Tíminn - 27.08.1976, Blaðsíða 13

Tíminn - 27.08.1976, Blaðsíða 13
Föstudagur 27. ágúst 1976 TiMINN 13 os Rozsa stjórnar. Regino Saint de la Maza og Manuel de Falla-hljómsveitin leika Concierto de Aranjues fyrir gitar og hljómsveit eftir Joaqin Rodrigo: Cristóbal Halffter stjórnar. 12.00 Dagskráin. Tónleikar. Tilkynningar. 12.25 Veöurfregnir og fréttir. Tilkynningar. 13.00 Við vinnuna: Tónleikar. 14.30 Miðdegissagan: „Leikir i fjörunni" eftir Jón óskar Höfundur les (2). 15.00 Miðdegistónieikar Willy Hartmann söngvari, Kon- unglegi óperukórinn og hljómsveitin i Kaupmanna- höfn flytja tónlist eftir Lange-Muller úr leikritinu „Einusinni var" eftir Holg- er Drachmann: Johan Hye-Knudsen stjórnar. Walter Klien leikur á pianó Ballöðu op. 24 eftir Edward Grieg. 15.45 Lesin dagskrá næstu viku 16.00 Fréttir. Tilkynningar. 16.20 Popphorn 17.30 Tveir fyrir Horn og Bangsi meö Höskuldur Skagfjörð flytur fyrri hluta frásögu sinnar af Horn- strandaferö. 18.00 Tónleikar. Tilkynning- ar. 18.45 Veöurfregnir. Dagskrá kvöldsins. 19.00 Fréttir, Fréttaauki. til- kynningar. 19.35 Daglegt mál Helgi J. Halldórsson flytur báttinn. 19.40 íþróttir Umsjón: Jón Asgeirsson. 20.00 Pianósónata i G-dúr op. 78 eftir Franz Schubert Vladimir Ashkenasy leikur. 20.40 Mistilteinn og munaðar- hyggja Sigurður Ó. Pálsson skólastjóri flytur erindi. 21.05 Promenadetónleikar frá útvarpmu I Stuttgart Guðmundur Gilsson kynnir. 21.30 Útvarpssagan: „Stúlkan úr Svartaskrigi" eftir Guð- mund Frimann Gisli Ilall- dórsson leikari les söguiok (17) 22.00 Fréttir 22.15 Veðurfregnir. i, deiglunni Baldur Guðlaugs- son stjórnar umræðum Stefáns Karlssonar handritafræöings og Vil- hjálms Þ. Vilhjálmssonar lögfræöings um frjálsan út- varpsrekstur. 22.55 Afangar. Tónlistarþátt- ur i umsja Asmundar Jóns- sonar og Guðna Rúnars Agnarsonar. 23.45 Fréttir. Dagskrárlok. sjonvarp Föstudagur 27. ágúst 20.00 Fréttir og veöur 20.30 Auglýsingar og dagskra 20.40 Grænland „Oghann kall- aði iandið Grænland" Fyrri hluti fræðslumyndar, sem gerð er sameiginlega af danska, norska og islenska sjónvarpinu. Rifjuð upp sagan af landnámi Is- lendinga á Grænlandi og skoðaðar minjar frá land- námsöld. Þýöandi og þulur Jón O. Edwald. Siöari hluti myndarinnar verður sýndur 3. september nk. 21.20 Lygalaupurinn (Billy Liar) Bresk biómynd frá ár- inu 1963, byggð á samnefndu leikriti eftir Keith Water- house og Willis Hall. Leik- stjóri John Schlesinger. Aðalhlutverk Tom Courte- nay og Julie Christie. Billy Físher starfar hjá útfarar- stofnun. Hann hefur auðugt imyndunarafl og dreymir dagdrauma, þar sem hann vinnur hvert stórvirkið á fætur öðru, og þannig flý.r hann gráan og til- breytingarlausan hvers- dagsleikann. Bernhard Nordh: I JOTUNHEIMUM FJALLANNA 52 sérlega merkilegur atburður. Hann minntist ekki einu orði á hungrið/ kuldann,kvalirnar og þreytuna. Það þurfti ekki heldur að lýsa því fyrir Nikka. Hann vissi það mætavel/ að Jónas hafði átt dauðann yfir höfði sér frá því að hríðin skall á. Og það var alls enginn gamanleikur að grafa sig í fönn. Það þurfti meira en snjóskóf lu til þess að komast lifandi úr fönninni. Það var ekki nóg að vera í hlýjum fötum. Sá, sem blundaði andartak, átti oft- ast dauðann vísan. Nikki matafrek Jónasar eftir eigin reynslu af vetrar- slarki á f jöllum uppi, og það var ekki laust við, að hann horf ði með talsverðri aðdáun á Jónas. Hann sat nú þarna hjá honum og skraf aði við hann, þar til dimmt var orðið. Um leið og hann f ór, lof aði hann að koma aftur að Björk, áður en Jónas færi, og hann lét í veðri vaka, að hann hefði gaman af því að fara með honum suður að Marz- hlíð og hitta skyldmenni hans. Svo liðu nokkrir dagar. Jónasi batnaði í hnénu, svo að hann gat hreyft fótinn að vild. En hann forðaðist að láta heimilisfólkið vita það. Hann langaði til þess að-vera lengur í Björk, því að það eitt að sjá Stínu bregða fyrir var honum undarleg ánægja. Nú var hann alveg hættur að hugsa um Lappastúlkuna og hreindýrahjörð föður hennar. Fara til Lappanna í vor? Nei — hann var stein- hættur við það. Hann ætlaði að útvega sér landskika, byggja bæ og eiga Stínu. Hann f ór að inna að þessu einn daginn, þegar Stína var ein inni hjá honum. En árangurinn varð ekki sem beztur, því að hún sneri varf ærnislegum orðum hans upp í glens. Hún vildi ekki giftast.... Krakkar og heimiliserjur — nei, hún var ekki ginnkeypt fyrir því. Jónas hélt fyrst, að hún talaði í fullri alvöru og ályktaði sem svo, að það væri óttinn við barneignirnar, sem risti dýpst. Hann sagði því, að þau þyrftu ekki að byrja á því að hlaða niður krökkum. Hans Pétursson og Greta hefðu verið meira en f immtán ár í hjónabandi, og hún væri einmitt þessa dagaga að eiga f yrsta barnið. Og ekki sæist það á Ólaf íu, að hún væri neitt á þeirri leið, þótt hún væri búin að vera mörg ár í Marzhlíð. Stúlkan horfði glettnislega á hann. Það var skrítinn glampi í augnakrókunum. — Hvers vegna ætti maður að gif tast? spurði hún hlæj- andi. Jónas sletti i góm. Hvers vegna að gifta sig? Han'h vissi svarið, en gekk illa að velja orðin. Hann hefði kunnað betur tökin, ef hann hefði verið að fást við björn. Hvers vegna gif ta sig....? Ja, það var ekki svo auðvelt að rökstyðja það. Stúíkan brosti að tilburðum hans og hirti ekki um að ræða þessi mál frekar. Þau gátu líklega talað um eitt- hvað annað. Brandur hafði haft rétt fyrir sér. Yngsta dóttir hans var ekki neinn auli, sem tapaði vitglórunni, þótt einhver strákur liti hýrlega til hennar. Stúlkurnar í fjalla- byggðunum voru sjaldan mjög ástsjúkar. Tilfinn- ingarnar urðu svo oft að þoka fyrir skynsamlegum sjónarmiðum. Væri kot falt og tvær kýr til reiðu, gat unga fólkið hitt prestinn að máli og reynt að stafa sig í laumi fram úr hjónavígsluritúalinu í sálmabókinni, en væri jarðnæðið ekki annað en skýjaborgir f yrir utan og ofan f jallatindana, þá var eins gott að beina huga sínum að einhverju öðru. Bjarkarfólkið vissi allt um hug Jónasar til Stínu, og Brandur og kona hans f óru ekki dult með það, að þeim þætti hann ófýsilegur tengdasonur. Þau þekktu ekki mikið til Hlíðarfólksins, en eftir því, sem faðir ölafíu sagði, var ekki ríkidæminu fyrir að fara í Marzhlíð. Þar var barkarbrauð og grasagrautur á borðum í brúðkaups- veizlum. Nei — það var á betra völ. Og svo lá ekkert á. Stina hafði ekki nema gott af því að vera heima nokkur árin enn. Jónas hugsaði ráð sitt. Honum þótti það óskiljanlegt, að Stína skyldi hlæja upp i opið geðið á honum, þegar hann var sjálfur andaktugur eins og yið guðsþjónustu í kirkjunni. Loks tók hann að gruna, hvers vegna Stína vildi ekki eiga neittsaman við hann að sælda: Hann var frá Marzhlíð.... fátækur ræfill, sem stúlkurnar forð- uðust, þegar talið barst að alvarlegum málefnum. Morguninn eftir kom Jónas alklæddur fram í eldhúsið. Hann gerði sér f ar um að stíga vinstra f ætinum eins f ast til jarðar og þeim hægri. Hann spurði um byssu sína og skíði. ójá, viðerum ekkialveg sam^ _bandslausviðumi heiminn hér. Égl t ]fine^ nevrt n.'arg | % 'Jjar frægðarsógur

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.