Fréttablaðið - 10.11.2006, Blaðsíða 24

Svör frambjóðenda í fjögur
efstu sætin í prófkjöri Sam-
fylkingarinnar í Reykjavík
draga fram mynd af skýr-
um ágreiningi milli fram-
bjóðenda. Margir fram-
bjóðendur sem náð hafa
nokkrum pólitískum frama
takast á um efstu sætin á
listanum.
Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, for-
maður Samfylkingarinnar, og
Ágúst Ólafur Ágústsson varafor-
maður eru ósammála um það hvort
rétt hafi verið að ráðast í gerð
Kárahnjúkavirkjunar. Einhverjum
kann að finnast það einkennilegt
að formaður og varaformaður
stjórnmálaflokks séu ósamstiga í
svo stóru og viðamiklu pólitísku
máli eins og gerð Kárahnjúka-
virkjunar, en óeining um þetta mál
innan Samfylkingarinnar hefur
áður verið opinberuð og sést skýr-
lega á svörum frambjóðenda.
Enn og aftur segja frambjóð-
endur stjórnvöld ekki gera nóg til
þess að sporna gegn fíkniefna-
vandanum. Jóhanna Sigurðardótt-
ir þingkona segir meðal annars að
nauðsynlegt sé „að stórauka fjár-
framlög til forvarna.“
Þrátt fyrir ófá fögur fyrirheit
stjórnmálamanna um úrbætur og
frekari aðgerðir gegn þeirri sam-
félagslegu vá sem neysla fíkniefna
og áfengis er, virðist sem stjórn-
völd séu vanmáttug gegn fíkni-
efnavandanum. Það sjónarmið ætti
að geta verið nægilegur hvati fyrir
frambjóðendur til þess að beita
sér fyrir frekari úrbótum í þessum
mikilvæga málaflokki, og það er
gleðiefni að almennur vilji sé fyrir
því hjá frambjóðendum í prófkjör-
um stjórnmálaflokkanna að efla
starf gegn fíkniefnavandanum,
eins og fram hefur komið í svörum
þeirra við spurningum í Frétta-
blaðinu að undanförnu.
Eins og fram hefur komið í
Fréttablaðinu hafa formenn stjórn-
málaflokkanna fallist á að bókhald
allra stjórnmálaflokkanna verði
opnað, á grundvelli tiltekinna skil-
yrða sem ekki hafa verið opinber-
uð. Frambjóðendur eru á einu máli
um að það sé skynsamlegt en eru
ósammála um hvort banna eigi
fyrirtækjum að styrkja við stjórn-
málastarfsemi með fjárframlagi.
Það mál virðist krefjast frekari
umræðu innan flokksins.
Frambjóðendur eru allir sammála
um að stjórnvöld hafi ekki staðið
sig nægilega vel í málefnum inn-
flytjenda. Sú afstaða kemur ekki á
óvart. En svörin gefa vísbendingu
um að frambjóðendur verði að
móta sér skýra stefnu í þessu
vandmeðfarna máli. Því vilji er
ekki allt sem þarf þegar kemur að
efnislegum lausnum á flóknum
pólitískum vandamálum. Þar skipt-
ir ábyrgð og framsýni ekki síður
máli.
Einkavæðingarhugmyndum,
hvort sem er í heilbrigðiskerfinu
eða í orkumálum, er alfarið hafn-
að. Landsvirkjun skal ekki einka-
væða, segja frambjóðendurnir.
Lesendur geta út frá þeirri for-
sendu ályktað, að Samfylkingin
telji ásættanlegt að ríkið stýri því
hvaða auðlindir eigi að nýta, en
jafnframt að ríkið eigi að vera við
stjórnvölinn í fyrirtækinu sem
sækist eftir því að nýta auðlindirn-
ar. Þetta er umdeilt sjónarmið, sér-
staklega út frá hugmyndum um
náttúruvernd. Ingibjörg Sólrún
segir að „virkjanir tengdar stór-
iðju eigi að reisa og reka á við-
skiptalegum forsendum,“ sem
gefur til kynna að hún vilji breyta
regluverki og lögum frá því sem
nú er.
Ágúst Ólafur er eini frambjóð-
andinn sem fellst á að Ríkisútvarp-
inu verði breytt í opinbert hlutafé-
lag, líkt og frumvarp Þorgerðar
Katrínar Gunnarsdóttur mennta-
málaráðherra gerir ráð fyrir. Hann
segist ekki geta fallist á breyting-
una nema á grundvelli þess að rit-
stjórnarlegt sjálfstæði RÚV hald-
ist óskert og að allir kjörnir
fulltrúar hafi óheftan aðgang að
upplýsingum.
Ósamstiga í mikilvægum málum
Frumsýning helgina 11.-12. nóvember