Morgunblaðið - 30.09.1978, Blaðsíða 28

Morgunblaðið - 30.09.1978, Blaðsíða 28
60 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 1. OKTOBER 1978 *&u Ég var úti í garðinum. og hvaða árstími holdurðu að nú íari í hönd? Kjaftæði er þetta í þér. — Ég þurfi gleraugu? BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson Það ski ptir ekki svo litlu máli að hafa heppnina með sér í lífinu. En ekki má gleyma því, að hver er sinnar gæfu smiður og réttmæti máltækisins kemur ekki síður fram við spilaborðið en í daglega lífinu. Gjafari suður, austur-vestur á hættu. Norður S. G1092 H. 72 T. Á42 L. ÁK72 Vcstur Austur S. KD7 S. 8654 H. D H. 10984 T. DG953 T. 86 L. D643 L. G105 Suður S. Á3 H. ÁKG653 T. K107 L. 98 I leit að slemmu hættu norður og suður sér út á hálan ís. Suður varð sagnhafi í fimm hjörtum en austur og vestur höfðu alltaf sagt pass. Vestur spilaði út tíguldrottn- ingu. Sagnhafi tók slaginn á hendinni og þegar hann tók á tvö hæstu hjörtun kom í ljós, að austur átti trompslag vísan. Suður spilaði þá lágum spaða frá hendinni. Vestur tók strax á kónginn og skipti í laufþrist, sem tekinn var í borðinu. Sagnhafi spilaði spaða á ásinn, fór inn á borðið á lauf og spilaði vel sinn gang. Átti austur drottning- una? Þá var nóg að láta tígul af hendinni. Og eflaust var það meiningin þegar sagnhafi spilaði lága spaðanum undan ásnum. En vestur hafði þá verið óeðlilega fljótur að taka á kónginn. Að lokum ákvað suður að trompa, drottningin kom í og síðasti spaðinn í borðinu gaf þá ellefta slaginn. Að spila spaðaþristinum undan ásnum virðist í fyrstu stórkostleg hugmynd. En í raunínni var mun betra að taka fyrst á ásinn. Þá væri hugmyndin að fá slagi á smáu trompin á hendinni með því að trompa spaðana og laufin. Nægar innkomur í borðið gerðu þetta mögulegt og að lokum gætu tígulslagur vesturs og trompslagur austurs failiö saman. En eins og spilið liggur yrði spaðagosinn ellefti slagurinn eftir sem áður. (C)PIB COSPER 736& Eigum við að leika Adam og Evu? Þá áttu að plata mig til að éta eplið þitt. Um verzlanir í lúgum og umgengni „Á horni Skálholtsstígs og Grundarstígs er lítil verzlun sem ungmenni úr nálægum skóla sækja mikið. Salan þar fer óll fram gegnun lúgu og fer mikið af neyzlu þar fram í frímínútunum og á leið í skólann. Þessum neyzluvenjum fylgir að alls konar umbúðum og matarleifum t.d. pylsum með sinnepi er fleygt á götuna þ.e. gangstétt svo af hlýzt mikill sóðaskapur sem ekki er reglulega hreinsaður nema yfir sé kvartað við hreinsunardeild borg- arinnar. En 'meðal annarra orða: Væri ekki hægt að iáta loka lúgunni og opna inn í verzlunina því það sýnist vera nóg rými þar? Þetta mun í upphafi hafa verið ætlað undir litla verzlun, sem okkur vantar tilfinnanlega víðar í borg- ina, en óheppileg atvik réðu því að þar fer nú fram ölmang gegnum lúgu og ýmislegur pakkavarningur ásamt sígarettum o.fl., sem ungl- ingarnir kaupa og neyta. Þetta er ekki sagt núverandi eigendum til miska, þeir þrífa alla jafna vendilega fyrir framan dyr sínar og þeir eru ekki upphafsmenn að þessum rekstri þarna, en það stafar mikill óþrifnaður af þessum verzlunarvenjum í gegnum lúgur. Það getur vel átt við víðar og því segi ég burt með lúgur og rekið verzlun innandyra þar sem hús- rými á annað borð leyfir. Það yrði áreiðanlega drýgri tekjulind og miklu betra fyrir viðskiptavini að bíða eftir afgreiðslu innan húss en að norpa kaldir og skjálfandi á vindasömu horni. Þá myndi um- hverfið allt breytast, betri siðir skapast því unglingarnir sem hér stunda nám í nálægum skóla hafa alltaf verið hljóðlátt og gott fólk þó einn og einn finnist innan um svartur sauður. Það er annað sem ég vildi minnast á en það er þegar ölbílar koma með varning sinn í verzlun þessa. Þá er þeim lagt á horni þriggja gatna sem þröngar eru mjög og þessir bílar eru engin smásmíði. Þeim er iagt þannig að til mikillar hættu er og hér hafa orðið stórslys og man ég eftir dauðaslysi á þessu horni og margs konar skaði hefur orðið á bílum hér á horninu. Gæti þessi afferm- ing ekki farið fram um bakdyr sem • *,*#* Kirsuber í nóvember Framhaldssaga eftir Mariu Lang Jóhanna Kristjónsdóttir íslenzkaði 80 sá hann skugga við veginn og vissi að þar var sá sem hann leitaði. — í dag. sagði hann, — gekk ég f ramh já f erðaskriístof- unni. Og þá datt mér i hug að þú hefðir kannski notað tækr færíð og komið þér héðan. Hann fékk ekkert svar. — En hefur þá læst þig inni þess í stað! I>að var orðið áliðið. Og frá lagalegu sjónarmiði var kannski allt um scinan. En mcðan hann bjó sig undír lokaátökin, leit hann ekki einu sinni á armhanrlsúrið. — Það byrjaði á Móbökkum. ekki satt? Hvernig komstu þangað? Var einhver sem kcyrði þig þangað...? — Matti... Matti tók mig mcð. En hann vildi ckkí fara heim að ha-num. Svo að ég varð að ganga kílómetra ieið cða svo. Riiddin var cðlileg og blátt ............ áíram næstum vingjarnleg. — Aðaldyrnar voru í hálfa gátt og það var súgur í húsinu. Inni í syefnherberginu lá sá gamli ofan á ri'iminii sínu. Ilann var steindauður. — Og allir scðlarnir k skrif- borðinu? — Nei, nei. Ekki var það nú. Flestir höfðu fokið niður á gólíið og ég tíhdi þá upp. Það var dálaglcg fúiga. Tvö hundr- uð þúsund krónur eða svo. — Tvö hundruð þúsund krónur fyrir tuttugu og fimm árum, sagði Christer seinlega. — Það svarar til að vera nokkrar milljónir núna. — Já. fyrír mig voru þetta óheyrilega miklir pcningar. HANN þurfti ekki lengur á pcningunum á haida. En öðru máli gcgndi um mig. svo að ég iagði þá f umslag og hélt mína lcið mcð þá. Ég inan ekki nuna hvort ég var nokkuð á báðum áttum. — Hvað sagðirðu Matta Sandor mikið á heimleiðinni? — Ég laug að honum. Ég sagði að Zacharias hefði ekki vcrið hcima og ncfndi ckki scðlana cinu orði. — En hann komst að því samt! Hvernig bar það að? — Það var sjálfum mér að kcniia ... vegna þess % hegð- aði mér svo kjánalega. Ég var á báðum áttum og ímyndaði mér að lögreglan myndi allt í cinu bírtast hjá mér og væna mig um stuldinn. Ég þorði ekki að hafa umslagið hjá mér og ég vissi ekki hvar ég átti að koma því fyrir. — Grenilcga hefur slæm samvizka þarna gert vart við wig. sagði Christer þurrlega. — þú ætlar kannski í ofanálag að halda því fram að það hafi verið þú scm komst umslaginu fyrir hjá Matta. — Já. Ég límdi aftur um- siagið og bað hann að gcyma það íyrir mig smátíma. Já — af öllum manneskjum á þessari jiirð skvldi ég einmitt velia Matta, . 7 — Var hann ekki forvitinn að vita hvað var i umslaginu? — Hann var aldrei forvit- inn. Og hann sagði fátt «g Í6r aldrei með fleipur. Hann var ákaflega árciðanh-gur. — Hvað gerðist svo? — Ég held að hann hafi orðið tortrygginn þegar ég vildi fara upp að Móhökkum. Ihmn hafði hitt /acharias og hann hafði séð úttroðið peningaveskið. Ög hann komst okki hjá þvf að heyra að gamii maðurinn hefði gefið upp önd- ina og allir seðlarnir væru horínir eins og dögg fyrir sólu. En auðvitað SAGÐI hann ekkert að hragði. Það leið heil vika áður en hann opnaði munninn. — Og það varst þá. sagði liigrcgluforinginn við skugg- ann í horninu. — scm tókst citrið á rannsóknarstof unni. — Það var nú eiginlega upp á grín. Að minnsta kosti þá. — En sunnudaginn eftir — á AHrasálname.SMU, hafði Matti

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.