Dagblaðið Vísir - DV - 17.04.2003, Blaðsíða 28

28
// e / c) a rb / cj cf H>V FIMMTUDAOUR 17. APRÍL 2003
Gat leikið hvað sem
var af fingrum fram
segir Þórarinn. „Hann gat leikið
hvað sem var af fingrum fram en var
jafnframt með alla formlega skólun á
hreinu, til dæmis sérlega flinkur að
spila beint af blaði verk sem hann
hafði áður hvorki séð né heyrt. Oft
einbeita gítarleikarar sér annað-
hvort að rafgítar eða klassískum en
Kristján var jafnvígur á bæði hljóð-
færin. Og þrátt fyrir sinn klassíska
bakgrunn og nótnalestur talaöi hann
oft um að það sem síst mætti vanta
hjá nokkrum hljóðfæraleikara væri
grúvið. Hann hafði meiri áhyggjur af
af grúvleysi hjá klassískum en nótna-
leysi hjá rokkurum. Þegar Listahá-
skólinn var stofnaður íhugaði hann
að hafa samband við Hjálmar H.
Ragnarsson og bjóðast til að taka að
sér prófessorsstöðu í grúvi.“ Þegar
blaðamaður, sem hefur enga mennt-
un í tónlist, spyr Þórarin hvað
„grúv“ merkir segist hann ekki geta
útskýrt það en viti þó að það sé eitt-
hvað sem gerist í samspili og ef það
er ekki til staðar sé allt unnið fyrir
gýg.“
Ljóð, hljóð og óhljóð
í tengslum við
tónleikana verð-
ur gefinn út
hljómdiskurinn
Ljóð, hljóð og
óhljóð þar sem
Kristján leikur
frumsamda tón-
list undir ljóða-
lestri Þórarins.
„Við höfðum oft
talað um að
vinna saman að
slíku verkefni
og létum svo
loks verða af því
í júli 1997. Við
héldum tón-
leika, eða gigg
eins og það heit-
ir á máli tónlist-
armanna, í Café
Menningu á Dal-
vík. Giggið lukkaðist mjög vel en var
reyndar aldrei hægt að endurtaka þá
því eitt af boðorðum okkar var að
ekkert mætti negla niður. Þó tróðum
við upp með búta úr dagskránni á ör-
fáum stöðum eftir það. í ársbyrjun
2000 flutti ég til dæmis nokkur ljóö í
Listasafni Reykjavíkur og Eldjárn
lék undir. Þetta var í beinni útsend-
ingu milli Reykjavíkur og Helsinki í
tilefni menningarársins. í Helsinki
var finnskur vinur Eldjárns, D.J.
Bunuel, sem tók þátt í þessari dags-
krá. Hann er svona hljóðblandari og
leitar víða fanga, hefur til dæmis
samplað bút úr ljóðalestri Þorsteins
frá Hamri í eitt af lögum sínum.
Þessi dagskrá var skemmtileg til-
raun sem lukkaðist vel. Þegar Krist-
ján var við nám í Finnlandi hafði
hann aðgang að góðum upptökustúd-
íóum og þar var þessi dagskrá okkar
tekin upp. Ég las ljóðin í hljóðveri
hér heima og sendi honumjupptök-
una og síðan spilaði hann tónlist
sína undir mínum lestri í stúdíói. Út-
koman varð þessi diskur sem hefur
síðan legið og beðið síns tíma. Núna
er tími hans kominn."
Tónleikarnir í íslensku óperunni
hefjast klukkan 20.30 og aðgangseyr-
ir er 2000 krónur. Fjöldi lands-
þekktra tónlistarmanna kemur fram
og má þar nefna Pál Óskar Hjálmtýs-
son, Hilmar Örn Hilmarsson, Bubba
Morthens, Stuðmenn, Margréti Eir,
Kristjönu Arngrímsdóttur, Finn
Bjarnason, Kristin Ámason og Guð-
mund Pétursson. Eva María Jóns-
dóttir verður kynnir.
Númer bankareiknings Minn-
ingarsjóðsins er 0513 18 430830,
kt. 650303-3180.
-KB
í tengsluin við
minningartónleik-
ana um Kristján
kemur út hljóm-
diskurinn Ljóð,
liljóð og óliljóð
þar sem Kristján
leikur frumsamda
tónlist undir Ijóða-
lestri Þórarins.
m Stilling
www.stilling.is
DALSHRAUN113 • SÍMI 555 1019
EYRARVEGI 29 • SÍMI 483 1800 SKEIFUNNI 11 ■ SÍMI 520 8000
SMIBJUVEGI 68 • SlMI 544 8800 BlLDSHÖFÐA 16 • SlMI 577 1300
Þórarinn Eldjárn um Kristján son sinn: „Oft einbeita gítarleikarar sér annað-
hvort að rafgítar eða klassískuni en Kristján var jafnvígur á bæði hljóðfærin.
Og þrátt fyrir sinn klassíska bakgrunn og nótnaiestur talaði hann oft um að
það sem síst mætti vanta hjá nokkruin hljóðfæraleikara væri grúvið. Hann
hafði meiri áhyggjur af grúvleysi hjá klassískum en nótnaleysi lijá rokkurum.
Þegar Listaháskólinn var stofnaður íhugaði hann að hafa samband við Hjálm-
ar H. Ragnarsson og bjóðast til að taka að sér prófessorsstöðu í grúvi."
Kristján Eldjárn lést á þrítugasta
aldursári en þrátt fyrir ungan aldur
átti hann langan tónlistarferil að
baki. Faðir hans, Þórarinn Eldjárn,
segir að tónlistarhæfileikar Kristjáns
hafi komið snemma í ljós: „Eldjárn,
eins og við kölluðum hann alltaf, var
með það á alveg hreinu frá því hann
var tveggja ára að hann ætlaði að
verða gítarleikari. Hann byrjaði að
spila á barnagítar og við fyrsta hent-
ugleika hóf hann nám í Tónmennta-
skólanum í Reykjavík. Aðaltónlistar-
genið held ég hann hafi fyrst og
fremst fengið frá ömmu sinni í móð-
urætt, Önnu Sigríði Björnsdóttur.
Hún er frábær píanóleikari og tón-
listarkennari. Þau áttu líka alla tíð
mikið og fagurt samfélag um sína
músíkiðkan.“
Grúvið má ekki vanta
Kristján var mjög fjölhæfur tón-
listarmaður, kom við sögu í klass-
ískri tónlist, jazz og rokkmúsík og
samdi fjölda tónverka. „Hann flokk-
aði ekki tónlist eftir tegundum held-
ur því hvort hún var góö eða vond,“