Morgunblaðið - 13.05.1978, Síða 8

40
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 13. MAÍ 1978

Barna
Mrlr S. Gudbergsson
RúnnGfsladöttir
' !
'
ViLy
1
K
i? c

Suðandi býflugur
Holgi, 6 ára, teiknaði Þessa mynd af suðandi býfluguml
Reyndu nú aö hjálpa pabba hans Nonna til Þess að finna drengínn sinn. Hann týndist í frumskóginum
— og pú getur nærri, hvort pabba hans verði ekki órótt innanbrjósts?
Dragðu strik á milli talanna í réttri röð frá 1 — Þá ætti Þetta sennilega aö ganga eftir Þaö...
Gangi Þér vell
Deyjandl skáld
Sagt er, að enski rithöfundur-
inn Walter Scott, hafi sagt
eftirfarandi, er hann lá á bana-
beði:
„Bókina, bókina,“ sagði hann
og stundi við.
Allir viöstaddir litu hver á
annan, en vissu ekki almenni-
lega, hvað hann átti við. —
Leitað var • í hinu glæsilega
bókasafni skáldsins og tekin
fram hver bókin á fætur annarri,
hvert snilldarverkið á fætur öðru
en deyjandi skáldið sagði aðeins:
„Nei, neil“
Loks tóku menn biblíuna og
réttu honum.
„Já, já,“ sagði hann brosandi.
„Þetta er bókin."
Allar aðrar bækur voru honum
nú einskis virði. Biblían flutti
honum orð lífsins.
T röllabarnið
á Krákueyju
Fram haldssatía
Pétur og Palli standa við
bryggjuna og tala saman.
Þeir heyra nú fótatak og
snúa sér við. Malín kemur
ofan úr húsinu og fíni
silkikjóllinn blaktir til og
skrjáfar í síðu pilsinu.
Pétur faðmar hana að sér
og kyssir hana.
Og nú eru komnir fleiri
áhrofendur, því að Stína og
Skotta koma hlaupandi. Og
Skotta getur ekki setið á
sér.
„Sæll, Pétur. Er gott að
kyssa Malín?"
„Já, því máttu trúa,“
svarar Pétur og kyssir
Malín aftur.
Og Stínu langar líka að
segja eitthvað.
„Eru kossar góðir á
bragðið? Eru þeir jafn góðir
og ís?“ spyr hún.
Pétur kinkar kolli.
„Næstum jafn góðir og ís.
Já, og þú átt að vera
brúðarmey, Stína. En hvað
þú ert fín. Og ég held, að þú
hafir fengið nýjar tennur?“
Stína opnar munninn og
brosir breiðu brosi, sem
sýnir allar fallegu tennurn-
ar. „Já, þær voru ekki
komnar, þegar þú sást mig
síðast."
Fólkið fer að koma sér
fyrir í vélbátnum og vélin er
ræst. Pétur og Malín halda
þétt hvort utan um annað.
Þau eru farin að verða
óþolinmóð. Hvað tafði
eiginlega Melker?
„Palli," segir Malín,
„hlauptu upp eftir og segðu
pabba að flýta sér. Víð
megum ekki láta prestinn
bíða.“
„Ég skal gera það,“ segir
Palli. En áður en hann
hefur stokkið í land, kemur
hann auga á Melker. „Þarna
kemur pabbi," segir hann.
Og mikið rétt. Melker
kemur á þeysispretti ofan
úr húsinu og jakkalöfin
slást utan í hann. Hann er
dálítið móður, þegar hann
kemur að bryggjunni, og
áður en hann fer um borð,
leysir hann landfestar.
Hann stígur öðrum fæti á
stefni bátsins og ýtir
honum um leið frá En
samstundis er hreyfillinn