Morgunblaðið - 01.09.1976, Blaðsíða 29

MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 1. SEPTEMBER 1976
29
VELVAhCAÍMDI
Velvakandi svarar í stma 10-100
'ikl, 1 4— 1 5, frá mánudegi til föstu-í
dags.
0 Eru tengsl
milli veðurs
og skapgerðar?
Þ.K. skrifar eftirfarandi hug-
leiðingu:
„Skyldi óblíð veðrátta eiga ein-
hvern þátt í því að hugir manna
mengist, ef svo má að orði komast.
Það er sem sumt fólk þoli ekki
langvarandi dimmviðri og gripi
þá til einhverra óyndisúrræða.
Þetta ár virðist ætla að verða met-
ár i afbrotum. Svo er það sumt
annað fólk, sem áhrifin af veðr-
inu ná ekki eins hættulega til.
Þó mun það hafa þau áhrif, að
þeita fólk er mjög skapbrátt og
hneykslunargjarnt og hefur þörf
fyrir að ausa úr skálum reiði sinn-
ar, til dæmis hneykslunin yfir
kaffiauglýsingu í sjónvarpinu hér
um daginn. Litlir telpukrakkar i
síðum kjolum i „þykjústuleik"
eins og þau kalla það, látast vera
að drekka þetta auglýsta kaffi.
Þetta mundi maður nú halda að
væri meinlaust grín. Leikir af
þessu tagi hafa lengi verið iðkaðir
hér á landi og mér vitanlega ekki
hlotizt skaði af. Það skal tekið
fram, að sá sem þetta skrifar hef-
ur engra hagsmuna að gæta i
þessu sambandi, nema það að
hann hefur gaman af að sjá börn
að leik, sem hann tók sjálfur þátt
í i æsku.
Fróðlegt væri að vita hvernig
ýmsir þjóðflokkar bregðast við
veðrinu. Sagt hefur verið um
Indiána, að í vondu veðri væru
þeir kátir af þvi að á eftir mundu
þeir örugglega fá gott veður, aft-
ur á móti mjög óhressir í góðu
veðri. Við skulum vona að okkar
veður og skap fari nú að lagast.
Þ.K.“
Ekki skal sagt hér hvort það var
nein sérstök skapæsing sem varð
tilefni til skrifa út af kaffiauglýs-
ingunni eða erfitt veðurfar, sem
olli því, en víst er, að hún hefur
valdið nokkrum deilum og um-
ræðum, og fólk hefur fullt leyfi til
að finnast auglýsing góð eða vond
fyrir börn sín. Um sambandið
milli veðurs og skaps er ekki gott
að segja, það er kannski mjög
líklegt að mönnum verði þyngra í
skapi í langvarandi dimmviðri,
fólki leiðist kannski að fara á fæt-
ur á morgnana vitandi það, að
móttökurnar utan dyra eru aðeins
vindur og regndropar. En það
gleymist allt saman þegar sólin
loks lætur sjá sig og miðbærinn i
Reykjavík hreinlega fylltist af
fólki á mánudaginn var þegar sól
skein mikinn hluta dagsins. Það
er ótrúlegt, að allur þessi mann-
fjöldi hafi bara verið að safnast á
útsölurnar, margir voru að njóta
sólarinnar. En við skulum aftur
snúa okkur að umræðuefni dags-
ins, það var um sjónvarpið.
0 Annað sjónvarp
Kona nokkur hringdi og sagði
hún m.a.:
„Það myndi gleðja mig mikið ef
Keflavíkursjónvarpiið kæmist i
gang að nýju. Allir tala um það,
hvar sem maður heyrir, að það sé
alveg nauðsynlegt að svo verði.
Fólk er fegið þvi, að nú skuli hafa
verið hreyft við þessu máli, og
þökk sé fyrir það. Ég vildi stinga
upp á þvi, að einhver þingmaður
tæki að sér að fjalla um, hvort
ekki mætti opna Keflavíkurstöð-
ina aftur.
Stefania Pálsdóttir."
Það eru margir og fjölbreytileg-
ir málaflokkarnir sem hægt er að
taka til umræðu varðandi sjón-
varp, bæði íslenzkt og erlent. „Er
nú ekki auðveldara að verjast ein-
um vágesti en tveim af sama
toga“ hefur einn af andstæðing-
um sjónvarps sagt, og aðrir vilja
fá tvær dagskrár úr að velja þ.e.
innlenda og erlenda og enn aðrir
vilja tvær íslenzkar dagskrár.
Sennilega er þó langt í land með
að svo verði. Þá er hér næst bréf
um útvarpið og það á vel við inn í
þessa umræðu um fjölmiðia hér.
# Draumatónlist
Þorsteinn Jónsson skrifar
nokkrar linur og sendir visur
með. Þar sem Velvakandi er eng-
inn visnaþáttur verður hann að
biðja bréfritara sína að koma
hugsunum sínum frekar á fram-
færi í óbundnu máli. En hér kem-
ur bréf Þorsteins og birtist úr þvi
ein visa úr ljóði sem hann gerði:
„Velvakandi góður.
Ég vil biðja þig að koma á fram-
færi þakklæti til Guðmundar
Jónssonar fyrir þáttinn hans
„Drauma". Eins og jafnan er það
sem hann tekur sér fyrir hendur
með slikum sóma, að unun er á að
hlýða. Alveg sérstaklega eru
svona þættir sem þessi hjá Guð-
mundi Jónssyni ánægjulegir á
kvöldin. Þessi þáttur hlýtur að
hafa orðið fleirum en mér til
gleði. Það rifjaðist meðal annars
upp yfir mér draumur, sem mig
dreymdi um foss. Ég reyndi að
gera ljóð um fossinn eins og mér
fannst hann vera i draumnum, en
mig dreymir æði oft.
Þið hefðuð átt að lita hann lika
ljóshvíta fegurð hans.
Sjá hann bifast í blíðunni,
og brosa til þessa lands.
í iðunni enginn straumur,
en eins og brúðardans.
Virðingarfyllst,
Þorsteinn Jónsson,
Barmahlið 11.“
Mitt verk er ekki að athuga hvað
hver er. Hver og einn er sá sem
hann segist vera. En ég er byrjuð
að velta fyrir mér hvort ekki vak-
ir eitthvað annað og mikilvægara
fyrir yður en þér hafið fram að
þessu viljað vera láta.
— Ef svo væri vænti ég þess að
þér skiljið að ég ætti ekki auðvelt
með að skýra yður frá þvf.
— Þér viljið sem sagt að ég
treysti yður, hvað svo sem þér
eruð að fást við?
— Eg býst við það mætti orða
það svo, já.
— Þér haldið að eittvað sé bog-
ið við þetta, er það ekki?
— Ég veit það ekki.
— Ef þér haldið það, hvers
vegna snúið þér yður þá ekki tii
lögreglunnar?
— Hvaða ástæðu ætti ég að
gefa? Mannrán, kannski. En hon-
um hefur ekkí verið rænt. Takið
hvaða blað sem þér viljið og alls
staðar sjáið þér hann sitja á heim-
ili sfnu, hressan og brosandi um-
kringdan flokki blaðamanna. Ég
veit það. Ég var i þeirra hópi.
— Var Helen þar lfka.
— Já, ég talaði augnablik við
hana. Hún virkaði mjög tauga-
óstyrk og ófús að segja neitt...
HÖGNI HREKKVÍSI
en það var hinn 25. nóvember 1966, sem við
gáfum út fyrstu bókina, LANDIÐ ÞITT,
eftir Þorstein Jósepsson.
Við minnumst afmœlisins með þeim hœtti
að gefa almenningi kost á að eignast „feg-
ursta og dvrasta prentgrip á íslandi“
eftir Benedikt Gröndal
með sérstaklega liagstœðum kjörum.
Bók þessa gáfum við út til þess að minnast
150 ára afmœlis Gröndals sem verður hinn
6. október n.k.
Bókin er með eftirmála á íslensku og ensku
um Gröndal sem náttúrufrœðing, eftir
Steindór Steindórsson frá Hlöðum.
Greiðslukjör: Bókin kostar 60 þúsund
krónur, en hin hagstœðu greiðslukjör eru
þannig að kaupandinn þarf aðeins að
greiða 20 þúsund krónur við móttöku og
síðan 10 þúsund annan hvern mánuð eða 5
þúsund mánaðarlega. Tilboð þetta stendur
til afmœlisdagsins 25. nóvember n.k., nema
að bœkurnar seljist fyrr upp.
Bókin fœst aðeins i forlagi okkar Vestur-
götu 42, sími 25 722 og í póstkröfu.