Tíminn - 16.03.1996, Blaðsíða 14

Tíminn - 16.03.1996, Blaðsíða 14
14 Laugardagur 16. mars 1996 Litla rauba húsib I september 1991 komst bandaríski smá- bœrinn Cabin Creek í fréttirnar fyrir grófa naubgun og tvöfalt morb. Margaret McClain, 63 ára göm- ul, hafbi búib í Cabin Creek allt sitt líf. Hún var 7 barna móbir, hafbi komib fimm þeirra upp, en tvö höfbu látist ung. Hún bjó íhúsi móbur sinn- ar og hafbi séb um hana á fullorbinsár- um, auk barnanna sinna fimm, en móbir hennar var nýlátin. Margaret var illa haldin af liðagigt, sem ágerðist eftir því sem árin liðu. Svo var komið að hendur hennar voru hálfstirðnaðar, kræklóttar og varla til nokkurra nota. Það var með naumindum að hún gat klætt sig, hvað þá meira, og hún þarfnaðist hjálpar við ýmis störf í æ ríkari mæli. Það var'af þeim sökum sem 36 ára gömul dóttir hennar, Pamela Castoneda, hafði flust til móður sinnar og sá um ýmis verk fyrir hana. Sagan frá næstu kynslóð á und- an endurtók sig hvað það varð- aði. Þær mæðgur höfðu viðurværi af barnapössun Pamelu, en sá böggull fylgdi skammrifi að börn- in voru í 80 mílna fjarlægð, í St. Albans. Af þeim sökum dvaldi Pa- mela yfir virku dagana í St. Al- bans, en ók síðan til móður sinn- ar og varði helgunum með henni. Margaret vildi ekki lifa á opinber- um styrkjum og því var þröngt í búi. Til að mynda höföu þær ekki efni á síma og því var hvítur Ford Taurus skutbíll eini tengiliður þeirra við umheiminn. Síbasta heimsóknin í lok ágúst 1991 óku mæðgurn- ar til St. Albans í heimsókn til ættingja. Þennan dag var Margar- et svo illa haldin vegna sjúkleika síns að hún treysti sér ekki út úr bílnum, heldur lét sér nægja að tala við fólkið sitt úr bílnum. Þetta var í síðasta skiptið sem ætt- ingjar þeirra sáu þær á lífi. 7. september, kl. 16.45, keyrði vegaeftirlitið fram á mannlausan bíl, sem lá á hliðinni í skurði skammt frá þjóðveginum. Hann virtist hafa runnið til í lausum vegarkantinum og oltið. Öku- maðurinn stóð við hlið bílsins, en afþakkaði alla aðstoð. Hringt var eftír kranabíl til að fjarlægja bíl- hræið, en áður en hann kom á staðinn hafði ökumaður bílsins yfirgefið vettvang. Síðar varð ljóst að hann hafði fengið far nokkurn spöl með ökumanni á mótor- hjóli. Ekill bifhjólsins tók eftir að farþegi hans var skrámaður á höndum og fótum, en virtist áð öðru leyti heill. Meðferðis hafði hann bláa íþróttatösku. Þegar kom ab næstu vegamótum skildu leiðir með þeim, u.þ.b. 500 metra frá Cabin Creek. Síðar sagði öku- maöur bifhjólsins: „Ég hélt ab hann ætlaði bara að hringja í ein- hvern út af slysinu og þess vegna hjálpaði ég honum. Mér sýndist hann ekki hafa neitt illt í hyggju." Margaret McClain. Tvöfalt morb Síðar um kvöldið ætlaði ná- grannakona Margaret og Pamelu að heimsækja mæðgurnar. Eng- inn kom til dyra þegar bankab var á hurðina. Bíllinn þeirra var ekki við húsið, svo gestunum þótti lík- legast að mæðgurnar væru ekki heima. Eitthvað var þó öðruvísi en það var vant að vera og óhug- ur yfir litla, rauða húsinu. Nóttin leið, en daginn eftir nánast vissu nágrannarnir að eitthvað alvar- legt hafði gerst. Þegar í birtingu tóku tvær vin- konur Pamelu sig til og gengu inn í húsið sem reyndist ólæst. Á eld- húsgólfinu lá Margaret, hreyfing- arlaus og .allsnakin í blóðpolli. Gleraugun lágu við hlið hennar og svo virtist sem átök hefðu átt sér staö. Pamela lá aftur í stof- unni. Lík hennar var hroðalega leikið — líkskoðun leiddi í ljós að hún hafði verið stungin með hnífi 17 sinnum — og líkt og móðir hennar var hún klæðalaus sem benti til að þær hefðu verið svívirtar kynferðislega. Pamela hélt á hárbrúski sem síðar reynd- ist vera af henni sjálfri, tákn hinnar algeru örvæntingar rétt fyrir andlátið. Flest stungusárin á líkama kvennanna tveggja voru á handleggjum og fótum. Þá hafði einnig verið stungið á milli fingra þeirra, sennilega til að hindra þær í að seilast eftir hnífnum á meðan morðinginn lauk sér af. íbúbin var blóði drifin vígvöllur hræði- legra atburða. Blóð fannst m.a. á veggjum, húsgögnum og glugg- um. Rannsóknin Hefðbundin lögreglurannsókn hófst meb myndatökum og sýna- tökum hvers konar, auk líkskoð- unar og samræðna við nágranna og kunnuga. Strax var lýst eftir hvíta skutbílnum auk mannsins sem lent hafði í umferöarslysinu. Dana December Smith. SAKAMAL Gestagangur var það sjaldgæfur í litla þorpinu að það gat varla ver- ið tilviljun að sést hefði til ókunnugs manns á sama tíma og morðin tvö voru framin. Daginn eftir fannst maðurinn og var hann handtekinn í litlum bæ, 100 km frá Cabin Creek. Hann reyndist vera sami maður og hafði lent í umferðaróhappinu kvöldið áður og hét Dana Dec- ember Smith, 26 ára gamall. Sést hafði til hans daginn áður á göngu eftir slysið, með bláa tösku og stóran veiðihníf í slíðri hang- andi á vinstri mjöðm. Smith hafði aldrei komist í kast vib lögin og lögreglan var ekki Pamela Castoneda. nema hæfilega bjartsýn á að moröinginn væri þegar kominn í hendur hennar. Enda voru engar sannanir á þessu stigi málsins og því var Smith sleppt úr haldi gegn 1000 dala tryggingu daginn eftir. Hins vegar jukust líkurnar veru- lega á sekt hins grunaða þegar Smith reyndist í sama blóðflokki og blóbið sem fundist hafði á morðstað. Þetta þótti nóg til að ákæra Smith fyrir tvöfalt morð, en hann var á bak og burt. Hann fannst þó þrem dögum seinna og var tekinn til yfir- heyrslu eftir ab honum hafbi ver- ið lesinn réttur sinn. Smith þótti hlægilegt að hann væri ákærð- ur fyrir morðin í Cabin Creek, þar sem hann sagðist hafa verið í Log- an, litlum bæ í 50 km fjarlægð. Hann neitaði brátt að tjá sig frekar um máliö og heimtaði lög- fræðing. Þar með endaði fyrsta yfir- heyrslan. Fingraför og fleiri sannanir I millitíðinni leituðu menn enn skutbílsins hvíta, auk þess sem ættingjar mæðgnanna staðfestu að nokk- urra hluta væri saknað úr íbúð þeirra, s.s. myndbands- og út- varpstækis. Loks komst skriður á málið þeg- ar hvíti Taurusinn fannst í gil- skorningi. í bílnum fundust blóð- ugar ábreiður og fjöldi fingrafara. M.a. fingraför Smiths. Svo virtist sem Smith hefði sjálfur ætlað að sjá til að bíllinn fyndist aldrei, en athugull fjallgöngumaður kom af tilviljun auga á hann nokkrum mánuðum eftir morðiö. Þegar réttarhöldin hófust reikn- uðu margir með að niðurstaðan yrði þrátt fyrir allt tvísýn og mál- ið langt frá því að vera í höfn. Ákæruvaldið leiddi hins vegar fram vitni, vinkonu Smiths, sem varpaði nýju og þýðingarmiklu ljósi á það sem gerst hafði. Smith hafði komið heim til hennar skömmu eftir moröib, á „ljóslit- uðum, skítugum bíl" og beðið hana að útvega sér fjarvistarsönn- un yfir helgina. Hann var alblóö- ugur meb skrámur og stungusár víba um líkamann og mjög strekktur. Hann rétti henni myndbandstæki sem „gjöf upp í greiðann" og spurði síðan hvort hún myndi ekki hjálpa sér og votta að hann hefði verið hjá henni um nóttina. Stúlkunni varð ekki um sel, þannig að hún þorði ekki að segja nei. Eftir að Smith var handtekinn gat hún hins vegar ekki hugsab sér ab bera ljúgvitni í jafn alvarlegu máli og ákvab að segja lögreglunni sann- leikann. Ruglingslegar hug- myndir Það kom á daginn að í síðustu tið hafði Smith farið að fá rugl- ingslegar hugmyndir um sjálfan sig. Hann fór að líta á sig sem lík- amlegt og andlegt ofurmenni, sökkti sér niður í rit Nietzsches og varð heltekinn mikilmennsku- brjálæði. Hluta þessa má rekja til steranotkunar. Meðal annars krafðist hann að vinir hans köll- ubu hann Rambó og hann hugb- ist sýna þeim að hann kæmist upp með hvað sem væri. Eins og einn vina hans staðfesti að Smith hefði sagt: „Fariði bara í bíó og horfið á Rambó. Hann lætur verk- in tala og fær borgaö fyrir það." Dómurinn Eftír þetta var aldrei spurning um hvort, heldur hversu harðan dóm Dana December Smith hlyti. Þrátt fyrir ab ýmis gögn hefðu verið vel þegin, s.s. fingraför á heimili mæðgnanna, morðvopn- ið sjálft (hnífurinn kom aldrei í leitirnar) eða vitni, þá komst kviðdómur að þeirri niðurstöðu að Smith væri sekur. Dana December Smith var loks dæmdur í ævilangt fangelsi án möguleika á náðun og var fund- inn sekur um tvöfalt morð að yf- irlögðu ráði, auk kynferðisafbrots á Pamelu a.m.k. (gögn reyndust ekki fullnægjandi hvab Margaret varbaði). Smith hótaði dómaranum öllu illu viö dómsorðið og færa varð hann í járnum úr réttarsalnum. Af sérstökum öryggisástæðum var hann færður í eitt rammgerðasta fangelsi Bandaríkjanna í Mounds- ville, Vestur-Virginíu.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.