Morgunblaðið - 24.05.1981, Blaðsíða 31

Morgunblaðið - 24.05.1981, Blaðsíða 31
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 24. MAÍ 1981 31 Aicalha Christie segja að skrifi „ekta afþreyingu“ ef hægt er að orða það svo. Hún hefur ekki skrifað margar bækur fram að þessu en í seinni bókun- um finnst mér hún hafa færzt meira í fang en áður, sálarflækj- ur og óhugnaður farinn að skipta meira máli en áður, eins og til dæmis í Ulvetid, þar sem ég man ekki einu sinni hvort nokkur var texti: Jóhanna Kristjónsdóttir Þegar sólin fer að hækka á lofti, daginn lengir og brúnirnar á mannfólkinu fara að léttast, finnst ýmsum kjörið að velja sér einnig léttara lesefni. Þó er dálítið athyglisvert, hversu margir spakir aðilar veigra sér við að játa, að þeir laumist í svokallaðar afþreyingarbækur annað veifið; þungar skáldsögur og lærðar skýrslur og vísindarit lesist árið um kring. En víst eru þeir til sem hika ekkert við að taka fram að fátt sé þeim meiri hressing en glugga í þokkalegar afþreyingarbækur. Og kostur slíkra bóka er ekki aðeins að þær séu léttmeti, sem krefst ekki mikillar íhygli, heldur geta þær ef vel er á málum haldið örvað bæði adrenalinið og ímyndunar- aflið. Stöku höfundar hafa náð meistaralegum tökum á þessari bókmenntagrein, sem ég leyfi mér að kalla hana og þá kemur mér náttúrlega fyrst í hug mað- ur á borð við belgíska höfundinn Georges Simenon, sem lengst af hefur búið í Frakklandi og gefið þar út bækur sínar. Mér er ekki kunnugt um hvað þær eru orðn- ar margar, sjálfsagt nálgast þær að vera tvö hundruð. Stór hluti framleiðslunnar eru bækur með aðalpersónunni Maigret, hinum digra og íðilsnj alla pípu- reykjandi lögreglumanni sem leysir oftast málin — en það kemu þó fyrir að honum bregst bogalistin. Maigret hefur sér- stöðu, því að það skiptir sem sé ekki neinu teljandi máli í bókun- um um hann, hver sé glæpamað- urinn og kannski ekki einu sinni víst að hann verði gómaður, en lesandinn fylgist umfram allt með því eftirvæntingarfullur og upphafinn hvernig Maigret nálg- ast málin og það fólk sem hann á samskipti við. Lokin skipta því sjaldnast máli og það er mjög fátítt í bókum sem að sumu leyti má flokka undir sakamálasögur. Simenon hefur raunar verið orðaður við Nóbelsverðlaunin, ekki aðeins fyrir Maigret-bækur sínar, heldur margar aðrar skáldsögur sem eru sumar bæði áhrifamiklar og stórbrotnar. Sænska akademían telur hann líklega ekki nógu mikinn alvöru- höfund, svo að ekki sé nú til dæmis minnzt á að hann segir frá því, án þess að blikna, að hann skrifi iðulega bækur sínar á nokkrum vikum. Yfirleitt greina höfundar ekki frá slíkri hneisu, ritunin skal kosta blóð, svita og tár og því meira lista- verk verður hún auðvitað. Afþreyingarbækur glíma sjaldnast við þjóðfélagsleg vandamál — þó má auðvitað undanskilja þjóðfélagskrimma sænsku hjónanna Sjöval og Wahlöö, sem ekki verður að öðru leyti vikið að í þessum greinar- stúf — þar er ekki mikið um togstreitu kynjanna í jafnréttis- legum skilningi, hvað þá heldur stöðu konunnar í nútímaþjóðfé- lagi. Þó að ástamál komi misjafn- lega mikið við sögu en oftast eitthvað, er þó Agatha Christie sér á parti þar. Að vísu kemur það fyrir í bókum hennar að karl og kona gjói girnislega augum hvort til annars, en það er varla meira en svo og öll ást er meira og minna platónsk eða náttúru- lítil með afbrigðum. Bækur Ag- öthu eru dæmigerðar sakamála- sögur, byggð er upp spenna — morðið er framið og síðan er tekið til óspilltra málanna að finna morðingjann og er hann undantekningarlítið sá sem minnstur grunur fellur á. í mörgum bókum hennar eru þau Hercule Poirot og piparmeyjan Miss Marple grunsamlega nærri þegar morð er framið. Þau eiga það saman að vera afskaplega klók, en bera það ekki alltaf utan á sér, Hercule Poirot er hégóma- legur og derringslegur, Miss Marple doldið skondin og klaufa- leg en alltaf finna þau lausnina, um það þarf ekki að tvíla. í sögum Agöthu Christie er að mörgu leyti fylgt dyggilega lög- málum sakamálasögunnar þar sem þungamiðjan er hver sé morðinginn. í sínum fyrri bók- um tókst henni stundum svo vel upp, að það var freistandi að fletta til að gá — það myndi maður ekki gera hjá Simenon, vegna þess að það hefði ekkert upp á sig og vafamál hvort lesandinn myndi nokkuð skiija það. Það þarf ekki að fjölyrða um vinsældir bóka Agöthu Christie, þær halda sjálfsagt áfram að vera vinsælar, meðal annars vegna þess áreynsluleys- is sem einkennir samsetning þeirra. Evelyn Anthony er höfundur sem ég hef töluvert gaman af að lesa. Meðal nýrra bóka hennar er „The Grave of Truth", benda má á Tamarin Seed, sem gerð var mynd eftir og ein sagna hennar, Lausnargjald í Persíu, var á sínum tíma framhaldssaga í Morgunblaðinu. Bækur Evelyn Anthony eru efnismeiri en til dæmis sögur Agöthu Christie. Höfundurinn gerir sér far um að setja sig inn í málin, viða að sér ákveðinni vitneskju áður en tek- ið er til við að skrifa bókina og leikmanni virðist þekking höf- undar á ýmsum málum sannfær- andi. Hjá Evelyn Anthony er ástin alltaf dálítið fyrirferðar- mikil: venjulegast er aðalskúrk- urinn í sögunni bráðsjarmerandi og venjulegast góður lengst inni við beinið. Stundum fórnar hann lífinu til að bjarga aðalsöguhetj- unni — sem hann hefur venju- legast átt að fleka á einn eða annan máta. Evelyn Anthony fer fremur hægt af stað og byggir upp í sumum bóka sinna býsna viðamikið plott sem hún greiðir síðan ágætlega úr að lokum. Hjá Mariu Lang sem er sænskur höfundur er bráðnauð- synlegt að hafa morð. Hún hefur komið sér upp leynilögreglu- manninum Christer Wiijk og ýmsar persónur ganga aftur í mörgum bóka hennar, hjónin Einar og Puck Bure, móðir Wijks, sögusviðið er oft smábær- inn Skógar, sem í upphafi hverr- ar bókar er dásamaður fyrir friðsæld og rósemd og fer að verða undravert hve margir deyja þar hastarlega og voveifl- ega. Maria Lang má eiga að hún kann að skapa andrúmsloft og persónur hennar eru margar nokkuð góðar og skýrar. Hún lætur ekki endilega vondu mann- eskjuna vera morðingjann. Það getur sem sé komið fyrir bezta fólk að fremja glæp. Og stundum brýtur hún hefðina um hvern má myrða og hvern ekki — og lætur koma þeim fyrir kattarnef sem lesanda gæti verið eftirsjá að. Helle Stangerup er dönsk og í hópi þeirra sem kannski má 11 ETI MjtT Heimsins besta ryksuga l**! I^W^ bl I Stór orð, sem reynslan réttlætir. WhI I 11 beinlínis drepinn. Þar tókst henni að magna upp býsna sterka stemmningu. Nýlega las ég svo mér til hugarhægðar milli skandinav- isku þjóðfélagssagnanna og að- gengilegra bókmenntalegra út- tekta, bráðgóðan njósnareyfara, The Sleeper eftir enskan höfund, Eric Clark, sem ég að öðru leyti kann engin skil á. En sagan er hin læsilegasta, hún er líka ljómandi vel skrifuð og góðar njósnasögur eru nú með því skemmtilegra sem ég kemst í (að vísu að frátöldum norsku njósnasögunum sem gerast í stríðinu). í The Sleeper segir frá hinu sérstæða lífi njósnarans. Hann verður oft að láta sig hverfa að loknu vel unnu verki. Síðan er hann kannski kvaddur til starfa á ný þegar minnst vonum varir og hann er farinn að lifa hversdagslegu og ágætu lífi. Þá eru reyndar aðskiljan- legar flækjur í málinu, svo að það er sýnt að með hinu nýja verkefni er njósnaranum att út í 1 opinn dauðann og hann á sér ekki undankomu auðið, þvi að einhverjir halda kverkataki um líf hans af einhverjum ástæðum. Allar þær bækur og þeir höfundar sem ég hef nefnt hafa sitt gildi — hvað sem bók- menntavægi þeirra líður. Simen- on er að vísu á mun hærra plani en þær stöllur Maria Lang og Helle Stangerup. En allir þessir höfundar eiga það sameiginlegt að vekja með okkur hroll, en ekki hrylling, og leyfa okkur að fara eina stund inn í veröld sem fæst okkar kynnast — sem betur fer — en er gaman að hafast við í, að minnsta kosti meðan bókin er lesin. Georges Simenon nit RETI^*S í EVELYN f Helle Stangerup Spejldans Kriminalroman R í Kápumyndir bóka eftir Evelyn Anthony, Helle Stangerup og Mariu Lang. Nu er sterka ryksugan ennþá sterkari. Nýr súper-mótor: áður óbekktur aður oþekktur sogkraftur. Ny sogstilling: auðvelt að tempra kraftinn. Nýr ennþá stærri pappírspoki með hraðfestingu. Ný kraftaukandi keiluslanga með nýrri festingu. Nýr vagn sameinar kosti hjóla og sleða. Auðlosaður í stigum SOGGETA í SÉRFLOKKI l.inMakur mótor. cfnisgtcAi. mark- visst hyggingarlag. afbragðs sog- stykki já. hvcrt smáalriði stuölar að soggcly í scrflokki, fullkominni orkunýtingu. fyllsta notagildi og dxmalausri cndingu. GERIÐ SAMANBURÐ: Sjátð t.d. hvcrnig sticrð. lögun og staðsctning nvja Nilfiskrisapokans tryggir óskcrt sogafl , þótt i hann safnist. GÆÐI BORGA SIG: Nilfisk er vönduð og tæknilega ósvikin. gerð til að vinna sitt verk fljótt og vel. dr eftir ár. með lág- marks truflunum og lilkostnaði. Varanleg: til lengdar ódýrust. Afborgunarskilmálar. Traust þjónusta. NÝ NILFISK Því ekki að glugga í afþreyingarbækur þegar daginn tekur að lengja? FYRSTA FLOKKS FRÁ FÖNIX HÁTUNI —SIMI 24420

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.