Tíminn Sunnudagsblað - 09.08.1964, Blaðsíða 2

Oddur í Fagurey kvað um Magn
ús Einarsson, er nýlega hafði misst
konu sina.
Syrgir þarna seggurinn
sambúð farna vífsins.
Friðrik húskarl Magnúsar svaraði:
Orðinn barn í annað sinn
á eyðihjarni lífsins.
Aumleg þykir mér ásjón þín
eins og mygla á rafti.
Er það bón og óskin mín
að þú haldir kjafti.
Hann:
Hátta vil ég fara fljótt,
fýsir mig að sofa,
ætti ég mey hjá mér í nótt,
minn guð skyldi ég lofa.
Hún:
Farðu að hátta firrtur þrá,
fremstur í Hólaskóla,
ef þér háttar engin hjá
uppfyrir mun ég róla.
Vigfús Jónsson, sá er oftast var
kallaður Léirulækjar-Fúsi, kom í
kaupstað vestra, hvar hann hitti
fyrir Sigurð Gíslason, skáld úr
Dölum og ljóðaði á hann:
Ari Sæmundsen:
Þarna er staupið — settu
sopann
senn á tanna þinna grunn.
Ólafur Briem á Grund:
Tarna raupið — réttu dropann,
renna fann ég inn í munn.
Tveir íslendingar í Kaupmanna-
höfn á 19. öld:
I.
Á Fróni ísa berðu bein
í bóli þar hjá hringasól
II.
Úr flóni vísa fór þar ein
fólinn var á dökkum kjól.
Sigurður frá Brún kom að Drag-
hálsi og kvað um hund, sem far-
inn var að halda sig úti í Vatna-
skógi, en þar hefur KFUM, sum-
arbúðir:
Hann er kominn í KFUM,
kvikindið að tarna.
Sveinbjörn svaraði:
•
Margur undir helgan hlemm
hefur skriðið þarna.
Lárus Thorarensen botnaði:
Að hann steypist fingrnm frá,
finnst mér sneypan mesta.
Ókunnur höfundur kvað:
Jökulþúfan þykk og há,
þríhyrnd næsta, ber við ský.
Annar botnaði:
Hún er úr miðju hafr að sjá
hæsti tindur landi í.
Maður kvað:
* Komdu sæl, mín keraldsausu
nanna,
' hvernig líður högum þín,
hákarlsgrútarliljan mín?
Kona svaraði:
Hvernig líður högum mln,
held ég þig ei varði,
því heima situr helzt ófín
hákarlsgrútar liljan þín.
Tveir menn mættust á förnum
vegi. Reið annar gráum hesti, sem
hínum gekk mjög í augu, svo að
hann ávarpaði hinn ókunna mann
með þessari vísu:
Nota ber þá tæpu tíð,
talið fer að skána, *■
sverðagrér, ég silfur býð,
seldu mér hann Grána.
Maðurinn á gráa hestinum svar-
aði hinum þannig:
5fo;o#ofOfo«o«o«o*o*o*o»ofOfo*o«o»o«o«o*o«o«o«o*ofo«ofOfO*cfOfOfOfOfofo*o»o*o*o«o»o»QfO*o*o*o*o*o*c
•o»o«o»o»o«o*o*o»o«o«o»o»o«o»o«o«o«o«o»o»o«o*G»o«o»o*o*oéo«o«o«o»o«o«o«o»o«o«o«o«o«o*o*o«o«o»o»o«o«
Hvaðan komstu að hitta mig
hér í norðurgrandanum?
IX. Samkveðlingar
Sigurður:
. Sendur var ég að sækja þig
af sjálfum erkifjandanum.
Fúsi:
Hefurðu ekki hót með mig,
sem helgum var gefinn
andanum,
svo búinn aftur sendi ég þig
sjálfuin erkifjandanum.
Guðbrandur Stephensen járn-
smiður:
Fellibylja skellir skúr
sköllótt fellin þakin ísum.
Sigurður Breiðfjörð:
Ég er dauður æðum úr,
ei get komið saman vísum.
•o»o*o»o«o«o*o«o«o*o«o*o»o«o*o«o«o«o«o«o<
Gísli Konráðsson kvað:
Enga kurt ber auðarlín,
er í slæmu standi.
Evfemía svaraði:
Konráðsson um konu sín
kveður svo hlæjandi.
Benedikt Sveinsson frá Húsavík
var að veiða ál inni við Laugar í
Reykjavík:
Mjóa, sleipa álnum á
ei má greipar festa.
K3#0»0«0*OfQfO*0«0*0»0<
---------)«5i5«o«o«o«oo<
ÍSS8SSSS8SSSSSS
Við fróða þjóð er falur ei
né fljóðin góð að vonum,
þó að bjóði maður mey
og móðuglóð við honum.
Halldóra B. Björnsson tók saman
722
T í M I N N — SUNNUDAGSBLAÐ