Íslendingaþættir Tímans - 17.08.1972, Side 1

ISLENDINGAÞÆ' m R
13. TBL. — 5. ÁRG. — FIMMTUDAGUR 17.ÁGÚST— NR. 78 rín/IANS
Guðmundur S. Guðmundsson
bifreiðarstjóri
Fæddur 31. okt 1898
Dáinn 19. júni 1972
Guðmundur S. Guðmundsson var
fæddur 31. október 1896 að Urriðakoti i
Garðahreppi, sonur búandi hjóna þar,
Guðmundar Jónssonar og Sigur-
bjargar Jónsdóttur. Hann ólst upp hjá
foreldrum sinum við venjuleg land-
búnaðarstörf þeirra tima og var hjá
þeim unz hann hóf búskap sjálfur vorið
1917 i Lambhaga i Mosfellssveit. Sá
búskapur stóð ekki nema eitt ár, sakir
þess að hann fékk ekki að halda jörð-
inni lengur. Fluttist hann þá með allt
sitt til Reykjavikur og bjó þar siðan til
æviloka 19. júní 1972.
Þegar Guðmundur fluttist til
Reykjavikur var það áform hans, að
gerast flutningamaður með hest-
vögnum Sú atvinna brást hönum svo
hann varð að leita annarra úrræða.
Um þær mundir var notkun bifreiða að
ryðja sér mjög til rúms i landinu,
einkum i Reykjavik og Guðmundur
réðst i að kaupa litinn vöruflutningabil
er breytt hafði verið til þeirrar
notkunar úr fólksflutningabil. Þetta
gerðist sumarið 1918. Og upp frá þvi
var akstur eigin vörubils gegn borgun
hans óslitið ævistarf, að undanskildum
fáum mánuðum er hann varð að biða
eftir nyjum vörubil frá útlöndum. Svo
mikil gifta fylgdi Guðmundi i hinú
áhættusama bilstjórastarfi, að hann
varð aldrei fyrir neinu áfalli af þvi,
hvorki sjálfum sér né öðrum. Má af
þvi marka skyldurækni hans og hæfni
til starfans. t þessu sambandi er vert
að veita þvi athygli, að samkvæmt
öruggum heimildum frá 1918 var
Guðmundur þá fyrsti og eini ein-
staklingurinn i Reykjavik sem átti
vörubil til úthalds fyrir almenning
gegn borgun. Og eigi er heldur vitað
um neinn annan einstakling á öllu
landinu, er þá hafði aflað sér vörubfls i
atvinnuskyni. Má þvi með næstum
fullri vissu telja Guðmund brautryðj-
anda og landnámsmann að þessu leyti,
auk óslitins ævistarfs, er þvi fylgdi.
Næstu árin á eftir þetta fór notkun
vörubila mjög i vöxt, svo að stéttar-
bræður Guðmundar urðu margir á
skömmum tima — jafnvel helzt til
margir á takmörkuðum vinnu
markaði. Þeir voru fyrst um sinn
alveg sambandslausir sin á milli og án
félagsskapar til tryggingar atvinnu
sinni. Og úti urðu þeir að híma sem
aðrir verkamenn, án biðskýlis og
sima, þar til úr rættist með verkefni. 1
þá daga voru stýrishús á vörubflum
ekki almennt komin til notkunar,
heldur aðeins opið sæti eða bekkur
fyrir bílstjóra án varnar fyrir öllum
veðrum. Liklegt er að ýmsum hafi
fundizt að i þessu efni væri úrbóta