Tíminn Sunnudagsblað - 09.08.1964, Blaðsíða 22

Við i.Jinnanes i ArnarfirSi. Dökki bletturinn á myndinni er gatið, sem farið er inn um til þess aS komast upp að vitanum.
tu. .iuui, vinur?“ segir einhver. —
„Hefur þér ekkert verið farið að leið-
ast síðustu dagana eftir að komast
burt frá okkur?“
Nei, ég segi, að mér hafi síður en
svo leiðzt og hefði vel getað unað
því, að ferðin hefði tekið enn lengri
tíma. Og síðustu dagarnir hafi kann-
ski verið beztir allra, því að þá hafi
við verið á Vestfjörðum, og þótt
margt megi vel segja um aðra lands-
hluta, þá séu nú alltaf Vestfirðirnir
ágætastir allra héraða.
„Svona tala engir nema Vest-
firðingar," er svarað, ,,en þótt þú sért
þaðan ættmáttu ekki bera okk-
LÍTIL SAGA AF
Framhaltí af 726 síSu.
þess hendui Pað ei að sönnu ekki
veraldarauðnum fyrir að fara, en
einhvern veginn tekst að kría sam-
an þessar krónur. Telpan á- gatslitnu
kápunni, hún Sigríður litla Elín, hef
ur unnið utan heímilis á sunnudög-
um og fengið dálítið kaup fyrir vik
sín. Hún segist ætla að gefa Englend-
íngunum sunnudagakaupið sitt. Og
brýtur ekki heilann um það, hvort
heldur Steinmóður ábótí lét drepa
þá eða Hamborgarar unnu á þeim.
Það hefði svo sem verið gaman að
eignast nýja kápu — hvar er ung
stúlka, sem ekki vill eignast nýja
ui alltof illa söguna. Þú þarft ekki
að skrifa um allt, sem hefur komið
fyrir í ferðinni."
Ég ætla að fara að svara þessu
einhverju, en Þorvaldur fyrsti meist-
ari er fyrri til og segir: „Nei, þú
þarft ekkert að vera að hafa orð á
því, að fyrsti meistari sé mikið í
koju.“
„Þú skalt segja, að fyrsti meistari
sofi ekki alltaf átján tíma í sólar-
hring, til að taka af öll tvímælí,"
segir kokkurinn. Og þannig líður
morguninn við gamanyrði, sem eng-
um kemur til hugar að taka alvar-
lega, og um hádegisbilið sigldi Ár-
HVALEYRI —
kápu, þegar gamla kápan er orðin
aflóga? En það verður líklega að bíða
betri tíma. Því að hún vill heldur
nota aurana sína til þess að hlúa að
beínum þessara ókunnu manna, sem
uppi voru fyrir meira en fjögur
hundruð árum.
.lagayaimewwiæBaæBMMii ii, juftimiuTii iittj
Lausn
27. krossgátu
vakur inn á milli hafnargarðanna í
Reykjavík. Ferðin var á enda. Eg
átti ekki annað eftir að gera en að
kveðja skipshöfnina og þakka henni
fyrir ógleymanlega samveru um
þriggja vikna skeið, og þó einkum
að þakka skipstjóranum, Guðna Thor
lacius, fyrir að leyfa mér að fara
með skipinu þessa ferð. Þá góðvild
fæ ég seint fullþakkað,-þvi að í
jafnágætt ferðalag býst ég ekki við
að fara aftur í náinni framtíð, nema
þá ég komist í aðra hringferð með
Árvakri. K.B.
XI / T Z 7 z 0 / z
T Æ R O K
/ x X O o O > 6
V / M fl Ð JR / w &
V Z z jr Z Z L 7 S £ F t N
K X N o / a £ L i Z r X N z
7 0 fí 7 Ó H D l Z K T T 11
7 F A U ~Ð 7 O 7 g F N fl X X
G fl r S L T nr 7 H N z ± z V l
Z B B Z H 7 fí' z A N 1 N 0 □ □

17 □ □ ffi N N z □ □ V Q B z a n
S T fí F U n R z R X y R z n 5
z r Ft fí s s fí fí z L L 0 i \ r
/ N l Z p T z s S S ¥ x s s 7
V l M K t z x T N fl u K 7 fí D
7 N z h L ú r U z z G 6 y M n
7 G ó L Z l T 7 V S fl N N R s
7 z n F f> ft K 0 S r 7 S x x ö
/ x B U R z N Ý 7 R z r o 7
7 V I R K R fl 7 R Ý I fí 7 u M
742
T I M I N N — SUNNUDAGSBLAÐ