Dagblaðið - 28.07.1976, Side 3

3
DAGBLAftlÐ — MlftVIKUDAGUH 28. JULÍ 1976.
KULDALEGAR MOTTOKUR
SEINT UM KVÖLD
Almenningi bannað að tjalda í Galtalœkjarskógi,
en slíkt hefur hvergi verið auglýst
Raddir
lesenda
Er það ekki til skammar ao
kalla starfsemi Norræna hús-
sins „skandinaviskt menning-
arprump"?
Leiður ferðalangur skrifar:
Föstudaginn 9. júli sl.
vorum við tvenn hjón á ferða-
lagi. Við vorum með þrjú lítil
börn með okkur, tvö þriggja ára
og eitt fimm ára.
Við hugðumst tjalda í Galta-
lækjarskógi og klukkan var um
fimmtán mínútur yfir ellefu
um kvöldið. Er við áttum um
það bil einn km eftir að
skóginum var þjóðveginum
lokað með tveimur bílum sem
lagt var þvert yfir veginn. .
Út úr öðum bílnum steig
maður sem tjáði okkur að við
mættum ekki tjalda í
skóginum. Það væri bannað
öllum nema félagasamtökum,
sem tækju skóginn á leigu.
Lesandi Dagblaðsins, sem
ekki vill láta nafns síns getið,
skrifar:
21. júlí, 1976.
Alveg gengur hann fram af
mér þessi „Svarthöfði" í Vísi í
dag. Um útvarpið veit ég ekki
mikið, því að ég hlusta ekki oft
á það, en þetta sem snýr að
Norræna húsinu finnst mér til
skammar fyrir okkur sjálf. Ég
hef oft komið í það hús og ævin-
lega mér til mikillar ánægju og
fræðslu. Allir sem ég þekki,
eru sammála um það að for-
stjórinn, sem er að kveðja um
þessar mundir, hafi staðið sig
alveg með prýði.
Nýr forstjóri tekur við innan
skamms og um hann vita
sjálfsagt fæstir nokkuð að ráði.
En er ekki full snemmt að
senda honum tóninn áður en
hann tekur við starfinu? Og eru
það ekki kaldar kveður til Maj
Britt Imnander að tala um
„skandinaviskt menningar-
prump,“ þegar minnzt er á
starfsemi hússins?
Ég er alveg viss um að ég er
ekki sá eini, sem er furðu
lostinn yfir slikum skrifum.
Eftir því sem mér skildist átti
að vera þar eitthvert ættarmót
daginn eftir.
Mér fannst þetta að vonum
kuldalegar móttökur og ók
heim að bænum Galtalæk og
hugðist ræða við bóndann.
Hann var ekki heima, en piltur
um tvítugt sem varð fyrir
svörum sagði mér aðeins að
bóndinn væri ekki heima og
engum veitt tjaldleyfi í skógin-
um nema félagasamtökum.
Annars vildi hann sem minns^
við mig tala.
Það eru víst bindindissam-
tökin í landinu sem eiga annan
helminginn af skóginum og
bóndin á Galtalæk hinn helm-
inginn. Ég veit ekki til þess að
Hið margvíslega starf Norræn?
hússins hefur gert borgina
okkar að ánægjulegri dvalar-
stað en ella og þeir sem þar
bóndinn eða bindindissamtökin
hafi ræktaó upp þennan skóg.
Hafá þessir aðilar leyfi til þess
að meina fólki aðgang að
staðnum nema því aðeins að
slíkt bann sé auglýst? Ég hef
flett í gegnum ferðahandbækur
og hvergi séð minnzt á að
bannað sé að tjalda í Galta-
lækjarskógi.
Mér finnst full ástæða til að
vekja athygli á þessu og hvetja
„eigendur" skógarins til þess
að auglýsa rækilega að þar sé
venjulegu ferðafólki bannað að
tjalda.
Annað er það að ég hélt
að fólk gæti ekki tekið sér'
sjálfræði og lokað þjóðveginum
fyrir umferð almennings.
standa fremstir í flokki eiga
allt annað skilið en ónot og
ómerkilegt skítkast frá nafn-
lausum dálkanöfundum.
Maj Britt Imnander hefur unnið gott starf sem forstjóri
Norræna hússins og er ekki of snemmt að dæma Erik
Sönderholm áður en hann hefur tekið við starfinu? Myndin er
tekin í kveðjuhófi fyrir Maj Britt nýlega, með Sönderholm og
Maj Britt er dóttir Sönderholms.
Ljósm. DB: Arni Páll
Tíl háborinnar skammar
fyrir okkur sjálf
Norrœna húsið á ekki skilið skítkast frá naf nlausum dálkahöfundi
Frábœr þjónusta „Yœngja h/f" á Flateyri
ÓÞARFIAÐ FERÐAST Á AÐRA FIRÐI
TIL ÞESS AÐ KOMAST í FLUGVÉL
Svava Vilbergsdóttir, Hafnar-
stræti ^7, Flateyri skrifar:
Ég varð alveg undrandi er
ég las I Dagblaðinu 9. júlí grein,
sem bar yfirskriftina „Flateyr-
ingar vilja veitingasölu á tsa-
fjarðarflugvöll. “
I fyrstu hélt ég að um prent-
villu væri að ræða en þegar ég
las greinina og sá „Flateyr-
inga“ aftur nefrida fannstmér
ótrúlegt að sama prentvillan
kæmi tvisvar. Gaman væri að
vita hver þessi „óánægði'* Flat-
eyringur er, sem hringdi en
lét ekki birta nafn sitt.
Við Flateyringar, og reyndar
allir önfirðingar, höfum okkar
flugvöll og flugfélagið Vængir
h/f í Reykjavík heldur uppi
flugsamgöngum 'il okkar
fjórum sinnum í viku. Þjónusta
þeirra hefur verið, og er, sér-
staklega góð og á I lan.,i j .„cki.
bíll hvern farþega heim og
flylur inn á flugvöll. þá sem
ferðast með Vængjum. Þessi
þjónusta er það góð, að óþarfi
ætti að vera að keyra á Isa-
fjarðarflugvöll og fljúga þaðan,
þ.e.a.s. ef það er á sömu dögum
og flogið er til Flateyrar. En
það kemur einkennilega út ef
fólk hafnar þjónustu og það
góðri í sínu eigin byggðarlagi
en fer heldur- á næstu firði til
að fljúga þaðan og kvartar svo í
blöðin og talar um „feikilega
óánægju" út af lokaðri veit-
ingasölu norður á Isafjarðar-
flugvelli. Því væri nær að
standa saman og stuðla að
áframhaldandi og tryggri þjón-
ustu við sína eigin byggð. Einu
má alls ekki gleyma, og það er
að Vængir h/f fljúga til okkar
allan ársins hring. Hvers vegna
þá að snúa baki við þeim um
leið og fjallvegir opnast á
næstu firði?
Og að lokum, þessi „óánægði
Flateyringur" hefði ekki átt að
leggja öllum Flateyringum orð
í munn, því þótt sumir fari
kannski á Isafjarðarflugvöll, þá
eru sem betur fer fleiri sem
fljúga frá Flateyri.
Með fyrirfram þökk fyrir
birtinguna.
K
Flugfélagið Vængir heldur
uppi föstum ferðum til Flat-
e.vrar allt árið um kring og
veitir frálnera þjónustu.
dagsins
Gerður Guðmundsdóttir banka-
mær: Mér fannst þetta dálltið
kómískt. Annars hljóta að vera
svartir sauðir í lögreglunni eins
og annars staðar.
Auður Vigfúsdóttir hjá Ferða-
skrifstofu ríkisins: Mér fannst
þetta óttalegar fréttir. Manni
dettur svona lagað ekki I hug, slzt
af öllu að rannsóknarlögreglu-
maður taki sér slíkt fyrir hendur.
Þorsteinn Gíslason málarameist-
ari: Mér þótti þetta fremur óefni-
legt. Annars eru alls staðar svart-
ir sauðir, eins og maður tekur til
orða. Vandræðamenn geta fundizt
alls staðar I þjóðfélaginu, ekki
síður í lögreglunni en annars
staðar.
Asa Magnúsdóttir gjaldkeri i
Landsbankanum: Mér leizt alveg
hræðilega á það. Eg er búin að
hafa ljósrit af ávísununum hans
f.vrir framan mig i langan tirna og
átti sizt von á þvi að þa'r va'ru
verk rannsóknarlögreglumanns.
— Maður veit bara ekki hvort
nokkrum er ha'gt að treysta eftir
þetta.
Hvernig varð þér við þegar
þú fréttir að rannsóknar-
lögreglumaður vœri stór-
óvísanafalsari?
Guðmundur Arni Stefánsson lög-
reglumaður: Mér varð illa við. Ég
vona bara að fólk dæmi ekki heila
stétt manna eftir einum brot-
legum og missi ekki trúna á að
lögreglan geri skyldu sína.
Hans Kristjánsson skíðakennari:
Þetta sýnir bara hvað kerfið er
gallað. — Reykjavík er orðin svo
stór borg, að þar geta alls konar
afbrot átt sér stað, jafnvel að lög-
reglumaður sé glæpamaður.