Dagblaðið - 28.07.1976, Blaðsíða 8

8
DAGBLADIf) — MIÐVIKUDAGUR 28. JÚLÍ 1976..
ÞörungqvinnslanaðReykhólum: J .*
Rekstrargrundvöll-
urinn vofasamur?
V.
— þoð telur f ramkvœmdastjórmn, stjórnarf ormaðurinn
segir byrjunarörðugleika enn óleysta
„Miðað við þann búnað, sem
við höfum hér getum við ekki
aflað helmings þess þangs sem
verksmiðjan þarf til að skila
fullum afköstum, og þar sém
þangskurðarprammar eru svo
dýrir i innkáupi og rekstri
miðað við afköst þeirra, tel ég
tæpast rekstrargrundvöll fyrir
verksmiðjuna," sagði Páll Jóns-
son framkvæmdastjóri þör-
ungavinnslunnar að Reyk-
hólum á Barðaströnd, í viðtali
við blaðið í gær.
Hann sagði að með fullum
afköstum ætti verksmiðjan að
geta skilað sex til sjö þús-
undum tonna af þangmjöli, en
til þess þyrfti 20 til 24 þúsund
tonn af þangi. í sumar hefur
stöðin gert tilraun með að
kaupa handskorið þang af ein-
staklingum við Breiðafjörð, og
sagði Páll það nokkra búbót
þótt það magn sem bærist með
þeim hætti væri mjög óverulegt
og vafalaust væri langt þar til
slíkt yrði umtalsvert. I sumar
stóð til að vinna 3.800 tonn af
þangmjöli, en aðeins er búið að
framleiða tæplega þúsund tonn
og um 500 tonn þangs bíða
vinnslu vegna bilana í verk-
smiðjunni. Að sögn Páls hafa
bilanir í þangprömmunum og
tilfinnanlegur skortur á heitu
vatni háð rekstrinum mest.
„Á þessu stigi málsins treysti
ég mér ekki til að segja til um
hvenær tekst að skapa þörunga-
vinnslunni eðlilegan rekstrar-
grundvöll," sagði Vilhjálmur
Lúðvíksson stjórnarformaður
Einn þangprammanna 11, sem notaðir eru við
þangskurðinn DB mynd: G.S.
Þörungavinnslunnar í viðtali
við DB í gær, „það eru svo
margir samverkandi þættir sem
valda erfiðleikunum nú og
fyrst þarf að leysa þá.“
Nú vinna 11 þangskurðar-
prammar og 4. dráttarbátar að
þangöflun og var Vilhjáimur
spurður hvort floti þessi yrði
stórefldur til að tryggja verk-
smiðjunni nægilegt hráefni.
Taldi hann of snemmt að full-
yrða um að þau tæki sem fyrir
hendi eru væru ófullnægjandi,
en hins vegar skiluðu þau nú
mun minni afköstum en upp-
haflega var vænst af þeim. Það
hafi hinsvegar komið fram á
þeim gallar og bilanir hafa
verið tiðar og þyrfti að lagfæra
þau atriði fyrst, og væri þegar
búið að lagfæra sum þeirra. Þá
sagði hann að vegna erfiðleika í
stöðinni, einkum vegna skorts á
heitu vatni og hilana í inntaks-
búnaði stöðvarinnar hafi þang-
skurðartækjunum ekki verið
beitt til hins ýtrasta í sumar og
stjórnunaraðilar hafi ekki haft
aflögutíma til að einbeita sér að
lagfæringum í skurðinum.
Einnig mætti benda á að mann-
skapurinn væri óþjáltaður og
við óvanalegar aðstæður og
vinnu. Vilhjálmur sagði að sér
væri ekki kunnugt um að völ
væri á fullkomnari prömmum.
Varðandi heitavatnsskortinn
sagði hann að fjárveiting væri
nú fengin fyrir borunum eftir
meira vatni og hæfust þær í
haust, ef allt færi skv. áætlun.
Að iokum sagði Vilhjálmur
að til grundvallar fyrirtækinu
lægi sölusamningur, sem ætti
að tryggja afkomu þess og jafn-
framt að tryggja hækkanir á
afurðunum í samræmi við
hækkanir í brezkum efnaiðn-
aði. Sá samningur er til tíu ára.
—G.S.
7
Póststöðvanúmer komin í notkun hér ó landi
Fæstum hefði til hugar
komið að einhvern nýjan
fróðleik væri aðfinnaá blaðsíðu
602 í símaskránni, þeirri út-
breiddu og nauðsynlegu bók.
Þó er það svo og ef betur er að
gáð kemur í ljós að á tslandi
eru til póststöðvanúmer
svipuð og tíðkast hafa erlendis
um langt skeið. Er landinu öllu
skipt niður í póstdreifingar-
svæði og fær hver póstdreif-
ingarstöð á landinu sitt númer,
þriggja stafa tölu, sér til auð-
kenningar.
Ef t.d. senda á bréf til
Fáskrúðsfjarðar er ekki nóg að
skrifa bara „Fáskrúðsfjörður",
heldur ber að skrifa 750
Fáskrúðsfjörður“. Bréf sem t.d.
á að senda að Galtará í Gufu-
dalshreppi Austur-
Barðastrandarsýslu, á að hafa
utanáskriftina: „Galtará, 380
Króksfjarðarnes“.
Vegna fjölmennis Reykjavík-
urborgar er henni svo skipt
niður í sjö póstdreifingarsvæði,
svæði 101, 104, 105, 107, 108,
109 og 110. Er í símaskránni
listi yfir allar götur í Reykjavík
og stendur þar hvaða póst-
stöðvarnúmeri hver gata til
heyrir.Ef t.d. senda á bréf i
Æsufell 52 í Breiðholti, þá til-
heyrir Æsufell því hverfisem
er á póststöðva'rsvæðinu 109 í
Reykjavík. Utanáskriftin
verður því: „Æsufell 52, 109
Reykjavík.
Ekki mun algengt að almenn-
ingur notfæri sér þetta kerfi að
neinu ráði, en hins vegar gera
stærri póstsendingaraðilar það,
— m.a. er allur póstur frá Dag-
blaðinu út á land merktur með
póststöðvarnúmerunum.
— BH
Það er aldeilis makalaust hvað bílstjórar eru óvarkárir, — þessi stóri á
myndinni sópaði þeim litla með sér og lét ekki staðar numið fyrr en1
búið var að bola Saab-bílnum yfir varnargarðinn
(DB-mynd frá í fyrradag Sv. Þorm)
Þessar srfelldu bílabeyglur eru dýrar:
ÁREKSTRARNIR
K0STUÐUÁ
ANNAN MILU-
ARÐ í FYRRA
„Upphæð tryggingar í fyrsta
skipti er ákaflega misjöfn, það fer
til dæmis eftir því hvort foreldrar
tryggingartaka hafa tryggt hjá
tryggingarfélaginu voru svör eins
tryggingarfélagsins hér í borginni
við þvi hvað trygging kostaði.
Var nefnt sem dæmi að 17 ára
unglingur sem eignaðist sinn
fyrsta bil þyrfti að borga 53.496
krónur á ári og væri framrúðu-
trygging þá innifalin. Væri þá
miðað við að foreldrar hefðu ekki
tryggt hjá félaginu. Sá sem væri
orðinn 19 ára þyrfti að greiða
41.760. — Mismunurinn á þessum
tveimur tölum stafar af því, að sá
yngri þarf að greiða 30% álag
vegna reynsluleysis í akstri.
Miðaldra maður sem tryggir í
fyrsta skipti og hefur góðan feril
að baki sem ökumaður þarf að
greiða 37.848. kr. og er þá inni-
falin framrúðu- og slysa-
trygging.
En hversu háar upphæðir eru
það sem tryggingarfélögin þurfa
að greiða vegna ökumanna, sem
lenda í óhappi?
Hafsteinn Hafsteinsson hjá
Sambandi íslenzkra tryggingar-
félaga sagði að heildarupphæð
ábyrgðartjóna sem greidd hefðu
verið á síðasta ári væri 742.064
milljónir króna. Hér eru innifalin
áætluð tjónauppgjör fyrir síðasta
ár, þar sem lokatölur liggja ekki
fyrir. Þessi tala nær aðeins yfir
tjón hjá þeim sem taka venjulega
ábyrgðartryggingu.
A árinu 1974 nam heildarupp-
hæð ábyrgðartjóna 533 milljónum
króna.
Ekki er öll sagan sögð með því
að tala um þessa tegund trygginga
því margir telja öruggara að taka
sér kaskótryggingu. Gangast
menn þá inn á vissa sjálfsábyrgð
sem er frá 17 þúsund krónum upp
í 200 þúsund krónur. Heildarupp-
hæðin sem tryggingarfélögin
urðu að greiða vegna kaskó-
tryggingar voru 355 milljónir
króna. Hér er um nokkur áætluð
tjón að ræða þar sem að loka-
niðurstöðutölur lágu ekki fyrir.
Hafa ber í huga að stóran hluta af
því tjóni sem verður bera menn
sjálfir vegna sjálfsábyrgðarinnar
og sýnir þessi tala þ.a.l. ekki raun-
verulegt eignatjón. Ef reiknað er
með þvi sem lágmarki að bifreiða-
eigendur hafi samtals borið um
100 milljón króna tjón sjálfir, þá
er tjón á árinu 1975 orðið um 1,2
milljarðar. Heildarbílaeign
landsmanna var á síðasta ári
tæplega 72 þúsund bifreiðar.
1 ■■■■ —............................. " ' ^
„Hagstœðara" að hafa innstœðulausu dvísanirnar hdar
„Það er ekki hægt að til-
greina neina ákveðna refsingu,
sem sá hlýtur er falsar ávisanir.
Jafnvel þótt tveir menn gefi út
ávísun að sömu upphæð, án
þess að innsta'ða sé fyrir
hendi, er ólíklegt að þeir fái
sams konar dóm,“ sagði Erla
Jónsdóttir, fulltrúi hjá Saka-
dómi.
Erla sagði að það færi eftir
ýmsu hvernig tekið væri á slík-
um málum. Kannað væri hvort
um endurtekið i>rot væri að
ræða, hversu háar upphæðir
þetta væru og einnig hvorl um
sönnuð svik væri að ræða. Upp-
hæð sekta sagði hún að fa>ri
yfirleitt eftir því hversu há
ávísunin hefði verið.
6—8 óra fangelsi.
Samkvæmt refsiramma
hegningarlaganna yfir auðg-
unarbrot varðar það fangelsi
allt að 6 árum að mönnum sé
komið til að aöhafast eitthvað
eða láta það ógert, með því á
ólögmætan hátt að hagnýta sér
ranga eða óljósa hugmynd
þeirra um atvik og hafa þannig
fé af þeim.
Hafi þetta hins vegar ekki
svo sannað sé, verið gert í auðg-
unarsk.vni, varðar það sektum,
fangelsi eða varðhaldi í eitt ár.
Þegar um er að ræða útgáfu
falsaös skjals. sem notað er til
að blekkja með i lögskiptum.
getur það varðað allt að 8 ára
fangelsi. Hafi aðeins verið um
lítilræði að tefla eða málsbætur
eru miklar má beita varðhaldi
eða sektum.
Erla sagði að framseljandi
yrði að greiða ef engin inn -
stæða væri fyrir ávísuninni.
Framseljandi yrði síðan að
reyna að endurkrefja útgef-
anda með því að kæra til Saka-
dóms
Innstœðulausar óvísanir
Avísanaskipti Seðlabankans
fjalla um slíkar ávjsanir. Útgef
endum er gert að greiða upp-
ha'ð ávísunarinnar auk nokk-
urrar viðbótarfjárhæðar Enda
þótt menn greiði þegar krafa
kemur fram um það, kunna
þeir að verða kærðir til Saka-
dóms. Er það ákvörðunaratriði
Ávísanaskipta deildar hverju
sinni.
Af upphæð sem er lægri en
eitt þúsund krónur verður að
•greiða 250 krónur í grunngjald.
Þá er krafizt 10% af upphæð-
inni í innheimtugjald og loks
2% dráttarvaxta fyrir hverja 30
daga.
Sé‘ upphæðin á bilinu
1000—5000 krónur veröur að
greiða 500 krónur i grunngjald
auk dráttarvaxta og 10% af
uppha'ö ávísunar.
Fari uppi’.a'ð ávisunarinnar
yfir 5000 krónur eru greiddar
1000 krónur í grunngjald og
hækkar það ekkert þótt ávísan-
ir fari í nokkur hundruð þús-
und. Þá koma dráttarvextir og
innheimtugjald.
Innheimtugjaldið gengur i
svokallaðan tékkasjóð. Úr
honum er veitt til menningar-
mála.
Gefir þú út 500 króna inn -
stæðulausa ávísun sem á
leggjast 2% dráttavextir greið-
irðu 310 krónur.
Sé upphæð avtsunarinnar
150.000 greiðirðu 18.000
krónur, ef á hana leggjast drátt-
arvextir í einn niánuð.
— B.V

Vi