Morgunblaðið - 14.03.1975, Blaðsíða 16

Morgunblaðið - 14.03.1975, Blaðsíða 16
16 MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 14. MARZ 1975 JfomcgmfflMbib Útgefandi Framkvæmdastjóri Ritstjórar Bitstjórnarfulltrúi Fréttastjóri Auglýsingastjóri Ritstjórn Auglýsingar hf. Árvakur, Reykjavík. Haraldur Sveinsson. Matthías Johannessen, Styrmir Gunnarsson. Þorbjörn Guðmundsson. Bjorn Jóhannsson. Árni Garðar Kristinsson. Aðalstræti 6, simi 10 100. Aðalstræti 6, sími 22 4 80. Fram til þessa hefur verió litiö svo á, að stjórnmálaflokkarnir bæði í stjórn og stjórnarand- stöðu og aðilar vinnu- markaðarins væru á einu máli um, að við núverandi aöstæóur í efnahagsmálum skipti mestu máli að styrkja stöóu láglauna- fólksins. 1 framkvæmd þýð- ir þessi stefna það, aó kaup- máttur ráðstöfunartekna láglaunamanna er aukinn með beinum launahækkun- um og sérstökum ráðstöf- unum eins og t.d. í skatta- málum, en þeir, sem hafa háar tekjur og miðlungs- tekjur verða á hinn bóginn að axla auknar byrðar meðan núverandi ástand helzt óbreytt. Engum dettur í hug, að unnt sé að treysta sérstaklega stöóu láglaunafólksins, nema aðrir leggi eitthvað þar á móti. Það athyglisverða hefur nú gerzt, aó forystumenn Alþýöubandalagsins og dagblaðiö Þjóðviljinn hafa skyndilega snúið frá þess- ari stefnu og sett fram ský- lausa kröfu um kjarasamn- anga, er tryggi þeim, sem hafa há laun, meiri kaup- hækkanir og kjarabætur en láglaunamönnum. Þess- um kröfum hefur verið fylgt fram með harka- legum árásum á helztu for- var þessara viðhorfa farið að gæta í málflutningi tals- manna Alþýðubandalags- ins. Þegar ríkisstjórnin setti lögin um launajöfnunar- bætur í september sl., lágu fyrir tillögur Alþýðu- bandalagsins um sama efni. Þær tillögur gerðu ráð fyrir mun rýrari launa- jöfnunarbótum en lög- festar voru. Þannig vildi Alþýðubandalagið aðeins greiða fullar launajöfn- unarbætur á laun, er væru 36 þúsund krónur eða lægri, en ríkisstjórnin miö- aði viö 50 þúsund króna laun. Þá vildi Alþýóu- bandalagið lækka niður- greiðslur á landbúnaöar- vörum mun meira en ríkis- Ef litið er á þessar stað- reyndir, þarf engum að koma óvart, þó að forystu- menn Alþýðubandalagsins á Alþingi fordæmi þá stefnu, sem fylgt er af stjórnvöldum, að þeir sem betur eru staddir taki á sig byrðarnar til þess að unnt verói að treysta aðstöðu láglaunafólksins. Magnús Kjartansson krefst þess nú, að pappírssamningarn- ir frá því í febrúar 1974 verði endurnýjaðir, en þar báru láglaunamenn skarð- an hlut frá borði í saman- burði við aöra. En í heild voru samningarnir óraun- hæfir. Að loknum síðustu kjarasamningunum sagói Eðvarð Sigurðsson, aö þaó væri eitt það nöturlegasta við samningana, að það Alþýðubandalagið leggst á sveif með hátekjumönnum ystumenn í verkalýðs- hreyfingunni og þar á meðal á marga af verka- lýðsleiðtogum Alþýðu- bandalagsins sjálfs eins og Eðvarö Sigurðsson, Björn Bjarnason og Snorra Jóns- son. Þó að þessi sjónarmið hafi ekki komið afdráttar- laust fram fyrr en nú, er ljóst, að þegar á sl. hausti stjórnin gerði. Þá gerói Alþýðubandalagið engar ákveðnar tillögur um hækkun fjölskyldubóta, sem ríkisstjórnin stór- hækkaði, og samkvæmt til- lögum Alþýóubandalagsins var ekki gert ráó fyrir, að elli- og örorkulífeyrir hækkaði í tengslum við launajöfnunarbæturnar. sem gert væri fyrir lág- launafólkið færi á þann hátt, aó launþegarnir með háu launin fengju allt það sem náðst hefði fyrir lág- launafólkið. Það er þessi nöturlega staðreynd, sem Eðvarð Sigurðsson kallar svo, er Magnús Kjartans- son vill nú knýja fram á nýjan leik. Þá er það önnur helsta krafa forystumanna Alþýðubandalagsins á Alþingi, að kjarabætur þær, sem nú á að ná fram í formi skattalækkana, verði einvörðungu gerðar með lækkun á söluskatti. Ljóst er,.,að lækkun á söluskatti kemur fram sem kjarahót fyrir alla launþega, hvort sem þeir hafa há laun eða lág. Lækkun beinna skatta má hins vegar haga á þann veg, að öll sú upphæð komi láglaunafólki einu til góða. Því er ekki óeðlilegt að lækka jöfnum höndum beina skatta og óbeina, þegar tryggja á kjara- bætur meö lækkun skatta. Alþýðubandalagiö vill á hinn bóginn einhliða lækkun á söluskatti, sem þýðir, að minni hluti heildarskattalækkunar kemur í hlut láglaunafólks- ins. Hverjum manni má vera ljóst eins og sakir standa, að þessar kröfur Alþýðu- bandalagsins eru óhyggi- legar. Það er ekki grund- völlur fyrir almennum kjarabótum fyrr en þjóöar- tekjur aukast á ný og vió- skiptakjör batna verulega. Þess vegna er það rétt- lætismál, að bæta fyrst og fremst kjör láglaunafólks- ins. Fullvíst má telja, að meginþorri þjóðarinnar styður þessa stefnu og hafnar um leið óraun- hæfum kröfum forystu- manna Alþýðubandalags- insá Alþingi. Lofsvert fram tak SIÐASTLIÐINN sunnudag var opnuð í Menningarstofnun Bandaríkjanna sýning á graf- ískum verkum 17 bandarískra nútímalistamanna og munu öll verkin unnin á árinu 1973 og eru 30 að tölu. Er hér um aó ræða mjög svo menningarlegt framtak sem vert er allrar athygli, og til viðbótar eru einn- ig sýndar stuttar litkvikmyndir um þrykklist og ýmislegt úr amerískri myndlist daglega til 21. mars að helgidögum undan- skildum. Verkin á sýningunni kynna mjög fjölbreytilegar grafískar aðferðir og eru að auki frammúrskarandi vel upp sett í umgjörð og frágangur allur svo sem best gerist um grafísk verk, þannig að hin margvíslega tækni kemst mjög Nr. 18 „Untitlet", eftir M. Denise Mullen Myndllst eftir BRAGA ÁSGEIRSSON vel til skila. Víl ég benda á að hér er gullið tækifæri fyrir myndlistarkennara í unglinga- skólum að kynna grafíska tækni fyrir nemendum sínum svo sem hún gerist einna full- komnust í handverki, þótt skiptar skoðanir séu sjálfsagt um gæði einstakra verka, en þau eru að mínum dómi upp og ofan á sýningunni. En gæðin eru ekki eina gilda atriðið á sýningunni heldur mikil fjöl- breytni tæknibragða og sá lær- dómur sem sú kynning veitir skoðendum. . Frjáls grafík er sú grein myndlistar, sem gefur ríkasta möguleika til aó kynna almenn- ingi góða list gildra myndlistar- manna, því að hér er um að ræða listrænt tjáningarmeðal sem, er best lætur, stendur jafnfætis málverkinu og þrátt fyrir að myndirnar þrykkjast í allstórum upplögum eiga þær ekkert sameiginlegt með f jólda- framleiðslu á eftirprentunum. En mikilvægt er fyrir almenn- ing að taka eftir stærð upplag- anna, því að þar eru miklar upplýsingar faldar um verð- mæti myndanna og mikilvægt er að þessar upplýsingar standi undir hverri mynd t.d. „1/30", sem þýðir nr 1 af 30 þrykktum myndum eða t.d. „223/500", sem þýðir sjálfsagt nr. 223 af 500 þrykktum myndum. í fyrra fallinu er upplagió margfalt minna og þvi í langflestum til- vikum margfalt verðmætara ef um góða mynd þekkts lista- manns er að ræða. Varast ber ómerktar myndir og svonefnd ræningjaþrykk, sem er heiti á Nr. 13 „L'ntitlet", eftir Frank Lind fólsuðum grafík-myndum en mikið er af slíku í umferð eigi síður en fölsuðum málverkum, mun ég væntanlega fjalla ítar- legar um það í sérstakri grein seinna, því að þetta er raunar útúrdúr hér en þó mikilsverðar upplýsingar fyrir ókunnuga en fróðleiksfúsa. Ég vil benda á nokkrar mjög tæknilega eftirtektarverðar myndir, en þær eru nr. 5 „Landscape" eftir Hersell George, nr. 10 „Cola Up" eftir Allan K. Kaneshiro, nr. 13 „Untitled", eftir Frank Lind, nr. 18 „Untitlet" eftir M. Den- ise Mullen og loks nr. 30 „The Photo Finish", en innbyrðis samanburður tæknilegra virinubragða í þessum myndum er mjóg fróðlegur. Íslenzkir myndlistarmenn eiga enn langt í land varðandi það að eignast fullkomið graf- ískt verkstæði, en að því hlýtur að koma fyrr eða síðar og ber að hafa sem einarðlegt stefnu- mark, því að einmitt með graf- ískum listaverkum getur hin einangraða þjóð kynnt list sína betur og veglegar en með nokkrum öðrum tæknibrögðum innan myndlistarinnar. Því eru allar sýningar með myndarlegu Framhald á bls. 18

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.