Fréttablaðið - 11.01.2006, Blaðsíða 65

Bíll bakkaði aftan á mótorhjól
Arnolds Schwarzenegger, rík-
isstjóra Kaliforníu, og þurfti að
sauma 15 spor í vör hans.
Með Arnold í för var 12 ára
sonur hans, Patrick, en mótor-
hjólið var með hliðarvagni. „Rík-
isstjórinn gat ekki forðað sér frá
farartækinu og lenti í árekstri á
litlum hraða,“ sagði í yfirlýsingu.
Arnold og sonurinn fóru á sjúkra-
hús í skoðun en fengu að fara heim
nokkru síðar.
Arnold braut sex rifbein í mót-
orhjólaslysi árið 2001 og þurfti
þá að dvelja á sjúkrahúsi í fjóra
daga.
Tólf spor
saumuð
ARNOLD SCHWARZENEGGER Ríkisstjórinn
og leikarinn lenti í mótorhjólaslysi á dög-
unum. NORDICPHOTOS/GETTY IMAGES
[UMFJÖLLUN]
TÓNLIST
Ég sá þessa pilta spila á Nasa á
síðustu Airwaveshátíð og fannst
þeir ekkert sérstakir. Það var
kannski þess vegna sem ég var
ekkert sérstaklega spenntur fyrir
því að hlusta á þessa frumraun
þeirra. Fannst þetta vera ófrumlegt
indírokk eins og önnur hver sveit er
að spila í dag, auk þess sem piltarnir
hafa lítinn sjarma á sviði.
En af einhverjum undarlegum
ástæðum er miklu meiri galdur á
sveitinni á plasti. Hún er þó lítið
frumlegri en lögin njóta sín betur við
endurtekna hlustun. Mesti sjarminn
er í gölluðum söngnum. Þegar hann
teygir sig í hærri nóturnar hljómar
söngvarinn eins og ungt klón af
David Byrne úr Talking Heads. Sú
sveit hefur augljóslega verið mikill
áhrifavaldur. Ég er heldur ekki frá
því að Modest Mouse sé í uppáhaldi
líka. Í laginu The Skin Of My Yellow
Teeth brotnar rödd söngvarans á
viðkvæmum stað í laginu, nægilega
illa til þess að honum yrði hent
út úr Idol, bæði af dómurum og
áhorfendum. Hann fær prik fyrir
það að halda því inni.
Platan hefst á sirkuslegu
forspili, þar sem söngvarinn
býður hlustandann velkominn með
gjallarhorni og hvetur svo alla til
þess að klappa saman höndunum.
Sena sem minnir óneitanlega á
Tom Waits-plötuna Black Rider.
Það er helsti galli þessarar sveitar,
því þó svo að lögin séu nokkur
góð og grípandi minna þau alltaf
aðeins of mikið á einhverja aðra
tónlistarmenn.
Það eina sem er ferskt við þessa
sveit er sú ungæðislega gredda sem
fylgir oft sveitum á fyrstu plötu.
Clap Your Hands Say Yeah verða því
að taka stórt stökk með næstu plötu,
ætli þeir að halda áhuga gagnrýnenda
og almennra grúskara.
Annars er óhætt að mæla með
þessari plötu fyrir alla þá sem hafa
gaman af skítugu og unggæðislegu
indírokki. Þetta er hin fínasta
frumraun og ætti að nægja sveitinni
til þess að vekja á sér athygli hér og
þar um hnöttinn. Vonum bara að þeir
nái að þróa með sér stíl í framtíðinni
sem er meira þeirra eigin, því þetta
eru góðir lagahöfundar og eiga skilið
að blómstra.
Eitt klapp fyrir indírokki!
CLAP YOUR HANDS SAY YEAH:
CLAP YOUR HANDS SAY YEAH
Niðurstaða: Frumraun Clap Your Hands Say
Yeah er hin fínasta afurð. Sveitin er þó aðeins
of föst í áhrifavöldum sínum til þess að ná að
blómstra almennilega.
Trúbadorinn Halli Reynis held-
ur tónleika á Café Rosenberg á
morgun. Þar mun hann spila efni
af væntanlegri plötu sinni auk
nokkurra eldri laga. Upptökur á
plötunni hefjast á föstudag og er
stefnan að ljúka þeim um helgina.
Áætlað er að platan, sem ber
vinnuheitið „Leiðin er löng“, komi
út upp úr miðjum febrúar. Halli
verður þar að stórum hluta einn
með gítarinn en einhverjir gesta-
spilarar verða þó með í för.
Síðasta plata Halla, „Við erum
eins“, kom út árið 2004 og fékk
prýðilegar viðtökur.
„Ég gerði þetta fyrir síðustu
plötu líka,“ segir Halli Reynis.
„Mig langaði að halda tónleika til
að setja pressu á sjálfan mig og
viðra lögin aðeins.“
Halli segist upphaflega hafa
ætlað að gera plötu með hljóm-
sveitinni sinni en hann hafi átt svo
mikið efni að hann vildi nota eitt-
hvað af því fyrir trúbadorinn.
Halli Reynis spilar efni
af nýjustu plötunni
HALLI REYNIS Tónlistarmaðurinn Halli
Reynis er að hefja upptökur á nýrri plötu.
FRÉTTABLAÐIÐ/HARI