Dagblaðið Vísir - DV - 04.01.2003, Qupperneq 40

44
HeÍQorblaö 33V LAUGARDAGUR 4. JANÚAR 2003
Sakamál
stundað launað starf. En hann varð að leggja hart að sér til að full-
nægja fíkniefnaþörf sinni sem kostaði hann 150 sterlingspund á dag.
Hann hafði líka fgrir barni og vinkonu að sjá.
Hann var þjófur aö atvinnu og þekktur af lögreglunni
í Rochdale sem smákrimmi sem stal öllu sem hönd á
festi. Hann var 9 ára þegar hann var fyrst handtekinn.
Eftir það var hann tíður gestur í fangaklefum lögregl-
unnar og þess á milli á upptökuheimilum fyrir vand-
ræðaunglinga. Lögreglan taldi hann heldur tornæman
og hann var lélegur í þeirri atvinnugrein sem hann
stundaði. Samkvæmt skýrslum var búið að handtaka
hann 108 sinnum fyrir afhrot eins og bílþjófnaði, búða-
hnupl, innbrot og yfirleitt allar tegundir af þjófnaði og
ránum sem færð eru til bókar.
Allt voru þetta heldur smávægileg afbrot miðað við
glæpi sem pilturinn framdi vegna ofbeldishneigðar sem
hann var haldinn. Þegar Michael var 13 ára kærði stúlka
hann fyrir árás og líkamsmeiðingar. Síða tók hún
kæruna til baka. 1994 var hann dæmdur í fangelsi fyrir
að hrifsa veski af gamalli konu og þrem árum síðar fékk
hann þriggja ára fangelsisdóm fyrir að ræna 77 ára
gamla konu. Hann var kominn upp á lagið með að velja
sér veikburða og varnarlaus fórnarlömb.
Fagran júnídag árið 2000 fór 31 árs gömul kona sína
venjulegu gönguleið um fáfarinn stíg meðfram Rochdale-
skurðinum á leið til vinnu sinnar. Michael elti hana og
greip um hálsmál skyrtunnar sem hún var í og stakk
brotinni flösku í öxl hennar. Konan baðst vægðar en
engrar miskunnar var að vænta. Þrjóturinn hélt brotnu
flöskunni að hálsi hennar og dró hana inn í undirgöng
og skipaði henni að afklæðast. Hann nauðgaði henni
tvisvar og úthúðaði konunni á grófan hátt á meðan á
þeim athöfnum stóð. Hann sagði að sér kæmu kvalir
hennar ekkert viö. Áður en nauðgarinn flúði af vett-
vangi með tösku konunnar barði hann andliti hennar
utan í vegg og reyndi að binda hana með brjóstahaldar.
anum.
Tveim mánuðum síðar réðst hann á gamla konu sem
var á heimleið, barði hana í andlitið og hlustaði ekki
þegar hún baðst vægðar og vísaði til aldurs síns. Hann
hirti af henni töskuna og jakka sem hún var í.
Við báðar konurnar montaði Michael sig og sagðist
geta gert miklu betur næst þegar hann tæki kerlingu til
bæna. Og það voru orð að sönnu.
Eileen var barnakcnnari og komin á eftirlaun þegar
hún fannst með afskornar augabrúnir og skófar á
andlitinu.
Morð og önnur árás
Eileen Jawczak var 65 ára gömul, barnaskólakennari
á eftirlaunum, smávaxin og með skerta heyrn. Hún varð
fórnarlamb Michaels Hardace. Hann skiidi við hana með
brotinn kjálka og greinilegt fótspor á andiiti og með af-
skomar augabrúnir. Áður hafði hann hótað konum sem
hann misþyrmdi að skera úr þeim augun ef þær horfðu
á hann. Sennilega hefur Eileen ekki heyrt þá hótun og
fanturinn þá skorið nærri augum hennar. En tO að vera
öruggur um að hún þekkti sig ekki kyrkti hann hana
með hennar eigin nærbuxum. Þá stal hann af henni
skarti og giftingarhring.
Michael var kærulaus um gerðir sínar og gekk frá líki
Eileenar með blóðbletti í fötum sínum og hitti skömmu
síða ættingja sinn á förnum vegi. Sá sagði að frændinn
hefði verið æstur.
Nákvæmlega tveim vikum síðar gerði hann enn eina
árásina. Ung stúlka sem starfaöi við afgreiðslu á bar var
á leiö heim eftir vinnu og stytti sér leið um fáfarinn stíg,
nærri miðbæ Rochdale, þegar Michael stökk á hana og
dró hana inn í skugga.
Hann hafði í venjubundnum hótunum og sagðist
mundu skera úr henni augun ef hún liti á andlit sitt. Eft-
ir að hafa nauðgað stúlkunni tvisvar harði hann hana og
stakk og hirti af henni peninga og allt það sem verðmætt
mátti teljast, svo sem hringa af fingum hennar. Hann
var alblóðugur þegar hann skildi eftir greinileg fingrafór
á vegg við árásarstaðinn.
Maður, sem átti leið um, fann stúlkuna, sem var nær
dauða en lífi, og hélt fyrst að hún væri í rauðum kjól en
hann var gegnvættur af blóði hennar. Þegar hún skýrði
lögreglunni frá að hann hefði hótað að stinga úr henni
augun fór lögreglumennina að gruna margt og mundu
Michael eftir handtökuna. Hann sá ekkert atliugavert
við það að misþyrma konum, nauðga þeim og myrða.
eftir afskornum augabrúnum Eileenar. Möguleiki væri á
að um sama árásarmann væri að ræða.
Eftir ódæðið hélt Michael heim þar sem vinur hans
beið eftir honum. Þá var blóð í fötum og á höndum og
fótum ódæðismannsins. Félaga sínum sagði hann, að
hann hafi skorið strák í slagsmálum og tók upp lítinn
hníf því til sannindamerkis. Síöan stakk hann fótum sín-
um í þvottavélina.
Síðan gengu þeir út í almenningsgarð þar sem slags-
Kviðdómurinn táraðist þegar saksóknari lýsti voða-
verkum sem sakborningurinn Michael Hardace
franidi gegn varnarlausum konum.
málin áttu að hafa orðið. En þar sáust engin merki þess
að þar hefði blóðugur bardagi staðið yfir fyrir stuttu.
Síðan fór þeir niður í miðbæ og tóku eftir að þar var lög-
reglan búin að girða af svæði og Michael vildi fá að kom-
ast að hvað þar væri um að vera.
Eftir að þeir yfirgáfu staðinn og fóru heim tók vinur-
inn eftir að Michael var með 30 pund á sér og að í þvotta-
vélinni var gullkeðja.
Órækar sannanir
Við DNA-rannsókn, sem gerð var á sýnum sem tekin
voru vegna nauðgunar og misþyrmingarinnar á bar-
stúlkunni, var fullsannað að Michael Hardace var þar að
verki. Hann var handtekinn rétt einn ganginn og hélt
því fram í fyrstu að honum hefði horfið minni og vissi
ekkert um hvað hann hefði aðhafst á þeim tíma sem
stúlkunni var misþyrmt.
Þegar honum var sýnt fram á að blóðug fingrafór hans
hefðu fundist á vettvangi breytti hann framburði sínum,
sagðist hafa dottið um miðvitundarlausa stúlkuna og
orðið hræddur og forðað sér hið bráðasta á brott.
Síðan breytti Michael aftur framburði sínum og
reyndi að halda sig við frásögnina um minnisleysið en
ekkert dugði, sannanir gegn honum voru svo sterkar að
ekkert þýddi að malda í móinn. Þegar fleiri árásir,
nauðganir og morð voru borin upp á hann bar hann við
minnisleysi sínu og sagðist hvorki getað játað né neitað
að hann hefði framið þá glæpi sem upp á hann voru
bornir.
En engar mátbárur dugðu. Lögreglan hafði ekki að-
eins undir höndum sannanar sem fengust við DNA- og
blóðrannsókn varðandi nauðgunina á ungu stúlkunni
sem vann á barnum heldur fannst gullkeðja úr hennar
eigu í fórum Michaels og blóð hennar var einnig í
þvottavélinni sem hann þvoði föt sín í eftir ódæðið.
Þegar böndin fóru að berast að Michael og ljóst var að
hann stóð að baki mörgum árásum á konur var farið að
rannsaka morð Eileenar nánar. Þá kom til að mynda í
ljós að skófarið á andliti líks hennar var eftir skó í eigu
Michaels. Hann þóttist hcifa fjarvistarsönnun og sagðist
hafa verið heima hjá vinkonu sinni á þeim tíma sem
morðið var framið. Samt sem áður bar ættingi hans að
hann hefði hitt frænda sinn, blóðugan og æstan, skammt
frá morðstaðnum á svipuðum tíma og Eileen lét lífið. En
ódæðismaðurinn þrjóskaðist við að játa þótt sönnunar-
gögnin hrúguðust upp á móti honum.
Af eðlilegri ástæðu var Eileen ekki í standi til að segja
sögu sína en þræðir sem fundust á líki hennar voru
sams konar og í flíspeysu sem Michael gekk í. Fótsporið
á andliti likisins og ógild fjarvistarsönnun voru óyggj-
andi sönnunargögn og var kviðdómur ekki í neinum
vafa um sekt hans. Auk morðsins var hann kærður fyr-
ir tíu aðrar ofbeldisárásir.
Hann var dæmdur í árslok 2001. Hann fékk lífstíðar-
dóm fyrir morð og hann var einnig dæmdur fyrir önnur
ofbeldisverk, svo sem nauðgangir, rán og alvarlega mis-
þyrmingu á fólki sem hann átti ekkert sökótt við. Fyrir
þær sakir var bætt við fangelsisdómum sem samanlagt
hljóðuðu upp á 146 ára innilokun.
Á meðan á rannsókn og réttarhöldum stóð sýndi
Michael Hardace aldrei nein merki iðrunar eða neins
konar vorkunnar gagnvart fórnarlömbum sínum. Eina
skýringin sem hann gaf á afbrigðilegri hegðun sinni var
þegar fyrstu ofbeldisárásina sem hann var kærður fyrir
bar á góma. Skýringin var sú að vinkona hans hefði far-
ið i taugarnar á honum.
Hann bgrjaði að regkja hass þegar hann var 9 ára og svo fór að hann
varð að fá sinn daglega skammt af amfetamíni, heróíni og E-pillum.
Morðóður
síbrotamaður
Þegar Michael Hardacre var orðinn 24 ára gamall hafði hann aldrei