Morgunblaðið - 29.10.1977, Blaðsíða 10

Morgunblaðið - 29.10.1977, Blaðsíða 10
10 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 29. OKTÖBER 1977 Þessir fjórir spiluðu vist. Talið frá vinstri: Jón Hermannsson, Gunnar Jónsson, Eggert Benónýsson og Flosi Jónsson. Kvminn er nú fólks á fund faíí'ia skemmtiræðum kannski ég fái kennslustund f kristilegum frseðum. Einn aldurhniginn (O.Þ.) Sú nýbreytni hefur verið tekin upp i safnadarhi'imili Bústaða- kirkju að ellilffeyrisþegar hafa einn dag f viku aðstöðu til alls slags tðmstundaiðkana. Það er safnaðarráð Bústaðasóknar undir forystu sóknarprestsins, séra Ólafs Skúlasonar, o,i formanns, Aslaugar Gfsladóttur, sem kom þessari starfsemi af stað hinn 5. oktðber sl. Hvern miðvikudag klukkan 2 streymir því hópur aldraðs fólks í safnaðarheimili Bústaðakirkju og eyðir deginum með fólki á sínu reki. Sumir dunda sér við handa- vinnu, l'los, krosssaum, hekl og prjón undir forystu handavinnu- kennarans Magdalenu Sigurþórs- dóttir. Aðrir spila á spil eða ein- faldlega rölta um, fá sér kaffi og rabba við náungann. Morgunblaóið brá sér í stutta heimsókn sl. miðvikudag og spjallaði við nokkra þeirra, sem verja miðvikudeginum i safnaðar- heimilinu, en þeir eru að sögn sóknarprestsins um fimmtíu að maðaltali. Klukkan var að ganga fimm, þegar Mbl. bar að garði og þó nokkrir farnir heim. Samt var glatt á hjalla, fjörugar umræður og kliður. „UNGA FÓLKIÐ VILL EKKERT MEÐ OKKUR HAFA" Við borð eitt sátu fjórir menn og spiluðu vist. „A að gera þessa starfsemi upptæka?" spurði einn þeirra snaggaralega og hló við. Þeir voru uppteknir af spila- mennskunni og vildu ógjarnan láta trufla sig. Þegar blm. skrifaði niður nöfn þeirra í flýti, glotti annar í kampinn og sagði: „Þ skrifar næstum eins vel og Jónas fráHriflu." Hann kvaðst heita Flosi Jóns- son, fyrrum bóndi og kennari. ,,Já, og allt mögulegt, sem of langt yrði upp að tejja". Spilafélagar hans voru þeir Gunnar Jónsson, sem vann við innrömmun, Eggert Benónýsson áður útvarpsvirki og Jón Hermóðsson, sem reri norður á Ströndum áður en hann hóf störf í Trésmiðjunni Víði, þar sem hann starfaði í 20 ár. Eggert kvað þessa starfsemi ágæta, því þarna gæfist tækifæri að blanda geði við fólk, sem ekki hefði þekkzt áður. „Ég er einn á báti og því einmana," sagði Jón. „Unga fólkið vill ekkert með okk- ur hafa — maður verður að vera einn, þangað til maður drepst." „Kaffið er nú verulega goit hér," sagði Eggert, sem kvaðst ekki vera svo einmana því hann ætti nú konu. „Það skiptir sér enginn af manni, eins og von er," hélt Jón áfram. „Það er heldur ekki hægt að búast við því. Unga fólkið í dag er allt annar flokkur." „Ungt fólk og gamalt fólk á litla samleið. Það verður bara þreytt hvert á öðru," sagði Eggert. „Það er rétt," bætti Flosi við. „I sveitinni í gamla daga var þessu öðruvisi háttað. Þá voru fleiri verkefni að fást við en færri tóm- stundir." „Já, í dag er vinnan of einhliða, fólk er þreytt og hefur minni tíma aflögu," sagði Eggert og Gunnar bað þess að safnaðar- LITIÐ INN TIL ALDRAÐS FOLKS ISA Drottinn minn dýri, tók maðurinn mynd af níér?" sagði Ingibjörg Hannesdóttir, 84 ára, sem hér er með Aslaugu Gfsladóttur formanni safnaðarráðs Bústaðakirkju. María Jónadóttir I'aðmar að sér Björgu Arnadóttur. Lengst til vinstri eru Magdalena Sigurþðrsdðttir handavinnukennari og Magnea Finn- bogadóttir handavinnukennari. ráði Bústaðasóknar yrði þakkað fyrir framtak sitt í þessum mál- um. Eiginkonu Flosa bar að í þess- um svifum. Hún heitir Ingibjörg Hannesdóttir og ber aldurinn mjög vel, öll sín 84 ár. „Drottinn minn dýri, tók maðurinn mynd af mér? Almáttugur, á hún að birt- ast í blöðunum?" Ingibjörg og Flosi koma ætíð gangandi til safnaðarheimilisins. „Þetta er indælt," sagði hún. „Maður endurnýjast við að hitta þetta góða fólk. Annars hef ég verið með góðu fólki alla mina ævi. Nei, nei, ég er ekkert að spila á spil hér. Mér er það alveg nóg að fá tækifæri til að ræða við fólkið." „EINU SINNI BIRTIST EFTIRMIG VÍSAÍ MORGUNBLAÐINU" Upphafstafirnir Ó.Þ. standa fyrir Olafur Þorkelsson. Hann orti ofanskráða vísu um starfsemi aldraða fólksins í Bústaðakirkju. „Eg var orðinn 24 ára þegar ég byrjaði að yrkja. Um daginn var ég á gangi og var lágskýjað mjög. Orti ég þá þessa vísu: „En hvað sk.vin liggja lájjt leyna augum sólarbjarma Þó skal lundin leika dátt Ijúfum undir bragarvarma." Ég er ekkert skáld. En það birt- ist samt einu sinni eftir mig vísa í Morgunblaðinu. Hún var um hann Lárus Salómonsson" og Ölafur bendir á mann sem situr „Ég byrjaði að yrkja 24 ára gam- all." Olafur Þorkelsson. Veh ekki hvernig veturinn hef Gleymum ekki

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.