Dagblaðið Vísir - DV - 14.03.2002, Blaðsíða 16

28
FIMMTUDAGUR 14. MARS 2002
Skoðun
x>v
Hver verða kosningamálin í vor?
(Spurt á Akureyri.)
Kristjana Sigurgeirsdóttir
skrifstofumaður:
Ég hef ekki myndaö mér skoöun á
því. En sjálfsagt fer baráttan af staö
fljótlega eftir páska.
Ingólfur Ásgeir Jóhannesson dósent:
Þaö er uppbygging Naustahverfis og
þaö hvort þörf sé á uppbyggingu
þess. Einnig skólamál.
Kristinn Einarsson lögregluþjónn:
Atvinnumálin, hef ég trú á, hvarvetna
á landsbyggöinni þar sem ég fer um
há menn varnarbaráttu í þeim.
Haraldur
byggingatæknlfræðlngur:
Viö munum kjósa um fleiri ný störf. í
þeim efnum eru menn annars ráöa-
iausir og lofa upp í ermina á sér.
Ármann Smárason nemi:
Ég geri mér ekki grein fyrir því. En
mér finnst aö atvinnumál hér megi
bæta mikiö - og bæta alia félagsaö-
stööu í bænum.
Hannes Haraldsson vélvirki:
Ekki er ótrúlegt aö þaö veröi atvinnumál-
in. Núverandi valdhafar standa sig vel
en ef til vill þurfa þeir góða kosningu
svo þeir finni aö þeir séu á réttri leiö.
Einkavæðingin
í Hafnarfirði
Frá Hafnarfirði.
Spillingin í
tengslum við einka-
væðinguna virðist
ekki ríða við
einteyming hér á
landi fremur en í
Farum-bæ í Dan-
mörku. Líkt og rón-
amir koma óorði á
brennivínið þá
hafa margir for-
svarsmenn einka-
væðingar sett sótsvartan blett á
einkaframtakið.
í DV nýlega gat að líta fróðlega
úttekt á sölu Landssímahúsins til
einkaaðila og síðan leigu fyrirtækis-
ins á þessu fyrrverandi húsnæði
sínu. Með þeim samningum virðast
stjórnendur Landssímans hafa
kastað hundruðum mUljóna al-
mannafjár á glæ. Þeir hafa farið
sömu leið og Brixtofte, bæjarstjór-
inn í Farum, selja fasteignir sínar
og leigja þær síðan aftur. Hér er í
reynd um einkaframkvæmdaleið að
ræða sem virðist hafa leitt til gjald-
þrots Farum-bæjar í Danmörku.
Helstu talsmenn einkaframkvæmda
hér á landi hafa verið kollegar
Brixtofte. í Hafnarfirði, bæjarstjór-
inn Magnús Gunnarsson, og Nýsis-
maðurinn Sigfús Jónsson.
í sama tölublaði DV gagnrýnir
Nýsismaðurinn Akureyrarbæ fyrir
að fara ekki að fordæmi Farum, þ.e.
halda inn á braut einkafram-
kvæmda. Bæjarstjóri Akureyrar og
leiötogi sjálfstæðismanna þar, Krist-
ján Þór Júlíusson, svarar hins veg-
ar Nýsismanninum fullum hálsi í
sama blaði. Hann telur mun ódýr-
ara fyrir bæinn að byggja sjálfur
sitt húsnæði og mismunurinn sé
„betur kominn í bæjarkassanum en
sjóöum Sigfúsar".
„Sjálfstœðisflokkurinn í
Hafnarfirði hefur skuld-
bundið bœjarbúa sína til
að greiða vegna einkafram-
kvæmdasamninga um
byggingar yfir 6 milljarða
króna á komandi árum og
áratugum. “
Við Samfylkingarmenn í Hafnar-
flrði höfum harðlega gagnrýnt þá
einkaframkvæmdaleið sem Sjálf-
stæðisflokkurinn hefur valið í Hafn-
arfirði. Sjálfstæðismennirnir,
Gunnar Birgisson, alþingismaður
og leiðtogi sjálfstæðismanna i Kópa-
vogi, og Kristján Þór, bæjarstjóri á
Akureyri, virðast sammála okkur í
megindráttum. Þeir hafa hafnað því
að feta í fótspor Brixtofte í Farum
sem hefur einkavætt nánast öll bæj-
arumsvif með þeim afleiðingum að
bærinn er talinn gjaldþrota.
Sjálfstæðisflokkurinn í Hafnar-
firði hefur skuldbundið bæjarbúa
sína til að greiða vegna einkafram-
kvæmdasamninga um byggingar
yfir 6 milljarða króna á komandi
árum og áratugum. Inni í þeim töl-
um er hvorki rekstur né viðhald
umræddra eigna. Eignamyndun
bæjarins er engin. Þessir rúmu 6
milljarðar eru ekki færðir til skuld-
ar í bókhaldi bæjarins. Félagsmála-
ráðuneytið telur það hið besta mál.
Áætlað er að skuldir bæjarsjóös
Hafnarfjarðar séu um 9 milljarðar
kr. um síðustu áramót auk á sjötta
milljarð í einkaframkvæmdum.
Ég óttast að Magnús sé að fara
með bæinn sömu leið og Brixtofte í
Danmörku. Málið er þverpólitískt
eins og fram hefur komið. Einka-
væðing og einkaframkvæmdir geta
vissulega átt rétt á sér. Trúarbrögð-
in mega hins vegar ekki taka yflr al-
menna skynsemi manna. En
„einkarónarnir" hafa vissulega
komið óorði á allt sem kennt er við
„einka“ ...
Spaugstofunnar saknað
Guðmundur Guðmundsson
skrifar:
Þvi i ósköpunum er ekki gamla
góða Spaugstofan tiltæk núna? Mikið
væri gott að hafa hana í Sjónvarpinu.
Núna vantar ekki efnið, og þetta frá-
bæra listafólk sem að henni stóð
væri ekki í vanda við að gera grín að
grunnhygginni þjóð sem lætur mis-
vitra stjórmálamenn með frjáls-
hyggjuglýju í augum enn og aftur
teyma sig á asnaeyrunum. Hver vit-
leysan á fætur annarri, og vinsældir
þessarar ólukku ríkisstjórnar rjúka
upp. Er ekki af nógu að taka? - Svo
sannarlega.
Nú hefur Sjónvarpiö loks endur-
„Nú hefur Sjónvarpið loks
endurráðið Spaugstofuliðið
til að taka til við gagnrýn-
ina og opna augu fólks fyr-
ir hinum misvitru stjón-
málamönnum, vekja þjóð-
ina til umhugsunar.“
ráðið Spaugstofuliðið til að taka til
við gagnrýnina og opna augu fólks
fyrir hinum misvitru stjónmála-
mönnum, vekja þjóðina til umhugs-
unar. Það er kannske ekki til þess
nokkur von, enda svo stutt síðan við
komumst í snertingu við heiminn
utan moldarkofanna. Bruðl, græðgi,
sérhyggja, trúgirni og grunnhyggja.
- Það er af nógu að taka til aö fram-
leiða frábæran skemmtiþátt.
Ungur heyrði ég sagt að þeir sem
minnst hafa, og engin tækifæri til
þess að bjarga sér, og kysu þaö afl
sem hvað mest lemdi á þeim, það
héti að kyssa á þann vönd sem það
er lamið með. Þetta á svo sannar-
lega við enn þann dag í dag. Það
sýna manni þessar skoðanakannan-
ir undanfarið um fylgi stjómar-
flokkanna. Kannske ekki von um að
það breytist neitt. En Spaugstofan
getur hjálpað.
■V

*■
Minna minni
Garri heyrði öldrunarlækni lýsa því í útvarp-
inu í gærmorgun að minni manna væri eins og
vöðvi; því betur þjálfað, því betra. Gott væri til
dæmis að leysa krossgátur á klósettinu í stað
þess að mæna út í loftið. Nota ætti hveija stund
fyrir hugarleikfimi alls konar. Það skilaði sér
síðar. öldrunarlæknirinn nefndi þessu til stað-
festingar að sænskar rannsóknir sýndu að minni
langskólagengins fólks væri betra en annarra. Þó
gat hann þess og lagði áherslu á að margir
óskólagengnir væru vel sjálfmenntaðir og til-
heyrðu því i raun hinum hópnum.
Ætlaöi í bíó - fékk pönnuköku
Sjálfur hefur Garri stundað háskólanám í
fimm háskólum í sex heimsáifum og ætti þvi aö
vera minnugur langt yfir meöallagi. Því er ekki
að heilsa því hann man ekki lengur nafnið á
móður sinni nema líta á mynd af henni sem
hann ber i veskinu - til að muna eftir henni.
Hann getur heldrn- ekki farið i bíó án þess að
taka bíóauglýsinguna með sér til að vita í hvaða
kvikmyndahús hann á að fara og á hvaða mynd.
Um daginn gleymdi hann því og endaði á Litlu
kaffistofunni á Sandskeiði með pönnuköku fyrir
framan sig. Staðhæfmg öldrunarlæknisins, um
öflugt minni
menntamanna
umfram óbreytta
iðnaðarmenn og
aðra slíka, stenst
því ekki. Svo mik-
ið veit Garri.
Síreykjandi og
sokkalausir
Þó Garri sé
langskólagenginn
en muni ekki
margt minnir
hann þó að há-
skólakennarar
hans hafi iðulega
gengið á veggi á
meðan þeir héldu fyrirlestra (voru búnir að
gleyma að þeir væru fyrirstaöa). Þeir reyktu
meira að segja (mundu ekki að það var bannað)
og voru oftar en ekki í sinn hvorum sokknum ef
þá einhverjum. Iðnaðarmennimir sem byggðu
hús Garra þegar hann loks lauk langskólanámi
sínu voru skömminni skárri. í flestum var hægt
að fletta upp eins og alfræðibók, sérstaklega í
rafvirkjunum, og aldrei skorti svör. Þau voru
kannski ekki alltaf rétt en það er aukaatriði.
Þeir mundu þó svörin og um það snýst málið.
Þetta ætti öldrunarlæknirinn að leggja á minnið
áður en hann fer næst I útvarpið. Ef hann man
þá að mæta.
CyXffi
Þjóðleikhúsið utan dyra
Þrifnaöur undir væntingum.
Óhrjálegar hurðir
Hulda Þórðardóttir skrifar:
Ég fór ásamt bamabömum mínum
að sjá hið bráðskemmtilega leikrit
Jón Odd og Jón Bjama sl. sunnudag.
En aðkoman að Þjóðleikhúsinu er öm-
urleg. Fyrst mæta manni glerbrot um
allan pallinn neðan aðaltrappanna,
báðum megin. Þá eru hurðirnar ekki
til augnayndis - ég var að vísu ekki að
fara í leikhúsið til að horfa á þær - en
mér varð starsýnt á þær vegna þess
hve óhrjálegar þær voru. Allar flagn-
aðar og skítugar. Þetta er til vansa á
svo fögru húsi. Ekki þýðir að segja
nokkrum að þetta sé allt að kenna
Árna Johnsen og hans afglöpum.
Þetta er einfaldlega vanhirða. - Upp
með þrifhaðinn!
Stóragerðismorð-
ingjarnir lausir
Kristinn Sigurðsson skrifar:
Hvað skyldu hinir svonefndu Stóra-
gerðismorðingjar hafa setið lengi inni?
Ég sá þáttiim Sönn sakamál í Sjón-
varpinu fyrir stuttu og þar var lýst og
sviðsettur atburðurinn hræðilegt
morð á bensínafgreiðslumanni við
stöð eina í Stóragerði. Illþýðið fékk 18
og 17 ára fangelsisdóm. Hæstiréttur
taldi dóminn of þungan og mildaði
hann. Greint hefur verið frá að náðun-
amefnd hafi náðað þessa kóna og þeir
hafi aðeins setið inni í 6-8 ár. Ótrúlegt
en satt! Era þvi lausir í dag. Óskandi
er að Víðimelsmorðinginn fái þyngri
dóm, enda var hann hlaðinn morð-
vopnum. Mikilvægt að slikir saka-
menn séu færðir til dóms í jámum.
Einnig ætti að taka fram, í dómi, að
náðun komi ekki til greina. Það er lág-
marksvirðing við fómarlömbin.
Foringi í sínu ríki
Vilhjálmur Alfreðsson skrifar:
Á síðustu dögum
hefur staða Ríkisend-
urskoðunar komið
inn í umræðuna. -
Sigurður Þórðarson
er sannur foringi i
sínu ríki, og til hans
ber ég fullt traust, svo
Siguröur og til hans fólks i
Þóröarson. embættinu. Fyrir
mörgum árum vann ég með honum og
get boriö þess vitni að hann er stál-
heiðarlegur maður og harður í hom
að taka þegar það á við.
Sjómannaafsláttur
er tímaskekkja
Björn Gislason skrifar:
Ég undrast um-
mæli sjávarútvegsrá-
herra í DV 8. mars sl.
er hann segir að
margt renni stoðum
undir að sjómannaaf-
slátturinn sé tíma-
skekkja en hyggist þó
ekki beita sér fyrir
því að afslátturinn verði afnuminn!
'Tveir þingmenn Sjálfstæðisflokksins
ætla víst að bera fram frumvarp sem
afnemi þennan fáránlega sjómannaaf-
slátt - í áfóngum. En enginn vill eða
þorir að játast undir þá þörfu smíð
sem frumvarpið yrði. Enginn þorir,
enginn vill. Sjómannaafslátturinn er
tímaskekKja (ekkert „ef til vUl“ með
það). En allt eru þetta sömu heybræk-
umar í sölum Alþingis, og senn líður
að því að virðing þingsins verður að
engu vegna manndómsskorts og
þjónkunar við sérhagsmunahópa.
Áml M.
Mathlesen.
Lesendur geta hringt allan sólarhring-
inn í síma: 550 5035.
Eöa sent tölvupóst á netfangið:
gra@dv.is
Eöa sent bréf til: Lesendasíöa DV,
Þverholti 11,105 Reylgavík.
Lesendur eru hvattir til aö senda mynd
af sér til birtingar meö bréfunum á
sama póstfang.