Tíminn - 17.08.1975, Blaðsíða 27

Tíminn - 17.08.1975, Blaðsíða 27
Sunnudagur 17. ágúst 1975 TÍMINN 27 Framhaldssaga FYRIR BÖRN Herbert Strang: Fífldjarfi drengurinn Ég sá, að þú horfðir á mig, sagði hann. — Um hvað varstu að hugsa? — Ég var að hugsa um, að upp frá þessu mundir þú verða enn þá ónámfúsari en þú hefur verið hingað til, svaraði bróðir Ambrósius. — Þú sagðist ætla að biðja föður minn um að leyfa þér að fara héðan? — Þú verður vafa- laust feginn þvi. — Nei, ég vil, að þú verðir hér kyrr. Ég er nú hræddur um, að ég verði aldrei námfús, en ég ætla mér að læra, ef þú vilt kenna mér. Faðir minn kom hingað á siðustu stundu. Ef ég hefði getað lesið þetta bréf, hefði Albert sent fyrr eftir honum, ég verð að læra að lesa. Bróðir Ambrósius greip hönd hans.— Ég sé, að þú hefur látið þér þetta að kenningu verða,. mælti hann. Gott og vel. Sögulok. [F^tóti r á j ínTOT^ana Héraðsmót í Neskaupstað Héraðsmót Framsóknarmanna á Austurlandi verður haldið i Egilsbúð Neskaupstað laugardaginn 30. ágiist og hefst kl. 21. Avarp flytur Vilhjálmur Hjálmarsson menntamálaráðherra, Ómar Ragnarsson, hljómsveit Ragnars Bjarnasonar óg Halli og Lalli flytja nýja skemmtidagskrá. Hljómsveit Ragnars Bjarnasonar leikur fyrir dansi. Isafjörður Framsóknarfélag ísafjarðar heldur héraðsmót'kl. 20,30 í félags- heimilinu Hnifsdal 23. ágúst. Eirikur Sigurðsson setur mótið. Ræður flytja Steingrimur Hermannsson og Olafur Jóhannesson. Óperusöngvararnir Svala Nielsen og Guðmundur Jónsson syngja við undirleik Carl Billich. Villi, Gunnar og Haukur leika fyrir dansi. Allir velkomn- ir. Stjórnin. Árnessýsla Sumarhátið Framsóknarmanna i Árnessýslu verður haldin að Arnesi 30. ágúst og hefst kl. 9. Nánar auglýst siðar. Kjördæmisþing á Austurlandi Kjördæmisþing Framsóknarmanna á Austurlandi verður haldið í Egilsbúð Neskaupstað laugardaginn 30. og sunnudaginn 31 ágúst. Þingið hefst kl. 14. Vestfirðir Kjördæmisþingframsóknarmanna i Vestfjarðakjördæmi verður haldið i sjómannastofunni, Alþýðuhúsihu ísafirði og hefst kl. 3 e.h. föstudaginn 22. águst. Meðal annars verður rætt um laga- breytingar. Þeir fulltrúar, sem þarfnast fyrirgreiðslu vegna gistingar og fæðis, eru beðnir að hafa samband við Fylki Agústs- son Isafirði i sima 3745. .Verjum SgróöurJ verndumi landgÖ LANDVERND Héraðsmót í Skagafirði Héraðsmót framsóknarmanna i Skagafirði verður haldið að Miðgarði 30. ágúst og hefst það kl. 21. Einar Agústsson utanrikis- ráðherra og Jón Sigurðsson varaformaður SUF flytja ræður. Óperusöngvararnir Svala Nielsen og Guðmundur Jónsson syngja við undirleik Carls Billich. Gautar leika fyrir dansi. Gleymid okkur einu sinni % ogþið gleymid því alarei i O Nú-tíminn — England er harður skóli fyrir tónlistarmenn, þvi samkeppnin er svo áberandi allt i kringum þá, og það þarf virkilega að berjast til að koma sér áfram, en ég er ánægður með hljóm- sveitina eins og hún er, — og hef trú á henni. — EMI vildi breyta nafni hljómsveitarinnar — en við vildum það alls ekki. Út af þessu varð tveggja daga strið og EMI fékk 3 til 4 hugmyndafræðinga til að koma með hugmyndir að nýju nafni fyrir hljómsveitina. Við neituðum alltaf og bentum þeim á, að við gætum ekki heitið annað en Change (breyting), þvi að við værum með svo fjöl- breytt efni, — og við yrðum að leyfa okkur að vera þannig. Hug myndafræðingarnir sendu okkur svo langan lista með um 200 nöfnum i allt — en sigruðum i þessu striði, og að lokum sætt- ust þeir á nafnið. Magnús sagði, að mesta hætta allra tónlistarmanna væri eiturlyfin, og nefndi um leið, að það eina,, sem umboðsmenn þeirra hefðu varað þá við, væri eiturlyf. „En það eru ekki bara eiturlyfin, sem eru hættuleg — allir vimugjafar, hvaða nafni sem þeir nefnast, eru okkur hættulegir," sagði hann. Að lokum sagði Magnús Sig- mundsson, að það væri ábyrgðarhluti að vera tónlistar- maður, þvi að tónlistin væri sterkasti boðberinn i dag. „Ef við vitum ekki nákvæmlega hvað við erum að senda frá okkur, eigum við það á hættu að drekkja sjálfum okkur og öðrum," sagði hann. Nú-timinn sendir Change sinar beztu óskir. -Gsal- O Helen og engu, þegar um uppeldi barn- annaeraðræða. Frank þagði og horfði út yfir sjóinn. ÞAÐ tókst ekki að koma börn- unum i rúmið fyrr en seint um kvöldið. Helen fór upp með þeim.en fór siðan inn i sitt her- bergi til að taka fram rúmföt handa Frank. Hún ihugaði, hvernig hún ætti að sannfæra hann um að heimavistars^kóli væri bezta lausnin á menntun barnanna. Hú vissi að honum var illa við að börnin færu frá henni. Og sjálfri var henni um og ó þess vegna. Hún vissi að án barnanna yrði lif hennar sjálfr- ar ósköp tómlegt. Hún hafði ekki verið neitt yfir sig hrifin, þegar faðir hennar kom fyrst með uppástunguna um heimavistarskóladvöl Chris. Allt frá þvi hún hafði komizt að ástarsambandi Franks og Carole, höfðu börnin verið henn- ar staðfesta i lifinu og henni fannst sem hún gæti gert hvað- eina, jafnvel barizt fyrir dóm- stólunum, til að fá að halda þessari staðfestu. Nú var henni ljóst, að hún hafði ætlað að nota börnin til að breiða yfir sitt eigið óöryggi og réttiæta gjörðir sinar. Nú var henni ljóst, að það var ekki að- eins sjálfselska heldur hreint og beint óábyrgt af hennar hálfu, ef hún léti sin eigin vandamál standa i vegi fyrir þvi að börnin fengju sæmilega menntun. — Þetta er ágætur skóli, svaraði drengurinn. Og ég held, að ég eigi að geta staðið mig vel þar. — Hvað er þá að? — Það er bara...Þu ætlar að koma og heimsækja mig. Er það ekki? — Auðvitað. Eins oft og þú vilt. — Oftar en þú hefur komið hingað? — Ég skal koma i hverjum mánuði: Og þá verðum við bara tveir. — Ég vil lika fá mömmu i heimsókn, sagði Chris. Hún verður mjög einmana, þegar ég er farinn. — Við skiptumst á, sagði Frank. Fyrst kem ég. Svo mamma þin og Diana. Svo kom- um við 811. — Það verður gaman. Þakka þér fyrir pabbi. Andlit drengs- ins ljómaði. Svo hljóþ hann út úr stofunni. Frank lagðist út af aftur og* starði upp i lof tið. Honum fannst skyndilega eins og hann væri að tapa lifsorustunni. Hann fann að hann var að missa tökin á börn- unum. Hann var bara orðinn helgarpabbi. Hann stóð upp og gekk að glugganum. Pabbi Helen hafði rétt fyrir sér. Tilboð hans var gott. Diana skyldi svo sannar- lega fá sömu tækifæri og Chris. En það sem honum farinst ennþá þýðingarmeira, var aö hann eygði nú hlut, sem hann vár orðinn vonlaus um að yrði nokkurn tima. Jafnvel með börnin hjá sér var Helen ein- mana af og til. Án þeirra yrði hún örugglega ennþá, oftar og meira einmana. Og þá myndi hún ef til vill fara að sakna - hans. Þetta myndi taka sinn tima. En vonin ein gerði honum glatt i geði. Hann ætlaði ekki að setja sig upp á móti framtið barn- anna. Hann ætlaði að segja Helen þetta strax. Hann fór i morgunsloppinn sinn. Honum var léttar i sinni en lengi hafði verið, þegar hann fór á fund konu sinnar til að bjóða henni góðan daginn. Hún fann kodda og teppi og fór með það niður, þar sem Frank sat yfir glasi. — Vilt þú i glas? spurði hann. Helen hristi höfuðið og fór að búa um hann á legubekknum. — Það verður hljótt hérna án þeirra, sagði Frank. — Já. — Þú munt sakna þeirra. — Þau koma heim aðra hverja helgi og svo eru skólafri- in alltaf að lengjast, sagði hún. -----Ég vil ekki að þau fari, sagði hann, ef brottför þeirra verður til þess að þú verður ein- mana. Það er hræðilegt að vera einmana. '— Ég verð ekki einmana, sagði Helen og leit undan. Ég hef svo mikið að gera að ég hef varla snúið mér við áður en Chris er kominn heim i enn eitt friið. Og svo er skólinn nú ekki langt i burtu. Ég get skroppið þangað eitthvert siðdegið þess vegna. Frank þagði. — Ég veit að þér er illa við þetta, sagði Helen. Ég var Iengi i óvissu sjálf. En það væri hrein fásinna að hafna tilboði pabba. Hvað sem þaé kostaði fyrir mig og þig. Og það er einmitt-fram- tið barnanna, sem málið snýst um, Frank. Ekki okkur. Frank tók út úr glasinu og stóð upp. — Ég ætla að hugsa málið, sagði hann. Hann vildi ekki að umræðurnar færu lengra að sinni. Hann var hræddur um að hann myndi láta undan, ef áfram yrði haldið nú. Helen gekk að dyrunum. Hún stóð þar eitt augnablik og horfði á hann — Sofðu vel, sagði hún. Og var farin. Frank þagði. Hann renndi grun i að það yrði ekki um svefnsama nótt að ræða fyrir hann i þessu húsi. FRANK vaknaði með höfuðverk að morgni. Skömmu eftir að hann vaknaði kom Chris inn til hans með tebolla. Hann drakk hægt úr bollanum. meðan Chris dró frá gluggunum. — Hvenær ferðu, spurði Chris. — Eftir matinn. svaraði Frank. ¦ Chris dundaði sér eitt og annað i herberginu. Svo gekk hann að legubekknum. — Vilt þú að ég fari i skólann? spurði hann lágróma. — Hvað finnst þér sjálfum? spurði Frank. pabbi?

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.