Fréttablaðið - 14.07.2005, Blaðsíða 50

Fréttablaðið - 14.07.2005, Blaðsíða 50
34 14. júlí 2005 FIMMTUDAGUR Saga Búlgakovs um örlagaeggin á talsvert erindi við okkur í dag. Sjálfsagt hefði hann sjálfan tæplega rennt grun í hver þróunin yrði á Vesturlöndum í fréttaflutningi og upplýsingamiðlun í upphafi tuttug- ustu og fyrstu aldar, en við sem lif- um á þessari túrbó-upplýsingaöld verðum áþreifanlega vör við afleið- ingar afbakaðs og misvísandi frétta- og upplýsingaflæðis nú á dögum. Hitt er svo annað mál hvort sýning þessa leikhóps sem komin er saman eftir sex ár til að endurskapa vel heppnaða sýningu frá stúdenta- árunum eigi jafnmikið erindi upp á leiksvið í atvinnuleikhúsi, þrátt fyr- ir að margir sem þar komu við sögu hafi sótt sér menntun í listinni. Fjörugt hugmyndaflug Ekki skortir hugmyndaflugið í þessa sýningu og leikstjórinn kann ýmislegt fyrir sér í því að finna flottar sviðslausnir – en að koma innihaldi verksins í ögrandi brenni- punkt og krefja áhorfendur um að taka afstöðu til innihaldsins er ekki það sem skiptir máli hér. Samtölin verða stefnulaus og drukkna oft í of miklum aðgerðum og líkamstilburð- um á sviðinu og þegar söngnúmerin bresta á þá er textaframburður svo óskýr að ekki skilst eitt einasta orð. Undanskilið er besta lag sýningar- innar sem sungið er af Esther Taliu í hlutverki Maríu en einmitt það verður alveg óskiljanlegt í ljósi þess að María þessi er utangátta í allri rás viðburðanna. Sömuleiðis var hljóðstjórnin ónákvæm og ljósin svo dauf að stundum sást ekki í leik- arana á sviðinu. Einhvern veginn var alltof mikið los á öllu og lopinn teygður svo að sýningin, eins löng og hún annars var, hélt ekki athygli áhorfandans við söguna. Misgóðir leikarar Leikararnir stóðu sig misvel en Ilm- ur Kristjánsdóttir sýndi það að hún er klassa leikkona, en mér virtist hún tapa stundum einbeitingu á þeirri sýningu sem ég var (2. sýn- ing) og mér fannst ég merkja þreytu á rödd hennar. Hún skilaði vönduðum leik engu síður. Tveir leikarar debútera í þessari sýningu, Ólafur Steinn og Aðalbjörg Þóra. Þau komust bæði vel frá sínu. Ólaf- ur vann áreynslulítið úr sínum karakter og gerði hann sympatísk- an en Aðalbjörg spilaði meira á kó- míkina í sínum leik. Maríanna Clara er prýðis gamanleikkona en það voru of miklar brotalamir í per- sónusköpuninni til að allt gengi upp. Slöpp persónusköpun Persónusköpun almennt var ábóta- vant í þessari sýningu og það gerði sitt til að gera áhorfandann sinnu- lausan gagnvart þeim sem lifðu at- burði sögunnar. Stefán Hallur og Sveinn Ólafur gengu af krafti í að túlka sína ýktu karaktera en þeir forseruðu of mikið og þar af leið- andi datt botninn úr öllu saman þótt þeir væru oft fyndnir. Sena ráðherr- ans snerist of mikið í kringum leiklausnina og þess vegna fór allt sem hann sagði fyrir ofan garð og neðan. Sólveig Guðmundsdóttir uppskar þó hlátur áhorfenda. Hall- grímur og Magnús áttu ágæta spretti sem hermennirnir en fram- sögn þeirra var á stundum ábóta- vant. Gott rokk Búningar og leikmynd voru hug- vitssamlega gerð og sama máli gegnir um hár og förðun. Höfuð- búnaður hermannanna var kostu- legur. Hreyfimyndirnar og annað sem varpað var á tjaldið kom vel út. Tónlistin er fyrir sinn hatt gott rokk en söngurinn var ærið misjafn og hljóðnemarnir ekki alltaf að virka. Það gætti ýmissa áhrifa en heildar- svipurinn skýr. Í heildina áhuga- verð sýning en hefði mátt skera og snyrta betur til. ■ Listin er fjöregg samtímans ILMUR KRISTJÁNSDÓTTIR Ilmur í hlutverki sínu sem prófessorinn í Örlagaeggjunum. Valgeir Skagfjörð segir leikkonuna sýna það í verkinu að hún er klassa leikkona. NIÐURSTAÐA: Ekki skortir hugmyndaflugið í þessa sýningu og leikstjórinn kann ýmislegt fyr- ir sér í því að finna flottar sviðslausnir – en að koma innihaldi verksins í ögrandi brennipunkt og krefja áhorfendur um að taka afstöðu til innihaldsins er ekki það sem skiptir máli hér. Garth Ennis er býsna hress og skemmtilegur myndasöguhöfund- ur sem kallar ekki allt ömmu sína þegar kemur að blóðsúthellingum og ofbeldi. Hann vakti fyrst at- hygli með margrómuðum sögum um The Preacher og kom svo hin- um refsiglaða Punisher til bjargar með hinni mögnuðu og hrottalegu sögu Born. Sögur Ennis af The Punisher, sem koma svo í fram- haldinu, eru það hressilegasta sem sést hefur af þessu haus- kúpuskreytta bófabana og kær- komin vítamínsprauta fyrir blóð- þyrsta aðdáendur kappans. Ennis er á Punisher-nótum í sögum sínum um The Rifle Briga- de, harðsnúnustu sérsveit sem sögur fara af. Sögurnar gerast í seinni heimsstyrjöldinni og fjalla um ævintýri sex manna hersveit- ar undir stjórn hins eitilharða Hugo Darcy kafteins. Þessir kón- ar taka að sér, með bros á vör, vonlaus verkefni sem eru ávísun á skelfilegan dauðdaga og eru oft- ast handan við víglínu óvinanna. Þetta gengi minnir mest á 12 rudda úr samnefndri bíómynd nema hér eru ruddarnir aðeins sex og helmingi bilaðari en hópur- inn sem Lee Marvin leiddi á hvíta tjaldinu. Persónusköpunin er ekki upp á marga fiska en hver hermaður sérhæfir sig í ákveðnum drápsað- ferðum en leggja ekki mikið til málanna að öðru leyti. Tröllið Sergeant Crumb segir til dæmis aldrei annað en „EY-OOP!“ á milli þess sem hann drepur þýska her- menn með berum höndum, Geez- er liðþjálfi gargar ekkert nema „YER AHT OF ORDAH!“ og eini Ameríkaninn í hópnum, Hank the Yank, er sérfræðingur í meðferð sprengiefna og heyrist aldrei segja annað en „GAWD DAMMIT“. Skoski sekkjapípu- leikarinn The Piper lætur sér svo nægja að drepa menn með skelfi- legum hljóðfæraleik sínum en er þögull sem gröfin þess á milli. Það er því Darcy sem er óum- deild aðalpersóna sagnanna og að- altöffarinn en undirmaður hans, Cecil „Doubtful“ Milk, gerir honum stundum lífið leitt með því að tjá honum ást sína á viðkvæm- um augnablikum. Þessir skrattakollar gera Hitler og hans hyski margar skrá- veifur og skemmta lesendum um leið með frábærum fantaskap. Þetta verður þó óneitanlega svo- lítið einhæft til lengdar en þegar maður er um það bil að fá nóg af blóðslettum og fjúkandi útlimum nær Ennis góðu flugi í sögunni Operation Bollock en þar þurfa Darcy og félagar að komast yfir annað eista Adolfs Hitler sem er þeirri náttúru gætt að sá sem ber það í formalínkrukku er ósigr- andi. Sagan minnir um margt á Raiders of the Lost Ark en sjúkur húmorinn gerir það af verkum að hún verður ógleymanlegur uppá- snúningur á ævintýri Indiana Jo- nes. Þórarinn Þórarinsson Ráni› á t‡nda eistanu ADVENTURES IN THE RIFLE BRIGADE HÖFUNDUR: GARTH ENNIS TEIKNARI: CARLOS EZQUERRA NIÐURSTAÐA: Persónusköpunin er ekki upp á marga fiska en hver hermaður sér- hæfir sig í ákveðnum drápsaðferðum en leggja ekki mikið til málanna að öðru leyti. Ofbeldi og groddahúmor er aðal- málið og þegar ruddaskapurinn fer að verða full einhæfur kemur Ennis með geggjaðan og ógleymanlegan uppásnún- ing á Riders of the Lost Ark. [ MYNDASÖGUR ] UMFJÖLLUN Forsýningar í kvöld kl. 19 örfá sæti laus Forsýning fös. 15/7 kl. 19 örfá sæti laus Frumsýning sun. 17/7 kl. 16 örfá sæti laus Miðasölusími 568 8000 • midasala@borgarleikhus.is Miðasala á netinu www.borgarleikhus.is Miðasalan í Borgarleikhúsinu er opin: 5/7, 11/7, 12/7, 13/7 kl. 14-18 6/7, 7/7, 8/7, 14/7, 15/7, 17/7, 22/7, 28/7 kl. 14-20 10/7, 17/7 kl. 12-18 LOKAÐ 18/7 - 21/7, 23/7-27/7, 29/7-11/8 KALLI Á ÞAKINU e. Astrid Lindgren • Í samstarfi við Á þakinu Su 26/6 kl 14, Lau 9/7 kl 14, Su 10/7 kl 14, Su 17/7 kl 14 ÖRLAGAEGGIN-SÖNGLEIKUR 2. sýning 9/7, 3. sýning 14/7, 4. sýning 15/7, 5. sýning 16./7, 6. sýning 22/7, 7. sýning 24/7 og lokasýning 28/7 LEIKLIST VALGEIR SKAGFJÖRÐ Örlagaeggin Borgarleikhúsið, Reykvíska Listaleikhúsið. Söngleikur byggður á sögu Míkaíl Búlgakov. Sýnt á Litla sviðinu. Leikgerð: Höskuldur Ólafsson Tónlist: Pétur Þór Benediktsson og Höskuldur Ólafsson Leik- mynd: Elma Backman Búningar: Björg Guð- mundsdóttir Dansar: Halla Ólafsdóttir Hár og förðun: Eva Guðjónsdóttir Hreyfimyndir: Hlynur Magnússon Hljóð og raftónlist: Steini Plastik Leikstjóri: Bergur Þór Ingólfsson Leikarar: Ilmur Kristjánsdóttir, Maríanna Clara Lúthersdóttir, Ólafur Steinn Ingunnarson, Esther Talía Casey, Sveinn Ólafur Gunnarsson, Aðalbjörg Þóra Árna- dóttir, Stefán Hallur Stefánsson, Sólveig Guð- mundsdóttir, Hallgrímur Ólafsson og Magnús Guðmundsson. Föstudagur 15. júlí Örfá sæti Föstudagur 22. júlí Fimmtudagur 5. ágúst
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Fréttablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.