Morgunblaðið - 18.04.1986, Blaðsíða 9

MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 18. APRÍL1986
9
Öllum þeim sem sóttu mig heim eÖa sýndu
mér vináttuvott á annan hátt á nirœöisafmœli
mínu 5. apríl sl., sendi ég kœra kveÖju mina
og góÖar óskir.
Þorsteinn Jónsson,
á Úlfsstöðum.
Husqvarna
Prisma 960
PRISMA 960 ER
ÓSTÖÐVANDI
VINNUHESTUR
SEM HLÝÐIR ÞÉR í
EINU OG ÖLUJ -
FULLKOMIN
HUSQVARNA
TÖLVUVÉL SEM
VIÐ BJÓÐUM NÚ
Á
ÓTRÚLEGU
TILBOÐSVERÐI
AÐEINS KR.
29.610.,
ÞESS MÁ TIL GAMANS GETA
AÐ VENJULEGA KOSTAR PRISMA 960
TÆPAR 40.000,-
ÓTRÚLEGT EKKI SATT?
<2\
Gunnar Ásgeirsson hf.
Suóurlandsbraut 16 Simi 9135200
FLUGLEIDIR
Árásin á Líbýu
Árás Bandaríkjamarina á hryðjuverkahreiðrið í Líbýu er eitt helsta
umræðuefni manna um þessar mundir. Bandaríkjamenn hafa fært
sterk rök fyrir árásinni, en ekki eru allir sáttir við þau. í Staksteinum
í dag er m.a. fjallað um viðbrögð friðarhreyfinga hér á landi og þann
tvískinnung sem þar kemur fram.
og „friðarástin“ segir til
Tvískinn-
ungur
Daginn, sem Banda-
ríkjamenn réðust á búðir
hryðjuverkamanna í Tri-
póli í Líbýu, efndu
Kvennalistinn og Friðar-
hreyfing kvenna til úti-
fundar við bandaríska
sendiráðið i Reykjavík,
þar sem árásinni var
mótmælL Á miðvikudag-
inn efndu síðan Æsku-
lýðsfylking Alþýðu-
bandalagsins, Samtök
herstöðvaandstæðinga,
Samtök kvenna á vinnu-
markaði, Iðnnemasam-
bandið og nokkur „frið-
arsamtök" til fundar á
AusturveUi i sama til-
gangi, en síðan hélt hóp-
urinn að bandaríska
sendiráðinu við Laufás-
veg, þar sem brennt var
plastUki bandaríska fán-
ans, eins og meðfylgjandi
ljósmynd sýnir.
Fundir „friðarsinna"
og hliðarsamtaka is-
lenskra vinstri manna
vekja ýmsar spumingar.
Ef „friðarsinnamir"
hafa einlægar áhyggjur
af ófriði og ofbeldisverk-
um, hvers vegna í ósköp-
unum hafa þeir þá ekki
beint spjótum sínum að
hryðjuverkamönnum?
Hafa „friðarhreyfing-
amar“ einhvem tima
efnt til útifundar og mót-
mælagöngu gegn hermd-
arverkum eða krafist
þess að illvirkjunum
verði refsað? Og það er
víðar en í Libýu sem
vopnin em látin tala.
Hafa „friðarsinnar" t.d.
engar áhyggjur af hem-
aði Sovétríkjanna i Afg-
anistan. Þar hefur ein
mWjón manna fallið frá
þvi Sovétmenn fóm inn
i landið i árslok 1979 og
fjómr milljónir búa á
mörkum hungurs i flótta-
mannabúðum i Pakistan.
Og hvað með styijöld
írana og íraka, sem stað-
ið hefur i sex ár og leitt
til falls hundmð þús-
unda? Te\ja „friðar-
sinnar" hana ekki
áhyggjuefni? Er það
kannski bara, þegar
Bandaríkjamenn koma
við sögu að „samviskan"
sín?
Einræði?
Uppáhaldskenning
Þjóðviljans þessa dagana
í skrifum um borgarmál
er sú, að það ríki einræði
í Reylqavik. Þetta er
undarleg kenning. Sjálf-
stæðisflokkurinn hlaut
meirihluta fulltrúa i
borgarstjóm Reykjavík-
ur i lýðræðislegum kosn-
ingum fyrir tæpum fjór-
um árum. Flokkurinn
hefur farið vel með það
vald, sem borgarfulltrú-
ar veittu honum á þessu
tímabili. í einu og öllu
hefur verið fylgt hefð-
bundnum lýðræðislegum
vinnubrögðum við stjóm
borgarinnar. Þjóðviljinn
getur ekki bent á nokk-
urt dæmi þess, að frá
þeim almennu starfsvenj-
um hafi verið vikið. Að
visu hefur blaðið og
flokkur þess haldið þvi
fram, að ranglega hafi
verið staðið að vaU
stjómarmanna i Granda
hf. En hver trúir þvi að
Þröstur Ólafsson, fram-
kvæmdastjóri Dagsbrún-
ar, hefði tekið sæti i
þeirri stjóm, ef hann
hefði að eigin dómi verið
settur í það með ein-
ræðiskenndum vinnu-
brögðum? Sjálfstæðis-
menn hafa haft sama
hátt á við val borgar-
stjóra og áður, þegar
flokkurinn var i meiri-
hluta í borgarstjóm.
Oddviti flokksins í borg-
arstj ómarkosningunum
var valinn borgarstjóri.
Hann hefur þótt framúr-
skarandi fjjótur við
ákvarðanatöku, svo mjög
að embættismenn hafa
haft orð á. Þetta er
auðvitað mikil breyting
frá tímum vinstri manna
i borgarstjóm, þegar
borgarstjórinn var ger-
samlega valdalaus og
þriggja manna ráð varð
fyrst að koma sér saman
áður en hægt var að taka
ákvarðanir. Auðvitað á
að vera eðlileg verka-
skipting milli borgar-
stjóra og borgarstjómar.
Borgarstjórinn er eins
konar framkvæmdastjóri
borgarstj ómar. Þjóð-
viljamennm mega ekki
verða öfundsjúkir, þótt
það komi i Ijós, að Sjálf-
stæðismenn hafa valið i
embætti borgarstjóra
óvenju röggsaman og
afgerandi stjómanda,
sem lætur ákvarðanir
ekki dragast von úr viti.
Þau vinnubrögð eiga
hins vegar ekkert skylt
við einræði eins og hver
maður getur séð.
Einkennilegt
viðhorf til
frétta-
mennsku
Ámi Bergmann, rit-
stjóri Þjóðviljans sýnir
það vel i blaði sinu i
gær, að hann ritstýrir
ekki fréttablaði heldur
pólitiskum snepli. Hann
hamast við að reyna að
finna stefnumörkun i
Líbýumálum út úr fyrir-
sögnum á fréttum Morg-
unblaðsins um málið.
Hvers konar hugsunar-
háttur er þetta eiginlega
þjá manni, sem, telst vera
blaðamaður? Það er
auðvitað fráleitt að lesa
stefnu út úr fyrirsögnum
á erlendum fréttum
Morgunblaðsins. Afstöðu
blaðsins til aðgerða
Bandaríkjamanna gagn-
vart Libýu mátti finna i
forystugrein blaðsins i
fyrradag. Fyrirsagnir
em valdar með það i
huga að koma til skila
kjama fréttarinnar og
þvi nýjasta, sem er að
gerast. Getur Ámi Berg-
mann ekki skilið svona
einfalda hluti? Það er
kannski ekki við þvi að
búast vegna þess, að
einmht þær aðferðir við
fyrirsagnagerð, sem
Ámi Bergmann sakar
Morgunblaðið um tiðkast
á ritstjómarskrifstofum
Þjóðvfijjans.
Lausar slaufur sem hægt er aö nota
framan á skóna, á hliöina eða í barminn,
hálsinn o.s.frv.
Skinnskór með 3 mm hælum.
Litir: svartir, hvitir, gulir, appelsínugulir,
bláir, grænirog fuchsia-bleikir.
Verðkr. 1.490.00
Póstsendum.
T0PP
5í
SK0RDTN
VELTUSUNDI 2
21212