Morgunblaðið - 05.09.1976, Side 22

MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 5. SEPTEMBER 1976
22
iSt. Jósefsspítali í Hafnarfirði 50 ára í dagl
„Get ekki hugsað
mér betra hlutskipti”
Hér er Eirfkur Jóhannesson (garðinum við spftalann.
unnið við hann, hefði hann séð
að mikil sparsemi og útsjónar-
semi hefði alltaf ráðið ferðinni
og það væri ástæða þess að þær
hefðu alltaf getað yfirstigið þá
fjárhagserfiðleika sem hefðu
steðjað að spítalanum.
MARGIR OG GÓÐIR
STARFSMENN
Fyrsta heila starfsárið voru
339 sjúklingar á spítalanum og
s.l. starfsár voru þeir 1.642. Á
liðnum fimmtiu árum hafa
33.404 sjúklingar komið i spítal-
ann til lengri eða skemmri dval-
ar. Fyrsti sjúklingurinn, Lucia
A. Kristjánsdóttir, var lögð inn
á vígsludaginn af héraðslækn-
inum, Þórði Edilonssyni. Fyrsti
sjúklingur Bjarna Snæbjörns-
sonar lagðist inn í nóvember
1926 en þá var Bjarni nýkom-
inn úr námsferð til Danmerkur.
Hann var sá læknir, sem lengst
hefur starfað við spítalann.
Hann var aðalskurðlæknir og
yfirlæknir allt frá byrjun og til
ársioka 1955 og mikill hvata-
maður að byggingunni í upp-
hafi. Bjarni var og hollur ráð-
gjafi um allan rekstur og um-
bætur meðan honum entist
starfsorkan.
Núverandi yfirlæknir er Jón-
as Bjarnason og hefur hann
verið það allt frá 1955. Enn-
fremur starfar þar nú annar
sérfræðingur i kvensjúkdóm-
um, Víglundur Þór Þorsteins-
son, lyflæknarnir Jósef Ólafs-
son og Bergþóra Sigurðardóttir,
Björn Þ. Þórðarson sérfræðing-
ur í háls-, nef- og eyrnasjúk-
dómum, Árni Björnsson skurð-
læknir, Ásmundur Brekkan
röntgenlæknir og Stefán Boga-
Framhald á bls. 37
segir Eiríkur
Jóhannesson
elzti starfs-
maður spítalans
0 EINN af elztu starfsmönn-
um St. Jósefsspítalans i Hafnar-
firði er Eiríkur Jóhannesson og
hitti blaðamaður hann þar sem
hann var að störfum i þvotta-
húsi spítalans, en Eiríkur á
spitalanum, eins og hann er
jafnan nefndur, er maður vel
ern þótt hann sé orðinn nálega
sjötíu og sex ára gamall og
vinnur hann enn fuilan vinnu-
dag á spítalanum. Við spurðum
hann hvenær hann hefði hafið
störf þarna:
„,Það var fjórða júní árið 1927
og hef ég starfað hér síðan, svo
það eru rúmlega 49 ár. Ég hef
fengizt við hitt og þetta hér,
bæði inniverk og útivinnu og
nú hef ég umsjón með þvotta-
húsi spítalans."
Eiríkur hefur sem sagt varið
nærri öllum sínum starfsaldri í
þjónustu spítalans og þá lá
næst við að spyrja hvort hann
ætti ekki einhverjar góðar
minningar frá þessum langa
starfsferli:
„Jú, þær eru margar
minningarnar og helzt ein-
hverjar persónulegar minning-
ar en þó er það tvennt, sem ég
hef dáðst mest að hér, og það er
þrautseigja systranna að halda
spítalanum gangandi á þeim
erfiðu tímum sem svo oft hafa
gengið yfir og hitt er að sjá og
verða vitni að þolinmæði sjúkl-
inganna i þrautum þeirra og
veikindum. Hér hefur maður
fylgzt með mörgum sem hafa
legið hér árum saman og þeir
margir orðið beztu kunningjar
en þeir eru margir erfiðieikarn
ir í sambandi við langvarandi
sjúkdóma. **
Sjúklingarnir hafa verið víða
að úr nágrenninu og áður fyrr
voru fleiri sjúklingar frá
Suðurnesjum en nú eru, þegar
Bjarni Snæbjörnsson var yfir-
læknir, en þá var ekki neinn
spítali í Keflavík og fyrstu árin
var Landspítalinn ekki heldur,
svo fólk kom víða að og ég hef
kynnzt mörgu góðu fólki gegn-
Þessi mynd er tekin I nýrri skurðstofu, sem verður bráðlega tekin 1
notkun. Frá vinstri Jónas Bjarnason yfirlæknir, Jósef Ólafsson,
Björn Þ. Þórðarson, prforinnan systir Eulalia, Vfglundur Þór
Þorsteinsson, Bergþóra Sigurðardóttir og Stefán Bogason.
ALLT TIL SKÓLANS
Á EINUM STAD.
ÞÚ ÞARFT EKKI
AÐ LEITA VÍDAR.
BÓKAVERZLUN
SIGFÚSAR
EYMUNDSSONAR
AUSTURSTRAETI 18
(Jtsala Útsala
MIKIL VERÐLÆKKUN
Glugginn
Laugaveg 49
Bœkur sem
Persónuleiki ;
skólabamgns
Páll Skúlason
hugsun
og
veruleiki
Hlaöbúð
Persónuleiki skólabarnsins
í útgáfu dr. Matthiasar Jónassonar
12 sérfræðingar skrifa um þróun persónuleika barna og unglinga. Ómiss-
andi öllum foreldrum, kennurum, kennaranemum og fóstrum.
Hugsun og veruleiki
eftir Pál Skúlason prófessor
Alþýðlegt heimspekirit sem fjallar um ýmsar ráðgátur mannlífsins sem
á flesta leita. Bókin er skrifuð á aðgengilegan og einfaldan hátt án þess
að slakað sé á kröfum um fræðilega nákvæmni.