Morgunblaðið - 07.12.1980, Side 28

60
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 7. DESEMBER 1980
PlötuútKáfan þetta árið
stendur sem hæst þessa dagana.
Undanfarin kvöld hafa að miklu
leytl verið þéttb<>kuð af blaða-
mannafundum vegna nýrra
platna. Fjórar plötur voru kynnt-
ar i liðinni viku sem við kynnum
hér. Eru það nýjar plötur frá
Pónik, Geimsteini, Mezzoforte
og Gunnari bórðarsyni ok vinum.
Plata Pónik heitir „Utvarp",
og er fyrsta LP plata þeirra.
Platan er lipur poppplata með
lögum eftir liðsmenn hljómsveit-
arinnar, Gylfa Ægisson, Jóhann
G. Jóhannsson, Gunnar Þórðarson
og Magnús Kjartansson auk tveggja
erlendra laga. Platan var skorin í
Atlantic í New York, en pressuð
í plötupressu Alfa í Hafnarfirði,
og er ein af fáum sem ekki hafa
orðið fyrir alvarlegum töfum, en
útgáfan var áætluð 1. desember,
en plötunni var dreift þann 3.
Fálkinn hf. gefur plötuna út.
„Með ÞREM“ heitir ný plata
frá Geimsteini, sem að þessu sinni
eru Þórir Baldursson, Rúnar Júlí-
usson, Engilbert Jensen og María
Baldursdóttir. Á plötunni eru 9
ný lög, 6 eftir Geimsteinsmeðlim-
ina Rúnar og Þóri, en tvö eftir
Jóhann G. Jóhannsson og eitt eftir
Gylfa Ægisson. Auk þess eru
þrjú gömul lög frá tíma Savanna-
tríósins, en þau eru eftir Þóri. Það
Mezzoforte,
/
• •
eru lögin „Suðurnesjamenn",
„Jarðarfarardagur" og „Brúð-
arskórnir".
Þórir sá um allar útsetningar,
en hann og Rúnar sáu saman um
upptökustjórnina. Hljóðfæraleikar-
ar á plötunni eru Rúnar, sem
leikur á alla gítara, Þórir, sem
leikur á öll hljómborð, Joe Castell-
on leikur á trommur, og Stan
Bronstein leikur á saxófón, en
hann lék með John Lennon á
„Some Time in New York“ og var
meðlimur í Elephants Memory og er
Plötuútgáfa
ársins
í hámarki
Nýjar plötur frá Pónik,
Geimsteini og Gunnari Þ.

Plötur — plötur — plötur — plötur — plötur — plötur — plötur — plötur— plötur — plötur — plötur — plötur — plötur
(Steinar 040)
1980
Þessi plata og plata Bubba
síðan í sumar eru eflaust eitt af
því jákvæðasta sem gerst hefur í
íslensku tónlistarlífi um langan
tíma.
„Geislavirkir" er í sjálfu sér í
beinu framhaldi af „ísbjarnar-
blúsinum", þó hér sé komin sterk
og stílhrein hljómsveit í stað
trúbadúrsöngvara á breytinga-
skeiði.
Undanfarna mánuði hefur ver-
ið mikið rifist bæði á prenti og í
púltum um tilveru Bubba og
félaga í tónlist og ljóðlist. Rifrild-
ið um textana er í sjálfu sér ekki
óeðlilegt. Bubbi tekur skýra af-
stöðu og dæmir miskunnarlaust,
líklega bæði réttlátt og ranglátt,
og hann hefur notað mikið af alls
konar „klúryrðum" sem hingað til
hefur verið sneytt hjá að mestu
leyti, í textum og ljóðlist að
minnsta kosti. En það er þó ekki
nema sjálfsagt að afkomendur
lifandi þjóðar hafi vitneskju um
þau orð jafnt og hin „rósaðari".
Cubbi ög Utangarðsmenn taka
ennþá skýra afstöou, púna sér-
staklega gegn vetnissprengju,
sem kemur fram í textunum
„Hiroshima" þar sem þeir minna
á nálægð atómsprengjunnar (eins
er hulstrið helgað þessu, þar sem
Utangarðsmenn eru í forgrunni
og síðan sést Reykjavíkurborg og
vetnissprengja), þetta kemur líka
fram í næsta lagi, „Barnið sefur",
og síðan í „Viska Einsteins" og
„Blóðið er rautt". Þeir taka líka
fyrir „Poppstjörnu" í samnefndu
lagi, blaðamenn í laginu „The Big
Print“, diskódísir í laginu „Ég vil
ekki stelpu eins og þig“, „aristo-
krat-dömuna“ í „Tangó“, en
Flytjendur:
Bubbi Morthens. Söngur/Mick Pollock: Gítar og söngur/
Danny Pollock: Gítar/Rúnar Erlingasson: Bassagítar/
Magnús Stefánsson: Trommur og slagverk/Gunnar Þórð-
arson: Orgel.
Upptökustjórn/upptökumaður: Geoff Calver.
Stúdíó: Hljóðriti.
„Geisla-
virkir“
nokkrir eru þó innhverfir og
persónulegir.
Tónlistin er einkennandi hátt
stemmt og líflegt rokk, með
nokkrum undantekningum, en
textunum er aftur á móti best
lýst með línu úr einum textanum
... „myrkrið hug minn umlykur".
„Sigurður er sjómaður" var eitt
sinn og er kannski enn mjög
vinsælt lag. Utangarðsmenn gera
laginu góð skil, en hafa bætt við
tveim versum, þar sem rómantík-
in sem Númi Þorbergs setur fram
í fyrri versunum er fullkomlega
•-Oi
rifin niður og Siggi sjóari, sem
áður var eldfjörugur dansari, er
kominn lamaður í hjólastól eftir
að hafa orðið undir trollhlera, og
fær engar bætur! Þó að það verði
vitanlega textarnir sem um verði
rætt almennt manna á meðal
skulum við láta þá liggja á milli
hluta en snúa okkur að tónlist-
inni, sem er ein sú jákvæðasta
sem fram hefur komið lengi.
Þeir félagar hafa þróast frá því
í mars úr því að vera glamur-
hljómsveit í dúndur góða rokk-
hljómsveit.
menn
Um helmingur laganna er
dúndur „keyrslurokk" þar sem
þeir fara á kostum. Sérstaklega
eru lög Mick Pollock sterk en það
eru lögin „It’s a Shame" og
„Temporary Kick/Let’s Go“.
Fyrra lagið minnir nokkuð á það
besta sem Hljómar gerðu hér
fyrir um 12 árum síðan, og Mick
rennir sér vel í gegnum sönginn,
þó hann sé kannski enginn af-
burða söngvári, þá hefur hann
tilfinninguna fyrir rokkinu, og
rokkið byggist nú einu sinni mest
á því. „Temporary Kick“ og „Let’s
Go“ renna saman í eitt og hið
fyrra byrjar eins og „Jailhouse
Rock“ og það seinna eins og
„Jumpin’ Jack Flash“!
„Sigurður er sjómaður" hefur
verið á efnisskránni hjá þeim um
skeið og tekst þeim vel upp er
þeir blása nýjum eldhressum
rokkkrafti í lagið. Vegna þess hve
lagið er þekkt fyrir og . þessi
útgáfa góð á lagið án nokkurs
vafa eftir að verða fyrsta vinsæla
lagið á plötunni, þó önnur eigi
eflaust eftir að verða vinsæl.
„Hiroshima" og „Viska Ein-
steins" eru bæði mjög góð, enda
efnisþráður plötunnar. Annað
mjög grípandi lag er „The Big
Print" sem er í hálfgerðum
reggae-stíl, þar sem Bubbi rennir
sér lipurlega með textann. Þegar
á heildina er litið er lagið líka
nokkuð frábrugðið og söngurinn
er það líka. Nokkuð eimir enn
eftir af anda „ísbjarnarblúsins",
sem var að mestu byggður á
textum og kassagítarlögum. Hér
aftur á móti eru kassagítarlögin
oftast dulbúin í „reggae" sem er
reyndar mjög algengt, en heppn-
ekki alltaf og eru menn
misjafnlega an<e^.'.r me^ ^ann
hluta plötunnar. Þó held ég ao
lögin séu sterk og vinni vel á.
Hvað sem öðru líður þá er plata
þessi besta plata ársins og jafn-
vel þó leitað sé mun lengra aftur
í tímann hérlendis.
hia
ift’"