Morgunblaðið - 12.04.1992, Blaðsíða 28

28 C
MORGUNBLAÐIÐ VELVAKAIVIDI SUNNUDAGUR 12. APRÍL 1992
Hreinlífisheiti mitt hefur
aldrei verið mér nein
byrði...
BRÉF TIL BLAÐSINS
Aðalstræti 6 101 Reykjavík - Sími 691100 - Símbréf 691222
Rökum Gunnars
Helga fyrir fullri
aðild að EB mótmælt
Frá Jóni Ármanni Héðinssyni:
í MORGUNBLAÐINU 31. mars
sl. er heilsíðu grein Gunnars Helga
þar, sem hann reynir að sannfæra
lesendur um ágæti þess að við
fáum fuila aðild að EB sem fyrst.
Ég ætla hér að taka nokkur atriði
fyrir og biðja menn að hugleiða
með- og mótrök.
Gunnar Helgi segir: „Hugmynd-
in um að íslendingar eigi að halda
svo fast um fullveldi sitt — í merk-
ingunni vörn gegn því sem útlent
er — að þeir taki jafnvel áhættuna
að einangra samfélag sitt frá ná-
grönnum „sínum, er augljóslega
tímaskekkja. Slíkar hugmyndir eru
alls staðar á undanhaldi meðal
þróaðra samfélaga.“ Þetta er
furðuleg staðhæfing. Ekki er gerð
nokkur frekari tilraun tii að sýna
fram á hvaða lönd falla undir þetta.
Það er varla von að G.H. reyni
það. Aldrei í sögunni hafa fleiri
þjóðir notið fullveldis en einmitt í
dag. Er það vegna vanþroska leið-
toga þeirra? Vilja þessar þjóðir
ekki halda uppi menningu sinni
með reisn og efla hana í samfélagi
þjóðanna. Eftir því sem ég best
veit er það gert um allan heim og
mikið lagt af mörkum hjá fjölda
þjóða. Einnig segir: „Að einangra
sig frá þróuninni í Evrópu kemur
með engu móti til greina.“ Hér er
sama hugtakaruglið, að kalla EB
löndin 12 alla Evrópu. Svo mikill
er ákafinn að veija efnahagslega
stefnu EB landanna, sem eru að
hlaða múra utan um sig, að maður-
inn sést ekki fyrir og ruglar öllu
saman. Hann fullyrðir síðar, að
nútímalegt samfélag okkar íslend-
inga muni bókstaflega hrynja, ef
við förum ekki umsvifalaust inn.
Já, hvílík hugsjón hjá kennara við
Háskóla Islands í dag. Svona von-
leysishjal vænti ég að enginn ann-
ar við HÍ geri sig sekan um. Ég
hefí alltaf iitið svo á, að HI væri
merkisberi sjálfstæðis og fuilveldis
íslensku þjóðarinnar. G.H. segir
að engin alvöru umræða hafi farið
fram um aðildina að EB, og það
sé skammsýni að tala um að aðild
sé ekki á dagskrá. Ég bara vor-
kenni Davíð Oddssyni og Jóni Bald-
vini, þar sem þeir hafa ítrekað
aftur og aftur að aðild að EB
væri ekki á dagskrá. Ég sem hélt
að báðir væru fjörgapar sem vildu
landi sínu allt hið besta og stundum
kannski um of kappsamir að fram-
kvæma. Að kalla þá skammsýna
vegna orða þeirra, er einum of
langt gengið.
G.H. spyr. „í hvaða aðstöðu
ienda íslendingar með tímanum,
ef þeir taka þátt í samlögunni í
Evrópu án fullrar aðildar að
EB?“ Hvað er samlögun Evrópu?
Það er alls ekki skýrt. Hér kemur
fram enn eitt hugtakið sem G.H.
notar sitt á hvað: samvinna, sam-
eining og samlögun. Bara að ekki
endi í samförum.
G.H. fullyrðir, að verði íslend-
ingar utan við EB-löndin, sé engin
sérstök ástæða fyrir hinar Evrópu-
þjóðirnar að taka tillit ti! íslands.
Hvílík ályktun. Allar þjóðir í Evr-
ópu eiga samkvæmt þessu að níð-
ast á Islendingum. Svei attan með
svona skoðun. Ég efa ekki að við
munum njóta sanngirni um alla
Evrópu í framtíðinni sem hingað
til.
. Svona hótanir hafa ekki áhrif á
einn eða neinn góðan íslending.
Næst reynir G.H. að rökstyðja,
að afar mikilvægt sé að við
göngum inn til þess að hafa áhrif
á mótun sjávarútvegsstefnu EB.
Já, mikil er trúin á atkvæði okkar,
kannski eitt á móti 96 eða minna
vægi. Mér virðist með þessu, að
G.H. geri sér enga grein fyrir
hvernig þessum málum er háttað
innan EB. Ef svo væri setti hann
ekki þetta fram í fullri alvöru. Það
er staðreynd, að sjávarútvegsmálin
eru meira og minna í alvariegum
hnút og gífurleg átök um stefn-
una. Hér er tekist á um tugi millj-
arða; hagsmuni þjóðanna. Ofveiði
hefur verið stunduð á mörgum
veiðisvæðum og þótt hundruðum
skipa hafi verið lagt, er engin
viðunandi lausn fundin á sjávarút-
vegsmálunum innan EB. Kóróna
fáráðleikans í grein G.H. er að ís-
lenskir útgerðarmenn muni færa
út kvíarnar og fjárfesta í útgerð
erlendis. Þetta eru að mínu mati
slíkir hugarórar, að ekki tekur því
að eyða orðum að þessu.
G.H. ætti að staldra við t.d. á
Norður-írlandi, Skotlandi eða
Galicíu. Vegna umræðu í fjölmiðl-
um, á Alþingi og manna á meðal
virðist mér vel tímabært að ríkis-
stjórnin, gefi samning EB-Iand-
anna út og dreifði um allt land.
Rómarsáttmálinn og nú Maastric-
ht-samþykktin, ef staðfest verður,
er í raun stjórnarskrá EB-land-
anna. Eftir lestur geta menn svo
velt vöngum yfir hvað felst í fullri
aðild að EB. Ég bið menn að hafa
hugfast að rugla ekki saman orð-
um, samvinna, sameining eða
bandalag Vestur-Evrópu, sem nú
virðist vera orðið markmið, fari
Maastrict-samþykktin í gegn hjá
öllum þjóðunum innan EB í dag
eða 12 löndum.
JÓN ÁRMANN HÉÐINSSON
Birkigrund 59 Kópavogi
Yndislegnr
staður
Frá Ólöfu Ragnheiði Jónsdóttur:
ÉG VAR með vinkonu minn í viku
á Manor house, sem staðsett í
Torguay sem er sunnarlega á Eng-
landi. Þetta er gamall kastali sem
stendur uppi á hæð í yndislegu
umhverfi. Það er stutt í góðar
verslanir og bari. Frá hótelinu er
mjög fallegt útsýni yfir höfn og
sjó. Mig langar til að vekja at-
hygli á þessum yndislega stað og
skila innilegu þakklæti tii allra á
Manor house.
ÓLÖF RAGNHEIÐUR
JÓNSDÓTTIR
Sogavegi 109 Reykjavík
Víkverji skrifar
egar orðrómur komst á kreik
um að senda ætti 40 manns
á umhverfisráðstefnuna í Rio blö-
skraði mörgum það bruðl. Létu
menn óspart til sín heyra bæði í
blöðum og útvarpi. Skiljanlegt er
að talan 40 hafi verið gripin á lofti
þar sem umhverfisráðuneytið hafði
pantað far fyrir þann fjölda. Um-
hverfisráðherra upplýsti síðar að
aldrei hefði verið ætlunin að senda
svo marga á kostnaði ríkisins, ein-
ungis 10-15. Reynist sú taia rétt
hefur þó í upphafi verið reiknað
með fleirum samkvæmt því sem
deildarstjóri í umhverfisráðuneyt-
inu lætur hafa eftir sér á prenti.
Segir hann að vegna þeirrar nei-
kvæðu umræðu, sem verið- hefur
um þetta mál hafi margir hætt við
ferðina.
xxx
Islendingum er brýnt að láta rödd
sína heyrast þegar umhverfis-
mál eru annars vegar, en með til-
liti til þess að gengið hefur verið —
eða verður — frá nær öllum sam-
þykktum, sem gerðar verða á ráð-
stefnunni, á undirbúningsfundum,
er engin nauðsyn á mörgum fulltrú-
um og við hæfi að stilla tölu þeirra
í hóf. Þó að aldrei hafi staðið til
að senda 40 fulltrúa verður ekki
hjá því komist að sá grunur læðist
að mönnum að hin „neikvæða“
umræða hafi dregið úr íjöldanum,
eins og deildarstjóri umhverfisráðu-
neytisins staðfestir.
Ekki hefði verið óeðlilegt að
nokkur umræða hefði farið fram
hér heima um þau helstu mál, sem
fjallað hefur verið um á undirbún-
ingsfundunum — og þær samþykkt-
ir sem gerðar verða á Rio-ráðstefn-
unni. En svo hefur ekki verið eins
og umhverfisráðherra benti rétti-
lega á í umræðum á Alþingi —
heldur aðeins karpað um fulltrúa-
Qöldann.
Skopleg hlið þessa máls er þegar
Alþýðubandalagsmenn kröfðust
þess að fulltrúar alþingis á ráð-
stefnunni yrðu fimm, einn frá hvcrj-
um þingflokki, en ekki tveir eins
og ákveðið hefur verið. Þegar bent
var á að með því væru þeir að krefj-
ast þess að fulltrúum yrði fjölgað
brugðust málsvarar þeirra hinir
verstu við og töldu það hina mestu
firru — þeir væru aðeins að krefj-
ast þess að þeirra fulltrúi færi —
það gæti þá einhver annar setið
heima.
xxx
Nú. fer dymbilvikan í hönd.
Ymsir hafa velt því fyrir sér
hvaðan það orð sé komið, og nú er
mun algengara að tala um páska-
vikuna, en það er í raun vikan sem
hefst með páskum. Samkvæmt
Orðabók Menningarsjóðs er dymbil-
vika „efsta vika, vikan, er hefst á
pálmasunnudag og endar laugar-
dag fyrir páska“, en þá var settur
dymbill, það er kólfur, í kirkju-
klukkur.
Margir nýta sér það frí, sem er
tengt páskahelginni og bregða sér
af bæ. Víkveiji minnist Gullfoss-
ferðanna til ísafjarðar hér á árum
áður með söknuði — en ekkert far-
þegaskip er nú lengur í eigu eyþjóð-
arinnar.