Morgunblaðið - 17.12.1978, Blaðsíða 24

Morgunblaðið - 17.12.1978, Blaðsíða 24
56 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 17. DESEMBER 1978 msjón: Séra Jón Dalbú Hróbjartsson Séra Karl Siyurbjörnsson Siyurður Pdlsson AUDROTTINSDEGI Fyrirrennarinn Pistill: 1. Kor. 1^,1—5: þanniy líti menn á oss svo sem þjóna Krists oy ráðsmenn yfir leyndardómurn Guðs. Guðspjalk Matt. 11,2—11: Jesús sayði: Farið oy kunnyjörið Jóhannesi það, sem þið heyrið oy sjáið: Blindir fá sýn oy haltir yanya, líkþráir hreinsast oy daufir heyra oy dauðir upprísa oy fátækum er boðað faynaðarerindi. Oy sœll er sá, sem ekki hneykslast á mér. 3. kerti aðventukransins kallast hirðakertið. Það voru hirðarnir, sem fyrst fenyu fréttirnar, sem munu enduróma um heimsbyyyðina d jólum. Hirðakertið er áminniny til okkar. erum við tilbúin að heyra yleðifréttirnar oy reiðubúin aö hlýða þeim? Helyistund fjölskyldunnar við aðventukransinn. Allir: í nafni Guðs, föður, sonar oy heilays anda. Amen. Einn: I day kveikjum við á þremur kertum: Spádómakertinu, Betlehemskertinu oy hirðakertinu. Hirðarnir vöktu yfir hjörðinni á Betlehemsvöllum nóttina helyu oy fenyu fyrstu fréttirnar umfrelsarann, Krist, Drottinn. Hirðakertið minnir okkur líka d hvað Jesús sayði um sjálfan siy: Éy er yóði hirðirinn, sayði hann, yóði hirðirinn leyyur lífsitt í sóíurnar fyrir sauðina. Oy endurfyrir lönyu sayði spámaðurinn: Sjá, Guð yðar kemur! Sjd, herrann Drottinn kemur... eins oy hirðir mun hann halda hjörð sinni til haya, taka unylömb í faðm séf oy bera þau í fanyi sínu, en leiða mœðurnar. Við skulum biðja: Drottinn Guð, opna eyru okkar oy hjörtu, svo að við yetum tekið á móti orði þxnu oy heyrt það, sem þú vilt við okkur tala d þessari aðventu oy komandi jólahdtíð. Við þökkum þér... (þakkarefni) Við biðjum þiy... (bœnarefni). A: Faðir vor. E: Friður Guðs sé með oss öllum. Amen. Hver var hann? Viðhorf Biblíunnar til mannsins Áður en lengra er haldið með frásögn Biblíunnar af Jesú, er nytsamt að hugleiða lítillega viðhorf Biblíunnar til mannsins. I fyrstu Mósebók segir frá því að „í upphafi" hafi maðurinn lifað í fögnuði og eindrægni. Samfélag mannanna við Guð einkenndist af einlægni, trausti og kærleika. Maðurinn lifði eins og Guð hafði upprunalega óskað. En síðan gerast atburðir, sem fá afdrifaríkar afleiðingar fyrir allt mannkyn eftir það. Maður- inn gerir uppreisn gegn Guði. Hann snýr baki við Guði og góðum vilja hans og tekur ráðin í eigin hendur. Maðurinn ákveður að brjóta gegn vilja Guðs. Traustið, kærleikurinn og eindrægnin milli skapara og sköpunar er rofið. Samverka- menn Guðs voru orðnir að andstæðingum hans. „ ... Þá reyndi maðurinn og kona hans að fela sig fvrir Drottni Guði... (I. Mos. 3,8). Þessi uppreisn gegn Guði hafði afleiðingar í för með sér fyrir allt mannkyn. Við sem í dag lifum erum á vissan hátt fædd með bakið að Guði. Ganga okkar stefnir frá honum en ekki til hans. Það sem nefnt hefur verið synd á sér djúpar rætur í persónuleika okkar. Þegar menn fremja morð, halda framhjá mökum sínum, óhlíðnast foreldrum, baktala náunganna, ganga framhjá þeim sem þurf- andi eru eða brjóta á annan hátt boð Guðs á það sér rætur í þessu fráhvarfi frá Guði. Maðurinn kaus eigin leið í stað þess að ganga á Guðs vegum. Syndin er þannig ekki fyrst og fremst ill verk eða vanræksla, hún er röng afstaða til Guðs sem leiðir af sér ill verk og vanrækslusyndir. Við brjótum þannig fyrst og fremst af okkur gagnvart Guði og heilögum vilja hans. Vitnisburður Nýja testa- mentisins um Jesú. (II). Það sem Guðs orð vill fyrst og fremst kenna okkur er sann- leikurinn um okkur sjálf og afstöðu okkar til Guðs. Ef við komum auga á, trúum eða að minnsta kosti höfum hugboð um að eitthvað af því sem Biblían segir um synd mannsins gagn- vart Guði er satt, þá munum við einnig skilja hver Jesús er. Þá munum við einnig hafa persónu- lega þörf fyrir hann. Biblían getur nefnilega einnig sagt okkur að við stöndum ekki ein og yfirgefin í syndum okkar og uppreisn gagnvart Guði. Það eru einkum tvö Biblíuvers sem sýna þetta glögglega. „Því að svo elskaði Guð heiminn, að hann gaf son sinn eingetinn til þess að hver sem á hann trúir gíatist ekki, heldur hafi eilíft líf." (Jóh. 3.16) „„En ef vér játum syndir vorar, þá er hann trúr og réttlátur, svo að hann fyrirgef- ur oss syndirnar og hreinsar oss af bllu ranglæti." (li Jóhannesarbréf 1. kap). Jesús leiðir okkur út úr þessari stöðu sem við erum í gagnvart Guði. Það gerðist með því að hann lét taka sig af lífi á krossi í Jerúsalem á sínum tíma. Til þess að skýra hvað átti sér raunverulega stað notar Biblían ýmsar myndir. Jesús, sá sem sættir Maðurinn, sem sneri sér frá Guði til að fara eigin leiðir gerði Guð að andstæðingi sínum. Það varð ósætti milli mannsins og Guðs. Jesús gengur inn í þessa stöðu. Hann fjarlægir þennan fjandskap sem syndin orsakar milli Guðs og manns og kemur á friði og sáttum. „Það var Guð, sem í Kristi sætti heiminn við sig, er hann tileinkaði þeim ekki yfir troðslur þeirra..." (2. Kor. 5. kap.) Jesús greiöir skuldina Syndir okkar gera það að verkum, að við verðum „skuld- ug" við Guð. Við höfum ekki farið með gjafir Guðs á þann hátt sem okkur ber. Við höfum sóað í eigingirni og látið boð Guðs liggja okkur í léttu rúmi. Þegar gera á upp reikninginn kemur í ljós að enginn maður getur jafnað þessa reikninga. Jesús bjargar okkur úr þessari vonlausu aðstöðu með því að greiða skuld okkar. Það kann að vera að okkur virðist sá háttur sem hann hefur á því sé bæði ónauðsynlegur og óskiljanlegur. Jesús tók á sig þá hegningu sem við höfðum til unnið. Sá sem er fús að sætta sig við þennan hátt á greiðslu skuldar- innar getur losnað undan þeirri greiðslubyrði. „Hann afmáði skuldabréfið á móti oss með ákvæðum þess, það sem stóð í gegn oss, og hann tók það burt með því að negla það á krossinn." Jesús tekur á sig hegninguna Reiði Guðs sem með réttu hefði átt að mæta okkur, bitnar á Jesú í okkar stað. Hegninguna sem við höfðum unnið til tók hann á sig til þess að bjarga lífi okkar frá tortímingu. Við erum frjálsir menn. „En hann var særður vegna vorra synda og kraminn vegna vorra misgjörða. Hegningin sem vér höfðum til unnið kom niður á honum og fyrir hans benjar urðum vér heilbrigðir. Vér fórum allir villtir vega sem sauðir, stefndum hver sína leið, en Drottinn lét misgjörð vor allra koma niður á honum." (Jesaja 53. kap.) JESÚS LIFIR Þrem dögum eftir dauða Jesú gátu menn í Jerúsalem gengið úr skugga um að gröfin, sem hann hafði verið lagður í, var tóm. Þungum steininum, sem velt hafði verið fyrir grafar- munnann hafði verið velt frá og líkið var hvergi að finna. Sumir hafa haldið því fram, að Jesús hafi aðeins verið skindauður, þegar hann var tekinn af krossinum. Þegar vinir Jesú komu síðan til að gera líkinu til góða uppgötvuðu þeir að hann var lifandi. Þeir önnuð- ust hann þar til hann hresstist á ný. ÞITT FRAMLAG ER MIKILS VIRÐI Meö fréttabréfi Hjálparstofnunar kirkjunnar, „Hendinni", veröur dreift sofnUnarbauk, sem flestir landsmenn munu kannast vio, en sams konar bauk var dreift á jólaföstu í fyrra. Mikil Þátttaka heimilanna um notkun hans lagöi grunn aö söfnuninni í fyrra, en Þá sofnuðust alls 36 milljónir króna. Þá munu mörg fyrirtæki væntanlega hafa sama hátt á og í fyrra, er starfsmenn tóku sig til og söfnuðu í slíka bauka. í fréttabréfinu kemur fram aö áhersla er lögð á að börnunum sé leyft aö fylgjast með notkun bauksins. Biblíulestur Sunnudagwr 17. desember ' Matt 11:2-10 Mánudagur 18. desember Jes. 55:1-13 Þriðjudagur 19. desember Jes. 58:1-10 Miðvikudagur 20. desember Jes. 60:1-11 Fimmtudagur 21. desember Jes. 90:1*8-6l:í Fðstudagur 22. desember Jes. 11:1-10 Laugardagur 23. desember Sakaría 9:8-12 Aðrir hafa haldið því fram að lærisveinarnir hafi stolið lík- ama Jesú úr gröfinni og síðan breitt út þann orðróm að hann hafi risið upp frá dauðum og birst þeim þegar aðrir sáu ekki til. Enn ein kenningin er þannig að andstæðingar Jesú hafi stolið líkinu af Jesú til þess að eyða öllum minjum og hindra þannig að trúarlegar athafnir færu fram við gröfina. Biblían segir öðruvísi frá þessu. í Jóhannesarguðspjalli segir frá Maríu Magdalenu sem fór út að gröfinni snemma að morgni sunnudagsins: En á fyrsta degi vikunnar kemur Maria Magdalena snemma, meðan enn þá var dimmt, til grafarinnar, og sér að steinninn hefir verið tekinn frá gröfinni. Hún hleypur þá og kemur til Símonar Péturs og tií hins lærisveinsins, þess sem Jesús elskaði, og segir við þái Þeir hafa tekið Drottin úr gröfinni, og vér vitum ekki, hvar þeir hafa lagt hann. Þá fór Pétur út og hinn læri- sveinninn, og þeir komu til grafarinnar. En þeir hlupu saman og hinn lærisveinninn hljóp hraðara en Pétur og kom fyrr að gröfinni. Hann gægðist inn, og sá Hndúkana Hggja þar, en gekk þó ekki inn. Þá kemur og Símon Pétur sem fylgdi á eftir honum, og gekk inn í griifina, sá hann líndúkana liggja þar, en sveitadúkinn, sem verið hafði um höfuð hans, ekki liggja hjá lfndúkunum, heldur út af fyrir sig, samanbrotinn á öðrum stað. Þá gekk nú einnig hinn lærisveinninn inn, sem fyr hafði komið til grafarinnar, og sá þetta og trúði, þvf að enn þá höfðu þeir ekki öðlast skilning á ritningunni, að hann átti að rísa upp frá dauðum. Síðan fóru lærisveinarnir aftur heim til sín. En María stóð hjá gröfinni úti fyrir grátandi. Er hún nú var að gráta, gægðist hún inn í gröfina, og sér tvo engla í hvítum klæðum sitja þar, ann- an til höfða, hinn til fóta, þar sem líkami Jesú hafði legið. Og þeir segja við hana. Kona, hví grætur þú? Hún segir við þát Af því að búið er að taka burt Drottin minn, og ég veit eigi, hvar hann hefir verið lagður. Þegar hún hafði þetta mælt, sneri hun sér við og sér Jesúm standa þar, en hun vissi ekki, að það var Jesús. Jesús segir við hanai Kona, hví grætur þú? Að hverjum leitar þú? Hún hugði, að þetta væri grasgarðs- vörðurinn, og segir við hann. Herra, hafir þú borið hann burt, þá segðu mér, hvar þú hefir lagt hann, og mun ég taka hann. Jesús segir við hanai María! Hún snéri sér við og segir við hann á hebreskut Rabbúní! sem þýðiri meistari. Jesús segir við hanai Snertu mig ekki, því að enn þá er ég ekki uppstiginn til föður míns, en far þú til bræðra minna og seg þeinti Ég stíg upp til föður míns og föður yðar, til Guðs míns og Guðs yðar. María Magdalena fer og boðar læri- sveinunumi Ég hefi séð Drottin! og að hann hafi sagt henni þetta. Páll postuli segir frá því að Jesús hafi síðar birst meira en fimm hundrað manns í einu sem gátu borið því vitni að þeir hefðu raunverulega séð hann. Hópur óttasleginna læri- sveina breyttist á páskum í djarfa og sannfærða votta hins upprisna, og voru tilbúnir að innsigla sanngildi vitnisburðar síns með lífi sínu. Jesús birtist einnig Páli. Hann hafði áður heitað Páll og yar þá ákafur ofsækjandi krist- inna manna. Hann var skyndi- lega stöðvaður dag nokkurn, þegar hann var á leið til Damaskus: „Hann féll til jarðar og heyrði rödd segja við sigi "Sál, Sál, hví ofsækir þú mig? En hann sagðii Hver ert þú, herra? Og hann sagðii Ég er Jesús, sem þú ofsækir."" (Postulasag- an 9. kapituli). Biblían geymir þannig marg- ar frásagnir sem vitna um það að upprisa Jesú sé söguleg staðreynd. Hún er atburður, sem raunverulega hefur átt sér stað. Kristindómurinn er þess vegna ekki eitthvert hugmynda- kerfi sem flytur okkur fræðileg- an sannleika um lífið og tilver- una. Það að vera kristinn er að tengjast og eiga samfélag við lifandi persónu.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.