Morgunblaðið - 29.10.1977, Blaðsíða 36

Morgunblaðið - 29.10.1977, Blaðsíða 36
36 MORGUNBLAÐID, LAUGARDAGUR 29. OKTÓBER 1977 Mtt> <p MOR^Un-^? KAKINU (IJ ^L rtF GRANI göslari l*5S WOVLE- Ég elska þig vegna þess að þú ert öðruvísi en allir aðrir hér á eyjunni! Hugm.vndin er snjöll f sjálfu sér, en það þorir enginn að taka nokkra dós Kerfisþjónusta „Morgunblaðið birtfr grein eft- ir Jón Sigurðsson ráðuneytis- stjóra í fjármálaráðuneytinu þ. 17. september sl. og ber greinin yfirskritfina „Kerfið og fjölmiðl- arnir". Tilefni greinarinnar eru ummæli i leiðara Morgunblaðsins þ. 7. sept. þar sem þess er krafist að hið pólitíska vaid geri „ráðstaf- anir til þess að „Kerfið" liti á sig sem þjónustuaðila við almenning, en ekki sem yfirvald sem hafi þann tilgang fyrst og fremst að þvælast fyrir og koma i veg fyrir að hinn almenni borgari fái úr- lausn sinna máia". Ráðuneytis- stjórinn virðist hneykslaður á þessum ummælum og verður naumast skilinn á annan veg en að honum þyki blaðinu hafa orðið á i messunni að birta slíkt. Siðar í greininni telur hann áróður af þessu tagi hafa orðið til þess „að- fólki gleymist gjarna að „Kerfið" sér okkur fyrir heilbrigðisþjón- ustu, skólagöngu, lífeyri öryrkja og gamalmenna, vegum, sima, flugsamgöngum, póstþjónustu, höfnum, byggingalánum, lög- gæslu, vatni, raforku og svo má lengi telja þætti í opinberum rekstri, sem fólk réttilega telur ómissandi". Þetta er glæsileg upptalning, en ráðuneytisstjórinn hefði getað bætt þarna við langri romsu í annarri tóntegund. Hann hefði getað talið upp tolla, skatta og hvers konar aðrar álögur, sem „Kerfið" krefur af landslýðnum. Það er ekki kunnugt að „Kerfið" sjálft verpi neinum gulleggjum til að útbýta meðal þegna þjóðfélags- ins. ÖU þau félagslegu gæði, sem talin voru, eru ýmist greidd beint til þeirra stofnana sem þau veita, eða með tollum, sköttum og öðr- um álögum á borgarana. Og auð- vitað þarf „Kerfið" sjálft sitt við- haldsfóður og það verður iíka að takast af þessum sömu sköttum. Gagnrýni á „Kerfið" er þvi að- eins til góðs að dómi ráðuneytis- stjórans að tilfærð séu ákveðin dæmi um það sem miður þykir fara og málflutningur studdur réttum rökum. Skal nú vikið að einu slfku, sem hefur þann kost að það er nákomið þvi ráðuneyti, sem Jón Sigurðsson veitir for- stöðu. Með iögum nr. 59/1973 var gerð BRIDGE Umsjón: Piff Bergsson Varnarspilaranum nægir ekki að telja eigin slagi. Hann verður einnig að slá tölu á vinningsslagi sagnhafa og ekki þýðir annað en að vera snöggur. Já, blátt áfratn eldsnöggur og lifandi. I dag spreyta lesendur sig á varnarpraut úr sæti vesturs. Allir eru utan hættu en norður gaf. Norður S. DGIO H.A7 T. 105 L. ADG984 Vestur S. K86 H. DG1098 T. AD3 L. K10 Nordur Austur l.L 21, :1H Suður pass 1T pass 3T Suður er sagnhafi i þrem grönd- um eftir þessar sagnir: Vestur' 1 H pass pass 3 G og allir pass Vestur spilar út hjartadrottn- ingu, sem tekin er með ás en austur lætur tvistinn. Sagnhafi spilar síðan tígultíu frá blindum. Austur lætur lágt og það gerir sagnhafi einnig. Hvaða slagi von- ast þú til að fá og í hvaða röð? Suður hlýtur að eiga spaðaás og við vitum, að hann á einnig hjartakóng. Sagnir hans benda til tígullengdar og hann vonast eflaust til að austur eigi drottn- inguna. Og sé tígultían tekin með drottningu verður suður að hætta tígulsókn sinni og snúa sér að laufinu. En þar á hann sex slagi vísa þó hann viti það ekki. Eini möguleikinn er því að leiða suður á villigötur og taka fyrsta slag varnarinnar á tígulás. Síðan spil- um við aftur hjarta og vonum að spilið sé þessu líkt. Norður S. DG10 H.A7 T. 105 L. ADG984 Þetta er bara herðatréð, sem vinur minn hengir jakkann sinn á þegar hann kemur í heimsókn hingað! _____ ____ Vestur S. K86 H. DG1098 T. AD3 L. K10 Austur S. 97542 H. 532 T. 64 L. 765 Suður S. A3 H.K64 T. KG9872 L. 32 Sagnhafi mun eflaust fara inn á blindan laufás og svína aftur tígli. Þá tökum við á drottninguna og sjáum ekki eftir slagatalningu okkar þegar við tökum hjartaslag- ina. RETTU MER HOND ÞINA 81 vorum. Nú eru það ekki lengur þið, sem skipið fyrir, mælti hann. I dag skal Tugela verða frjáls. Við höfum hvesst spjót- in. Hvfti maðurinn skal deyja. Svo iæddist bann aftur niður eftt'r og gaf sfcipun um árás. Ég býst ekki viö, að nokkur ofckar haf i búi/t við a<> komasi ! ífs af. Sögumaður varð að gera hlé á frásögn sinni. Ahuginn hafði um sinn beinzt í aðra átt. Strút- ur hljop f kapp við bíJinn hin- um megin vlð gaddavírsgirð- inguna, Og allir fylgdust með þvf, hvor mundi sigra. Strútur- inn hafði augsýnilega foryst- una í kapphiaupinu. Hann sneri litla, heimskuiega höfð- ínu og virtist horfa á bflinn með háðsglotti. Síðan hvarf hann inn f trjáþyrpingu, og eft- irtektin heindist aftur aö Bíian- urn. —» Já, svo upphófst oítalcgur fyrirgangur niðri f fjailshlfð- iimi. Zúli'imcnn æptu stríðsóp og hóf n sókn upp eftir fjallinu. Ég kannaðist þegar við blóð- sönginn, sem fer á undaii árás- inni. En rétt í sama mund kom flugvélin. Hún hringsólaði um- hverfis fjallið, cn fiugmaður- inn gat auðvitað ekki greint i sundur vini og fjendur þarna uppi f loftinu. Svo varpaði hann niður nokkrum mjöisprengj- um, fælusprengjum, sem gefa bara frá sér smell og þyrla ógnarmiklu rykskýi upp i loft- ið. En þeir innfæddu þekktu þetta bragð og héldu áfram árásinni án þess að skelfast. Við fórum að verða Iratnlágir. Þá leítaði fiugstjórinn að auðutn stað og varpaði niður raunverulegri sprengju. Hár hvellur kvað við, þegar hún kom niður, og grjóti og grein- um rigndi yfir árásarmennina. Þetta nægði. Innfæddu menn- irnir dreifðust og Itigðu á flótta. Á eiim andartaki var enginn hermaður í allri fjallshlíðinni. Við rákum flóttann og náðum í nokkra fanga, sem tókst ekki að forða sér. t þetta sinn höfðum við því f fullu tré við þá. En nú hafa þeir víst ráðagerðir á pr.ióniinum um að gera upp- reisn að nýju. Búinn h.vrjaði strax á n.vrri sögu. En Erik hafði ekki lengur áhuga á að hlusta. Hann hugs- aði um hinn litla hðp hvítra embættismanna, sem varð- veittu eins konar iögiega skip- an meðai hins inikla grúa svert- ingja á lendum þeim, er þeim voru ætiaðar. Hvítingjarnir gátu aldrt'i um frjálst höfuð strokið við þessi störf sin. Þeir voru aðeins stetnsnar frá glundroða og uppreisn. Eftir- tektarverð hugsun. Það mátti kalla það hetjusögn. XXX Erik skrifar Ahmed Erik var inni í viðgerðardeiid útvarpsverksmiðjunnar og var að kenna svörtutn verkamanni að setja saman sænskt tæki. Svertinginn Ijóiuaði af gleðí og áhiiga. Hanii hafði lengí beðið eftir þessu. Það var nefnilega Framhaldssaga etiir GUNNAR HELANDER Benedtkt Arnkelsson hýddt strangiega bannað að kenna svertingjuniiiii til slíkra hluta. Hinir hvítu iðnverkamenn landsins höfðu fengið hunuið lögfest, svo að þeir nytu vernd- ar gagnvart ailri samkeppni. En iills staðar var bannið brot- ið, einkum f verksmiðjum, sem útiendingar veittu forstððu — hvort sem það staf aði af þvi, að þeir viidu syna manngæzku eða þeir ðskuðu að losna sjálfir við t ilbreyt ingarlausl og erfitt starf. Hvort tveggja kom til, að því er varðaði Erik. Hann hafði drekkt öllum vandamálum sfn- um I nokkrar vikur í miklii starfi, en nú fannst honum ndg komið um sinn. Svertinginn virtist hafa lært lisiina, og Ertk fór inn og sett- ist við skrifborð sttt á skrifstof- unni. Yfirboðari hans, sem næstur honum var, sat yfirieitt i sama herbergi. Hann hafði tekið sér frf þennan dag, og Erik vildi nota tækifærið tíl þess að ljúka af iiokkruin einkabiéfuni. Hann varð fyrst og fretnst að

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.