Vísir - 31.03.1980, Blaðsíða 8

Vísir - 31.03.1980, Blaðsíða 8
VISIR Mánudagur 31. mars 1980 /re-y utgefandi: Reykjaprent h/f Framkvæmdastjóri: Davíö Guðmundsson Ritstjórar: ölafur Ragnarsson Ellert B. Schram Ritstjórnarfulltrúar: Bragi Guðmundsson, Elias Snæland Jónsson. Fréttastjóri erlendra frétta: Guðmundur G. Pétursson. Blaðamenn: Axel Ammendrup, Friða Astvaldsdóttir, Gisli Sigurgeirsson, Hannes Sigurðsson, Halldór Reynisson, lllugi Jökulsson, Jónina Michaelsdóttir, Katrín Pálsdóttir, Páll Magnússon, Sæmundur Guðvinsson. .Iþróttir: Gylfi Kristjánsson og Kjartan L. Pálsson. Ljósmyndir: Bragi Guðmundsson, Gunnar V. Andrésson, Jens Alexandersson. Utlit og hönnun: Gunnar Trausti Guðbjörnsson, Magnús Olafsson. Auglýsinga- og sölustjóri: Páll Stefánsson. Dreifingarstjóri: Sigurður R. Pétursson. Auglýsingar og skrifstofur: Siöumula 8. Simar 86611 og 82260. Afgreiðsla: Stakkholti 2-4, sími 86611. Ritstjórn: Siðumúla 14, simi 86611 7 linur. Askrift er kr. 4.500 á mánuði innanlands. Verð í lausasölu 230 kr. eintakið. Prentun Blaðaprent h/f. umræðan um herstððina Við vorum minnt á það um helgina, að samtök herstöðva- andstæðinga eru enn með lífi, a.m.k. að nafninu til. Þessi áhugahópur sendi f rá sér f rétta- tilkynningu um einhverjar mót- mælaaðgerðir í tilefni 31 árs af- mælis aðildar Islands að Atlants- hafsbandalaginu. Menn héldu, að þessi félagsskapur hefði lognast út af eftir að Alþýðubandalagið gafst formlega upp á því að halda þessu baráttumáli sínu til streitu og gekk til stjórnarsam- starfs, án þess að minnast einu orði á brottför hersins. Alþýðubandalagið einn f lokka, hefur gert herstöðvarmálið að heilögu stríði í stjórnmálabarátt- unni undanfarna áratugi, og blekkt til sín margan góðan þjóð- ernissinnann á þeirri forsendu, að flokkurinn væri íslenskari en aðrir f lokkar. En eftir að valda- stréitumenn og kerfiskarlar komust þar til valda hefur farið sífellt minna fyrir hugsjónunum, og nú er svo komið, að ekki þótti einusinni taka þvíaðhafa á blaði einhverja yfirlýsingu í fyrri dúr í stjórnarsáttmálanum. Her- stöðvarmálinu hefur verið fórn- aðfyrir kjötkatlana, og vitaskuld verður lítill máttur' í samtökum herstöðvaandstæðinga, þegar enginn stjórnmálaflokkur í land- inu hefur lengur áhuga á að fylgja máli þeirra eftir. En þetta brölt samtakanna minnir engu að síður á, að öll um- ræða um varnarsamninginn við Bandaríkin og aðild okkar að Samtök herstöðvaandstæðinga hafa minnt okkur á, að umræðan um varnarliðið og að- ildina að Nato má ekki falla niður. Þjóðhollir islendingar telja dvöl varnarliðsins vera óhjákvæmilega en illa nauðsyn, og bæði er brýnt og tfmabært, aö þjóðin og einkum ungt fólk sé vel upplýst um söguna og aðdragandann að þeirri utanrfkisstefnu, sem Island liefur fylgt. NATOer nauðsynleg, og má ekki falla niður. Og hún á ekki ein- vörðungu að koma úr einni átt. (slendingar verða að vera vel upplýstir og vakandi um utan- ríkisstefnu þjóðarinnar og ungt fólk, sér í lagi, verður að þekkja söguna og aðdragandann að þátt- töku okkar að NATO. Það verður að vita, að (slendingar gengu með opin augu til samstarfs við aðrar lýðræðisþjóðir til að stöðva útþenslu kommúnismans. Bandaríska varnarliðinu var leyfðdvöl hér á landi til varna en ekki til árása, og með því var ís- lenska þjóðin ekki að leggja blessun sína á hernað og vopna- skak heldur að taka af stöðu gegn ofbeldis- og einræðisstefnu Stalíns og eftirmanna hans. At- burðirnir í Ungverjalandi, Tékkóslóvakíu og nú síðast í Afganistan, eru ekki tilviljanir, heldur staðfestingar á heims- valdastefnu Sovétríkjanna, svo að ekki verður um villst. Því miður eru þessi dæmi svo átakanleg, að þau gera þörf varnarbandalags frjálsra þjóða óhjákvæmilega. Með þátttöku í því bandalagi eru (slendingar bæði að hugsa um eigið öryggi og einnig hitt að sýna öðrum frjáls- um þjoðum samstöðu og vera hlekkur í varnarkeðju þeirra. Viðerum ekki einir í heiminum í þessum efnum frekar en þegar menn tala með töluverðri um- hyggju um ástandið í þróunar- löndunum eða átökin í Austur- löndum. Lýðræðið og frelsið eru ekki sjálfgefin lífsgæði. Þau kosta fórnir, sem ætti að standa okkur (slendingum nærri að færa. Hitt er rétt að undirstrika, að allir þjóðhollir Islendingar hljóta að óska þess, að sú stund geti runnið upp, að varnarliðsins verði ekki þörf. Þjóðernismetn- aður okkar hlýtur að beinast að því marki, að við getum einir en óhultir búið í landi okkar. Hópur erlendra manna, vopnum búinn, ríki í okkar ríki, er þyrnir í aug- um sjálfstæðrar þjóðar og er ill nauðsyn meðan hún varir. Umræðan um herstöðvamálið hefur alla tíð verið ýkt og öfga- full. Sannleikurinn er sá, að Nato-andstæðingar hafa alltof lengi fengið að ráða ferðinni í þeirri umræðu og blekkt ungt fólk með dylgjum og hræsnisfull- um þjóðernisrembingi. Mót- mælaaðgerðir herstöðvaand- stæðinga nú eru máttlausar og marka engin tímamót. En þær ættu þó að vera ámínn- ing til hinna, sem eru miklu f leiri, að skynsamleg umræða er brýn og tímabær. Yrðí varnarlaust Is- land látið óáreitt? Enn einu sinni efna kommúnistar hér á landi til ,,láta", eins og þeir kalla það sjálfir i Þjóðviljanum sl. fimmtudag, i baráttu sinni gegn dvöl banda- riska varnarliðsins í landinu og fyrir svo- kölluðu hlutleysi islenzku þjóðarinnar. Þvi miður eru allt of margir íslendingar orðnir sljóir fyrir þess um „látum" hins harða kommúnistakjarna og átta sig ekki á þvi, að baráttunni er sifellt stjórnað af harðsviruð- um kjarna dyggra kommunista vegna þess að þeim hefur venjulega tekizt að fá til liðs við sig nokkurn hóp rómantiskra þjóð- ernissinna. Margir hinna andvaralausu segja sem svo: Kommarnir eru búnir að láta sVona i bráðum 30 ár án þess að brölt þeirra hafi boriö nokkurn árangur, þvi þarf engar áhyggjur að hafa af þessu. Sumir bæta meira að segja við, að kommúnista- foringjarnir i Alþýðubandalag- inu meini i raun og veru ekkert með sinni hávaðasömu baráttu gegn aðild Islands að Atlants- hafsbandalaginu og dvöl varnarliðsins i landinu, eins og sjá megi af þvi, að þeir séu nú i fjórða sinn seztir i rikisstjórn án þess að við varnarliöinu verði hróflað, þeir séu þvi með „látum" sínum aðeins að frið- þægja ákveðnum hluta af atkvæðafylgi sfnu. Þó að kommúnistarnir lýsi þvi yfir berum orðum sjálfir, að þeir hugsi i áratugum, en ekki i árum eða kjörtlmabilum, veita margir góðir og gegnir borgar- ar þvl enga athygli, og slikar yfirlysingar auka m.a.s. á and- varaleysið. Hvað vakir fyrir þeim? Kommúnistum hér hefur með þvi að bregða yfir sig ýmsum og breytilegum dulargervum tek- izt að blekkja til fylgis við flokk sinn, Alþýðubandalagið, fjöl- margt fólk, sem I reynd mundi ekki vilja taka áhættuna af þvi að gera landið varnarlaust og getur áreiðanlega ekki hugsað sér neins konar tengsl við Sovét- rikin, hvað þá sovézk yfirráð á Islandi. Hvað vakir í raun og veru fyrir forystumönnum Alþýðu- bandalagsins með baráttu þeirra fyrir þvi að rjúfa varnar- samvinnu Islendinga viö aðrar vestrænar þjóðir? Trúa þeir sjálfir á hina svokölluðu þjóð- ernishyggju sina, sem þeir spila á I áróðri sinum? Triia þeir því, að hlutlaust, og varnarlaust Island yrði látiö óáreitt, ef stór- veldin teldu það þjóna hags- munum sinum að ná hér fót festu? Ef svo er, þá hafa þeir hvórki lesið tslandssöguna né almenna sögu siðustu áratuga, —og það dettur engum i hug, að þeir hafi ekki gert. Vilja þeir ábyrgjast Rússa? Þora islenzku kommúnista- foringjarnir aðkoma fram fyrir þjóðina og lysa þvi afdráttar- laust yfir, að ísland muni verða óhult a.m.k. fyrir Rauða hern- um sovézka, ef þjóðin tekur upp varnarlausthlutleysi? Það væri fróðlegt að heyra þá gefa slika yfirlýsingu og fá þá um leið skýringu þeirra á þvf, hvað rétt- lætti slik forréttindi íslendinga I augum Sovétherranna. Þegar áróður Islenzkra kommúnistaforingja i varnar- málunum undanfarin ár og ára- tugi er skoðaður i heildj kemur í ljós, að honum er ætið hagáð með þeim hætti, sem bezt þjón- ar hagsmunum Sovétrikjanna hverju sinni, þö aö þeir i syndarskyni hafi tekið upp þann hátt aö hnýta I Sovétrlkin öðru hvoru. Áróðurinn breytist — en markmiðið ekki Núna, þegar meiriviðsjár eru I heimsmálunum en verið hafa um langt skeið, leggja þeir áherzluna á, að varnarliðið eigi aðfara Ur landinu vegna þess að vera þess hér hafi i för með sér hættu á árás á landið. Þegar minni spenna hefur rlkt 1 sam- skiptum stórveldanna, hafa þeir á hinn bóginn fyrst og fremst stutt kröfu slna um varnarleysi með þvi, að svo friðvænlegt sé I heiminum, að ástæðulaust sé að hafa varnir á Islandi. Þannig hafa forystumenn Alþýðubandalagsins og her- stöðvaandstæðinga skipt litum i áróðri slnum ef tir þvl sem þeir Hörður Einarsson skrifar i tilefni af hinni nýju áróðurssókn kommúnista gegn dyöl varnarliðsins i landinu og spyr m.a.: „Þora islenzku kommúnista- foringjarnir að koma fram fyrir þjóðina og lýsa þvi afdráttarlaust yfir, að ísland muni verða óhult a.m.k. fyrir Rauða hernum sovézka, ef þjóðin tek- ur upp varnarlaust hlutleysi?" hafa talið vænlegast til árang- urs hverju sinni. En markmiðið er og hefur alltaf verið það sama: Að skapa tómarum á ís- landi, sem vinir þeirra austur I Moskvuhafifæri á að skjótast inn i hvenær sem þeir teldu sér henta.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.