Dagblaðið Vísir - DV - 04.04.1998, Qupperneq 34

34
enmng
LAUGARDAGUR 4. APRIL 1998
DV, Paris:
menn hittast af tilviljun í ausandi
rigningu við hliðið Rashomon; þeir
tengjast allir á einhvem hátt sama
atburðinum, miklu og sorglegu
ástardrama, og fara nú að
segja frá því hver um
sig. En í íjós kemur
að frásögnunum
ber
ekki á nokkum hátt saman, þannig
að myndinni lýk-
ur á sömu
A norrænu kvikmyndahátíðinni í
Rúðuborg, sem haldin var í ellefta
sinn dagana 18.-29. mars, var það
litháíska myndin Hálsfesti úr úlfs-
tönnum eftir Algimantas Puipa sem
fékk aðalverðlaunin. Danska mynd-
in Barbara eftir Nils Malmros fékk
verðlaun áhorfenda, og sænska
myndin Jólaóratorían eftir Kjell
Áke Andersen „verðlaun ungra
áhorfenda" sem menntaskólanem
endur veita. Verðlaunagripimir
vora afhentir við hátíðlega
viðhöfn í stærsta kvik
myndasal borgarinnar,
og voru þeir að þessu
sinni gerðir úr hvit-
um marmara sem
mun erfiðara er að
brjóta en brennda
leirinn sem var hrá-
efnið í fyrra, því allur
er varinn góður.
Af einhverjum
ástæðum hefur há-
tíðin í Rúðuborg nú
orðið tilefni til ým-
iss konar deilna og
blaðaskrifa á íslandi og
fer varla hjá því að þetta
brambolt allt saman minni
áhugamenn um kvik-
myndalist á „Rashomon"
eftir japanska meistarann
Kurosawa. Eins og menn
muna kannski segir sú
mynd frá því að nokkrir Kvikmyndin Barbara eftir Nils Malmros fékk verðlaun áhorfenda á kvikmyndahátíðinni í Rúðuborg.
spurningu og Pontíus Pílatus og
Silja Aðalsteinsdóttir hafa einnig
velt fyrir sér; „Hvað er sannleikur?"
(Sbr. Jóhannes, 18.38 og DV 21.3.). í
þessu mikla og sorglega drama Isa-
belle Duault í Rúðuborg og Kvik-
myndasjóðs í Reykjavík stendur nú
deilan um það hvers vegna ekki hafi
nein fslensk mynd verið sýnd á há-
tíðinni í ár, aldrei þessu vant, og
ber mönnum illa saman. Formaður
Kvikmyndasjóðs heldur því fram að
Isabelle Duault hafi ekki beðið um
neinar myndir frá íslandi, því
forráðamenn hátíðarinnar sýni
íslenskri kvikmyndagerð engan
áhuga; hafi hann eigi að síður
sent henni þrjár myndbands-
spólur, með Blossa, Perlum og
svínum og Stikkfrí, en ekki
heyrt neitt frá henni um
þær. Isabella Duault seg-
ist hins vegar hafa sent
Kvikmyndasjóði beiðni
um myndir en aldrei
fengið svör og ekki
neinar myndbands-
spólur heldur.
Þarna stendur
sem sé orð gegn
orði, eins og oft
p
foftgid :
kemur í heimsókn í Tígrohornið í Kringlunni, 2. hæð
á eftirforandi tímum.

Lougardoginn 4 oprfl
Mánudaginn 6 aprfl
Þriðjudaginn 7 apríl
Afliðvikudaginn 8 apríl
kl. 14,15og kl.16
kl. 14 og 15
kl. 14 og 15
kl. 14, 15, og kl. 16
flllir sem skila inn sögu fá verðlaun .
Til að skila inn sögunni þinni þarftu að koma við í Tígrahorninu í
Kringlunni eða senda hana til Krakkaklúbbs DV, Þverholti 11,105 Reykjavík.
Komið í heimsókn í Tígrahornið. Lukkudýr Krakkaklúbbsins,
hann Tfgri, býður krökkum upp á AAStAA
Hlökkum til oð sjo ykkur!
Hæðslumiðstöð
Rejijavíkur
nm
ber við í mikl-
um tilfinn-
ingablossa,
en svo vill
þó til að
fréttamað-
ur DV á
staðnum
hefur
undir höndum ljósrit af faxi sem
Isabella Duault sendi Kvikmynda-
sjóði 14. nóvember 1997 með beiðni
um kvikmyndir á spólum, og er
rækilega tekið fram að þær eigi að
vera af öllu tagi: langar myndir,
stuttar myndir og barnamyndir.
Einnig er beðið um upplýsingar um
allar teiknimyndir sem gerðar hafa
verið síðan á áttunda áratugnum,
því í undirbúningi sé yfirlit um
slíka kvikmyndagerð á Norðurlönd-
um.
Hvað sem líður spólunum þrem-
ur, og í hvaða náhvalsgini sem þær
kunna að hafa lent ef þær hafa ein-
hvem tima troðið flugstig yfir Atl-
antsála, er erfitt að ásaka Isabelle
Duault um að hafa sniðgengið ís-
lenskar heimildarmyndir og annað
slíkt, því ekkert af því tagi var sent.
Fréttamaður DV getur reyndar bor-
ið vitni um það að frá upphafi hafa
forráðamenn hátíðarinnar í Rúðu-
borg sýnt íslenskri kvikmyndagerð
mikla velvild.
Margar myndir um
presta
í ár var kvikmyndahátíðin í
Rúðuborg óvenjuleg að því leyti að
Hollendingum var nú í fyrsta sinn
boðin þátttaka og setti það nokkum
svip á dagskrána. Ein hollensk
mynd var í samkeppninni og vakti
mikla athygli: hún hét Karakter og
var eftir Mike van Diem. Fjallaði
hún um heiftarlega baráttu fóður og
óskilgetins sonar. Hinar myndimar
átta sem tóku þátt í samkeppninni
vom frá Norðurlöndum og Litháen
og voru yfirleitt i háum flokki. I lit-
háísku verðlaunamyndinni, Háls-
festi úr úlfstönnum eftir gamlan
kunningja hátiðargesta í Rúðuborg,
segir frá miðaldra listamanni sem
rifjar upp bernsku sína og sér hana
í sýnum á mörkum draums og veru-
leika: faðir hans var sendur í útlegð
í Síberíu og átti hann sjálfur erfiða
daga vegna fátæktar móöurinnar,
fyrst var hann sendur í sveit til
ömmu sinnar og frænda en gerðist
síðan óknyttaunglingur í niður-
níddri borg.
Myndimar Barbara, sem íslend-
ingar hafa nú þegar fengið að sjá,
svo og Jólaóratorían verða að teljast
haglegar myndskreytingar við sam-
nefndar skáldsögur og féllu hátíðar-
gestum vel í geð. Einkasamtöl eftir
Liv Ullman var hins vegar umdeild:
handritið er eftir Ingmar Bergman,
sem heldur þar áfram að rekja
stormasama sögu foreldra sinna, og
fannst ýmsum hún langdregin.
Myndavélin dvelur löngum við and-
lit persónanna og skrásetur
minnstu svipbrigði, en efnið kemst
óneitanlega vel til skila. Teiknarinn
Wolinski, sem átti sæti í dómnefnd-
inni, var hlessa á því hve margar
myndir frá Norðurlöndum fjölluðu
um presta.
Mikið bar á heimildarmyndum af
ýmsu tagi og frá ýmsum löndum.
Sérstök dagskrá var helguð hol-
lenska myndasmiðnum Joris Ivens,
sem löngum hefur verið talinn
meistari á því sviði. Margar myndir
hans verða þó fremur að teljast póli-
tískar áróðursmyndir, svo sem
Spænsk jörð frá 1937 með texta eftir
Hemingway, eða myndir hans um
Kina og stríðið í Víetnam síðar. En
ljóðræna stuttmyndin Regn frá 1929
sýndi að honum var margt til lista
lagt.
Tískuvindar Parísar
óhagstæðir
Spurt hefur verið hvaða athygli
kvikmyndahátíðin í Rúðuborg veki
og hvort hún stuðli að því að koma
myndum frá Norðurlöndum á fram-
færi í Frakklandi. Því er til að svara
að hátíðin vekur óneitanlega mikla
athygli í Rúðuborg og Normandí,
eins og glögglega má sjá í blöðum
frá héraðinu. Forráðamenn hátíðar-
innar hafa einnig sett á fót sérstakt
fyrirtæki sem nefnist „Alonso-
films“ til að dreifa norrænum
myndum, og má nefna að á vegum
þess voru Börn náttúrunnar eftir
Friðrik Þór Friðriksson sýnd í Par-
ís og víða um Frakkland: gekk
myndin sérlega vel í Rúðuborg og
Toulouse og var sýnd með hagnaði.
Hitt er svo annað mál, að eins og
sakir standa eru tískuvindarnir í
París óhagstæðir kvikmyndum frá
Norðurlöndum: gagnrýnendur stór-
blaða þar fúlsa nú við allri „þjóð-
legri“ kvikmyndagerð, sem sé kvik-
myndum sem eru ekki frá Banda-
ríkjunum eða Suðaustur-Asíu, eink-
um Hong-Kong og Taiwan, og bitnar
Barbara fiýr Færeyjar.
það ekki aðeins á kvikmyndahöf-
undum Norðurlanda heldur margra
annarra þjóða af svipaðri stærð og í /
svipaðri stöðu.
En það er engin ástæða til að
leggja árar í bát: tískuvindáttin get-
ur breyst snögglega eins og mörg
dæmi sanna, og, auk þess virðist al-
menningur utan Parísar gerast
smám saman tregari til að hlýða
fyrirmælum tískukónganna þar.
Þess vegna er nauðsynlegt að halda
eldinum lifandi og er hátíðin í
Rúðuborg tilvalinn vettvangur til
þess.
Einar Már Jónsson