er erlend
skip strönduðu undan Meðai-
landi og var hann sæmdur R.
af Prússnesku krónuorðunni.
Vegna málakunáttu hans og
margháttaðra hæfileika, var oft
leitað til hans um kennslu fyrir
unglinga er hugsuðu til æðra
náms. Rithönd hans var fögur
og eftirminnileg.
Séra Gísli varð brátt áhrifa-
maður í málefnum sveitarinnar
og í hreppsnefnd sat hann alla
tíð. Farkennsla hófst fyrst í
sveitinni eftir komu hans.
Hestamaður var hann mikill
og átti marga gæðinga, enda fór
hann ört yfir. Minnist ég þess,
að ég lærði ýmislegt af honum
í þessu efni.
Ég kom í fyrsta skipti að Mos-
felli nokkru eftir að séra Gísli
kom þangað. Var það á sunnu-
degi og setti þá séra Vald. Briem
prófastur séria Gísla inn í em-
bættið. Minnist ég að prófastur-
inn undraðist að hann skyldi um
óravegu sækja um þetta presta-
kall. „Hefir það sjálfsagt verið
af því, að hann hafði heyrt get-
ið um „Grímsnesið góða“.
Séra Gísli kvongaðist frænd-
konu sinni Sigrúnu Hildi Kjart-
t
Útför konu minnar,
Ingibjargar Helgadóttur,
fer fram frá Fossvogskirkju,
föstudaginn 28. þ. m. kl. 10,30.
Fyrir (hönd vandamanna,
Björgvin Magnússon.
t
Jarðarför konunnar minnar,
Ólafar Sigurðardóttur,
er ákveðin frá Dómkirkjunni,
föstudaginn 28. þ. m. kl. 3 e.h.
Blóm vinsamlega afbeðin.
Nieljohnius Ólafsson.
t
Þökkum auðisýnda samúð og
hluttekningu við andlát og
jarðarför eiginmanns míns,
föður og stjúpföður,
Torfa Björnssonar.
Margrét Magnúsdóttir,
Guðjón G. Torfason,
Hjálmar R. Torfason,
Guðný Torfadóttir,
Stefanía Torfadóttir,
Gunnar M. Torfason,
Einar K. Torfason,
Vilborg Torfadóttir,
Hrönn Torfadóttir,
Ragnar E. Guðmundsson,
Njála Eggertsdóttir.
ansdóttur 25. apríl 1893. Foreldr-
ar hennar voru hjónin séra
Kjartan Jónsson prestur í Ytri-
Skógum undir Eyjafjöllum og
Ragnhildur Gísladóttir frá Gröf
í Skaftártungu. Bæði hjónin,
séra Gísli og kona hans voru
samvalin um allt, er ein hjón
mega prýða og bar heimili þeirra
alla tíð þese vitni. Gleði og ein-
hugur ríktá meðal heimafólks
staðarinis og ölluim gestum var
tekið þar með sama hugarfari
og allt viðmót og veitingar voru
þar í bezta lagi. Ég kom oft að
Mosfelli og ég mian aldrei eftir
því að nokkur breyting væri þar
á, hvorki á gleðibrag eða veit-
ingum. Ég kynntist þessu heim-
ili þó vel, var þar um vortíma
1904 og veturinn 1904—1905 að
læra undir skóla.
Þau hjónin eignuðust 12 börn,
en 2 þeirra dóu nökkru eftir fæð
ingu. Voru 6 barnanna fædd á
Mosfelli. Var því heimilið stórt
og þurfti mikils. Búskapur var
lengi mikill, enda iörðin góð og
bætti presturinn jörðina að
ýmsu leyti, bæði með áveitu á
engjar og landamerkjagirðingu
úr gaddavír. Kjör hans voru þó
þröng, eins og annarra presta
á þeim tíma. En aldrei heyrði ég
hann kvarta undan aðbúð þei.ri
er 'hann sættL
Síðustu 3 árin er séra Gísli
lifði sá ég hann sjaldan vegna
fjarveru minnaf. En vorið 1917
kom ég síðast til hans á MosfellL
Sömu elskusemi var þá að finna
hjá þeim heiðurshjónum eins og
alltaf áður. Þau eru mér bæði
ógleymanleg. Sömu elskusemi og
ég mætti hjá foreldrunum, þefi
ég notið hjá börnum þeirra.
En nú var ævi þessa góða og
etskulega manns brátt á enda
runnin. Hinn 9. júní 1918 mess-
aði hann síðast og fermdi. Síðan
skírði han á tveimur stöðum og
kom að Kiðjabergi seint um
kvöldið og gisti hjá foreldrum
Hjartans þakkir fyrir auð-
sýnda samúð við andlát og
jarðarför konunnar minnar og
móður okkar,
Guðrúnar Davíðsdóttur,
Hömrum.
Einar Ásmundsson og börn.
mínum, eins og oft áður. Um
morguninn var hann hress að
vanda og talaði um hve vel hann
hefði dreymt hjá vinum sínum.
Kvöldið eftir 10. júní drukknaði
hann í Þverá við Hemlu.
Hann var jarðsunginn á Mos-
felli að viðstöddu miklu fjöl-
menni. Prófasturinn, séra Vald-
Briem, jarðsöng og flutti fagra
ræðu og að lokum flutti hann
langt og fagurt kvæði er lauk
þannig:
„Þú heill ert kominn
harana-djúpið yfir.
Þú heim ert kominn,
vel'kominn, þú lifir“.
f Iþeirri trú hljótum vér að
lifa.
Steindór Gunnlaugsson.
Einar Ólason frá
Mjóafirði — Minning
í DAG, 27, júlí, verður jarðsett-
ur frá Fossvogskirkju, Einar
Ólason. Hann veiktist 28. júní
sl., var fluttur til Kaupmanna-
hafnar 30. s.m., til rannsóknar,
en á Ríkisspítalanum þar var
gerður á honum uppskurður, og
í fyrstu virtist svo sem sú að-
gerð ætlaði að heppnast, en sú
von brást, og líf hans fjaraði
þar út þann 17. þ.m.
Dóttir Einars, Kristín María,
sem er hjúkrunarkona, fór með
honum til Kaupmannahafnar, og
annaðist hann af mikilli um-
hyggju og nærgætni þar til yfir
lauk, og gerði hún það sem hægt
var til þess að létta honum síð-
ustu stundirnar.
Einar Ólason var fæddur 14.
okt. 1909 í Borgarfirði eystra.
Foreldrar hans voru hjónin Elín
Jónatansdóttir og Óli Ólafsson
Þökkum af alhug, samúð og
vinarhug við útför sonar míns
og unnusta,
Sigurðar Kristjáns
Jóhannesarsonar.
Sérstaklega þökkum við
Tálknfirðingum fyrir auð-
sýnda samúð og vinátitu.
Guðrún Kristjánsdóttir,
Steinunn Bjarnadóttir
og aðrir vandamenn.
frá Firði í Mjóafirði. Óli var
bróðir Sveins Ólafssonar alþing-
ismanns í Firði, og þeirra sys1-
kina.
Elín var náskyld Óla manni
sínum, svo að Einar var af vel-
þekktum ættum á Austurlandd og
víðar, þó þær verði ekki raktar
hér.
Meðan Óli Ólafsson bjó í Borg
arfirði vann hann við verzlun og
útgerð Þorsteins Jónssonar
frænda síns. Óli og Þorsteinn
voru systrasynir.
Árið 1913 flutti Óli Ólafsson
að Haga í Mjóafirði, og hóf þar
búskap og útgerð, sem hann rak
af dugnaði og myndarskap. Hann
var smiður góður og hagsýnn.
Öll verk fóru honum vel úr
hendi.
Elín kona Óla var forkur dug-
leg og myndarleg að hverju sem
hún gekk. Þau voru vel samhent
með búskapinn, svo og að fagna
gestum sem að garði bar. Síðast
bjuggu þau Elín og Óli í Frið-
heimi í Mjóafirði.
Einar Ólason ólst upp með for
eldruim sínum og systkinum í
Mjóafirði. Hann vandist snemma
öllum störfum til lands og sjáv-
ar, og þótti verklaginn og vand-
virkur við öll störf er hann hafði
með höndum.
Hann gekk í Samvinnuskól-
ann 1935 og útskrifaðist þaðan
1936 með góðri einkunn, og kom
sá lærdómur honum vel síðar.
Einar Ólason giftist árið 1941
Sigríði Kristjánsdóttur frá Sand
húsi í Mjóafirði. Foreldmr henn
ar voru merkis'hjónin Lars
Kristján Jónsson, verzlunar-
stjóri, og María Hjálmarsdóttir
frá Brekku í Mjóafirði, og var
heimili þeirra rómað fyrir rausn
og myndarskap.
Einar og Sigríður fóru svo að
búa á Seyðisfirði, og fór Einar
að vinna við afgreiðslustörf í
Apótekinu þar. Hann var fljótur
að komast inn í starfið, og varð
bæði vinsæll og vel látinn.
Sá sem þá hafði Apótekið á
Seyðisfirði fluttist til Keflavíkur
árið 1951, og fór Einar með hon-
um þangað, og var þar í eitt ár,
en fluttist þá aftur austur á Seyð
isfjörð og fór aftur að vinna við
Apótekið þar, og þar starfaði
hann þangað til að hann flutti
hingað til Reykjavíkur árið
1964, en þá fór hann að vinna
við Austurbæjarapótek, og þar
vann hann á annað ár, en hóf
þá starf hjá Lyfjaverzlun ríkis-
ins og þar starfaði hann meðan
heilsa hans leyfði.
Sigríður reyndist Einari góð-
ur lífsförunautur, hún bjó hon-
um og börnum þeirra gott og
hlýlegt heimili. Þangað var gott
að koma, þar leið óllum vel og
þar ’höfum við hjónin átt margar
ánægjustundir, sem ekki gleym-
ast. Þau hjónin eignuðust 2 börn,
Kristínu Maríu, sem er lærð
hjúkrunarkona, og Óla Elver.
Bæði eru myndarleg og vel gef-
in, enda hafa þau sýnt það, bæði
við nám og starf.
Einar hafði mikið gaman af
öllum veiðiskap, bæði á sjó og
landi. Hann var ágæt skytta,
enda notaði hann hverja stund
sem gafst frá sínu fasta starfi
til veiðiskapar, enda brást það
ekki að Einar kæmi með veiði.
Þegar þeir hverfa sem mað-
ur hefir átt samleið með, þá
sækja minningarnar á hugann,
það er margs að minnast og
margt að þakka.
Við hjónin þökkum Einari af
heilum hug allar samverustund
irnar, og sendum öllum ástvin-
um hans okkar innilegustu sam-
úðarkveðjur.
Blessuð sé minning hans.
Jón I. Jónsson.
Hjartans þakkir til allra
sem heimsóttu okkur og sendu
okkur gjafir og vinarbveðjuir
á 50 ára brúðkaupsdegi okk-
ar, 18. júlí, og 75 ára aifmæli
mínu.
Guðmundur Jónsson,
Guðrún Jónasdóttir,
Rafnkelsstöiðiuim,
Garði.
Þakka hér með skyldfólki
mínu fyrir fyrirfhöfn og kostn-
að, svo og öðrum vinum og
kunningjum fyrir heimsóknir,
gjafir og skeyti í sambandi
við 80 ára afmæli miitt þann
17. júlí síðastliðinn.
Björn Guðmundsson
frá Rauðnefssitöðum.