Þjóðviljinn - 09.07.1978, Blaðsíða 23

Þjóðviljinn - 09.07.1978, Blaðsíða 23
Sunnudagur 9. júll 1978 ÞJOÐVILJINN — SIDA 23 kompan Umsjón: Vilborg Dagbjartsdóttir Aöalbjörg Jónsdóttír er 11 ára. Hún á heima á Hverfisgötu 12 í Reykja- vík. Hún á tvo bræður: Hannes 9 ára og Stefán 7 ára. Foreidrar þeirra eru læknar og meöan þau luku sérfræöinámi dvaldi fjölskyldan nokkur ár í Bandaríkjunum. Kompan lagöi nokkrar spurningar fyrir Aöal- björgu. Kompan: Hvað varstu gömul þegar þið fóruð til Ameríku? Aðalbjörg: Ég var þriggja ára. Við áttum heima þar í fimm ár. HUN VILL EKKI EIGA HEIMAIAMERÍKU Kompan: Saknar þú ekki Ameríku? Aðalbjörg: Þegar ég var úti langaði mig alltaf svo mikið heim til fs- lands, en núna hugsa ég stundum um Ameríku og mig langar til að fara þangað aftur — og hitta fólkið sem ég þekki, og sjá staði sem ég var á. Og mig langar að sjá húsið okkar. Kompan: Hvar í Ameríku voruð þið? Aðalbjörg: f Rochester í New York—fylki í Bandaríkjunum. Kompan: Er það stór borg? Aðalbjörg: Ég geri mér ekki grein fyrir því. Kannski? Kompan: Hvers saknar þú helst úr borginni? Aðalbjörg: Dýragarð- anna,og svo var það al- menningsgarður sem við fórum oft í. Kompan: Voru margir dýragarðar? Aðalbjörg: Tveir. í öðr- um voru stór villidýr: f íl- ar, Ijón, tígrisdýr, ísbirn- ir og fleiri, en í hinum voru hálftamin dýr sem gengu laus í garðinum og krakkar gátu leikið sér við þau og keypt mat og gefið þeim. Þetta voru kindur, geitur, lamadýr, asnar og f leiri grasbítar. Þarna var líka hundahús. Þar voru til sýnis fjöl- margar tegundir hunda og hægt að kaupa þá. Kompan: Fórstu oft í dýragarðinn? Aðalbjörg: Já, um helgar. I garðinum þar sem villidýrin voru var tí- volí,og þar var gaman að skemmta sér. Kompan: Áttirðuekki marga vini? Aðalbjörg: Jú, marga. Þar var stelpa frá Ind- landi, sem hét Neelu, og önnur amerísk, sem hér AAary Beth. Þær voru bestu vinkonur mínar þangað til að islensk f jöl- skylda flutti í húsið okk- ar. Þau ætluðu að búa þar þegar við fluttum heim, en komu nokkrum vikum áður. Þá kom stelpa sem hér Gunna. Við vorum jafngamlar og urðum strax góðar vinkonur og lékum okkur alltaf sam- an. Kompan: AAyndir þú vilja eiga heima í Amer- íku? Aðalbjörg: Nei, en fara oft þangað. Svona einu sinni á ári. Kompan: I hvaða skóla ferðu í haust? Aðalbjörg: Ég fer í 7. bekk í Austurbæjarskóla. AAér f innst gaman að læra náttúrufræði og landa- fræði. Ég hlakka til að byrja i skólanum. Léttir i vetrarbúningi. Þá verftur hann loðinn til aft hlffa sér við kuklanum. Myndin er tekin fyrir framan hesthús f Kópavogi. t>að er Hannes, 8 ára bróðir Aðalbjargar, sem er að gæla við Létti. ' Skjaldbakan Sófff. DYRIN OKKAR Ég hef átt mörg dýr. Nú á ég f imm. AAér f innst mjög gaman að dýrum. Ég á tík sem heitir Sammý og er cairn terr- ier, sá eini á öllu landinu. Og það er mjög leiðinlegt fyrir hana. Svo á ég tvo hamstra og tvo naggrisi. Hamstrarnir hafa þrisv- ar átt unga. Fyrst áttu þau sjö, svo áttu þau f jór- tán. Loks eignuðust þau fimm unga, en þeir dóu allir. Naggrísirnir eign- uðust unga á annan í hvitasunnu. Einu sinni átti broðir minn fiska, en yngra bróður okkar, sem var bara fimm ára, langaði til að verða veiðimaður. Hann setti net of an í búr- ið. Það tók enginn eftir þessu. En næsta morgun voru fiskarnir dauðir. Þeir höfðu fest sig í net- inu. AAamma á hest sem heitir Léttir. Hann er brúnn. Hann er frekar viljugurog villalltaf vera fremstur, ef farið er á honum i reiðtúr. Frænkur mínar hugsa um hann fyrir okkur. f Ameríku átti ég skjaldböku sem hét Sóf f í, en þegar ég fór heim til fslands sleppti ég henni í vatn sem mikið var af skjaldbökum í, af því að það má ekki f lytja dýr inn i landið. Það hefði líka verið kalt fyrir hana hérna. Þegar ég var minni áttu amma og af i kött sem h'ét Níels. AAér þótti mjög vænt um hann. Hann kom alltaf heim á kvöldin en var úti á daginn. Um helgar lá hann bara úti í garði eða upp í sófa. Eitt kvöld kom Niels ekki heim. Amma og afi voru skíthrædd um hann. Næsta morgun f ór amma út með ruslið. Það sem hún sá var alveg hræði- legt. Níels lá á göti f yrir f raman húsið og var aílur kraminn. Jæja, nú er aftur komið að Sammý, því mér þykir vænst um hana. Hún er orðin sjö ára, en er samt ekki orðin löt að leika sér. Hún sækir bolta, steina og spýtur. Henni finnst gott að láta klóra sér á maganum og undir löpp- unum og hökunni. Henni finnst líka gott að velta sér í grasinu og upp úr hrossaskit og f leiru. Henni finnst gaman að naggrísunum. Svo finnst henni gaman að leika sér við tvo ákveðna ketti í ná- grenninu. Aðalbjörg Jónsdóttir, 11 ára.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.