Morgunblaðið - 15.02.1998, Page 26

Morgunblaðið - 15.02.1998, Page 26
26 SUNNUDAGUR 15. FEBRÚAR 1998 MORGUNB LAÐIÐ „Ég get skipt starfseminni í þrjá meginþætti. Þriðj- ungur er dag- skrárgerð, þriðj- ungur er auglýs- ingagerð fyrir inn- anlandsmarkað og þriðjungur er aug- lýsingagerð fyrir erlend fyrirtæki." og bflstjóra þarf að fá sín laun. Svo eru líka smærri verkefni, en mikil- væg samt.“ Hvers vegna telur þú að þessi viðskipti hafí aukist? „Það er engin spurning að Island hefur verið í tísku um skeið. Fyrir því geta verið ýmsar ástæður. Við höfum t.d. rekið mikið markaðs- starf og það er í sjálfu sér mikil landkynning. Við kynnum ekki að- eins fyrirtækið þegar við skiptum við erlenda aðila, heldur einnig landið og þjóðina. Svo er fólk á borð við Björk og Vigdísi sem eru stöðugt í umræð- unni. Eg treysti mér ekki til að vera með einhverja mælistiku á hvað þær kynna landið mikið og vel, en erlendir viðskiptavinir okk- ar spyrja ótrúlega oft hvort við get- um útvegað tónlist með Björk í auglýsingu. Þegar við bætist að vegalengdir era allar miklum mun „styttri" með tilkomu batnandi samgangna og Netsins þá átta menn sig á því að Island er ekki svo ýkja langt í burtu þrátt fyrir allt. Og ekki má gleyma því sem skiptir kannski ekki minnstu máli og það er óvenju- legt umhverfið sem hér er að finna. Þetta er umhverfi sem menn þekkja ekki og það laðar að erlenda auglýsendur. Svo koma menn hingað og era yf- irleitt hrifnir af landslaginu og góða loftinu og fallegu birtunni. En oftar en ekki kemur landslagið mönnum ekki svo mjög á óvart. Þeir hafa reiknað með undarlegheitum í þeim efnum. Það er miklu fremur Reykjavík sem kemur þeim á óvart. I ljós kemur að Reykjavík er lífleg, skemmtileg og hreinleg borg með mikla menningu og hressu mann- lífi.“ Maður hefði haldið að verðlagið myndi fæla menn frá því að leita til íslands eftir afgreiðslu á verkefn- um sínum. „I viðræðum við tilvonandi við- skiptavini drögum við ekkert und- an. Við segjum þeim að á Islandi sé matur, bjór og bílaleigubflar dýrir. En á móti kemur ýmislegt sem get- ur dregið úr kostnaði. Stutt að fara á tökustaði, lítið skrifræði miðað við það sem gengur og gerist í Evrópu og það gefur svigrúm. Menn átta sig þannig smátt og smátt á því að á Islandi eru menn að fá alla þá umhverfiskosti sem þeir era að leita að á hjara veraldar en era þó á sama tíma í þróuðu og viðskiptavænu vinnuumhverfi." Þetta hljómar eins og fallvalt gengi, að Islandsímyndin geti slokknað jafn skjótt og hún kvikn- aði? „Það er einmitt það sem við meg- um og eigum að hræðast í þessari grein. Við eigum að njóta þessarar velgengni meðan hún stendur og jafnframt að vinna verkin eins vel og frekast er kostur til að halda frekar viðskiptavinunum. Þeim hefur enn verið að fjölga nokkuð þannig að Island er ennþá „inn“ eins og sagt er. En við þurf- um að haga okkur í samræmi við að góða gengið á þessu sviði geti breyst. Þannig höfum við í vaxandi mæli verið að kynna okkur sem fyr- irtæki sem getur unnið auglýsingar fyrir erlenda aðila í upptökuverum. Það er að byrja að skila árangri. Þá höfum við markvisst verið að bæta alla alhliða þjónustu við viðskipta- vinina.“ Velgengni í óstöðugri atvinnugrein VIÐSKIPnAIVINNULÍF Á SUNNUDEGI ►Saga fílm hefur tuttugu ár að baki í maí næstkomandi. Stofnandi, eigandi og forstjóri fyrirtækisins er Jón Þór Hann- esson, fæddur í Reykjavík árið 1944. Vegur fyrirtækisins hefur farið vaxandi síðustu árin og sífellt bjóðast nýir mögu- leikar á landvinningum. eftir Guðmund Guðjónsson ÓN Þór segist hafa átt ósköp venjulega æsku í austurbænum, sem hafi verið „eins konar Breið- holt þess tíma“, ekki var um mikið efnaheimili að ræða, en þó átti fólkið vel til hnífs og skeiðar, skólagangan var „venjuleg" og Jón Þór var í íþróttum eins og títt er um ungmenni. Eftir að hafa lokið gagnfræða- skóla lærði Jón rafeindavirkjun hjá því sáluga fyrirtæki Pósti og síma, en allt til 17 ára aldurs lærði hann að vinna fyrir sér eins og hann orð- ar það. Hann var í sveit og til sjós, bar út dagblöð, seldi dagblöð og stundaði verslunarstörf. Þegar hann útskrifaðist úr rafeindanámi sínu fór þekkt popphljómsveit á þeim tíma, Tónar, að bera víurnar í hann. Sveitina vantaði bassaleik- ara, en gallinn var bara sá að Jón kunni ekkert á bassa. En hann hafði lært hljóðmennsku og Ijóst að tækniþekking hans stóð undir áhuga popparanna. „Eg hef alltaf haft áhuga á tónlist, vann m.a. við gerð dægurlagaþátta á borð við Lög unga fólksins og þátt- inn Fjör í kringum fóninn. Auk þess hafði ég dundað við að setja sjálfur saman magnara sem lítið úrval var af í þá daga. Strákamir hafa því séð að ýmiss konar gagn mátti af mér hafa. Eg var því settur á skólabekk og lærði á bassa á einni viku. Ég hafði hins vegar engan áhuga á því að vinna hjá Pósti og síma þó að mér stæði það til boða og daginn sem ég útskrifaðist þaðan úr rafeindanám- inu hætti ég og var ráðinn til Sjón- varpsins. Það var 1. aprfl 1966,“ seg- ir Jón Þór. Hann var umsvifalaust sendur til Danmerkur, á námskeið sem danska sjónvarpið hélt um hljóð- setningu á kvikmyndum, kom síðan heim og veitti um skeið forstöðu kvikmyndadeildar Sjónvarpsins. Síðan lá leiðin til Noregs þar sem hann vann eitt ár við norska sjón- varpið. Tilefnið þá var að kynna sér litvæðinguna sem þá var að ryðja sér til rúms í sjónvarpi. Þegar heim kom vann hann enn hjá Sjónvarpinu, en færðist mikið í fang því hann fór einnig að vinna hjá Auglýsingastofunni Argus við gerð sjónvarpsauglýsinga, auk þess sem hann sá að veralegu leyti um upptökur á hljómplötum hjá Fálk- anum. Allt þetta gerði hann í frí- tíma sínum frá Sjónvarpinu. Upp úr starfínu fyrir Fálkann stofnaði hann Hljóðrita í Hafnar- firði ásamt Jónasi R. Jónssyni, Sig- urjóni Sighvatssyni og Böðvari Guðmundssyni, „fyrsta alvöru upp- tökuver landsins," segir Jón. Um þessar mundir var bæði komir.n „órói“ innan Sjónvarpsins og einnig í hann sjálfan vegna óróa sjón- varpsmanna, því nú var Jón Þór svo störfum hlaðinn að það hálfa hefði verið nóg og farið var að bera á því að verkefnin út um borg og bí vora farin að þvælast hvert fyrir öðra. Það varð sem sagt eitthvað und- an að láta og það reyndist vera starfið hjá Sjónvarpinu. Arið 1976 hætti Jón Þór hjá RÚV og steypti sér af fullum þunga í auglýsinga- gerð undir merkjum Argusar. Það stóð þó ekki lengi, tveimur árum síðar, í maí 1978, stofnaði hann Saga film ásamt Snorra Þórissyni. „Þvflíkt bjartsýniskast" Fyrirtækið fluttist fljótlega úr húsakynnum Argusar í Sjálfstæðis- húsið á Háaleitisbraut og starfaði þar tfl ársins 1987, er það flutti í núverandi húsnæði í Vatnagörðum. Var þá stækkað gífurlega við sig í fermetrafjölda. „Þetta var álitið þvílíkt bjart- sýniskast, að fólki leist ekkert á blikuna. En sannleikurinn var sá að það stóð okkur fyrir þrifum að hafa ekki upptökuver, þannig að starfs- aðstaða okkar batnaði til mikilla muna og svo voru uppgangstímar í þjóðfélaginu á þeim áram og að okkar mati upplagt að stækka við okkur einmitt þá. Við treystum auðvitað á sjálfa okkur, vorum þá eins og nú, fyrirferðarmiklir á markaðnum. Við voram raunar svo bjartsýnir, að við stofnuðum fyrirtæki á þessu sviði í Danmörku, Creativ Commercials hét það. Við ætluðum að hasla okkur völl á Norðurlönd- um. En tímasetningin var ekki góð. Okkur varð raunar ágætlega ágengt að mörgu leyti, en efna- hagsumhverfið fór einmitt versn- andi á þessum tíma og við höfðum ekki ráð á að halda fyrirtækinu úti. Það er vont að tapa peningum sem era ekki til. En það var einmitt á þessum ár- um, að ég keypti Snorra út úr fyrir- tækinu og hef rekið það síðan, fyrst með tveimur öðrum hluthöfum og síðan einum síðustu árin,“ segir Jón Þór. Segðu mér eitthvað um starfs- svið Saga fílm. Hvað eruð þið að gera? „Ég get skipt starfseminni í þrjá meginþætti. Þriðjungur er dag- skrárgerð, þriðjungur er auglýs- ingagerð fyrir innanlandsmarkað og þriðjungur er auglýsingagerð fyrir erlend fyrirtæki sem hafa í vaxandi mæli sóst eftir því að fá auglýsingar sínar teknar upp hér á landi. A þessu sést að við eram ekki með öll eggin okkar í sömu körf- unni. Það gengur ekki, því ef til að mynda auglýsingamarkaðurinn hér heima tæki upp á því að dragast saman, sem hann gæti gert ef efna- hagsaðstæður versnuðu, þá fengj- um við fyrir ferðina. Með því að dreifa kröftunum mildum við högg- in ef á gefur á einu sviði.“ Þú segir innlend auglýsingagerð. Er hún ekki í höndum auglýsinga- stofa, sem hefur heldur fjölgað í góðærinu en hitt? „Þetta skiptist nokkuð jafnt. Auglýsingastofumar eru okkur mjög mikilvægir viðskiptavinir. Þær hafa sína viðskiptavini og koma yfirleitt til okkar með hug- myndir sem era mislangt á veg komnar. Síðan vinnum við hug- myndirnar undir umsjá stofanna. Hitt er einnig algengt, að fyrirtæki og stofnanir hafi innan vébanda sinna sitt eigið markaðs- og auglýs- ingafólk sem leitar beint til okkar með hugmyndir sínar og jafnvel handritsvinnu. Við eram vel í stakk búin að taka einnig þannig á mál- inu, báðar útfærslurnar henta okk- ur vel og samvinna við hlutaðeig- andi er yfirleitt góð. Síðari útfærsl- an á einnig vel við þegar við eram beðin að vinna fyrirtækjamyndir, t.d. vegna afmæla, menntunar eða kynningarmyndbönd fyrir erlenda viðskiptavini," segir Jón Þór. Vaxandi erlend viðskipti Þú minntist á að auglýsingagerð fyrir erlenda aðila færðist í vöxt. Segðu okkur meira frá því. „Við höfum alltaf verið með er- lend verkefni í gegnum árin, t.d. unnum við stórt verkefni fyrir James Bond bíómynd árið 1983 svo dæmi sé tekið. En allra síðustu árin hafa þessi erlendu viðskipti aukist stórlega. 1996 voram við með þrjú stór erlend verkefni, tvö í fyrra. Þegar ég segi stór þá á ég við verk- efni sem era upp á meira en 20 milljónir og fyrir þær upphæðir þurfum við að framkvæma verkefn- in. Það er í mörg horn að líta, fag- fólk allt frá kokkum til fyrirsætna

x

Morgunblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.