Morgunblaðið - 23.06.1994, Blaðsíða 31

MORGUNBLAÐIÐ
FIMMTUDAGUR 23. JÚNÍ 1994 31
MIIMNIIMGAR
hjálpar öðrum og hugsaði þá aldrei
um eigin hag, hlúði að þar sem
þörfin kallaði hverju sinni með
dyggri aðstoð Eiríks. Þannig tókst
þeim saman að umbera hið óumflýj-
anlega án þess að láta bugast. Það
sýnir gerð Ásu að þegar sonur
hennar var jarðsettur í Danmörku
óskaði hún þess að íslensk mold
yrði flutt utan og látin í legstað
hans; sú ósk hennar var uppfyllt.
Við Rannveig, sem getum því
miður ekki fylgt Ásu vinkonu okk-
ar síðasta spölinn, þökkum henni
löng og góð kynni, órofa tryggð
og vináttu. Hugur okkar er hjá
þeim feðgum, Eiríki og Eyvindi,
tengdabörnum hennar og barna-
börnum, auk systkina og annarra
ástvina. Við biðjum þeim blessunar
Guðs og þess æðruleysis sem hún
sjálf átti svo mikið af.
Kristinn Kristmundsson.
Þeim fer nú fækkandi húsmæðr-
unum sem bjuggu að Laugarvatni
þegar ég kom þangað til starfa.
Ein þeirra var Ásbjörg Teitsdóttir
en hún hefur nú kvatt, langt um
aidur fram. Hún var frá Eyvindar-
tungu, næsta bæ við Laugarvatn,
og gift Eiríki Eyvindssyni frá Útey.
Þau höfðu mæst á miðjum vegi á
milli nágrannabæja og sest að á
Laugarvatni. Þar byggðu þau sér
hús og eignuðust þijú myndarleg
börn. Þegar vorsólin virtist verma
vanga þeirra sem heitast, knúði
sorgin dyra. Með stuttu millibili
misstu þau tvö af börnum sínum,
Teit og Sigríði sem bæði voru gift
og áttu börn.
Ása var ein af þessum yfirlætis-
lausu og hæglátu húsmæðrum sem
vinna verk sín í hljóði, með fórn
og ósérhlífni. Þegar bróðir Ásu sem
býr í Eyvindartungu varð fyrir
þeirri miklu sorg að missa konu
sína frá þremur börnum, var rómað
hve Ása hefði reynst honum og
börnunum vel.
Vegna starfs Eiríks sem var eril-
samt, en hann er framkvæmda-
stjóri sameigna skólanna á Laugar-
vatni, varð Ása fyrir miklu ónæði
af símhringingum og öðru sem
fylgir umsvifamiklu starfí. Ávallt
svaraði hún með sömu ró og góð-
mennsku hvort sem kvabbið barst
snemma að morgni eða seint að
kveldi.
Ása var fríð kona og höfðingleg
þegar hún birtist á mannamótum
og tekið var eftir henni fyrir mynd-
arskap. Margir fundir vegna sam-
eigna skólanna voru haldnir á
heimili Ásu. Að setjast að kaffi-
borði hjá henni var sérstök athöfn
sem ekki gleymist. Allar veitingar
unnar með nostursemi af henni
sjálfri, þar var hvorki blettur né
hrukka á neinu. Gestum leið vel í
návist Ásu, hún var hlý og um-
hyggjusöm og vakandi yfir að svo
mætti vera. Allur ytri búnaður
heimilisins var fágaður og bar vott
um afburða snyrtimennsku, jafnvel
stéttin fyrir utan húsið svo fáguð
að maður tímdi varla að ganga
innfyrir garðshliðið á skónum. Yfir
allan glæstan umbúnað gnæfði Ása
sjálf hæst með hlýju handtaki og
aðlaðandi viðmóti.
Ég þakka Ásu allar ógleyman-
legar stundir er ég naut á heimili
hennar. Um leið votta ég nánustu
aðstandendum hennar djúpa hlut-
tekningu.
Guð blessi minningu Ásbjargar
Teitsdóttur.
Jensína Halldórsdóttir,
fyrrv. skólastjóri.
Þegar síminn hringdi seint um
kvöld og ég heyrði að systir mín
var á línunni, grunaði mig strax
hvert erindið væri. Hún Ása frænka
var dáin. Eftir mikla baráttu við
erfíðan sjúkdóm þurfa slíkar fréttir
ekki að koma á óvart, en samt er
alltaf erfítt að missa góðan ástvin,
eins og Ása frænka var.
Minningarnar þyrlast upp og
söknuður ríkir í hjartanu. Ása, eða
Ásbjörg eins og hún hét fullu nafni,
var elsta systir ömmu minnar, og
strax sem lítil stelpa fann ég hvað
þeim þótti vænt hvorri um aðra,
svo mér þótti líka vænt um Ásu
frænku á Laugarvatni. Það var líka
auðvelt, eins hlý og góð kona og
hún var.
Það var svo gaman að fara þang-
að í heimsókn sem barn. Það var
alveg eirís og ég ímyndaði mér út-
lönd að sjá tijágróðurinn og vatnið
og fallega, gróna garðinn hennar
Ásu. Og ekki spillti fyrir að fá að
sofa uppi á lofti og leika sér að
dótinu sem Ása átti alltaf tiltækt
handa börnum sem komu í heim-
sókn.
Ég man tilhlökkunina þegar
kassi kom frá Laugarvatni fyrir
jólin, fullur af góðgæti og alls kyns
glaðningi.
Og ég man eftir heimsókn Ásu
og Eiríks, manns hennar, til okkar
að Hjarðarfelli að sumarlagi. Það
var ákveðið að fara með Baldri út
í Flatey, en ég átti að vera eftir
heima, þar sem það þótti of langt
ferðalag fyrir litla stelpu. Eins og
börnum hættir til var ég döpur í
bragði yfir þessu og Ásu og Éiríki
rann það svo til riija, að fyrir þeirra
tilstilli fékk ég að koma með.
Ég man líka þegar ég var 14-15
ára í skólaferðalagi um Suðurland.
Það átti að fara í sund á Laugar-
vatni, en ég fékk leyfi kennarans
til að heimsækja Ásu og Eirík á
meðan. Mér var tekið opnum örm-
um og ekki um annað talandi en
að gefa mér allt það besta sem til
var i búrinu. Kennarinn var orðinn
hálfórólegur þegar ég loks birtist
södd og sæl eftir heimsóknina.
Seinna, eftir að ég giftist og
flutti austur á land, reyndum við
hjónin að heimsækja Ásu ef við
vorum á ferðinni um Árnessýslu.
Þar áttum við alltaf gott athvarf.
Og Ása fylgdist með fæðingu barn-
anna okkar og sendi þeim gjafir,
því alltaf var hún að hugsa um
aðra og vildi gleðja alla, éinkum
börn, því þau skipuðu sérstakan
sess í hjarta hennar.
Hún var alltaf að senda mömmu
hverabrauð sem hún bakaði niður
við Laugarvatn, eða heimatilbúna
sultu úr rifsbeijum úr garðinum
eða blábeijum sem hún tíndi sjálf.
Allt var þetta svo gott og fínt hjá
henni.
Lífið var samt ekki alltaf dans
á rósum hjá þeim Ásu og Eiríki.
Fyrir nokkrum árum misstu þau
tvö af þremur börnum sínum, með
fárra ára millibili, þau Teit og Sig-
ríði Erlu. Eftir lifir Eyvindur, yngsti
sonur þeirra. Þau létu þó ekki bug-
ast við slíkt mótlæti og breiddu
elsku sína enn frekar yfir ástvini
sína. Það eru því margir sem eiga
um sárt að binda, nú þegar Ása
er farin.
Við Erlendur vottum þér, Eirík-
ur, og öðrum ástvinum Ásu, okkar
innilegustu samúð.
Guð blessi minningu Ásu
frænku.
Þorbjörg Gunnarsdóttir.
Elsku Ása, þakka þér fyrir sam-
veruna. Við systkinin komum inn
í fjölskylduna þegar móðir okkar,
ung ekkja með þijú böm, giftist
Jóni Teitssyni í Eyvindartungu.
Tæpu ári síðar dó mamma. Við
kynntumst því strax hvern mann
þú hafðir að geyma. I mörg ár eft-
ir að mamma dó komst þú a.m.k.
einu sinni í viku til okkar, eldaðir
góðan mat, bakaðir, gerðir hreint
húsið, og þvoðir þvottinn okkar.
Heimili þitt stóð okkur opið sem
okkar eigið. Þú hugsaðir alltaf svo
vel um ömmu. Þakka þér fyrir alla
umhyggjuna seint og snemma.
Orð Jesú í Matt. 25:34-40 eiga
svo sannarlega við um þig: „Því
hungraður var ég og þér gáfuð
mér að eta, þyrstur var ég og þér
gáfuð mér að drekka, gestur var
ég og þér hýstuð mig, sjúkur var
ég og þér vitjuðuð mín, í fangelsi
var ég og þér komuð til mín.“
Þannig var lífsstarf þitt, þú lifð-
ir mest fyrir aðra eins og Eiríkur
sagði við kistuna þína. Eiríkur, þú
stóðst henni við hlið í öllu þessu.
Þakka þér fyrir. Guð blessi ykkur
Eirík og Eyvind og styrki ykkur í
sorginni.
Sigurður, Laufey og Helga.
Fleiri minningargreinar um
Ásbjörgu Teitsdóttur bíða birt-
ingar og munu birtast í blaðinu
næstu daga.
t
Jarðarför
SIGRÍÐAR STEFÁNSDÓTTUR
fyrrverandi húsmóður
á Sjónarhóli, Vatnsleysuströnd,
síðar Rauðarárstíg 9,
Reykjavík,
verður jarðsungin frá Fossvogskapellu fimmtudaginn 23. júní
kl. 15.00.
Fyrir mína hönd og annarra vandamanna,
Ásdís Erlingsdóttir.
t
Eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
PÁLL SVEINSSON
frá Stóru-Tungu,
Bárðardal,
Bröttuhlíð 17,
Hveragerði,
verður jarðsunginn frá Hveragerðiskirkju laugardaginn 25. júní
kl. 14.00.
Sigríður Jónsdóttir,
Birgir Pálsson, Sigurbjörg Ólafsdóttir,
Geirþrúður Pálsdóttir,
Sveinn Pálsson, Sigrún Arndal,
barnabörn og barnabarnabörn.
t
Elskulegur eiginmaður minn, faðir okk-
ar, tengdafaðir, afi og langafi
ÓLI VESTMANN EINARSSON
prentari,
Hagamel 20,
Reykjavík,
sem lést á gjörgæsludeild Borgarspítal-
ans 19. júní, verður jarðsunginn frá
Neskirkju á morgun, föstudag 24. júní,
kl. 15.00.
Blóm vinsamlegast afþökkuð, en þeim, sem vildu minnast hans,
er bent á Hjartavend.
Jóna Einarsdóttir
Álfheiður Óladóttir, Skúli Nilsen,
Eygló Björk Óladóttir, Kristinn Þorsteinssqn,
Sigrún Óladóttir, Ingimundur Hákonarson,
barnabörn og barnabarnabörn.
t
Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir og afi,
MAGNÚS ENOK GESTSSON,
Ofanleiti 15,
Reykjavík,
sem lést í Landspítalanum 13. júní sl.,
verður jarðsunginn frá Bústaðakirkju
föstudaginn 24. júnf kl. 13.30.
Sesselja Gunnarsdóttir,
Sævar Magnússon, Stefanía Guðmundsdóttir,
Theodór Magnússon, Helga M. Guðmundsdóttir,
Brynjar Ómar Magnússon,
Gunnar Magnússon, Snjólaug Nielsen
og barnabörn.
Tjaldadagar
í Skátabúðinni
Alla fimmtudaga í sumar sýnum við þær
49 tegundir af tjöldum sem fást í
Skátabúðinni. Þá færðu tjaldið sem þig vantar
með allt að 10% staðgreiðsluafslætti.