Morgunblaðið - 24.05.1981, Blaðsíða 32

32
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 24. MAÍ1981
_ •••••••••••••••••••••••••••••••
*••••••••••••••••••••••*••••••• •••••••••••••«•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••;;***"*
# •»••#•••••••••••••••••••••••••• •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••«•••,
^iagsrzanz)uu
>•••-
>••••«
Umsjón: Halldór Ingi Andrésson
!••••*
!••••*
►••••*
••••
•••«
'•*•
'•••
B.A.
i '•• •.
i '»•••
•••«.
»»•.
Robertson

»•••«
»•••«
>••••
M"*
!•••
•••«*
æði í tvo
„Eftir ísland er ekki mikið sem ég get gert, nema þá að leggja Ameriku að fótum mér.“
dagaá
Islandi!
„Ég lék aldrei í hljómsveitum
þegar ég var yngri, vegna þess
að foreldrum mínum þótti það
óþarfa „lúxus" að kaupa magn-
ara og þessháttar. Þau höfðu
alist upp við fátaekt í Glasgow á
kreppuárunum og ég skil og
virði viðhorf þeirra í dag þó ég
hafi ekki gert það þá, þegar
allir kunningjarnir voru að
grobba sig af fínu Fenderunum
•••*’
!•••*•
B.A. Robertson æði greip um sig fyrir
síðustu helgi þegar hann kom hingað sem
heiðursgestur Karnabæjar á 15 ára afmæli
fyrirtækisins. Brian Alexander Robertson er
flestum kunnur fyrir plöturnar „Initial
Success“ og „Bully for You“, og lög eins og
„Bang, Bang“, „To Be Or Nor To Be“, „The B
Side“, „Knocked It Off“, „Flight 19“, „Saint
Sáens“ og „Maggie“.
Meðal þess sem B.A.R. gerði á þessum
annasama föstudegi sem hann var staddur hér
flaug hann til Akureyrar, áritaði plötur þar í
gríð og erg, flaug til baka og gerði hið sama í
Austurstræti, kynnti plötu sína í Hollywood
og hélt blaðamannafund á Naustinu! Og allan
tímann hélt hann mönnum í góðu skapi með
léttum húmor og viðfelldinni framkomu.
Þess vegna byrjaði ég að
semja iög löngu áður en ég lék
með hljómsveit sem er nokkuð
óvenjulegt."
Á hvað samdirðu?
„Við áttum píanó heima og ég
lærði músík reyndar í 6—7 ár
þó það megi heyra annað af því
hvernig ég spila, því ég er
tæknilega lélegur!
1974 fór ég til London og
reyndi að koma lögunum mín-
um á framfæri en án árangurs.
En svo kom bandarískur útgef-
andi sem kom mér á samning
við Stax í Memphis, sem var
soul-útgáfa í leit að meiri
breidd.
Fyrir Stax gerði ég eina
plötu, og skömmu síðar fór
þetta fræga fyrirtæki á haus-
inn!
)•••>
»••••
Þegar undirritaður spurði
B.A. um týndu plötuna, plötuna
sem hann gerði fyrir Arista og
kom út 1976, var hann undireins
kominn á sporið og rann yfir
sögu sína, „týndu árin“.
„Eftir það fór ég til London
aftur og vann mikið með Herbie
sem þið þekkið úr Sky í dag, en
þá var hann stúdíómúsíkant.
Meðan á samvinnu okkar stóð
lék Herbie meðal annars inná
„Diamond Dogs“ með David
Bowie. Allt sem ég þekki inn á
»••’-
>••«.
)••«.
„Bang Bang“ ómögulegt lag sem enginn vildi heyra — fyrr en það kom út — þá keyptu 5
'ZIV'- milljónir manna lagið!“
tónlistarbransann kenndi
Herbie mér. Við gerðum eina
plötu saman, „Plant Life“, undir
nafni Herbies en ég samdi
megnið af lögunum og stjórnaði
upptökunum.
Éftir samvinnu okkar Herbi-
es gerði ég eina plötu fyrir
Arista („Shadow of a Thin
Man“, Árista SPARTY 1000,
júní 1976) sem fáir vita um.
Platan er yfirdrifin, en ég nota
þó nokkur laganna af henni enn
á hljómleikum.
Eftir Arista-plötuna átti ég í
erfiðleikum með umboðsmenn
og þess háttar og tók það til
ráðs að hita upp á hljómleikum
fyrir Van der Graaf Generator.
Á þessum hljómleikum lék ég á
píanó og söng lögin sem höfðu
verið gerð fyrir stóra hljóm-
sveit.
NME sögðu að ég væri yndis-
legur, ég væri frumherji ný-
bylgjunnar(I), Ivor Cutler
pönksins, og ég var bara að
syngja venjuleg popplög!
En þar með var líka sá ferill
úti og ég safnaði bara skuldum
um sinn þangað til ég fór að
semja fyrir aðra og gerði út-
gáfusamninginn við WEA.
Þetta er bakgrunnurinn í
megindráttum, og nú hef ég náð
hámarki ferils míns, lagt ísland
undir fót, það er ekki mikið sem
ég get gert eftir það!“
Og svo bætti hann við ... „ég
get svo sem reynt að vinna
Ameríku líka, fyrst ég er kom-
inn hálfa leið!“
Eftir þessa stuttu ferð er
alveg eins líklegt að B.A. Rob-
ertson komi til íslands síðla
sumars, eftir hljómleikaferð til
Bandaríkjanna og leiki hér á
hljómleikum. Aðstæður voru
kannaöar og ekki ólíklegt að úr
verði, þar sem hann virðist ekki
sú manngerð sem vill valda
vonbrigðum.
Viðhorf hans til starfs síns
eru líka óvenjuieg að mörgu
leyti, hann gengur til þess
starfs og m.a. sem vert er að
nefna þá neitir hann hvorki
víns, tóbaks né annarra vímu-
gjafa í vinnu sinni.
„Ég lít á þetta allt sem afar
venjulega hluti. Og mér finnst
að popptónlist eigi að með-
höndla sem venjulegan hvers-
dagslegan hlut. En í byrjun,
þegar ég fór til Ameríku, þá var
ég meðhöndlaður sem „mikil-
vægur" maður. Þeir (Stax),
sendi glæsivagna til að sækja
mig í stúdíóið og ég bjó í
dýrustu hótelunum í Beverly
Hills. Ef ég hefði orðið vinsæll
þá, Guð hjálpi þeim sem hefðu
þurft að þola mig!
En þá vissi ég ekki betur. Nú
held ég að ég viti betur og hafi
rétt viðhorf til umhverfisins."
Næsta breiðskífa
„Ég ætla að taka upp miklu
meira heldur en kemur út, fyrir
næstu plötu, svo hægt sé að
velja úr. Ég er með nokkur lög
tilbúin (hann lék og söng eitt,
„Baby I’m A Bat“, listilega við
píanóið á Naustinu), og ætla að
taka eitthvað upp í Bandaríkj-
unum með stúdíómúsíköntum,
líklega í Nashville. En ég hef
engar ákveðnar hugmyndir um
heildarsvipinn enn.“
Þessi plata mun eiga að koma
út í haust eða vetur.
„BANG BANG“
„Þú semur lag sem heitir
„Bang Bang“ og áður en þú veist
eru 5 milljónir manna um
gervallan heim búnir að kaupa
plötuna! Það er engin glóra í
því!“
„Okkur fannst lagið alltaf
ómögulegt, það er satt, og litlu
munaði að við tækjum það ekki
einu sinni upp. Kvöldið fyrir
upptökuna heimsótti ég Terry
(Britton, gítarleikara minn,
samstarfsmann, lagasmið), en
við höfðum verið að vinna og
semja fullt af lögum fyrir aðra
eins og Cliff Richard (það verða
líklega nokkur B.A.R. lög á
næstu C.R. plötu), og ég sagði
við Terry: Ég veit ekki af hverju
við erum að fara að taka upp
sjálfir. Við höfum ekkert nema
rusl eftir, lög sem aðrir vildu
ekki.
Ég skil aldrei út af hverju við
létum það fara frá okkur. Það
var ekkert rétt, við marg blönd-
uðum, en það skipti engu máli,
lagið var aldrei gott! Útgefend-
urnir hötuðu það líka, en hvað
gerðist...“
Þetta er sagan á bak við lagið
sem gerði B.A. Robertson fræg-
an í Englandi og víðar og kom
honum á framfæri um víða
veröld, m.a. á íslandi þó önnur
lög hafi verið vinsælli.
Líklega eru það textar B.A.
Robertsons sem gripið hafa
landann þar sem við erum
veikanir fyrir breskri fyndni og
B.A. Robertson er fullar af
breskum húmor. Lögin sjálf eru
annars lipur og grípandi popp-
lög sem fara ekki fram hjá
neinum.
„Ég held að ég tilheyri læri-
sveinum Ray Davies (Kinks).
Hann var sá fyrsti til að semja
breska popptónlist sem náði
heimsvinsældum. Hann gerði
breska hversdagsleikann og
húmorinn ódauðlegan og samdi
lög sem þeir sem syngja í
pöbbunum skilja og syngja."
Meiri tími gafst nú ekki í
þetta sinn til viðræðna við
B.A.R. en líklega sjáum við
hann aftur á árinu.
hia
•’•••••••••••••• i
llZllillZiZZ* !.*****' •••••••• • • •••••••<
iiiiUiililiiiliaiiiiilUiliillllllll